Μας αρέσει όταν η γάτα μας...

[Aleksa]

Αλήθεια τι μας διασκεδάζει, θεωρούμε χαριτωμένο ή ακόμα αστείο και που λατρεύουμε από τα καμώματα της γάτας μας;
Είναι κάποιες "γατίσιες" συνήθειες, που όμως το δικό μας καμάρι κάνει με τέτοιο μοναδικό τρόπο, ώστε να μας ξετρελαίνει, φέρνοντάς μας την παρόρμηση να το αγκαλιάσουμε
και να το γεμίσουμε με τα φιλιά μας.

Αρχίζω με την Τέρψη, που κατά τη διάρκεια της ημέρας έρχεται πότε-πότε μόνο και μόνο για να πάρει τα χαδάκια της. Όμως υπάρχουν δυο συγκεκριμένες ώρες, που εκείνη έχει καθιερώσει και που είναι σαν ιεροτελεστία: Τα πρωινά, όταν μόλις έχω τελειώσει τον καφέ και πριν σηκωθώ από το τραπέζι, που πηδάει στα γόνατά μου και στρογγυλοκάθεται περιμένοντας να αρχίσει η απολαυστική διαδικασία. Εκεί πέφτει και κανα χουρχουρητό και μάλιστα, πρόσφατα έχει αρχίσει αδέξια μεν αλλά σαφέστατα, ζυμωματάκια.
Η πραγματική όμως χαρά μου, έρχεται το βράδυ, όταν κλείνω το notebook και χαμηλώνω την πλάτη στον καναπέ βλέποντας τηλεόραση:
Τότε έρχεται, ξαπλώνει πάνω μου κι αρχίζω να της κάνω το χαλαρωτικό μασάζ, ενώ εκείνη γυρίζει το κορμάκι της από όλες τις μεριές (σαν το κοκορέτσι ένα πράμα). Κάπου εκεί τα ματάκια της "βασιλεύουν" και με "χεράκια"-ποδαράκια στον αέρα, σαν να προσπαθεί να φτάσει μια φανταστική λεία (ή μήπως τα όνειρά της κι έχοντας βέβαια το κοιλιτσουλίνι φόρα παρτίδα, αφήνεται στις αγκάλες του Μορφέα...
Χαμογελάω, την παρακολουθώ εκστασιασμένη και σκέφτομαι πόσο την αγαπώ
και πόσο πολύτιμη είναι για μένα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nicole1987]

Τι ωραιο θεματάκι Αλεξανδρα.. εγω επειδη μενει εξω η Αγγέλισσα μου οταν πηγαίνω να τη δω αν πεινάει τρέχει και ερχεται με το που ακουει το αυτοκινητο και μπαινει μπροστα σαν να μου λεει: "σταμάτα βρε μαμα. Μην φεύγεις" Οταν ομως δεν πεινάει και της φωνάζω ακουω απο καπου ενα νιαου και μεχρι να καταλαβω απο που ακούστηκε πλησιάζει και γυρνάει με το κατασπρο κοιλουμπινι της φορα παρτίδα. Αν της φωνάξω δεν σηκώνεται με αγνοεί μεχρι να παω κοντα της να της χαϊδεψω την κοιλίτσα. Αν δεν παω μενει εκει και κυλιεται. Σκέφτομαι και γω τι υπέροχο και εκφραστικο πλασματακι εχω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΦΛΩΡΑ]

Εγω θα σας πω για τη Μινι μου πριν κανουν αφιξη τα μικρουλια.Η καλυτερη στιγμη μας ειναι οταν καθομαι στη κουζινα που εχω στο τραπεζι το λαπτοπ και ανεβαινει και ξαπλωνει φαρδια πλατια με το κεφαλακι της να ακουμπα το χερι μου οπου κουναω το ποντικι εκει χαλαρωνει πληρως! Αλλη καλυτερη στιγμη μας μετα το τελος της ημερας που καθομαι στο κρεββατι για να δω λιγη τηλεοραση και ερχεται και καθεται κουλουριτσα πανω στα ποδια μου και κοιμαται ,εκει εχω την ευκαιρια να της δωσω κανενα χαδι ,χωρις να αντιδρασει!Και εκει που μου ερχεται πραγματικα να τη ζουπαω συνεχεια ειναι οταν μου μιλαει με τη ψιλη φωνουλα της.Βεβαια! Κανουμε πολυ διαλογο,μιλαω εγω απανταει αυτη! Μπορει να μην ειναι πολυ χαδιαρα αλλα ομιλητικη ειναι πολυ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roccohooshie]

