Κρίσεις επιληψίας!

[Claire Rentfield]

Φιλη μου κι εγω στην αρχη ημουν τρομοκρατημενη. Δεν μου ειχε ξανατυχει κατι τετοιο και δεν ηξερα τι να κανω. Και η κατασταση της δικης μου ηταν πολυ χειροτερη. Μετα την πρωτη κριση, που δεν ηταν μια, αλλα πολλες απανωτες, η γατα μου δεν εβλεπε, δεν ακουγε, δεν εκανε τιποτα. Μονο νιαουριζε, πηγαινοντας περα δωθε μεσα στο δωματιο που την ειχα περιορισμενη, κουτουλαγε σε ολα τα επιπλα, τους τοιχους, δεν ηξερα τι να κανω. Ο κτηνιατρος που την ειχα παει τη νυχτα, μου ειχε πει να μην της δωσω να φαει και να πιει τιποτα, γιατι πιστευε πως ηταν δηλητηριαση. Αυτα απο τις 4 τη νυχτα που γυρισαμε σπιτι, μεχρι τη 1 το μεσημερι της επομενης. Καποια στιγμη σκεφτηκα, βρε μηπως διψαει το ζωντανο. Και της πηγα νερο σε μπωλακι. Το ηπιε ολο, μετα λεω, λες να πειναει και της παω φαγητο, κοντεψε να φαει και μενα. Σιγα σιγα μαθαινεις, συνηθιζεις, θα βρεις τους ρυθμους τους δικους σου και της γατουλας σου, απλα να την προσεχεις. Ηταν τα 3 πιο δυσκολα χρονια της ζωης μου, τωρα ομως που την εχω χασει, θα τα ξαναζουσα ξανα και ξανα με μεγαλη ευχαριστηση, φτανει να την ειχα και παλι κοντα μου, δυστυχως ομως δεν γινεται.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ντ1να]

Δεν θα το αντεχα εδω με την δικη μου στην κατασταση που ειναι κ οπως λες ειναι καλυτερα κοντευω να τρελαθω..θελω τοσο πολυ να κανω κατι..και νιωθω τοσο αχρηστη που δεν μπορω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Κοιτα να δεις, ειναι λογικο να νοιωθεις ετσι γιατι ειναι πρωτες μερες. Σου λεω κι εγω ετσι ενοιωθα. Ενα πραγμα που θα σε βοηθησει, ειναι να κοιμηθεις καλα για να ξεκουραστεις. Το ιδιο μου ειχε συμβει κι εμενα. Ξεκινησε η ιστορια μας στις 9 Οκτωβρη, το βραδυ που την τρεχαμε και μεχρι και τις 12 του μηνα, ο αντρας μου ειχε εφημεριες και ημουν μονη μου με τη γατα αυτη και αλλα 3 γερα, ευτυχως τοτε γατια. Οταν ειδε ο αντρας μου σε τι κατασταση ημουν, το μεσημερι της 13 Οκρωβριου, μου ειπε, θα παρω εγω τη Ριρη και θα κοιμαμαι μαζι της στο αλλο δωματιο. ουτως ωστε να μπορεις να ξεκουραζεσαι. Αυτο το συστημα το ακολουθησαμε για 2,5 μηνες, μεχρι που η Ριρη μου αρχισε να καλυτερευει και ηθελε να ερθει παλι στο κρεββατι μαζι μου. Αυτο ηταν καλο, γιατι και κοιμομουν και την ειχα συγχρονως το νου μου. Τελικα εφθασα σε ενα σημειο, να κοιμαμαι με το ενα ματι ανοιχτο, που λενε, κοιμομουν ομως και την αλλη μερα ημουν ξεκουραστη για να μπορω να την φροντισω. Και οι κρισεις δεν πιστευω πως θα ειναι συνεχειασυχνες. Καποια στιγμη θα αραιωσουν, με καποια μεσοδιαστηματα πιο συχνων.
Σε παρακαλω, οτι απορια εχεις, μη διστασεις να με ρωτησεις, θα χαρω πολυ να βοηθησω και σενα και τη γατουλα σου. Ακομα και να στην φυλαξω για καποια φορα που θα θες να λειψεις, αν μενουμε σχετικα κοντα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ντ1να]

Θα προσπαθησω! Χιλια ευχαριστω για ολα, μεσα στην εβδομαδα θα την παω στο κτηνιατρο και να κανουμε την τομογραφια που ανεφερες σε προηγουμενο μηνυμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[georgetsou]

Το γατάκι μου χρειάζεται επειγόντως κτηνίατρο!!

