Λέμφωμα

[StellinaxD]

Αχ ειναι πολυ δυσκολη η κατασταση!

Ειναι πολυ δυσκολη κατασταση πιστευω!Μην βιαστεις ομως γιατι μπορει να βελτιω8ει πολυ και εσυ να εχεις παρει ηδη την αποφασιση!Πρεπει να την βλεπεις πολυ και να βλεπεις την κατασταση της!Αν χειροτερευει πολυ πολυ,αν και δεν το θελει κανεις πρεπει να την παρεις την δυσκολη αποφαση που ομως θα την βοιθησει να απαλλαγει απο τον πονο που της προκαλειται..Ειναι δυσκολο το ξερω.Ομως ποτε δεν ξερεις.Μπορει να γινει καλα οποτε μην σταματησεις να ελπιζεις ποτε.Ελπιζω να σε βοηθησα γιατι πραγματικα σε νιω8ω και σε λυπαμαι πολυ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[SHIBA]

Το δίλημμα μου είναι πολύ μεγάλο για το πότε έχει έρθει αυτή η μαύρη ώρα. Δεν θέλω να βιαστώ αλλά δεν θέλω και να αργήσω. Τι να πω βρε παιδιά, πραγματικά πάμε μέρα με τη μέρα. Σε 15 μέρες είναι η επόμενη ένεση κορτιζόνης. Αν μέχρι εκείνη τη μέρα δεν υπάρξει βελτίωση βλέπουμε τι θα γίνει. Απλά δεν σταματούν εκείνες οι κραυγούλες της να αντηχούν στο μυαλό μου......Δεν θέλω να βασανίζεται....όχι έτσι.........Αχ μακάρι να συνέλθει λιγάκι το μωράκι μου. Σας ευχαριστώ πολύ.......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Δυστυχώς, από πικρή προσωπική εμπειρία, μπορώ να σου πω ότι το πιθανότερο είναι να σου δώσει η ίδια η γατούλα σου να καταλάβεις πότε είναι η κατάλληλη ώρα. Όταν πια παραιτηθεί και η ίδια από την προσπάθεια, τότε μάλλον είναι καιρός να την αφήσεις να φύγει.
Το βασικό κριτήριο είναι η ποιότητα ζωής: όσο υπάρχουν ακόμα πράγματα στη ζωή της που την ευχαριστούν (όσο δηλαδή σου χαϊδεύεται ή γουργουρίζει όταν τη χαϊδεύεις, όσο τρώει με σχετική όρεξη), τότε αξίζει τον κόπο να το παλέψετε κι εσύ και αυτή. Όταν όμως πάψουν κι αυτές οι μικρές χαρές, δεν έχει πια νόημα.
Είναι πολύ δύσκολη η απόφαση, αλλά από κάποιο σημείο και μετά είναι πραγματικά το καλύτερο που μπορείς να κάνεις γι' αυτήν, όσο κι αν σε στενοχωρεί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[SHIBA]

Δεν μπορώ να φανταστώ το "τελευταίο" δρομολόγιο στον κτηνίατρο...είμαι σε πλήρη άρνηση...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[gatouni]

Είχαμε βρεθεί και μεις αντιμέτωποι με το ίδιο δίλημμα πριν λίγο καιρό. Η κτηνίατρος αλλά και η συμπεριφορά του ζώου (όταν δηλαδή έπαψαν να υπάρχουν όσα περίγραψε και η aretha) μας βοήθησαν να πάρουμε την τελική απόφαση.
Σίγουρα είναι πολύ δύσκολη, αλλά τώρα που έχει περάσει κάποιο διάστημα δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι κάναμε ότι ήταν καλύτερο για εκείνον.
Κουράγιο και από μένα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nonika]

Πριν λιγες μερες αποφασισε να κανει κ η φιλη μου ευθανασια στην γατουλα της που ειχε καρκινο.Περιμενε μεχρι να φτασει η γατουλα να μη σηκωνεται,δεν ειχε πονο αλλα εξαντληση,ειχε φτασει να κανει τσισα πανω της.Οταν βλεπεις οτι δεν χαιρεται τιποτα πλεον-οπως ειπαν και πιο πανω-τοτε ηρθε η ωρα.
Παρεπιπτοντως η γατουλα της φιλης μου τους την εσκασε και "εφυγε" λιγες ωρες πριν το ραντεβου με τον κτηνιατρο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Zbeebz]

Shiba, κάνε μια κουβέντα με την κτηνίατρό σου με βάση αυτά που λέει η Aretha παρακάτω:

Το βασικό κριτήριο είναι η ποιότητα ζωής: όσο υπάρχουν ακόμα πράγματα στη ζωή της που την ευχαριστούν (όσο δηλαδή σου χαϊδεύεται ή γουργουρίζει όταν τη χαϊδεύεις, όσο τρώει με σχετική όρεξη), τότε αξίζει τον κόπο να το παλέψετε κι εσύ και αυτή. Όταν όμως πάψουν κι αυτές οι μικρές χαρές, δεν έχει πια νόημα.

