καλησπερα και υγεια σε ολους μας!
ξημερωσε περιεργη μερα,δεν μιλω για μενα,εγω ειμαι καλα κι ολοι οι δικοι μου ανθρωποι και ζωακια,απλα αναρωτιεμαι ποσο κοστιζουν οι ζωες μας,πριν μια εβδομαδα μια κοπελα σχολασε απ τη δουλεια της δεν εφτασε ποτε σπιτι της,σημερα πεντε γυναικες απανθρακωθηκαν σε νυχτερινη βαρδια,που ανετα θα μπορουσα να ειμαι μεσα σ αυτες,γιατι αντεχω το ξενυχτι,και γιατι τα 54 μου δεν μου επιτρεπουν για επιλογες στην εργασια.
Οταν τελειωσα το ΕΠΑΛ δηλωσα για μαθητεια,εκει υποτιθεται εργαζεσαι για την αποκτηση αδειας ασκησης επαγγελματος,και παραλληλα μαθαινεις την δουλεια,σ αυτη τη δουλεια ως βοηθος νοσηλευτη δουλευω απο 22 ετων απλα δεν ειχα αποδειξη για αυτο,ξαναπηγα σχολειο λοιπον εκανα τα προβλεπωμενα...
Αντεξα δυο μερες,ντρεπομουν να πω πως δεν αντεχω,γιατι οι ασθενεις ηταν 50 ατομα για μια νοσηλευτρια,συνθηκες εργασιας τραγικες,ωραρια επισης,αντεξα δυο μερες και παραιτηθηκα οχι μονο γιατι ηταν τοσο σκληρη η εργασια,αλλα γιατι επρεπε να κακοποιω 50 ανθρωπους για να βγει η δουλεια στο 8 ωρο,μισθος εδω ειναι το αστειο 590 το μηνα ,περναμε ζορια με τη γατοοικογενεια,αλλα δεν μετανιωσα,θυμαμαι την βασουλα που δουλευε με ΧΑΠ καθαριστρια καποτε σ ενα ρεμπεταδικο ανεπνεε ολη τη βρωμα για να ζησει με τις γατες της καποτε...θυμαμαι και το συγχωρεμενο το γερο μου,που δεν με αφηνε να δουλευω για να μην παθω ελεγε οσα επαθε αυτος,εφυγε πριν προλαβει να χαρει συνταξη το γεροντακι μου,που μονο γερος δεν ηταν 65 ετων...εις μνημην των ανθρωπων που παλευουν που πεφτουν εν ωρα εργασιας,που για ενα μεροκαματο μηδαμινο περναν απεναντι ....
να προσεχεται και να σας αγαπατε!