Καλημέρα. Παιδιά αν δεν ήταν ανάγκη δεν θα έγραφα τόσο απότομα. Πριν λίγο το γατάκι μου άρχισε να τρέμει πάρα πολύ και να μην μπορεί να περπατήσει… έβγαζε και σάλια… τα μάτια της είναι υγρά… κάτι σαν να πνίγηκε… τώρα είναι λίγο μαζεμένη και περπάτα κάπως καλύτερα και νιαουρίζει μερικές φορές. Είναι κάτι το σοβαρό?? Που θα βρω κτηνίατρο στην Αθήνα εφημερεύοντα??? Παιδιά έχω πανικοβληθεί θέλω γρήγορα την βοήθεια σας αν γίνετε γρήγορα… ευχαριστώ!
μενω νεο ηρακλειο αττικης.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Ρίξε μια ματιά εδώ:
Λίστα κτηνιάτρων

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Bonjovicat]

καλη τυχη!δυστηχως δεν μπορω να πω κατι αλλο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[georgetsou]

Απάντηση: Το γατάκι μου χρειάζεται επειγόντως κτηνίατρο!!


Ήταν κρίση επιληψίας τελικά. Θα την παρακολουθήσω και θα είμαισε επαφή με τον κτηνίατρο. Συγγνώμη αν ήταν κάπως το μήνυμα μου αλλά είχα πανικοβληθεί.Έχασα 10 χρόνια από την ζωή μου… ακόμα τρέμει η καρδιά μου… σας ευχαριστώ πάρα πολύγια την απάντηση σας!
(Πρόσφατα μετακόμισα από Καρδίτσα σε Αθήνα και δεν ήξερα κάποιονκτηνίατρο! Πολύ χρήσιμη η λίστα σας. Βρήκα έναν υπέροχο κτηνίατρο. Να είστε καλά!)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Απάντηση: Το γατάκι μου χρειάζεται επειγόντως κτηνίατρο!!

Ευχομαι να ειναι περαστικα του και να μην ξαναπαθει τιποτα. Αν παντως χρειαστεις οτιδηποτε, ρωτα, εχω εμπειρια με επιληπτικα γατια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lord Kratos]

Απάντηση: Το γατάκι μου χρειάζεται επειγόντως κτηνίατρο!!

Εύχομαι να μην ξανασυμβεί ποτέ καμία κρίση και να είναι πάντα καλά το μικρό σου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Ένας καλός κτηνίατρος είναι ο καλύτερος σύμμαχος. Εύχομαι όλα να πάνε καλά για το μικρό σου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[georgetsou]

Σας ευχαριστώ πολύ παιδιά για τις υπέροχες ευχές σας. Να είστεπάντα καλά. Το εκτιμώ πολύ!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vickv]

