Κουβεντούλα χωρίς θέμα, in Meow-ish!

[kiss bill]

Βασίλη μου, πόσο όμορφα γράφεις!!

Ευχαριστω πολυ Ριαννα μου.
Ειναι μεγαλο κοπλιμεντο, να το ακουω αυτο απο εσενα που εχεις χαρισμα και ανεση γραφης!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Kalliastar]

Δεν έχω λόγια!
Βασίλη, και υπόλοιπα παιδιά, σας ευχαριστώ
Θέλω πολύ να μπω κάποια στιγμή και να σας γράψω κάτι ευχάριστο.
Θα προσπαθήσω πολύ για αυτό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gianduia7]

Το ευχάριστο είναι να μας πεις ότι θα ανέβεις Αθήνα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[flora.m123]

Εγώ έχω να σας πω ένα ευχάριστο γεγονός..
Ένα συγγενικό ζευγάρι ήρθε από Αυστραλία για να παντρευτεί στην Ελλάδα με εμάς, την οικογένεια της κοπέλας. Δυστυχώς η μαμά μου που ήταν να τους παντρέψει δε μπορεί και πρέπει να το κάνω εγώ. Το κακό είναι ότι δεν είμαι έτοιμη μετά από μια κηδεία, όμως κανείς άλλος δεν έχει κάνει τον κόπο να προσφερθεί και είναι κοντινοί μας συγγενείς. Το καλό είναι ότι έχουν πέσει όλα πάνω μου και πραγματικά δεν έχω χρόνο να σκέφτομαι. Πρέπει μέσα σε μια βδομάδα να τα οργανώσω όλα, τρέχω να δείχνω στο ζευγάρι την πόλη, να τους γνωρίσω, να κλείσω πράγματα, να πάρω φόρεμα για μένα.. Τρέχω να καθαρίζω και το πάνω πάτωμα του σπιτιού καθημερινά με τα ζώα.. Τρέχω γενικά. Τουλάχιστον νιώθω χρήσιμη, κάνω κάτι και δεν κάθομαι όλη μέρα να μιζεριάζω. Αλλά πολύ τρέξιμο. Πρέπει και να πάω να τους πάρω δώρο. Πρέπει να πάρω ένα κοινό ή ένα ξεχωριστό για τον καθένα; Ή μήπως μόνο για τη νύφη κάτι; Φφφφ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gianduia7]

Καλημέρα Φλώρα!!Χαίρομαι που έχεις τόση γεμάτη μέρα και είσαι ενθουσιασμένη με αυτή τη νέα εμπειρία!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kiss bill]

Εγώ έχω να σας πω ένα ευχάριστο γεγονός..
Ένα συγγενικό ζευγάρι ήρθε από Αυστραλία για να παντρευτεί στην Ελλάδα με εμάς, την οικογένεια της κοπέλας. Δυστυχώς η μαμά μου που ήταν να τους παντρέψει δε μπορεί και πρέπει να το κάνω εγώ. Το κακό είναι ότι δεν είμαι έτοιμη μετά από μια κηδεία, όμως κανείς άλλος δεν έχει κάνει τον κόπο να προσφερθεί και είναι κοντινοί μας συγγενείς. Το καλό είναι ότι έχουν πέσει όλα πάνω μου και πραγματικά δεν έχω χρόνο να σκέφτομαι. Πρέπει μέσα σε μια βδομάδα να τα οργανώσω όλα, τρέχω να δείχνω στο ζευγάρι την πόλη, να τους γνωρίσω, να κλείσω πράγματα, να πάρω φόρεμα για μένα.. Τρέχω να καθαρίζω και το πάνω πάτωμα του σπιτιού καθημερινά με τα ζώα.. Τρέχω γενικά. Τουλάχιστον νιώθω χρήσιμη, κάνω κάτι και δεν κάθομαι όλη μέρα να μιζεριάζω. Αλλά πολύ τρέξιμο. Πρέπει και να πάω να τους πάρω δώρο. Πρέπει να πάρω ένα κοινό ή ένα ξεχωριστό για τον καθένα; Ή μήπως μόνο για τη νύφη κάτι; Φφφφ!