Επίσης ρώτα την αν η ψιψίνα πονάει...
Πιστεύω πάντως πως η κτηνίατρος θα στηρίξει κι εσένα ψυχολογικά. Κουράγιο! Έχετε τη συμπαράσταση όλων μας, κι εσύ και η γατούλα σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ιωάννα-μπιάνκα]

οταν πηρα την αποφαση να κανω ευθανασια στο γατουλη μου δεν πηγαινε αλλο.φωναζε απο τον πονο κ πραγματικα δεν μπορουσε να κουνηθει.δεν ειχε νοημα.το καλυτερο για την γατουλα σου θα κανεις.ειναι πολυ ασχημη η θεση σου κ μονο που το θυμαμαι τρελαινομαι!!:cry::cry::cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nemesis]

Και εγώ στο τελευταίο μου σκυλάκι αναγκάστηκα να κάνω ευθανασία.Είχε από κουταβάκι έλλειψη ασβεστίου που του δημιούργησε πρόβλημα στα κόκκαλα,κάναμε τα πάντα και έγινε καλά,δυνατός και μεγαλόσωμος.Μεγάλωσα μαζί του,γέρασε και έφτασε στο όριο το οποίο προβλέπεται για τη ράτσα του,τότε λόγω του ότι ήταν ηλικιωμένος,ήταν και χειμώνας,έχουμε και υγρασία στη Λάρισα (γιατί από εκεί είμαι παρόλο που τώρα μένω Αθήνα γιατί σπουδάζω),ο οργανισμός του δεν άντεξε.Έφτασε σε σημείο να μην μπορεί να σηκωθεί,προσπαθούσε να έρθει κοντά μας αλλά δεν μπορούσε και έκλαιγε.Είχε αρχίσει να πονάει αλλά δεν παραπονιόταν,έκλαιγε μόνο που δεν μπορούσε να έρθει κοντά μας.Δοκιμάσαμε τα πάντα,μπας και ανακάμψει αλλά δεν γινόταν τίποτα.Τελικά του κάναμε ευθανασία (και πήραμε τη γνώμη πολλών κτηνιάτρων για σιγουριά παρόλο που έχουμε πολύ καλό κτηνίατρο) για να μην υποφέρει στη συνέχεια γιατί θα άρχιζε και να πονάει πολύ.Ήταν το καλύτερο πλάσμα του κόσμου,δεν ξέρω αν θα ξαναβρώ κάποιον σαν και αυτόν.Αλλά απ'το να τον κρατήσω λίγο ακόμα κοντά μου και να υποφέρει,προτίμησα να "φύγει" ήρεμος.Δεν θα το άντεχα να υποφέρει.Θα το καταλάβεις αν και όταν έρθει η στιγμή λοιπόν.Πολύ σωστό αυτό που είπε η Aretha.Αν και ελπίζω να τα καταφέρει η γατούλα σου.Μην σταματήσεις ποτέ να ελπίζεις και πάρε πολλές γνώμες,ίσως τα καταφέρετε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[maria p]

εγώ βρέθηκα σ αυτό το δίλλημα το προηγούμενο φθινόπωρο με τον σκύλο μου 14 ετών, δεν μπορούσε να σηκωθεί στα πίσω πόδια του. ήταν πολύ δύσκολο και γι αυτόν και για μένα που δεν είμαι και μικρούλα κι επρεπε να τον σηκώνω όχι μόνο για τις ανάγκες του, αλλά και γιατί όπως ξέρετε ο σκύλος για να είναι σκύλος θέλει να έρχεται πάντα στον χώρο που είσαι κι εσύ.
δεν αποφάσιζα να το κάνω εφ όσον δεν πονούσε και δεν είχε πληγές κατάκλισης γιατί τον κινούσα όσο μπορούσα και τον είχα σε πολύ μαλακό στρώμα. κάποια στιγμή έπαθε εγκεφαλικό και έφυγε μόνος του οπότε δεν χρειάστηκε να μπούμε στην διαδικασία. πάντως έχω καταλήξει όσο δεν πονάει ή δεν συντρέχει πολύ σοβαρός άλλος λόγος που δεν ξέρω ποιος μπορεί να είναι, να αφήνουμε την επιλογή στο θεό

