Cleopatra κι εγώ σα χαζο-γατομαμά κάνω όταν διαβάζω κάτι και μου θυμίζει το γατουλίνι μου!!

Εμένα το Φατσουλίνι δεν έχει ιδιαίτερα αισθήματα έχθρας ως προς τη γατοφόρο του, την οποία παρεμπιπτόντως την έχω πάρει αρκετά ευρύχωρη και πλαστική - όχι υφασμάτινη για να αποφεύγω....δύσοσμα ατυχήματα

Επειδή είμαι σε φάση μετακόμισης και ψάχνω για ένα καλό κρεβατάκι, προς το παρόν κοιμάται στη γατοφόρο.
Σήμερα δε, που ήταν η τρίτη μέρα επίσκεψης στον κτηνίατρο, κάτι είχε υποψιαστεί (μετά από 2-3 φορές το εμπέδωσε!) και το καημένο μιλιά δεν έβγαλε. Αφού νόμιζα πως κοιμόταν, και όταν κοίταξα στα πίσω καθίσματα να δω τι κάνει μέσα στη γατοφόρο, με κοιτούσε με ματάκια όλο περισυλλογή...

Οι δύο κακές συνήθειες που δεν μπορούμε με τίποτα να κόψουμε (ούτε με καλό ούτε με το άγριο):
α) Έχουμε ορκισμένο μίσος με τη χτένα - ενώ μας αρέσει το χτένισμα, όταν ανακαλύψουμε ΤΙ μας χτενίζει, μαύρο φίδι που το έφαγε!!!
β) Το κόψιμο νυχιών δεν το ανεχόμαστε με τίποτα!! Τι γρυλίσματα, τι "χου", δράμα η κατάσταση! Και να πεις ότι του έχω κάνει ποτέ βαθύ κόψιμο... Στην αρχή δεν αντιδρούσε, τώρα πια που είναι 4 μηνών και μεγάλωσε, το ψιλοφοβάμαι... Σήμερα ο κτηνίατρος του τα έκοψε.
Έχετε καμία ιδέα;
Όχι τίποτα άλλο, για να μην κυκλοφορώ σαν πρεζόνι με τέτοια χέρια που μου κάνει κάθε φορά πάνω στο παιχνίδι... Συνήθως το ακινητοποιεί ο φίλος μου και εγώ του τα κόβω, όμως γίνεται έξω φρενών το γατί.