Φλωρα, αυτα ειναι ευχαριστα και δε πειραζει που θα τρεξεις λιγακι παραπανω.
Αλλωστε το λες και μονη σου, πως νιωθεις χρησιμη και δε μιζεριαζεις.
Τωρα για το δωρο, ειτε παρεις κατι κοινο ή κατι ξεχωριστο δε νομιζω οτι εχει σημασια.
Αλλα μονο για τη νυφη, γιατι;;;
Εμεις τ'αγορια στο πηγαδι κατουρησαμε δηλαδης;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[flora.m123]

Χαχα! Βασίλη ξέρω γω; Έχεις ένα δίκιο! Θα τους πάρω ξεχωριστά δώρα, μάλλον σε αυτόν ένα ρολόι και σε αυτή ένα κόσμημα. Θα τα βγάλω και φωτό να σας τα δείξω!
Πολλή χαρτούρα ρε παιδιά ο γάμος. Μας τρέχουν από την εκκλησία ακόμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kiss bill]

Πολυ καλη σκεψη.
Και βεβαια (ηθελα να στο γραψω αλλα το ξεχασα) περιμενουμε και φωτο απο το γαμο. Αμμμ πως;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Kalliastar]

Φλώρα πολύ χαίρομαι που είσαι τόσο ενθουσιαμένη!
Έτσι έτρεχα και εγώ πέρισι τέτοια εποχή ακριβώς που έγινα νονά μαζί με την αδερφή μου.
Και εγώ είχα τον μπαμπά μου στο νοσοκομείο τότε, αλλά όλο αυτό το τρέξιμο μου έδινε ενέργεια και δύναμη και ανεξήγητη χαρά!

Βίον ανθόσπαρτον στο ζευγάρι και όλα να τους πάνε θετικά!!!

Φωτός εννοείται ότι θέλουμε

Δωράκι μάλλον καλύτερα ξεχωριστό στον καθένα αν η οικονομική σου κατάσταση το επιτρέπει, αλλιώς ένα κοινό αλλά πρωτότυπο! (πχ ένα ΣΚ σε ένα νησί, πιό φθηνά θα σου κοστίσει από το ρολόι και το κόσμημα)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Η στενομυαλιά του κόσμου δεν έχει όρια τελικά. Έχω ακούσει όχι μόνο από ένα αλλά από δύο "καλοθελητές" (καλοθελητές τους ονομάζω γιατί δεν τους κτύπησα ποτέ την πόρτα για να τους ζητήσω συμβουλές ζωής) πως αν βρω ΑΝΤΡΑ (το γράφω με κεφαλαία το άντρας γιατί για πολλά άτομα στην Κύπρο θεωρείται το Α και το Ω της ευτυχίας) και δεν θέλει τον γάτο μου, εννοείται πως θα διώξω τον γάτο (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!)
Και με κοιτάνε λες και έχω πρόβλημα όταν απαντάω πως ποτέ και για κανέναν δεν πρόκειται να πουλήσω το παιδί μου, πως με άνθρωπο που δεν αγαπάει τα ζώα δεν θα έσμιγα ποτέ, αν έχει αλλεργίες πρόβλημά του, όποιος κι αν είναι αυτός ο αόρατος άνθρωπος, δεν θα γίνει σίγουρα δικό μου το πρόβλημά του, ουτε του γάτου μου και πως τις επιλογές που έχω κάνει για τον εαυτό μου και για τη ζωή μου δεν θα τα θυσιάσω στο όνομα της ευτυχίας όπως την προωθεί η σαπισμένη μας κοινωνία. Ευτυχία για την κοινωνία είναι: γάμος και παιδιά.
Εμένα με τρομάζει η λέξη γάμος και δεν ξέρω αν θέλω παιδί. Δεν κοιτάνε που τα 4/5 των γάμων είναι αποτυχημένα κι έχουν γίνει για τα μάτια του κόσμου λέω γω; Γιατί δεν μπορεί ο κόσμος επιτέλους να είναι αληθινός; Γιατί επιμένουν να διαιωνίζουν αυτό τον θεσμό που εγκλωβίζει όλο και περισσότερο κόσμο σε αδιέξοδα και δυστυχία; Μια ζωή έχουμε να ζήσουμε!!! Γιατί να μην την αφιερώσουμε στο να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και να κάνουμε τις επιλογές που εμάς θα κάνουν ευτυχισμένους και όχι τους γύρω μας; Μήπως μας ζηλεύουν τελικά εμάς τους ελεύθερους; Γιατί δεν εγκλωβιστήκαμε; Γιατί ανήκουμε στον εαυτό μας; Γιατί μπορούμε να ξοδεύουμε τα χρήματά μας και τον χρόνο μας σε πράγματα που κάνουν εμάς ευτυχισμένους και όχι στα πρέπει;
(Κι ένα παράδειγμα: Η θεία μου μεγάλωσε τις κόρες της με την εμμονή του γάμου. Η μια παντρεύτηκε, έκανε παιδί και χώρισε σε 6 μήνες. Η άλλη παντρεύτηκε, έκανε δύο παιδιά που στην ουσία της επέβαλαν αλλά δεν επέλεξε, ο σύζηγός της αποφεύγει τις ευθύνες του άρα βαραίνουν όλα εκείνην, είναι δυστυχισμένη, κλαίει όλη μέρα και μου λέει να μην παντρευτώ ποτέ.... στα παραπάνω σπίτια στην Κύπρο παιδιά αυτό συμβαίνει. Αλλά για τα μάτια του κόσμου όλοι θα φορέσουν τα καλά τους την επόμενη μέρα και τις μάσκες της ευτυχίας. Και θα περάσουν στην αντεπίθεση: Θα κρίνουν τους άλλους ανελέητα..
Ξερετε στην τελική ότι η μικρή μου ξάδερφη που έχει μείνει με την κορούλα της είναι πολύ πιο ευτυχισμένη από την δεύτερη; Τουλάχιστον ορίζει εκείνη τη ζωή της. Και με το παιδάκι της περνάει πολύ όμορφα. Από την άλλη βλέπω ένα άλλο συγγενικό μου ζευγάρι, έχουν αποκτήσει πρόσφατα το πρώτο τους παιδάκι, και είναι πανευτυχείς! Ζουν τη ζωή τους ήρεμα, με χαμόγελο και πολλή αγάπη.. το σπίτι, το παιδάκι είναι ευθύνη και των δυο τους, είναι ομάδα, πολλές φορές τους βλέπεις με το μωρό τους και αισθάνεσαι ότι ζουν μέσα σ' ένα δικό τους σύμπαν και το σπίτι τους είναι γεμάτο θετική ενέργεια..)
Κι υπάρχουν και τα ζευγάρια που δεν θέλουν παιδιά... τους βγάζω το καπέλο. ΓΙατί να κάνω παιδί άμα στην ουσία δεν το θέλω; Για να το κάνω δυστυχισμένο; Μοιράζονται λοιπόν την ζωή τους πραγματικά, ευθύνες, λύπες και χαρές. Κρατάνε ο ένας το χέρι του άλλου χωρίς να πνίγει ο ένας τον άλλον και ΘΕΛΟΥΝ πραγματικά να είναι μαζί. Δεν υπάρχει ένα είδος ευτυχίας ρε γμτ.. δεν είναι εισητήριο που πρέπει να το βρεις να το αγοράσεις άρον άρον.. πρέπει απλά να είσαι ΑΛΗΘΙΝΟΣ