Καλησπέρα σας.
Σήμερα συνάντησα την κοινότητα σας και χαίρομαι που βρήκα μια ομάδα που αγαπάει τις γατούλες όσο κι εγώ!!!!!
Έχω πάντα γατούλες σπίτι μου και στην αυλή μου και προσπαθώ να βοηθήσω και όποιοδήποτε πλάσμα πέσει στα χέρια μου που έχει ανάγκη. Κάπως έτσι έπεσε στα χέρια μου η Μπέμπα τον προηγούμενο Οκτώβρη. Ήταν ένα μωρο κοντά 1 - 1,5 μηνών που το βρήκε ένας φίλος κάτω από ένα αυτοκίνητο σε πολυσύχναστο δρόμο. Δεν μπορούσε να το κρατήσει λόγω σκύλου κι έτσι κατέλληξε σε μένα, να το μεγαλώσω και να του βρώ σπιτάκι, αν μπορούσα.
Από την αρχή φαινόταν ότι πεινούσε ... έτρωγε όσο είχε μπροστά του φαί, όσο κι αν ήταν. Λερωνόταν επάνω της και δεν έπαιξε ποτέ, όσο κι αν προσπάθησα. Επειδή όμως φαινόταν ότι δεν έχει θέματα με τα σκυλιά και σιγά σιγά, άρχισε να βρίσκει την άμμο (παρότι δεν τα κάλυπτε) της βρήκα σπιτι. Και πάνω που θα έφευγε, άρχισαν οι κρίσεις... απανωτές και πολλές την ημέρα (τουλάχιστον 5, έβλεπα εγώ). Στην αρχή αγρίευε με τον αέρα, μετά έτρεχε σαν τρελη σ' ένα τοίχο και προσπαθούσε να περάσει από μέσα, μετά έκανε κύκλους γύρω από τον εαυτό της και στο τέλος έπεφτε ανάκελα και έτρεμε ενώ της έπεφταν τα σάλια και τα έκανε επάνω της.
Με τον κτηνίατρο μου καταλήξαμε στο gardenal, που προς το παρον έχει μειώσει τις κρίσεις σε 1 - 2 την εβδομάδα ενώ ακόμα ψάχνουμε τη σωστή δόση, μια που το γατάκι είναι ακόμα στην ανάπτυξη και το σωματικό του βάρος αλλάζει συνεχώς.
Ζητώ συγνώμη για τις λεπτομέριες παραπάνω, αλλά νομίζω ότι είναι καλό να υπάρχουν κάποια στοιχεία από το ιστορικό, σε περίπτωση που κάποιος μπορεί να βοηθήσει...
Αν κάποιος από σας έχει εμπειρία από επιληψία ή και από κάποια άλλη προσέγγιση (όχι φαρμακευτική) στο θέμα της, θα εκτιμούσα κάποια πρόταση. Και αν έχετε προσέξει πράγματα στο περιβάλον που να προκαλούν ή να αποτρέπουν τις κρίσεις (εγώ π.χ. έχω την εντύπωση ότι τις μέρες που έχει ήλιο και την βγάζω στο μπαλκόνι, δεν έχουμε κρίσεις).
Το άλλο θέμα που θα ήθελα να σας ρωτήσω είναι και το εξής: Η γατούλα τελικά δεν έχει μόνο το πρόβλημα των κρίσεων αλλά η συμπεριφορά της παραπέμπει σε αυτισμό (με ανθρώπινα κριτήρια). Δεν ξέρει που να κάνει την ανάγκη της δεν βρίσκει εύκολα την έξοδο από ένα δωμάτιο, δεν έχει την αίσθηση του ύψους και δεν μπορεί να ανέβει ούτε ένα σκαλί. Και είτε θα κάθεται κοιτώντας το ταβάνι ή θα γυρνάει στο δωμάτιο σε επαναλαμβανόμενο μοτίβο (όπως τα ποντίκια στο λαβύρινθο). Και φυσικά δεν ξέρει τι θα πει παιχνίδι ούτε και ζητάει χάδια. Μόνο τρώει και ευτυχώς, τα πάντα. 'Ετσι δεν δυσκολεύομε να της δώσω το χάπι. Έχει συμβεί σε κανέναν κάτι παρόμοιο???
Συγνώμη αν σας κούρασα και σας ευχαριστώ προκαταβολικά!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Ωωωχ το ψυχάκι μου... Πόσο ταλαιπωρείται... Δυστυχώς δεν έχω κάποια εμπειρία και δεν ξέρω πώς θα μπορούσα να βοηθήσω, αλλά όλα αυτά που περιγράφεις- όχι καλή αίσθηση του χώρου κλπ με οδηγούν σε σκέψεις για κάποιο πρόβλημα στον εγκέφαλο... Ίσως κάποιος όγκος; Έχει αποκλειστεί τέτοιο ενδεχόμενο; Ειλικρινά εύχομαι ό,τι καλύτερο... Περαστικά να είναι..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vickv]