Πολύ ωραίο θεματάκι.. Μόνο που δε ξέρω τί να πρωτογράψω.... Ας αρχίσω με ποιον άλλο με το Ρόκο! Το Ροκάκι μου λοιπόν έρχεται κθ βράδυ να κοιμηθούμε αγκαλιά..Μ΄ένα μικρό διάλειμμα δύο μηνών περ. τους καλοκαιρινούς μήνες, που ζεσταίνεται..Παλιότερα μάλιστα που κοιμόμουν μόνη έπιανε κανονικά θέση δίπλα μου ακουμπώντας το κεφαλάκι του στο μαξιλάρι σαν ανθρωπάκι. Τα τελευταία χρόνια που έχουμε κι άλλη παρέα στο κρεβάτι (τον άντρα μου) στριμώχνεται συνήθως ανάμεσά μας ή καταλαμβάνει το μισό μαξιλάρι μου..Ναι το τελευταίο είναι κπ άβολο κμ φορά αλλά εγώ λιώνωωω .
Το Χουσί από την άλλη έχει τρέλα με το νερό..κάθε πρωί ιδιαίτερα χώνεται μέσα στο νιπτήρα, βρέχει πρώτα το πόδι του κι έπειτα βάζει το κεφάλι του κάτω από την βρύση, γίνεται μούσκεμα και παράλληλα πίνει και νερό..
Η Φαντασία μας, όπως και ο Μπόνο είναι πολυ αστεία ατσούμπαλα στα χάδια και στο "ζύμωμα", η μεν δεν έχει κανένα ρυθμό και ζυμώνει με δύναμη από δω κι από κει, ενώ ο Μπόνο με ρυθμικό μεν ζύμωμα μπήγει μαζί και τα νύχια του πολύ έντονα όμως...και δε θέλω να του τα κόβω επειδή ζει στην αυλή ο συγκεκριμένος και όσο να ναι τα χρειάζεται...Βέβαια κι εγώ "τα χρειάζομαι" όταν ζυμώνει κι έτσι δε τον αφήνω για πολύ....Ο ίδιος γατούλης είναι επίσης η χαρά του χτενίσματος...Παιδιά όχι απλά το απολαμβάνει, γυρνάει και ανάσκελα μόνος του για να του χτενίσω και την κοιλιά.. ενώ όλα τα υπόλοιπα απεχθάνονται το βούρτσισμα... Αυτά και άλλα πολλά.......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Θα'χουμε να λέμε για τα ζουζούκια μας...

Η Τέρψη, εκτός από το όνομά της, ακούει και καταλαβαίνει κι άλλες λεξούλες, μια απ'αυτές όταν της λέω "Πεινάς;".
Έτσι κάποτε ξεκαρδιστήκαμε στα γέλια, όταν ρώτησα τον σύντροφό μου "Πεινάς;" και πριν καν προλάβει να μου απαντήσει, ακούγεται ξαφνικά από μέσα ένα έντονο "Μιάουουουου!" κι έσπευσε η "κυρία" να κάνει την εμφάνισή της
Λατρεία!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΦΛΩΡΑ]

Το αλλο που κανει η Μινι μου ειναι οτι το βραδυ οταν κοιμομαστε,αυτη παντα ερχεται και κοιμαται πανω μου,ξαπλωνει φαρδια πλατια μπρουμυτα οπως τη βλεπεται στη φωτογραφια του avatar (ευτυχως που ειναι αδυνατη),και κοιμαται ολη τη νυχτα ,ουτε πλευρο δεν μπορω να αλλαξω.Χτες μετα απο πολυ καιρο μετα την αφιξη των μικρων ηρθε και παλι για λιγο ομως και κοιμηθηκε επανω μου!Αρα η γλυκουλα μου επανερχεται σιγα σιγα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

...και κοιμαται ολη τη νυχτα ,ουτε πλευρο δεν μπορω να αλλαξω.Χτες μετα απο πολυ καιρο μετα την αφιξη των μικρων ηρθε και παλι για λιγο ομως και κοιμηθηκε επανω μου!Αρα η γλυκουλα μου επανερχεται σιγα σιγα!