Ευτυχώς που οι γονείς μου έχουν τα ίδια πιστεύω με μένα αλλιώς θα είχα φρικάρει εντελώς με όλη αυτή την παραλογία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lord Kratos]

Βασικά, είναι πολύ εύκολο για έναν άνθρωπο να κρίνει το συνάνθρωπο του και να του δίνει διαφόρων ειδών συμβουλές, χωρίς καν να τους τις έχουν ζητήσει ή χωρίς να είναι οι κατάλληλες για τον άνθρωπο στον οποίο τις δίνει.
Δυστυχώς, πολλές φορές οι άνθρωποι λειτουργούμε πολύ ιδιοτελώς και πολύ εγωιστικά.
Για παράδειγμα, εγώ μπορεί στην οικογενειακή μου ζωή να είμαι χάλια, να μου πηγαίνουν χάλια τα επαγγελματικά μου κ.λπ αλλά να δίνω ό,τι συμβουλή μου κατέβει στο κεφάλι στο συνάνθρωπο μου.
Αυτό όμως το κάνω επειδή ενδιαφέρομαι πράγματι για αυτόν ή επειδή εγώ νιώθω καλύτερα γνωρίζοντας ότι ένας άλλος βασανίζεται πιο πολύ από μένα κι αυτό με κάνει να νιώθω καλύτερος;
Είμαστε περίεργα ζώα εμείς οι άνθρωποι...

Όσον αφορά το γάμο, ούτε εγώ είμαι φίλος με την ιδέα του να παντρευτώ, να κάνω παιδιά κ.λπ.
Οι άνθρωποι που παντρεύονται καλώς παντρεύονται εάν το έχουν σκεφθεί ώριμα και σοβαρά αλλά από τη στιγμή που εγώ σκέφτομαι μήπως δεν είμαι σε θέση να δώσω στο παιδί μου ό,τι καλύτερο, θεωρώ πως καλύτερα να μην κάνω παιδί παρά να του προσφέρω λιγότερα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[rodirdi]

