Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
είναι Σάββατο απόγευμα, οι άνθρωποι κοιμούνται, έξω βρέχει,έχει ομίχλη μέχρι κάτω... ακούγετε μόνο ο ήχος της βροχής, και κάπου κάπου, κάποια σκυλιά που γαβγίζουν...
Στιγμές, απολύτου ησυχίας, και ηρεμίας...μήπως να έπεφτα και εγώ καμία ωρίτσα για ύπνο??? Λέω μήπως...

γυρίζω το κεφάλι μου και βλέπω το κρεβατάκι μου να με περιμένει.. αλλά πρόλαβε άλλος ή μάλλον άλλοι....

Μάλιστα, κρίμα είναι να τους ξεβολέψω... ας κάνω υπομονή.. θα φάω την σοκολατίτσα μου...έτσι και αλλιώς σε μία ώρα θα πρέπει να αρχίσω τα βραδυνά.. θα σκοτεινιάσει ακόμα πιο νωρίς σήμερα, λόγω συννεφιάς.