Ε, μπρος στη χαρά που, νιώθοντας πιο ασφαλής, επανέρχεται στις προηγούμενες γλυκές συνήθειες...
χαλάλι και το "πιάσιμο" λόγω μη δυνατότητας αλλαγής πλευρού!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΦΛΩΡΑ]

Βεβαια Αλεξανδρα μου,δεν το συζηταω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Akasha]

Παιδιά έμενα η Ζιζού μου απευχθάνεται τα χάδια

Όταν ξυπνάω το πρωί, ή όταν γυρίζω από τη δουλειά πηγαίνει στο χωλ και κάνει τούμπα, επιδεικνύοντας την κοιλίτσα της. Αλλά μόλις την ακουμπήσω στο κορμάκι (κοιλίτσα είναι death zone) μετά από ένα λεπτό γυρίζει και μου δαγκώνει τα χέρια και με τα πίσω πόδια με γρατζουνάει. Πραγματικά έχω προβληματιστεί με όλο αυτό και δεν ξέρω πια πως να το αντιμετωπίσω. Πλέον δεν την μαλώνω (με φωνή εννοείται μόνο) καν, απλώς σηκώνομαι και διακόπτω το χάδι. Αλλά δεν έχει αλλάξει τίποτε. Ούτε ξαπλώνει πάνω μου, ούτε τίποτα από όλα αυτά τα πολύ όμορφα που διαβάζω. :΄(

Αναρωτιέμαι τι κάνω λάθος και εάν είναι ευτυχισμένη όντως. Μόνο μερικές κουτουλίτσες δίνει και συνήθως όταν πεινάει ή είναι σε εαξιρετικά καλή διάθεση. Είναι ένα τέλειο πλασματάκι που δίνει χαρά στη ζωή μου και το λατρεύω, απλώς νοιώθω ότι τα κάνω όλα λάθος...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Παιδιά έμενα η Ζιζού μου απευχθάνεται τα χάδια

Όταν ξυπνάω το πρωί, ή όταν γυρίζω από τη δουλειά πηγαίνει στο χωλ και κάνει τούμπα, επιδεικνύοντας την κοιλίτσα της. Αλλά μόλις την ακουμπήσω στο κορμάκι (κοιλίτσα είναι death zone) μετά από ένα λεπτό γυρίζει και μου δαγκώνει τα χέρια και με τα πίσω πόδια με γρατζουνάει. Πραγματικά έχω προβληματιστεί με όλο αυτό και δεν ξέρω πια πως να το αντιμετωπίσω. Πλέον δεν την μαλώνω (με φωνή εννοείται μόνο) καν, απλώς σηκώνομαι και διακόπτω το χάδι. Αλλά δεν έχει αλλάξει τίποτε. Ούτε ξαπλώνει πάνω μου, ούτε τίποτα από όλα αυτά τα πολύ όμορφα που διαβάζω. :΄(

Αναρωτιέμαι τι κάνω λάθος και εάν είναι ευτυχισμένη όντως. Μόνο μερικές κουτουλίτσες δίνει και συνήθως όταν πεινάει ή είναι σε εαξιρετικά καλή διάθεση. Είναι ένα τέλειο πλασματάκι που δίνει χαρά στη ζωή μου και το λατρεύω, απλώς νοιώθω ότι τα κάνω όλα λάθος...

Τίποτα δεν κάνεις λάθος φίλη Akasha, απλά η γατούλα σου έχει τον δικό της ιδιαίτερο χαρακτήρα. Η κάθε γατούλα έχει τον δικό της και κάποιες μοιάζουν σε μερικά αλλά όχι πάντα.
΄Εχω κι εγώ μια σαν την δική σου που δεν τολμώ να την ακουμπήσω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Όπως σου είπε και η φίλη Βάσω, δεν κάνεις κάτι λάθος, μα κάθε μια έχει το χαρακτήρα της, κι εμείς δεν έχουμε παρά να ..."συμμορφωθούμε" στα θελήματά τους και να τις λατρεύουμε