Ριάνα και Γιώργο... συμφωνώ μαζί σας απόλυτα!!! να είμαστε ειλικρινείς οι περισσότεροι έχουν αυτή την "μικροαστική" αντίληψη του γάμου και των παιδιών... ο σκοπός του ανθρώπου... ψάχνουν το δέντρο και χάνουν το δάσος! ευτυχία είναι να είσαι με αυτούς που σε αγαπούν, χωρίς να υπάρχει η σιγουριά και η κτητικότητα του γάμου, απο την άλλη τα παιδιά... προβληματίζομαι.... όλοι οι άνθρωποι πριν γίνουν γονείς θα έπρεπε να μεγαλώσουν τουλάχιστον ένα γατάκι για να δουν τι σημαίνει ευθύνες... δυστυχώς και λόγω δουλειάς βλέπω πολλές κατεστραμένες οικογένειες, παιδιά με φοβίες, κακομαθημένα αλλά και κακοποιημένα... είμαστε όλοι τόσο ικανοί να μεγαλώσουμε σωστά ένα παιδί; ποιός ο ρόλος των χρημάτων; του χρόνου που πρέπει να αφιερώσει ένα ζευγάρι (και οι δύο) σε αυτό;
Ριάνα πίστεψέ το δεν πρόκειται να σου αρέσει κάποιος που δεν αγαπάει το ζουζούνι σου, γιατί όταν αγαπάμε, αγαπάμε το είναι και την συμπεριφορά του άλλου προς αυτούς που αγαπάμε! είναι προτεραιότητα σε σχέσεις ζωής!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Kalliastar]

Ω Ριανάκι μου απλά συμπάσχω!
Πιστεύω κατανοείς πλήρως το νόημα της παραπάνω λέξης.
Είμαι και εγώ παθούσα και ευτυχώς και οι δικοί μου γονείς όπως και οι δικοί σου είναι με το μέρος μου.
Το μόνο που στενοχωρεί τους δικούς μου είναι το ότι εγώ έιμαι εντελώς μπακούρι και ότι δεν έχω φίλες και φίλους.
Έχω άπειρους γνωστούς και μία στενή φίλη αλλά μέχρι εκεί. (χωρισμένη και αυτή με ένα παιδάκι. λόγος διαζυγίου ότι ο σύζυγος δεν απογαλακτίστηκε ποτέ απο τη μαμά και δεν ένιωσε ποτέ την ευθυνη ότι έκανε δική του οικογένεια).
Γενικά δεν έχω παρέες είμαι μοναχικός τύπος, αλλά έτσι έιμαι!
Τί να πω?
Δεν έχουμε ανάγκη τον κόσμο, ας ζήσουν στη μικροψυχία τους!
Τα ίδια ακριβώς έχω ακούσει και εγώ για τα μωρά μου...συνήθως απο καλοθελήτριες θείες
Ακόμα και το ότι αχουλούμαι τόσα χρόνια με την ποδηλασία τους πειράζει.
Το πιστεύεις ότι δεν μου είπαν ούτε συγχαρητήρια για την τρίτη θέση στο παγκόσμιο κύπελλο μαστερ? (μάστερ = πάνω απο 30 ετών)
Φαντάσου ότι πήρα ταυτόχρονα πρόκριση για τον τελικό του παγκοσμίου πρωταθλήματος και οι "θείες", που κατά τα άλλα με έχουν σαν παιδί τους και ανησυχούν για το μέλλον μου και την ευτυχία μου (έτσι λένε), όταν το έμαθαν ξύνισαν τη μούρη τους και το μόνο που ρώτησαν ήταν για πόσο θα ασχολούμαι με παιδικά πράγματα!!!
Ε! να πιάσω και εγώ εναν π....ο να σχοληθώ με γυναικεία πράγματα, σόρυ κιόλας!

Εγώ πιά έχω ακούσει τόσα πολλά που δεν με αγγίζουν καν.
Και αν ο έρωτας της ζωής μου δεν αγαπάει τις γάτες... απλά δεν είναι έρωτας της δικής μου ζωής αλλά κάποιας άλλης.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Εντομεταξύ Φλώρα μου, τώρα διάβασα το ποστ σου, που πρόκειται να μπεις κουμπάρα. Μπήκα προηγουμένως κι έγραφα, έγραφα, έγραφα...
Είναι όμορφη εμπειρία και όπως είπες κι εσύ, έχεις κάτι να κάνεις παρά να έχεις άπειρο χρόνο να στενοχωριέσαι. Σαν κουμπάρα νομίζω πως θα πρέπει να κάνεις ένα δώρο για το ζευγάρι.
Δεν είναι το ακριβό, μην παρασυρθείς, είναι κάτι που πραγματικά θα σου αρέσει και πιστεύεις πως θα αρέσει και στο ζευγάρι..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[le chat noir]

Και με κοιτάνε λες και έχω πρόβλημα όταν απαντάω πως ποτέ και για κανέναν δεν πρόκειται να πουλήσω το παιδί μου, πως με άνθρωπο που δεν αγαπάει τα ζώα δεν θα έσμιγα ποτέ, αν έχει αλλεργίες πρόβλημά του, όποιος κι αν είναι αυτός ο αόρατος άνθρωπος, δεν θα γίνει σίγουρα δικό μου το πρόβλημά του, ουτε του γάτου μου και πως τις επιλογές που έχω κάνει για τον εαυτό μου και για τη ζωή μου δεν θα τα θυσιάσω στο όνομα της ευτυχίας ποτέ.... .

