Κουνέλι

nena

Πολύ δραστήριο μέλος

Η nena αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1.761 μηνύματα.
Κουνέλι στον όροφο:up:
Αγαπημένη γειτόνισσα και αδελφή ψυχή απέκτησε κουνέλι.
ΑΠΟΡΙΕς:blink: :confused: :blink:
1/ Τι τρώνε, τι πίνουν, μικρά τίπς φροντίδας, λιχουδιές
2/ Μπάνιο κάνουμε στα κουνέλια, διότι λίγο στο μπεζ απο τη μέση και κάτω είναι, βρωμικούλης ή βρωμικούλα γαρ
3/ Τι προσέχουμε για να έχουμε;
4/ Σε μπαλκόνι ζουν;
5/ Αγκαλίτσες θέλουν;
6/ Απο τι κινδυνεύουν; και
7/ Επειδή υπάρχει μικρό τι πρέπει να προσέχουμε;
Αυτα τα λίγα για την ώρα:redface:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
επειδή έχει η αδερφή μου ο κτηνίατρος μας έχει πει ότι
1) υπάρχει ειδική τροφή και λιχουδιές στα pet shop
2) μπάνιο εμείς δεν του κάναμε μόνο με ένα νοτερό πανάκι
3) ο γιατρός είπε ότι επειδή έχουν μικρούς πνεύμονες απαγορεύεται το τσιγαρο και ότι δεν αντέχουν την ζέστη
4) στο πολύ κρύο καλύτερα όχι στο μπαλκόνι
5)και παιχνίδια και αγκαλίτσες. είναι πολυ τρυφερά. όταν έλειπε η αδερφή μου του δίναμε μια μπλούζα της και την μυριζε
6)από τα ποντίκια γιατί τους τρώνε το φαι
7)αυτό δεν το ξέρω. δεν μας έτυχε.
θα μάθω κι άλλα και θα σου πω.:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κουνέλι; Πίνει νεράκι τρώει δροσερό χορταράκι έχω δει να τρώει και χαμομήλι, δεν του αρέσει να το πιάνουν και να το παίρνουν αγκαλιά, δεν αποκλείεται όμως σιγά-σιγά να αρχίσει να αφήνει τα χάδια αν είναι διακριτικά, τρομάζουν πολύ εύκολα και μπορεί να πεθάνει ακόμα και από τον κρότο που κάνουν τα παλαμάκια, με ένα κλαπ κάπως δυνατό μπορεί να μείνει στον τόπο. αν του πιάσεις τα αυτιά φοβάται πολύ γιατί νομίζει ότι θέλεις να το σφάξεις. Ροκανίζει σοβάδες και ξύλα προσπαθώντας να ανοίξει τρύπα για να φύγει, και γενικώς είναι για αυλή με χορτάρι κι όχι για μέσα, και να είναι βολική η αυλή για να κρύβεται όπου θέλει αυτό γιατί αν είναι περιορισμένο, μονίμως προσπαθεί να δραπετεύσει. Εχω ακούσει ότι πεθαίνει άμα φάει μαϊντανό.
Περισσότερα δεν ξέρω. Πάντως απόχτησε ότι πιο ακατάλληλο για διαμέρισμα.

Αφού έμπλεξε το κουνελάκι κοιτάξτε αυτά για την όσο το δυνατόν λιγότερο χειρότερη διαβίωση του.
https://www.interpet.gr/nea/recent_2003/neo2_020403.htm

Κι επειδή μπορεί κάποιος να νοιώσει την επιθυμία να πάρει χελώνα…
https://www.mypetz.gr/posts/5241761/