Μην στενοχωριέσαι όμως, δεν είσαι η μόνη. Κι η δική μου κάπως έτσι είναι με το θέμα του δαγκώματος. Όταν είναι στις ορέξεις της, έρχεται και με προκαλεί δείχνοντας κοιλίτσα και με το που πάω να απλώσω χέρι, χρατς! Να η δάγκα! Τα μπροστά ποδαράκια να κρατούν τη "λεία"(χέρι μου) και ταυτόχρονα τα πίσω ποδαράκια να σπρώχνουν
Αφού το έχω ψάξει κι έχω καταλήξει στο συμπέρασμα, οτι έχει συλλάβει στο γατίσιο μυαλουδάκι της όλη τη διαδικασία: κοιλίτσα-χέρι-δάγκωμα. Μόνο που στη δική της φαντασία, υπάρχει πολλαπλό δάγκωμα, ενώ στην πραγματικότητα με τη μια, το σταματάω το παιχνίδι. Και πιστεύω οτι μπορεί να νομίζουμε εμείς οτι ψάχνει για χάδια, στην πραγματικότητα όμως αυτή η πρόκληση να μη σημαίνει τίποτ'άλλο για τα καμάρια μας παρά την αρχή της διαδικασίας του παιχνιδιού (παιχνίδι με δαγκώματα βεβαίως-βεβαίως)
Η περίπτωση να τη χαϊδέψω και να μου γυρίζει όλο το κορμάκι της σα κοκορέτσι στη σούβλα, είναι μόνο όταν χαλάρώνει, τα βράδυα που κάθεται πάνω μου και τα πρωινά που κάθομαι να πιω τον καφέ μου.
Εσένα μπορεί να μη κάθεται πάνω σου, αλλά σου δίνει κουτουλίτσες, τι πιο τρυφερό και χαριτωμένο ...
Ωστόσο μη παραιτείσαι της προσπάθειας να τη μάθεις να κάθεται και πάνω σου. Μένεις αρκετά ξαπλωμένη σ'ένα μέρος΄, όπως εγώ τα βράδυα στον καναπέ? Δεν ξέρω αν προλαβαίνεις κιόλας, επειδή εργάζεσαι εκτός σπιτιού κι ενδέχεται να πέφτεις κατευθείαν κουρασμένη στο κρεβάτι.
Πάντως προσπάθησε τα Σαββατοκύριακα, μείνε σ'ενα μέρος μισο-ξαπλωμένη, προτεινέ της μια λιχουδιά, υποθέτω θα σε πλησιάσει. Μη της τη δώσεις αμέσως, αλλά λίγη λίγη να της δώσεις το χρονικό περιθώριο να νιώσει άνετα πάνω στο σώμα σου. Και σιγά σιγά θα αρχίσει να αράζει και πάνω σου. Πίστεψέ με, σε ό,τι αφορά τις γάτες, ποτέ δεν είναι αργά για ευχάριστες εκπλήξεις

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vassilis498]

Εμένα έρχεται το βράδυ που κοιμούνται όλοι οι υπόλοιποι κι εγώ θα κάθομαι στο pc. Αλλά έρχεται μόνο όταν έχω δουλειά λες και το κάνει επίτηδες wtf.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Εμένα έρχεται το βράδυ που κοιμούνται όλοι οι υπόλοιποι κι εγώ θα κάθομαι στο pc. Αλλά έρχεται μόνο όταν έχω δουλειά λες και το κάνει επίτηδες wtf.

Μα επίτηδες το κάνει, δεν υπάρχει αμφιβολία περί τούτου
Είναι η πιο ήσυχη ώρα, θέλει αποκλειστικότητα και οπωσδήποτε να σε αποσπάσει από το μηχάνημα, μονοπωλώντας την προσοχή σου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Akasha]

Τίποτα δεν κάνεις λάθος φίλη Akasha, απλά η γατούλα σου έχει τον δικό της ιδιαίτερο χαρακτήρα. Η κάθε γατούλα έχει τον δικό της και κάποιες μοιάζουν σε μερικά αλλά όχι πάντα.
΄Εχω κι εγώ μια σαν την δική σου που δεν τολμώ να την ακουμπήσω.

Είναι τόσο καλούλα όμως! Ελπίζω ότι είναι θέμα χαρακτήρα λοιπόν! Πάντως προσπαθώ να σέβομαι το χώρο της και τις παραξενιές της, αλλά είναι μερικές φορές που είναι τόσο γλυκούλα που θέλω να τη χαιδέψω παντού!! και τότε γίνεται η μάχη...