Ριάννα μου σε πολλά συμφωνώ μαζί σου σε άλλα διαφωνώ..επιφυλάσσομαι να τοποθετηθώ στους προβληματισμούς σου,γιατί λίγο πολύ όλους όσους είμαστε κοντά με τα ζωάκια μας αφορούν.Προς το παρόν θέλω να πω μόνο ένα πράγμα.
Όταν με έναν άνθρωπο είστε μαζί, είστε καλά, αγαπιέστε και "ατενίζετε μαζί το μέλλον"(άκρατος λυρισμός..) δεν υπάρχει κάτι που να είναι "πρόβλημα του". Η αλλεργία είναι ένα πραγματικό πρόβλημα, που μπορεί να γίνει πολύ δύσκολο και επικίνδυνο. Δεν μπορείς να "πουλήσεις" τον άνθρωπο σου και να τον αφήσεις να λύσει μόνο του το "πρόβλημα του", επειδή έτυχε να είναι αλλεργικός στις γάτες.Το ότι ένας μη φιλόζωος άνθρωπος, κατά πάσα πιθανότητα δεν θα σε τραβήξει και δεν θα σου ταιριάζει είναι απόλυτα κατανοητό και σεβαστό (αν και καμιά φορά μαθαίνουμε να αγαπάμε κάτι, επειδή το αγαπάει ο άνθρωπος μας). Αλλά σκέψου ότι αυτός ο άνθρωπος μπορεί να λατρεύει τα ζωάκια περισσότερο από εσένα και να αξίζει όσο κανείς να είναι δίπλα σου. Δεν θα είναι πολύ εγωιστικό να τον αφήσεις μόνο του στο πρόβλημα του και όχι να παλέψετε και οι δύο μαζί για ο,τι θεωρήσετε ότι αξίζει για εσάς?
Τα λέω όλα αυτά, διότι μερικές φορές και εμείς από την αγάπη μας για αυτά τα πλάσματα και από την γνώση που έχουμε και την θλίψη που μας προκαλείται για το πόσο ταλαιπωρούνται εκεί έξω, βάζουμε παρωπίδες και γινόμαστε πιο στενόμυαλοι από αυτούς τους οποίους κρίνουμε.Το ότι ένας άνθρωπος μπορεί να μην αγαπάει τα ζώα, δεν είναι έγκλημα και μπορεί ο ίδος να παρεμένει ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου και ο πιο αξιόλογος.Πολλοί άνθρωποι δεν έμαθαν να τα αγαπούν, διότι δεν είχαν την τύχη να ζήσουν μαζί τους ή να τους μάθει κάποιος πόσο όμορφη μπορεί να γίνει η ζωή μας συμβιώνοντας. Αυτό είναι κάτι που μπορεί να το μάθει κανείς ακόμη και στα 70 του. Οπότε θα ήθελα (για το καλό το δικό μας και για την υγεία της σκέψης μας) να μην απορρίπτουμε ανθρώπους που μπορεί πολύ απλά να μην είχαν την τύχη να τους αποκαλυφθεί κάτι τόσο μοναδικό, όπως η συμβίωση με αυτά τα πλάσματα.

Δεν ξέρω αν τα έχω γράψει μπερδεμένα ..βρέθηκα σε "οιστρο"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Ριάννα μου σε πολλά συμφωνώ μαζί σου σε άλλα διαφωνώ..επιφυλάσσομαι να τοποθετηθώ στους προβληματισμούς σου,γιατί λίγο πολύ όλους όσους είμαστε κοντά με τα ζωάκια μας αφορούν.Προς το παρόν θέλω να πω μόνο ένα πράγμα.
Όταν με έναν άνθρωπο είστε μαζί, είστε καλά, αγαπιέστε και "ατενίζετε μαζί το μέλλον"(άκρατος λυρισμός..) δεν υπάρχει κάτι που να είναι "πρόβλημα του". Η αλλεργία είναι ένα πραγματικό πρόβλημα, που μπορεί να γίνει πολύ δύσκολο και επικίνδυνο. Δεν μπορείς να "πουλήσεις" τον άνθρωπο σου και να τον αφήσεις να λύσει μόνο του το "πρόβλημα του", επειδή έτυχε να είναι αλλεργικός στις γάτες.