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Shiba, κάνε μια κουβέντα με την κτηνίατρό σου με βάση αυτά που λέει η Aretha παρακάτω:

Επίσης ρώτα την αν η ψιψίνα πονάει...
Πιστεύω πάντως πως η κτηνίατρος θα στηρίξει κι εσένα ψυχολογικά. Κουράγιο! Έχετε τη συμπαράσταση όλων μας, κι εσύ και η γατούλα σου.

Νομίζω πως κάτι αναλογο θα σου πω κι εγώ. Οταν η γατούλα υποφέρει ή έχει κακή ποιότητα ζωής αρχίζει και προβληματίζεται κανείς. Αν η κρίση που περιγράφεις αποτελεί εξάιρεση και υπάρχει ελπίδα, τότε το προσπαθείς. Αν γενικά υποφέρει και αυτό αποτελεί κανόνα χωρίς πιθανότητες βελτιωσης, τότε δυσκολεύουν τα πράγματα
ΚΑλή σου δύναμη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Εγω τετοια αποφαση εχω παρει οταν το ζωο εδειχνε με καθε τροπο οτι ειχε κατι σοβαρο και δεν ηθελε να ζησει πια και γιατι δεν ηθελα να το ταλαιπωρω αλλο για εγωιστικους λογους.Ειναι κι αυτο μια φροντιδα, μια τελευταια φροντιδα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Κι εγώ απόφαση για ευθανασία στην γατούλα μου είχα πάρει μετά από πολλούς μήνες που πάλευα μια αρρώστια με διάφορους κτηνιάτρους η οποία δεν ήξερα ποιά είναι και ούτε και έμαθα. Αποχαιρέτισα την μουρίτσα μου όταν έχασε επαφή πια με το περιβάλλον της και κατάλαβα ότι εγκατέλειψε:cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[SHIBA]

Δεν πάμε καλά...

Γειά σας και πάλι σε όλους. Είχα ενημερώσει προ ημερών ότι η γατούλα μου, η Σίμπα έχει πάθει καρκίνο στους λεμφαδένες και της γίνεται χορήγηση κορτιζόνης. Για μια βδομάδα είμασταν καλύτερα, τρώγαμε, νιαουρίζαμε λιγάκι, και μια αλφα κινητικότητα μέχρι την άμμο και πάλι πίσω στη βεράντα. Λίγα γουργουρίσματα στα χαδάκια. Ήταν αρκετά για να ελπίζω. Εδώ και δύο μέρες δεν μου τρώει, δεν μου γουργουρίζει και ούτε για την ανάγκη της δεν έχει κουράγιο να πάει στην άμμο, την κάνει επί τόπου όπου βρίσκεται. Έχω τρελαθεί, η κτηνίατρος μου με συμβούλεψε να μην την αφήσω να πέσει πάρα πολύ και να αρχίζω να σκέφτομαι την ευθανασία σύντομα μιας και ο οργανισμός της δεν ανταποκρίνεται στην κορτιζόνη, απ' ότι φαίνεται.......Τι θα κάνω θεε μου, πως θα το κάνω αυτό....Ας μου πει κάποιος την διαδικασία της ευθανασίας , πως γίνεται, είναι μια ένεση ή πρώτα γίνεται νάρκωση και μετά η τελική ένεση.....αχ , δεν μπορώ παιδιά να το κάνω αυτό.......που θα βρω την δύναμη......και μετά τι γίνεται, υπάρχει κάποιο νεκροταφείο ή αποτεφρωτήριο ...δεν ξέρω....δεν μπορώ να διανοηθώ ότι θα την χάσω........την βλέπω που δεν μπορεί να κάνει ένα μέτρο χωρίς να παραπατήσει σαν να είναι μεθυσμένη και πλέον τα ματάκια της είναι γεμάτα λύπη....το νιαούρισμά της άηχο, μόνο το σωματάκι της συσπάται και καταλαβαίνω ότι μου μιλάει εκείνη τη στιγμή.......τι θα κάνω...........