Όπως σου είπε και η φίλη Βάσω, δεν κάνεις κάτι λάθος, μα κάθε μια έχει το χαρακτήρα της, κι εμείς δεν έχουμε παρά να ..."συμμορφωθούμε" στα θελήματά τους και να τις λατρεύουμε

Μην στενοχωριέσαι όμως, δεν είσαι η μόνη. Κι η δική μου κάπως έτσι είναι με το θέμα του δαγκώματος. Όταν είναι στις ορέξεις της, έρχεται και με προκαλεί δείχνοντας κοιλίτσα και με το που πάω να απλώσω χέρι, χρατς! Να η δάγκα! Τα μπροστά ποδαράκια να κρατούν τη "λεία"(χέρι μου) και ταυτόχρονα τα πίσω ποδαράκια να σπρώχνουν
Αφού το έχω ψάξει κι έχω καταλήξει στο συμπέρασμα, οτι έχει συλλάβει στο γατίσιο μυαλουδάκι της όλη τη διαδικασία: κοιλίτσα-χέρι-δάγκωμα. Μόνο που στη δική της φαντασία, υπάρχει πολλαπλό δάγκωμα, ενώ στην πραγματικότητα με τη μια, το σταματάω το παιχνίδι. Και πιστεύω οτι μπορεί να νομίζουμε εμείς οτι ψάχνει για χάδια, στην πραγματικότητα όμως αυτή η πρόκληση να μη σημαίνει τίποτ'άλλο για τα καμάρια μας παρά την αρχή της διαδικασίας του παιχνιδιού (παιχνίδι με δαγκώματα βεβαίως-βεβαίως)
Η περίπτωση να τη χαϊδέψω και να μου γυρίζει όλο το κορμάκι της σα κοκορέτσι στη σούβλα, είναι μόνο όταν χαλάρώνει, τα βράδυα που κάθεται πάνω μου και τα πρωινά που κάθομαι να πιω τον καφέ μου.
Εσένα μπορεί να μη κάθεται πάνω σου, αλλά σου δίνει κουτουλίτσες, τι πιο τρυφερό και χαριτωμένο ...
Ωστόσο μη παραιτείσαι της προσπάθειας να τη μάθεις να κάθεται και πάνω σου. Μένεις αρκετά ξαπλωμένη σ'ένα μέρος΄, όπως εγώ τα βράδυα στον καναπέ? Δεν ξέρω αν προλαβαίνεις κιόλας, επειδή εργάζεσαι εκτός σπιτιού κι ενδέχεται να πέφτεις κατευθείαν κουρασμένη στο κρεβάτι.
Πάντως προσπάθησε τα Σαββατοκύριακα, μείνε σ'ενα μέρος μισο-ξαπλωμένη, προτεινέ της μια λιχουδιά, υποθέτω θα σε πλησιάσει. Μη της τη δώσεις αμέσως, αλλά λίγη λίγη να της δώσεις το χρονικό περιθώριο να νιώσει άνετα πάνω στο σώμα σου. Και σιγά σιγά θα αρχίσει να αράζει και πάνω σου. Πίστεψέ με, σε ό,τι αφορά τις γάτες, ποτέ δεν είναι αργά για ευχάριστες εκπλήξεις

Alcyone γέλασα πάρα πολύ! Είναι λες και είσαι μέσα στο μυαλό μου! έχω κάνει ακριβώς τις ίδες σκέψεις (ειδικά το σημείο ότι όταν γυρίζει την κοιλίτσα δε θέλει χάδια, θέλει να με φάει!) απλώς σκέφτομαι μήπως όλα αυτά είναι δικαιολογίες και κάνω εγώ κάτι λάθος.

Σχετικά με το αν ανεβαίνει πάνω μου, σήμερα ανέβηκε όταν γύρισα από τη δουλειά, από μόνη της (ήμουν στην καρέκλα του γραφείου). Κάθισε λίγο, το σκέφτηκε, με μύρισε, έκανε κουτουλίτσες, την παρότρυνα να καθίσει και ξάπλωσε, αλλά όχι τελείως άνετα. Καταχάρηκα, αλλά είμαι γενικώς υπερκινητική και νευρόσπαστο, οπότε ενώ προσπαθούσα να μην ανασαίνω και φύγει, τελικά κουνησα τα πόδια μου, ενοχλήθηκε και έφυγε.

Στον καναπέ κάθομαι κάθε βράδυ ξαπλωμένη να δω σειρά, αλλά προτιμά να ξαπλώνει στην καρέκλα δίπλα, που έχω και την κουβέρτα της.

Να πω την αλήθεια, καθημερινά σκέφτομαι μήπως δε με συμπαθεί και πολύ!

Ευχαριστώ ωστόσο για την ωραία συνομιλία! Νοιώθω ότι υπάρχουν άνθρωποι που καταλαβαίνουν την τρέλα μου με το παιδί μου!