Και τι; Αν γνωρίσω αύριο τον καλύτερο άνθρωπο στον κόσμο, επειδή είναι πχ αλλεργικός στα ζώα θ' ανοίξω Ναταλία μου την πόρτα και θα πω στον Disney: "Καλά περάσαμε, τώρα τράβα κάνε την τύχη σου, εγώ θα μείνω με τον άνθρωπό μου να το παλέψουμε μαζί;"
Λυπάμαι πολύ αλλά οταν υιοθέτησα αυτό το ζωάκι ήταν αποφαση ζωής για μένα. Δεν θα κάνω όπως μια γνωστή που έχω που με το που έσμιξε με τον καλό της κι έμεινε έγκυος εγκατέλειψε κανονικά την περσική γατούλα της!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[rodirdi]

Πολλοί άνθρωποι δεν έμαθαν να τα αγαπούν, διότι δεν είχαν την τύχη να ζήσουν μαζί τους ή να τους μάθει κάποιος πόσο όμορφη μπορεί να γίνει η ζωή μας συμβιώνοντας. Αυτό είναι κάτι που μπορεί να το μάθει κανείς ακόμη και στα 70 του.

όταν κάποιος σε αγαπάει, αγαπάει και αυτά που αγαπάς... ή τουλάχιστον ενδιαφέρεται.... δεν σε ¨μειώνει¨ με τα λόγια του ή τις πράξεις του για αυτό που αγαπάς ότι και να είναι!!!!

Λυπάμαι πολύ αλλά οταν υιοθέτησα αυτό το ζωάκι ήταν αποφαση ζωής για μένα. Δεν θα κάνω όπως μια γνωστή που έχω που με το που έσμιξε με τον καλό της κι έμεινε έγκυος εγκατέλειψε κανονικά την περσική γατούλα της!!!

έχω χάσει πολλές φιλίες γιατί στις δύσκολες στιγμές που πέρασα με τις γάτες μου απλά δεν ήταν εκεί... έστω με 1 τηλέφωνο για συμπαράσταση σε μένα... όχι για τα ίδια τα ζωντανά, αν και η μία είχε γάτες και είχε χάσει και την δική της πρόσφατα πρίν απο εμένα, αλλά εγώ ήμουν εκεί, όχι στο σπίτι της αλλά με την έγνοια μου για αυτή και τον γατούλη της, παίρνοντας τηλ ... έτσι είναι οι άνθρωποι... κάποιοι όχι όλοι... νοιάζονται για τον εαυτό τους και μόνο, γιατί είναι το κέντρο του κόσμου... ο καθένας κάνει τις επιλογές του... και ειλικρινά όσο και να λυπάμαι κάποιοι δεν αξίζουν να είναι κοντά μας έτσι απλά για να λέμε οτι είμαστε κοινωνικοί και έχουν πολλούς ¨φίλους¨... την ευτυχία που μου έχουν δώσει τα γατουλίνια μου ( εντάξει...και ο συντροφός μου τα τελευταία 7 χρόνια) δεν μου την έχει δώσει κανείς άλλος.... και για αυτό τους είμαι ευγνώμων

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[flora.m123]

Ναι, θα βάλω και φωτό από τον γάμο, αρκεί να τελειώσουμε πρώτα με τη γραφειοκρατεία και να καταφέρουν οι άνθρωποι να παντρευτούν
Έχουν ήδη ξοδέψει 300 δολάρια στη Μελβούρνη και 60Ε στη μητρόπολη για τα χαρτιά μόνο. Αφήστε που ο φωτογραφος που είχα υπόψιν μου μας ζήτησε 500Ε για 2 ώρες και για να περάσει τις φωτό σε dvd Έλεος, έναν μικρό κλειστό γάμο πάμε να κάνουμε, όχι και 500 ευρώ ρε παιδιά σε φωτογραφίες. Καλύτερα κανάς συγγενείς να βγάζει. Σκεφτόμαστε έναν φίλο μου που απλά ασχολείται με τη φωτογραφία σαν χόμπυ αλλά είναι πολύ καλός, στο ζευγάρι άρεσε η δουλειά του γιατί βγάζει πολύ καλλιτεχνικές φωτογραφίες και πραγματικά του αρέσει να ασχολείται με αυτό το πράγμα, που πιστεύω είναι σημαντικότερο από κάθε 'επαγγελματία'.
Όσο για το άλλο θέμα, για μένα η αγάπη προς τα ζώα είναι στάση ζωής. Πολλοί φίλοι μου δεν τα πολυθέλουν, από μακριά κι αγαπημένοι, και το δέχομαι. Όμως αυτός ο άνθρωπος, αν υπάρξει, που θα μείνει μαζί μου για μια ζωή, στο σπίτι μου- ή μας - θέλω να συμμερίζεται την αγάπη μου. Γιατί αλλιώς εγώ δε θα είμαι ευτυχισμένη. Γιατί εγώ θέλω να έχω ένα ζωάκι έστω σπίτι μου, να το φροντίζω και να το αγαπώ και να μ'αγαπά, θέλω να φροντίζω τα αδέσποτα της γειτονιάς χωρίς να ακούω γκρίνια για τα λεφτά που ξοδεύω, θέλω να ζήσω τη ζωή μου με ένα ζώο συντροφιάς κοντά μου. Πως μπορεί 'ο άνθρωπος της ζωής μου' να με κάνει ευτυχισμένη αν μου στερεί αυτό που αγαπώ περισσότερο;
Τώρα για τον όλο θεσμό, προσωπικά θα παντρευόμουν μόνο αν ήμουν σίγουρη για μια απόλυτη δέσμευση. Γιατί αλλιώς δε βλέπω τον λόγο να γίνει. Ποιός ο λόγος να κάνω ολόκληρη φασαρία για έναν έρωτα; Μπορούμε απλά να συγκατοικήσουμε. Γιατί να παίρνουμε διαζύγιο αν κάτι πάει στραβά; Δε θέλω να θίξω το γάμο σαν 'πράξη μυστηρίου' ή αυτά που λέει η εκκλησία κλπ, δε με ενδιαφέρουν. Για μένα γάμος είναι όρκος αγάπης, και για να δώσω έναν τέτοιο όρκο πρέπει να έχω βρει τον πραγματικά κατάλληλο άνθρωπο. Αν ποτέ τον βρω και μετά από πολύυυυ καιρό θέλουμε να δώσουμε αυτόν τον όρκο, έχε καλώς, βλέπουμε. Αν όμως δεν τον βρω, δε θα δώσω κανέναν όρκο που δε μπορώ να κρατήσω.
Πολύ επιφανειακά τα λέω βέβαια, και αυτή είναι συζήτηση που πρέπει να γίνεται από κοντά, γιατί βαριέμαι να γράφω τόσο μεγάλα ποστ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[le chat noir]