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ιβανα]

καταρχας λυπαμαι πολυ που η γατουλα ειναι χειροτερα...
να εισαι δυνατη κ τις τελευταιες τις ωρες να εισαι κοντα της κ να της κανεις αγκαλιες, ειμαι σιγουρη οτι αυτα κανεις απλα δεν εχω τι αλλο να σου πω. αν κρινεις οτι πρεπει να γινει ευθανασια, ειναι μια καταραμενη ενεση κ τιποτα αλλο...
νεκροταφειο δεν ξερω αν υπαρχει, εγω την σκυλιτσα μου την ειχα θαψει σε ενα λοφο σε ενα σημειο που της αρεσε πολυ να την πηγαινω βολτα... καλο κουραγιο, ειλικρινα ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ELENIP]

:cry::cry:.Λυπάμαι πολύ για τη γατούλα σου. Καταραμένη αρρώστια για ζωάκια και ανθρώπους
Κουράγιο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vi2ka]

αν έχεις εξαντλήσει όλα τα περιθώρια και εμπιστεύεσαι το γιατρό σου κάνε αυτό που είναι καλύτερο για τη γατούλα σου.Είναι δύσκολο το ξέρω αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις αναγκαίο.Ο πόνος θα είναι μεγαλύτερος για σένα παρά για τη γατούλα εκείνη τη στιγμή.Σου εύχομαι κουράγιο και υπομονή

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

Η διαδικασία είναι απλή.. και η γατούλα δεν καταλαβαίνει τίποτα.. μπορείς αν το επιτρέπει η γιατρός που λογικά θα το επιτρέπει να είσαι μπροστά....

Για νεκροταφείο ναι, υπάρχει αλλά είναι ΚΛΟΠΗ!!!. Ενας τάφος γάτας έχει 350ε.. και σε ενα χρόνο σου λέει ή πλήρωσε για άλλον έναν ή έλα να τον αδειάσεις, γιατί θα μπεί άλλο ζώο.

Υπάρχει επίσης αποτεφρωτής, πάλι το ίδιο περίπου ακριβός, αν θέλεις να γίνει μόνο του.

Το καλύτερο είναι, και αυτό κάνουμε οι πιο πολλοί είναι να βρείς ένα μέρος, στον κήπο σου ή αλλού, σε κάποιο πάρκο, κάποιο λόφο, δάσος, να το πάς εκεί. Να του κάνεις κάτι, και να υπάρχει εκεί....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Λυπάμαι πολύ για τη γατούλα σου, καταλαβαίνω ακριβώς πως νιώθεις γιατί έχω περάσει κι εγώ, όπως και πολλοί άλλοι εδώ, από την ίδια κατάσταση.
Το πιο σημαντικό είναι να επιστρατεύσεις όση ψυχραιμία μπορείς και να το συζητήσεις διεξοδικά με την κτηνίατρό σου. Ρώτησέ την ό,τι θέλεις να μάθεις σχετικά με τη διαδικασία, τα φάρμακα που θα της χορηγήσει, τι μπορείς να κάνεις μετά...
Αυτό που μπορώ να σου πω σίγουρα είναι ότι το ζωάκι δεν πονάει και δεν υποφέρει καθόλου (γι' αυτό άλλωστε λέγεται ΕΥθανασία). Συνήθως γίνεται πρώτα μια ελαφριά νάρκωση και μόλις κοιμηθεί, γίνεται η ένεση. Είναι απλώς σαν να πέφτει για ύπνο και να μην ξυπνάει ποτέ.
Ό,τι και να σου πω, δυστυχώς δεν γίνεται πιο εύκολο. Θα ήταν καλό όταν πας στον κτηνίατρο να έχεις μαζί σου και κάποιον δικό σου άνθρωπο, που θα έχει την ψυχραιμία και τη δύναμη να σε στηρίξει. Κάνε κουράγιο, όσο περνάει ο καιρός ο πόνος θα γλυκαίνει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Fifiki]

Καλησπέρα.

Καταρχάς λυπάμαι πάρα πολύ για την αγαπούλα σου, είμαι σίγουρη όμως ότι έκανες ότι ήταν εφικτό και της πρόσφερες πολύ καλή ζωή μέχρι τώρα.
Για την αποτέφρωση επειδή το είχε σκεφτεί και εγώ δες αυτό το λινκ https://www.syndesmosdp.gr/nea/details/?id=31

Κοστίζει αρκετά, ξέρω ότι το θέμα δεν είναι μόνο οικονομικό πάντα, απλά ίσως να σκεφτείς κάποιον υπάιθριο όμορφο χώρο για την ταφή καλύτερα που να επισκέπτεσαι αν το θέλεις..

Καλή δύναμη σου εύχομαι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.