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ευχαριστώ για τη ταχύτητα, βοηθήσατε!:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πού τα κάνει?Σε ροκανίδι ή πρέπει να κοιτάμε κάτω από καρέκλες?:D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Για ένα φεγγάρι είχαμε και εμείς ένα κουνέλι την ζουζού.Ηταν πολύ καλούλι ,αλλά έκανε συνέχεια κακούδια , όπου να΄τανε.Ευτυχώς την είχαμε στην αυλή και έτσι δεν είχα πρόβλημα με το σπίτι μέσα,αν και δεν λερώνουν γιατί είναι σκληρές μπιλίτσες.Τα προβλήματα άρχισαν αφού συνήλθε ,(μας το παράτησε ο γνωστός pet-shop στην Αθηνάς),και ήθελε να ζευγαρώσει.Δυστυχώς στα κουνέλια δεν γίνεται στείρωση , ενώ έχουν ορμές 2 φορές τον μήνα.Ετσι όταν την έπιανε η ανησυχία , προσπαθούσε να βρει τρόπο να φύγει,και αυτό με τρέλλαινε γιατί φοβόμουν τα αδέσποτα σκυλιά.Μέχρι που μια μέρα κατάφερε να φάει την ξύλινη πέργκολα, και έφυγε.Από την μια θυμάμαι την αγωνία μου, και από την άλλη γελάω.Έτρεχα νυχτιάτικα κατά τις 2 στους δρόμους να κυνηγάω την ζουζού.Αλλο να σας το λέω και άλλο να το βλέπετε.Πως τρέχουν έτσι τα άτιμα.Ευτυχώς σταμάτησε σε ένα παρτέρι για να "βοσκήσει"και έτσι έκανα ένα σάλτο και την έπιασα.Από τότε φρόντισα να πάει εκτός Αθηνών ,σε εξοχικό σπίτι.
Αυτή ήταν η ιστορία της ζουζούς που με έκανε πλέον ,να έχω αμφιβολίες για το κατά πόσο μπορεί να ζήσει στην πόλη ένα κουνέλι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εμείς από την άλλη είχαμε μέσα στο διαμέρισμα τον Τσικουνή αρκετά χρόνια (ήμουν πολύ μικρή τότε). Αυτό που θυμάμαι είναι ότι με τις αγάπες και τα χάδια τον είχαμε μεταμορφώσει σε γάτα. Ο τσικουνής πέθανε όταν αναγκαστήκαμε να φύγουμε 1 μήνα για ταξίδι, που τον δώσαμε σε ένα σπίτι να τον φροντίζουν. Μας είπαν ότι σταμάτησε να τρώει και τελικά πέθανε από μελαγχολία...:( :( :(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τα κουνελάκια είναι τόσο χαριτωμένα --- θέλω πολύ να υιοθετήσω ένα. Στο σωματείο που δούλευα είτε το πιστεύετε είτε όχι είχε ακόμη και αδέσποτα κουνέλια (τα αγόραζαν από πετσοπ και μετά τα αμολάνε στην εξοχή). Ευτυχώς έχουμε και κήπο και θα μπορούσε να είναι έξω...Βέβαια έχοντας τη Σβούρα στον ίδιο κήπο και πολλές γάτες στη γειτονιά..είναι λίγο επικίνδυνο..έως πολύ τώρα που το σκέφτομαι.

:/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
μπορεις να τα εχεις σε ενα κλουβακι μεσα μεπαιχνιδια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δεν είναι και τόσο εύκολο να διατηρήσεις κουνέλι σε διαμέρισμα/σπίτι. Αν υπάρχει κήπος καλό θα είναι να φτιαχτεί ένα κλουβάκι εκεί. Δεν ξέρω κατά πόσο θάντέξει μέσα. Το δοκιμάσαμε μια φορά όταν είμαστε μικρές με την αδελφή μου, καθώς επίσης και πριν 2-3 χρόνια, που είχε πάρει ένα και το είχε σε ειδικά διαμαρφωμένο χώρο στον κήπο στο εξοχικό της, όταν τέλος καλοκαιριού το έφερε στο σπίτι στην Αθήνα και το είχε σε μεγαλούτσικο κλουβί δεν άντεξε πολύ. Μετά από 1-2 μήνες πέθανε. :/:
Βρήκα πληροφορίες στο wikipedia αν θες ρίξε μια ματιά:
https://el.wikipedia.org/wiki/Κουνέλι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κι εγω ειχα ενα κουνελι μικρη, τον Μπαγκς Μπανυ. Θυμαμαι οτι τον επαιρνα συνεχως αγκαλια, κοιμομουν μαζι του κτλ
Ειχε μια μανια να γλυφει τα χερια μου.
Δυστυχως ο μπαμπας μου τον εφερε αποφασισε οτι δεν ηταν και πολυ υγιεινη αυτη η επαφη παιδιου - κουνελιου (μεχρι και τα κακα του επιανα), και αποφασισε να τον δωσει σε καποιο συναδελφο του με κηπο.
Τωρα (που μεγαλωσα:( ) ποτε δεν θα επαιρνα κουνελι δωρο σε παιδακι και μαλιστα σε διαμερισμα, ουτε και για μενα βεβαιως κι ας ειναι τοσο γλυκα και μαλακα ζωακια. Τα κουνελακια ζωακια ειναι για εξω! Εξοχη, χωματακι, χορταρακια!