Και τι; Αν γνωρίσω αύριο τον καλύτερο άνθρωπο στον κόσμο, επειδή είναι πχ αλλεργικός στα ζώα θ' ανοίξω Ναταλία μου την πόρτα και θα πω στον Disney: "Καλά περάσαμε, τώρα τράβα κάνε την τύχη σου, εγώ θα μείνω με τον άνθρωπό μου να το παλέψουμε μαζί;"
Λυπάμαι πολύ αλλά οταν υιοθέτησα αυτό το ζωάκι ήταν αποφαση ζωής για μένα. Δεν θα κάνω όπως μια γνωστή που έχω που με το που έσμιξε με τον καλό της κι έμεινε έγκυος εγκατέλειψε κανονικά την περσική γατούλα της!!!

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Ριάννα τι λες?? Αυτό κατάλαβες?Υπήρχε ποτέ περίπτωση να σου έλεγα σε μία τέτοια περίπτωση να ανοίξεις την πόρτα και να αφήσεις τον γάτο σου????
Το μόνο που σου λέω είναι ότι νομίζω ότι σε μια τέτοια περίπτωση "οφείλεις" να νοιαστείς για τον συντροφο σου όσο και για το ζωάκι σου.Το να λες ¨πρόβλημα του" είναι μέγιστο σφάλμα κατά την γνώμη μου.Δεν μπορείς να διώξεις έναν άνθρωπο από την ζωή σου επειδή έχει αλλεργία στον γάτο, όπως δεν θα έδιωχνες ποτέ τον γάτο από την ζωή σου..τόσο απλά!!Όταν ένας άνθρωπος μπει στην ζωή σου και τον θες μέσα σε αυτήν πρέπει να λάβεις υπόψη σου και τις δικές του ανάγκες. Αλλιώς είναι χαμένο το παιχνίδι. Π.χ. σε μια ενδεχόμενη αλλεργία μπορεί ο Ντίσνευ να μένει κανονικά στο σπίτι του ως έχει αλλά να μην κοιμάται στο κρεβάτι σου. Ναι δεν διαφωνώ..είναι μια θυσία και από τον γάτο και από εσένα. Και μάλιστα μία δύσκολη θυσία. Αλλά θα είναι και από τον συντροφό σου θυσία παρ'ότι αλλεργικός να ζει με γάτα μέσα στο σπίτι. Δεν είναι κάπως πιο δίκαιο απέναντι και στους 2?
Το να φτάνουμε όμως στο σημείο να αδιαφορούμε για ένα πρόβλημα που μπορεί να έχει ο άνθρωπος μας και να λέμε "πρόβλημα του",επειδή μας κάνει την κατάσταση και την ευτυχία μας με το ζωάκι λίγο πιο δύσκολη ίσως να μην είναι και το πιο δοτικό συναίσθημα που μπορούμε να βιώσουμε!

όταν κάποιος σε αγαπάει, αγαπάει και αυτά που αγαπάς... ή τουλάχιστον ενδιαφέρεται.... δεν σε ¨μειώνει¨ με τα λόγια του ή τις πράξεις του για αυτό που αγαπάς ότι και να είναι!!!!