Σας ανεβάσαμε και 2 φώτο να μας δείτε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

... Καταχάρηκα, αλλά είμαι γενικώς υπερκινητική και νευρόσπαστο, οπότε ενώ προσπαθούσα να μην ανασαίνω και φύγει, τελικά κουνησα τα πόδια μου, ενοχλήθηκε και έφυγε.

Α, δεν θέλουν να πολυ-κινείσαι τα ζουζουνάκια μας. Τα ξεβολεύει όταν θέλουν ν'αράξουν και απλά αποχωρούν για πιο ήσυχα μέρη

Στον καναπέ κάθομαι κάθε βράδυ ξαπλωμένη να δω σειρά, αλλά προτιμά να ξαπλώνει στην καρέκλα δίπλα, που έχω και την κουβέρτα της...

Πάρε την κουβέρτα της, κι αν δεν ζεσταίνεσαι πολύ, στρώσ'την διπλωμένη στα 2 ή 3 (για να είναι πιο παχιά), απάνω στα πόδια σου. Να δεις για πότε εγκαταλείπει την καρέκλα κι έρχεται πάνω σου - δοκιμασμένο tip

Είναι κουκλίτσα, να την χαίρεσαι και να καμαρώνεις!
Όμορφη εικόνα θαλπωρής, έτσι όπως χουχουλιάζει στην κουβερτούλα της

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Deutsch... Lover]

Oh mei
Δεν μπορώ να αποφασίσω τι μου αρέσει στην Μπρίγκυ. Κάθε κίνηση που κάνει είναι μοναδική! Είναι στην φάση ''ανακαλύπτω τον κόσμο'' και αυτό είναι κάτι περισσότερο από θαυμασουπέροχο!
Ίσως στα δικά μου μάτια, λίγο πιο ιδιαίτερη είναι η στιγμή που γυρίζω σπίτι το μεσημέρι και το καμάρι μου με περιμένει ΠΑΝΤΑ στην πόρτα! Λες και έχει μάθει την ώρα που επιστρέφω!
Επίσης, όταν της λείπω πολύ, με την πρώτη ευκαιρία έρχεται και κουλουριάζεται στην αγκαλιά μου... αυτό το ''γκρρρ'' της ευχαρίστησης μαζί με εκείνο το βλέμμα με τα κλειστά ματάκια επειδή την χαλαρώνει το χάιδεμα μπορεί να με τρελάνει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Ίσως στα δικά μου μάτια, λίγο πιο ιδιαίτερη είναι η στιγμή που γυρίζω σπίτι το μεσημέρι και το καμάρι μου με περιμένει ΠΑΝΤΑ στην πόρτα! Λες και έχει μάθει την ώρα που επιστρέφω!
Επίσης, όταν της λείπω πολύ, με την πρώτη ευκαιρία έρχεται και κουλουριάζεται στην αγκαλιά μου... αυτό το ''γκρρρ'' της ευχαρίστησης μαζί με εκείνο το βλέμμα με τα κλειστά ματάκια επειδή την χαλαρώνει το χάιδεμα μπορεί να με τρελάνει

Το μαναράκι μου..

Η Μπρίγκυ είναι έρωτας κι όσο μεγαλώνει θ'ανακαλύψεις κι άλλες χάρες της που θα σε ξετρελλαίνουν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Deutsch... Lover]

Το μαναράκι μου..

Η Μπρίγκυ είναι έρωτας κι όσο μεγαλώνει θ'ανακαλύψεις κι άλλες χάρες της που θα σε ξετρελλαίνουν

Ω ναι την ερωτεύομαι κάθε μέρα όλο και πιο πολύ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Akasha]

Πάρε την κουβέρτα της, κι αν δεν ζεσταίνεσαι πολύ, στρώσ'την διπλωμένη στα 2 ή 3 (για να είναι πιο παχιά), απάνω στα πόδια σου. Να δεις για πότε εγκαταλείπει την καρέκλα κι έρχεται πάνω σου - δοκιμασμένο tip

Θα το δοκιμάσω άμεσα!

Είναι κουκλίτσα, να την χαίρεσαι και να καμαρώνεις!
Όμορφη εικόνα θαλπωρής, έτσι όπως χουχουλιάζει στην κουβερτούλα της

Ευχαριστούμε! Πολύ μας αρέσουν τα κοπλιμέντα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΦΛΩΡΑ]

Τι κουκλιτσα ειναι αυτη τυλιγμενη μεσα στη κουβερτα! Να την χαιρεσαι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.