Το θέμα του όγκου, απ' ότι μου λέει ο γιατρός δεν είναι πιθανό, αλλά δεν μπορούμε να το αποκλείσουμε. Έχουμε όμως αποκλείσει, την εγκεφαλίτιδα (στην οποία μας παρέπεμψε η κυκλική κίνηση).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Μήπως δεν βλέπει το γατάκι;
Είχα μια γατούλα που απέκτησε πρόβλημα με επιληπτικές κρίσεις στα 11 χρόνια της από χτύπημα που μάλλον της δημιούργησε κάποιον όγκο ή κάποιο αιμάτωμα. Οι κρίσεις της ήταν ακριβώς όπως περιγράφεις κι εσύ αυτές που παθαίνει το γατάκι σας. Μόνο που εμάς δεν μας είχαν πει ποτέ τίποτα για φαρμακευτική αντιμετώπιση, τουλάχιστον όχι κάποια που να καταπολεμά την επιληψία.
Τον πρώτο καιρό λοιπόν συμπεριφερόταν ακριβώς όπως περιγράφεις και με κάποια τεστ που της κάναμε καταλάβαμε πως δεν έβλεπε πια. Με τον καιρό όμως ξαναέμαθε τον χώρο και κυκλοφορούσε πλέον άνετα. ΄Οταν όμως ήταν να πάθει κρίση το καταλαβαίναμε τις περισσότερες φορές από τις άσκοπες, όπως λες κι εσύ μετακινήσεις της στον χώρο. Και πράγματι τις μέρες με ηλιοφάνεια πάθαινε λιγώτερες κρίσεις γι' αυτό και την αφήναμε αρκετά στο μπαλκόνι.
Δεν ξέρω αν σας ενημέρωσε ο κτηνίατρός σας αλλά είναι πολύ σημαντικό να την προφυλάτε την ώρα της κρίσης γιατί μπορεί να τραυματιστεί άσχημα. Να έχετε πρόχειρη μια πετσετούλα ή κάτι ακόμα πιο χοντρό, για να μην κινδυνέψετε να τραυματιστείτε κι εσείς γιατί την ώρα της κρίσης δεν ελέγχετε η γατούλα και να την ρίχνετε επάνω της και να την κρατάτε όσο γίνεται ακίνητη. Επίσης στον χώρο που ζει καλό είναι να αποφεύγονται οι δυνατοί ήχοι και οι έντονες μυρωδιές. Μου έτυχε να πάθει κρίση η δικιά μου με το που έβαλα αποσμητικό επειδή ήταν στο ίδιο δωμάτιο.
Και πολύ σημαντικό επίσης είναι όταν τελειώνει η κρίση να μην την αφήνετε να γυρνάει άσκοπα μέχρι να περάσει τελείως η επίδραση αλλά να την παίρνεται αγκαλιά και καθυσηχάζοντάς της με τρυφερότητα να την κρατάτε μέχρι να συνέλθει εντελώς.
΄Οσο για το φαγητό, εγώ τουλάχιστον που είχα εικόνα της δικής μου πριν ξεκινήσει η επιληψία και μετά, πράγματι τρώνε τα πάντα και σε ποσότητες, χωρίς όμως αυτό να τους προσθέτει βάρος. ΄Ισως έχει κάτι να κάνει κι αυτό με την πάθηση και καλό θα ήταν να ελέγχετε τακτικά με τον κτηνίατρο τα νεφρά της.
Ελπίζω να σε βοήθησα κάπως.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vickv]

