Μα πότε;

spring

Νεοφερμένο μέλος

Η spring αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 65 ετών. Έχει γράψει 76 μηνύματα.
Πείτε μου φίλες μου κάτι! Όταν είναι μικρά τα γατάκια δεν κουράζονται ΠΟΤΕ?
Εξηγούμαι... Όταν είναι στο μπαλκόνι παίζει αλλά κοιμάται κι όλας...
όταν είναι μέσα, δεν σταματάει στιγμή το τρεχαλιτό... πέρα απ τα δαγκώματα που κάνει όταν βρει το χέρι μας ,(με γάντι τον πιάνουμε και ψάχνει το χέρι) δεν σταματάει με τίποτα...δεν κουράζεται? να κάτσει σ'ενα μαξιλαράκι, να κάτσει λίγο χαλαρό να κάνει νάνι...τίποτα βρε παιδί μου...έτσι κάνουν όλα?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
ναι ετσι κανουν:) απολαυσε το γιατι μετα θα σου λειψει...εμενα μου λειπει ωρες ωρες:D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
:) έτσι και χειρότερα, σκαρφαλώνουν, πηδάνε απο καναπέ σε πολυθρόνα.....και η λίστα συνεχίζειται!!!!!!!
στο λέω εγώ που μεχρι πρίν λιγο καιρό είχα 4 γατούλια σε διαμέρισμα, σύν 3 οι μεγάλες....7 το σύνολο!!!!!!!!!:lol:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Και ομως δεν κουραζονται...ετσι ειναι οταν ειναι μικρα..εγω τα ειχα αυτα χ2 και γινοταν ενας πανικος στο σπιτι..οχι οτι τωρα που μεγαλωσανε δεν κανουν τα ιδια..απλα τωρα κοιμουνται κιολας!! Παντως οσο κι αν σε κουραζει καμμια φορα (να μαζευεις τα σπασμενα..) ειναι απολαυση να τα βλεπεις να τρεχουν πανω κατω σαν παλαβα, δεν συμφωνεις? ;) :lol: :rolleyes:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ολα τα μικρα γατακια ετσι ειναι φανταζομαι! Ειναι ακουραστα, και βρισκουν παντου παιχνιδια για να παιξουν!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ετσι ετσι τα ατιμα δεν εχουν ησυχια! Εμενα πολυ μου αρεσει και τα ξυπναω οταν πολυ κοιμουνται:lol:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
και μένα μου αρέσει, γι αυτό και το πήραμε μικρό... όμως γιατί έξω και παιζει και κοιμάται και μέσα μόνο παίζει? και μέχρι ποια ηλικια το κάνουν αυτό?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Βασικά, νομίζω ότι ο πρώτος χρόνος είναι ο πολύ δύσκολος, όχι ότι ησυχάζουν τελείως μετά, αλλά τουλάχιστον βρίσκουν ένα ρυθμό κ συνηθίζουν να ακολουθούν τις δικές μας ώρες ύπνου κ να μην «οργιάζουν» τα βράδια. Οι δικές μου είναι μεγάλες πλέον κ το μόνο που κάνουν είμαι μαμ, κακά κ νάνι. Αλλά όταν ήταν μικρές μου είχαν βγάλει την πίστη, ιδίως το βράδυ που έπεφτα να κοιμηθώ κ έβρισκαν άπειρους τρόπους για να με σηκώσουν από το κρεβάτι, μέχρι στο γραφείο σκαρφάλωναν για να ξεσκίσουν τους πίνακες κ τα ταμπλό στους τοίχους :mad:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ισχύει ότι και για τον άνθρωπο. Σε κάθε ηλικία έχει διαφορετική κινητικότητα κι ενέργεια και ισχύει για όλα τα ζώα όχι μόνο για τις γάτες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
:up: :up: :up: Θα συμφωνήσω απόλυτα με το Θανάση είναι ακριβώς όπως με τα παιδιά,τρομερή ενέργεια και περιέργεια για όλα μεχρι να ανακαλύψουν και να μάθουν το χώρο τους και φυσικά να μάθουν και τα όρια που εσύ θέτεις.:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Το φοβερό δεν είναι ότι είναι ακούραστα, αλλά το ότι τα πάντα, μα πραγματικά τα πάντα, μετατρέπονται σε παιχνίδι. Και δεν μιλάω μόνο για τα αντικείμενα (δεν υπάρχει τίποτα μεσα στο σπίτι που να μην το έχουν ρίξει κάτω και παίξει μαζί του μέχρι τελικής πτώσεως), αλλά και για κάθε κινησή μας. Π.χ. το αγαπημένο παιχνίδι του Πέπε είναι το στρώσιμο του κρεβατιού!Κάτι σαν το έθιμο του "κρεβατιού" πριν το γάμο έχουμε καταντήσει. Στρώνω εγώ, ξεστρώνει ο Πέπε κ.ο.κ. Μέχρι που φωνάζω τις "ενισχύσεις" και τα καταφέρνουμε. :P :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αυτο με το κρεβατι το εχει και η σαρδελα.
Αλλα εγω δεν καθομαι να σκασω και ή αφηνω το κρεβατι αστρωτο ή την "στρωνω" μαζι με τα σκεπασματα!:P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αυτο με το κρεβατι το εχει και η σαρδελα.
Αλλα εγω δεν καθομαι να σκασω και ή αφηνω το κρεβατι αστρωτο ή την "στρωνω" μαζι με τα σκεπασματα!:P