(Σημερα περασα απο το πετ σοπ στην Αθηνας και ειδα να πουλανε...)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Στο σωματείο που δούλευα είτε το πιστεύετε είτε όχι είχε ακόμη και αδέσποτα κουνέλια (τα αγόραζαν από πετσοπ και μετά τα αμολάνε στην εξοχή).:/:
Δεν ξέρω αν αναφέρεσαι στην Αμερική, αλλά κι εδώ τα ίδια γίνονται... Πριν από κάμποσο καιρό είχα μαζέψει ένα αδέσποτο κουνέλι από τα βασιλικά κτήματα, στο Τατόι. Ήταν άρρωστο και καθόταν δίπλα σε μια χαρτόκουτα στο πλάι του δρόμου. Ήταν ολοφάνερο πως κάποιοι το είχαν παρατήσει εκεί (ήταν και ράτσας, με μακριά αυτιά - "κριάρια" λέγονται αυτά τα κουνελάκια). Ο έρμος ο κούνελος πήγε στο γιατρό. Τα αυτιά του ήταν σε κακό χάλι. Κατά την ιατρική εξέταση... λιποθύμησε από το φόβο του! Τον λυπήθηκε η ψυχή μου. Δυστυχώς μετά από δυο μέρες άφησε τον μάταιο τούτο κόσμο...:(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δεν ξέρω αν αναφέρεσαι στην Αμερική, αλλά κι εδώ τα ίδια γίνονται... Πριν από κάμποσο καιρό είχα μαζέψει ένα αδέσποτο κουνέλι από τα βασιλικά κτήματα, στο Τατόι. Ήταν άρρωστο και καθόταν δίπλα σε μια χαρτόκουτα στο πλάι του δρόμου. Ήταν ολοφάνερο πως κάποιοι το είχαν παρατήσει εκεί (ήταν και ράτσας, με μακριά αυτιά - "κριάρια" λέγονται αυτά τα κουνελάκια). Ο έρμος ο κούνελος πήγε στο γιατρό. Τα αυτιά του ήταν σε κακό χάλι. Κατά την ιατρική εξέταση... λιποθύμησε από το φόβο του! Τον λυπήθηκε η ψυχή μου. Δυστυχώς μετά από δυο μέρες άφησε τον μάταιο τούτο κόσμο...:(
To κακομοιρο.....:( :( :blink:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αυτά κάνει η άγνοια. Καημενάκι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ομορφα ζωάκια!! Από φροντίδα δεν γνωρίζω τίποτα αλλά ειναι απίστευτα συμπαθητικά τα ατιμα. Μικρή μου έδωσαν ένα, το πήρα στο κρεββάτι μου και η μαμα έπαθε φρίκη (δεν ήξερα πως τα κάνουν παντού... :P ) Το δώσαμε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Είχα και εγώ κάποτε ένα κουνελάκι, τον Βησαρίωνα. Τα κουνέλια είναι αξιολάτρευτα πλάσματα!:up:
τον είχα ένα χρόνο , αλλα επειδή ήταν αρσενικό έπρεπε να τον διώξουμε για δικό του καλό. Έτσι τώρα είναι σε ένα μεγάλο χώραφι με πολλά κουνέλια και ετοιμάζετε να γίνει για δεύτερη φορά πατέρας!!! :D