Claire Rentfield

Claire Rentfield, ευχαριστώ πού για την απάντηση.
Ναι, όταν η γατούλα έχει κρίσεις την τυλίγω με μια πετσέτα που έχω κοντά της πάντα. Η κρίσεις περνούν πιο γρήγορα έτσι. Και μετά τις κρίσεις δεν έχει, έτσι κι αλλιώς, δυναμη να πάει πουθενά. Κάθεται τυλιγμένη στην πετσέτα τουλάχιστον για κανένα 10λεπτο. Δεν την πολυκρατάω μετά την κρίση γιατί εκνευρίζεται φοβερά στο άγγιγμα για λίγο μετά.
Όσο για το αν βλέπει, ναι βλέπει, αλλά σίγουρα όχι πολύ καλά... τα μάτια της αντιδρούν στο φως (όταν δεν έχει κρίση) μας βλέπει και αντιδρά. Το ένα της μάτι όμως φαίνεται διαφορετικό στο φως. Οι κόρες έχουν το ίδιο μέγεθος μεταξυ τους, όμως η μια στο φως είναι σκούρη και η άλλη φωτεινή, λίγο σαν θολός καθρέπτης.

Ευχαριστώ πολύ και για τις άλλες προτάσεις, θα τις μεταφέρω και στον κτηνίατρο μας.
Βλέπω κι εγώ αρκετά κοινά στις γατούλες μας. Θα μπορούσατε να μου πείτε ποιά ήταν η συνέχεια στην ιστορία της δικιά σας γατουλας??

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Η γατούλα μου όπως είπα ήδη, ξεκίνησε να παθαίνει κρίσεις επιληψίας στα 11 χρόνια της από χτύπημα στο κεφάλι. Για την ακρίβεια από πολλά χτυπήματα στο κεφάλι... ΄Εζησε 3 χρόνια μετά από αυτό.
Πάθανε μεγάλη ζημιά τα νεφρά της με αποτέλεσμα να επηρρεαστούν πολλές λειτουργίες της. Και που έζησε τόσο, εγώ προσωπικά το θεωρώ θαύμα ή ίσως αποτέλεσμα δικών μου συνεχών προσπαθειών.
Δεν εννοώ πώς τα νεφρά της πειράχτηκαν από αυτό γιατί είχε δηλητηριαστεί μικρή, στα 3 της και μπορεί να ευθύνεται κι αυτό. Απλά δεν ξέρω και κρατάω μια υποψία πως ίσως να έφταιγαν και οι επιληπτικές κρίσεις.
΄Οπως και να το κάνεις αν δεις ένα ζώο να παθαίνει κρίσεις επιληψίας, καταλαβαίνεις πως ένας οργανισμός που δουλεύει συνήθως με μια συγκεκριμένη ταχύτητα, στην διάρκεια των κρίσεων αυτή η ταχύτητα πολλαπλασιάσεται πολλές φορές και δεν γίνεται να μην έχει κάποιον αντίκτυπο κι αυτό σε έναν οργανισμό...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vickv]

Σ΄ευχαριστώ πολύ, για την απάντηση!!!
Αχ, φυσικά και καταλαβαίνω ότι όλες αυτές οι κρίσεις έχουν το κόστος τους και όλο και κάποια όργανα θα επιρεάζονται. Γνωρίζω ότι η ζωή της δεν θα έχει το ίδιο μήκος και ποιότητα όπως μιας γάτας χωρίς κρίσεις, αλλά ελπίζω ότι όσο θα ζήσει θα έχει όσο καλύτερη ζωή μπορεί. Εγώ πάντως θα κάνω ότι μπορώ!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Σ΄ευχαριστώ πολύ, για την απάντηση!!!
Αχ, φυσικά και καταλαβαίνω ότι όλες αυτές οι κρίσεις έχουν το κόστος τους και όλο και κάποια όργανα θα επιρεάζονται. Γνωρίζω ότι η ζωή της δεν θα έχει το ίδιο μήκος και ποιότητα όπως μιας γάτας χωρίς κρίσεις, αλλά ελπίζω ότι όσο θα ζήσει θα έχει όσο καλύτερη ζωή μπορεί. Εγώ πάντως θα κάνω ότι μπορώ!!

Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Να υπάρχει κάποιος πάντα δίπλα της για ότι χρειαστεί. Αυτό προυποθέτει και κάποιες θυσίες βέβαια...
΄Οσο είχα την δική μου σ' αυτή την κατάσταση δεν φεύγαμε ποτέ όλοι από το σπίτι, κάποιος έμενε πάντα μαζί της μήπως και πάθαινε κρίση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.