Υπάρχει κλίμακα σε αυτό.. υπάρχουν αυτοί που μισούν τα ζώα, αυτοί που τα σιχαίνονται, αυτοί που αδιαφορούν κλπ. Εγώ μιλάω για αυτούς που απλά δεν τα γνωρίζουν και δεν έχουν αντιληφθεί ακόμη την αξία τους. Νομίζω είναι ξεκάθαρο. Για μένα είναι πολύ όμορφο να μπορέσει κάποιος μέσα από την αγάπη του για εμένα να αγαπήσει και αυτά τα πλάσματα, διότι μέχρι πριν απλά δεν τα ΓΝΩΡΙΖΕ!!Δεν θα κατακρίνω τον καθένα επειδή δεν μεγάλωσε σαν εμένα και δεν έχει τις ίδιες ευαισθησίες. Αντιθέτως το να θελήσει να τους δώσει την ευκαιρία να τα γνωρίσει και να τα αγαπήσει είναι για μένα πάρα πολύ σημαντικό.
Εσύ αναφέρεσαι σε μία άλλη κατηγορία που ούτως ή άλλως αποκλείεται. Δεν ανέχομαι να με μειώνει κανείς για κανέναν λόγο και αυτό δεν αφορά την γάτα μου ή το σκυλάκι μου...αφορά την αξιοπρέπεια μου..αλλά τονίζω..δεν αναφερόμουν σε αυτούς που λες εσύ. Είναι εκτός ούτως ή άλλως!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[flora.m123]

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Ριάννα τι λες?? Αυτό κατάλαβες?Υπήρχε ποτέ περίπτωση να σου έλεγα σε μία τέτοια περίπτωση να ανοίξεις την πόρτα και να αφήσεις τον γάτο σου????
Το μόνο που σου λέω είναι ότι νομίζω ότι σε μια τέτοια περίπτωση "οφείλεις" να νοιαστείς για τον συντροφο σου όσο και για το ζωάκι σου.Το να λες ¨πρόβλημα του" είναι μέγιστο σφάλμα κατά την γνώμη μου.Δεν μπορείς να διώξεις έναν άνθρωπο από την ζωή σου επειδή έχει αλλεργία στον γάτο, όπως δεν θα έδιωχνες ποτέ τον γάτο από την ζωή σου..τόσο απλά!!Όταν ένας άνθρωπος μπει στην ζωή σου και τον θες μέσα σε αυτήν πρέπει να λάβεις υπόψη σου και τις δικές του ανάγκες. Αλλιώς είναι χαμένο το παιχνίδι. Π.χ. σε μια ενδεχόμενη αλλεργία μπορεί ο Ντίσνευ να μένει κανονικά στο σπίτι του ως έχει αλλά να μην κοιμάται στο κρεβάτι σου. Ναι δεν διαφωνώ..είναι μια θυσία και από τον γάτο και από εσένα. Και μάλιστα μία δύσκολη θυσία. Αλλά θα είναι και από τον συντροφό σου θυσία παρ'ότι αλλεργικός να ζει με γάτα μέσα στο σπίτι. Δεν είναι κάπως πιο δίκαιο απέναντι και στους 2?
Το να φτάνουμε όμως στο σημείο να αδιαφορούμε για ένα πρόβλημα που μπορεί να έχει ο άνθρωπος μας και να λέμε "πρόβλημα του",επειδή μας κάνει την κατάσταση και την ευτυχία μας με το ζωάκι λίγο πιο δύσκολη ίσως να μην είναι και το πιο δοτικό συναίσθημα που μπορούμε να βιώσουμε!

Μέχρι να φτάσει κανείς στο σημείο του συμβιβασμού που λες, πρέπει να έχει γνωρίσει την κατάσταση ο εκάστοτε σύντροφος. Δηλαδή να ξέρει ότι έχω ζώα, να ξέρει πόσο τα αγαπάω, να έχει μείνει σπίτι μου πολλές φορές και να τα έχει γνωρίσει κλπ κλπ. Για να είναι διατεθιμένος ο άλλος να κάνει το συμβιβασμό να μείνει μαζί σου παρά την αλλεργία του στα ζώα πχ, σημαίνει ότι ξέρει ότι το ζώο θα παραμείνει στο σπίτι, δε θα φύγει, και θα πρέπει να ζήσει με το ζώο και την αλλεργία του. Αν όμως αυτός έχει αλλεργία και δεν αγαπάει τα ζώα, κατά 99.9% θα μου πει 'πάρε τη γάτα από το σαλόνι, κλείστη στο μπάνιο' μετά από μερικά βράδια. Ε αυτό θα φτάνει για να τον χωρίσω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.