Συμβουλές και πληροφορίες:
1.υπάρχει τροφη για κουνέλια σε pet shops, βέβαια όταν τα κουνέλια βρούν ποικιλία θα φάνε όλη την τροφή τους εκτός από κάτι καφέ μακρουλά κομμάτια που θα επρεπε να τρώνε κανονικά.Επίσης τρώνε λαχανικα που έχετε εσείς σπίτια σας αρκεί να τα έχετε αφήσει να μαραθούν.Τρελαίνονται για χαρούπια!:)
2.Αν επειχειρήσετε ποτε να τα κανετε μπάνιο, προσέχετε! Προσπαθήστε να τους ριξετε σιγα σιγα το νερό και όχι κατευθείαν.Καλό θα είναι να το κρατάτε με κάποιο τρόπο αν δεν θέλετε να κάνετε εσείς μπάνιο αντί για αυτά!:)
3.Αν η φωλιά τους είναι στο μπαλκόνι ,καλό θα είναι να σιγουρευτείτε οτι στο σημείο που τα έχετε να μην κάνει ρεύμα γιατί είναι ευαίσθητα στο κρύο τα καημένα:)
4.Είναι παιχνιδιάρικα.(ετσι κατάλαβα τουλάχιστον εγω)Με τη γλυκύτητα τους σε προκαλούν να τα χαϊδέψεις και να παίξεις μαζί τους,φυσικα καλό είναι να μην το παρακάνουμε γιατί ίσως να τα ενοχλεί.:)
5.Οσον αφορα τη δική μας υγεία ,δεν υπάρχει λόγος να φοβάστε.Τα κουνέλια δεν μεταδίδουν τις ασθένειες τους στους ανθρώπους. Δυστυχώς όμως μαδάνε πολύ και δεν είναι και καλό να εισπνέουμε τις τρίχες τους.:)
6.Τα "κάνουν" σε ροκανίδι και καλό είναι να αλλάζετε μια φορα τουλάχιστον την εβδομάδα το ροκανίδι τους ή όποτε μυρίζει άσχημα, ειδάλως μαζευονται μύγες και κάνουν φωλιές(γεννούν)μέσα στα ροκανίδια.:)
Ελπίζω να βοήθησα !

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αχ ειναι γλυκα τα κουνελακια! Στην 4 δημοτικου ηθελα ζωακι, γατακι- κουνελακι μου τα απαγορεψαν και συμβιβαστηκα με χαμστερ... Οταν μεγαλωσα ζητησα απο την μητερα μου ξανα και μου λεει: Ωραια πες οτι παιρνουμε, το αγαπαμε, μεγαλωνει... Μετα ποιος θα το σφαξει για να το φαμε? :( :mad: :confused: Καλα ρε μαμα σωνε και καλα να το φαμε μετα? Τπτ... απο τοτε δεν ξαναφερα τπτ στην μητερα μου για κουνελακια :cool:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
αχ αυτο το ποιος θα το σφαξει για να το φαμε μου θυμιζει τον πατερα μου που ποτε δεν σκοτωνε κανενα ζωο απο αυτα που μεγαλωναν στο σπιτι μας ολα πεθεναν στα βαθυα τους γεραματα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εμένα πάλι και τις πάπιες μου μου σκότωσαν και τις μαγείρεψαν και το γουρουνάκι μου. Έκτοτε έχω μια ψιλοφοβία με τα ζώα που φέρνω σπίτι. Με το γάτο πάντως είμαι σίγουρη ότι δεν πρόκειται να τον βρω μαγειρευτό:lol: :lol: :lol:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Νομιζω οτι στην Ιταλια τρωγανε γατια ... :hmm: Τι θα φαμε αγαπη μου? ααα εκανα ενα γατι στο φουρνο! Μουρλια! (black humor)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 2 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top