Και εγω και τα δυο τα στρωνω με τα παπλωματα! Πολυ πλακα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
:lol: :lol: :lol: :lol: :lol: Πολύ καλά κάνεται:lol: :lol: :lol: :lol: :lol:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Παιδιά θαυμάζω την υπομονή σας...δεν θα μπορούσα με τίποτα όλα αυτά γιαυτό και δεν είναι συνέχεια μέσα στο σπίτι ο Μπιάνκο:/:...όταν μεγαλώσει λίγο και χαλαρώσει, θα μέινει πιο πολύ έως και συνέχεια;)...όπως θέλει ή γάτα και η κάθε γάτα την ανεξαρτησία της και την ησυχία της, την θέλω και γω και περισσότερο κι όλας...:cool:ίσως είναι εγωιστικό, αλλά δεν έχω υπομονή...παρ'όλα αυτά, τον λατρεύω τον μικρό και δεν μπορώ να τον αποχωριστώ...είναι το μωρό μου...:happy::happy::happy:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Και γιατί δεν παίρνεις ένα γατάκι ηλεκτρικό; Θα κάνει μόνο ότι θέλεις όποτε το θέλεις και δεν θα έχει ανάγκες παρά μόνο τις μπαταριούλες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Να σου πω κάτι Θανάση? Το κάθε τι στο σπίτι μου δεν μου το χάρισαν, το έχω πληρώσει...και επιπλέον δεν έχω την δυνατότητα να τρέχω πίσω απ το κάθε γατάκι τα οποία ΛΑΤΡΕΥΩ να σώζω και να προφταίνω... έχω ακούσει για γάτες όχι ηλεκτρικές, αλλά γάτες ''αρνιά''... που είναι της ξάπλας ήρεμες που δεν δαγκώνουν και γενικά καλόβολες...τέτοιο να μου πρότεινες και όχι ''ηλεκτρικό'' με ειρωνία...αν και προτιμούσα να μην απαντούσες καν απ το να με ειρωνευτείς... εγώ πάντως δεν θα το έκανα για κανέναν...Πάντως δεν νομίζω να είναι δείγμα αγάπης αν το είχα στο προσκεφάλι μου και να τρώει και απ το πιάτο μου ίσως...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Με τέτοιες επιθυμίες που συνεχίζεις να έχεις πως θέλεις να σου απαντήσω; Σου εξήγησαν τόσες φορές πως είναι τα πράγματα κι ακόμα ρωτάς κι αναρωτιέσαι τι γιατί και πως. Εσύ όταν ήσουν μωρό τι έκανες νομίζεις; Αφηνες κανέναν σε ησυχία; Ή πάρε ένα μεγάλο σε ηλικία που θα έχει περάσει το στάδιο του παιχνιδιού ή πάρε ένα ψεύτικο. Τι μας καυχιέσαι ότι τα λατρεύεις; Τα άψυχα λατρεύεις πάρε ένα άψυχο ή μερικές γλάστρες με λουλούδια που δεν κουνιόνται ποτέ από τη θέση τους.
Πάντως δεν νομίζω να είναι δείγμα αγάπης αν το είχα στο προσκεφάλι μου και να τρώει και απ το πιάτο μου ίσως...
Κάτι ενδιάμεσο δεν ξέρεις;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Λοιπόν! επειδή δεν μου αρέσει να διαπληκτίζομαι γενικά πόσο μάλλον σε ένα φόρουμ, θα πω τα εξής: 1) δεν καυχιέμαι ότι τα λατρεύω, ο καθένας αγαπάει με τον τρόπο του και δεν θα δώσω εξετάσεις σε κανέναν...
2)Μίλησα όπως θα μιλούσα σε μια φίλη μου για το τί θα προτιμούσα από ένα γατάκι...
3) Το ότι δεν συγκεντρώνει κάποια απ αυτά που θέλω δεν σημαίνει ότι δεν το αγαπώ ή δεν θα το φροντίσω ή ότι μετάνοιωσα που το πήρα...
3)Όσο για το ''ενδιάμεσο'' που λες, αυτό κάνω ήδη.
4)ΚΑΙ τελευταίον, ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΩ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΕ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ 3-4 ΓΡΑΜΜΕΣ ΣΕ ΕΝΑ ΦΟΡΟΥΜ ΝΑ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΟΥ, ΜΕ ΤΕΤΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΑΓΕΝΕΙΑ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Παιδιά θαυμάζω την υπομονή σας...δεν θα μπορούσα με τίποτα όλα αυτά γιαυτό και δεν είναι συνέχεια μέσα στο σπίτι ο Μπιάνκο:/:...όταν μεγαλώσει λίγο και χαλαρώσει, θα μέινει πιο πολύ έως και συνέχεια;)...όπως θέλει ή γάτα και η κάθε γάτα την ανεξαρτησία της και την ησυχία της, την θέλω και γω και περισσότερο κι όλας...:cool:ίσως είναι εγωιστικό, αλλά δεν έχω υπομονή...παρ'όλα αυτά, τον λατρεύω τον μικρό και δεν μπορώ να τον αποχωριστώ...είναι το μωρό μου...:happy::happy::happy:

Να σου πω κάτι Θανάση? Το κάθε τι στο σπίτι μου δεν μου το χάρισαν, το έχω πληρώσει...και επιπλέον δεν έχω την δυνατότητα να τρέχω πίσω απ το κάθε γατάκι τα οποία ΛΑΤΡΕΥΩ να σώζω και να προφταίνω... έχω ακούσει για γάτες όχι ηλεκτρικές, αλλά γάτες ''αρνιά''... που είναι της ξάπλας ήρεμες που δεν δαγκώνουν και γενικά καλόβολες...τέτοιο να μου πρότεινες και όχι ''ηλεκτρικό'' με ειρωνία...αν και προτιμούσα να μην απαντούσες καν απ το να με ειρωνευτείς... εγώ πάντως δεν θα το έκανα για κανέναν...Πάντως δεν νομίζω να είναι δείγμα αγάπης αν το είχα στο προσκεφάλι μου και να τρώει και απ το πιάτο μου ίσως...

Αυστηρά προσωπική άποψη και στάση ζωής και χωρίς καμμία διάθεση διαπληκτισμού, παρεξήγησης ή ειρωνίας:
Το γατί είναι όπως το παιδί. Όταν αποφασίσεις να αποκτήσεις ένα (με τον τρόπο του το καθένα) σκέφτεσαι όχι μόνο τις δικές ΣΟΥ ανάγκες αλλά και τις δικές ΤΟΥ. Θα ήθελα πάαααρα πολύ τα γατούνια μου να κοιμόντουσαν τις ώρες που κοιμάμαι και να έπαιζαν τις ώρες που είμαι στη δουλειά, ώστε τις ωρες που περνάμε μαζί να τις περνάγαμε με αγκαλιές και χαδάκια. Ήξερα όμως προτού πάρω γάτα ότι τα πράγματα δεν θα ήταν έτσι και το σκέφτηκα πολύ σοβαρά πριν αποφασίσω. Όπως το παιδί μου δεν θα το έβγαζα στο μπαλκόνι επειδή θα έκανε ζημιές έτσι δεν βγάζω και τις γάτες μου. η μπαλκονόπορτα είναι πάντα ανοιχτή και επιλέγουν μόνα τους που και πότε θέλουν να είναι. Τα όποια πράγματα αξίας (υλικής ή συναισθηματικής) δεν ήθελα να καταστραφούν τα έκρυψα σε ασφαλές μέρος, αν και για να είμαι ειλικρινής μέρα με τη μέρα ανακαλύπτω ότι με 2 γατιά στο σπίτι κανένα μέρος δεν είναι ασφαλές :P . Τα υπόλοιπα, ας γίνουν στάχτη. Ας είμαστε όλοι καλά και όλα ξαναγίνονται.
Όλοι θέλουμε την ησυχία και την ανεξαρτησία μας και πάντα υπάρχουν τρόποι να την απολαύσουμε κι ας έχουμε γάτες. Σε τελική όποιος δεν μπορεί να συμβιώσει με γάτες, ας μην πάρει. Κι εγώ έχ ανάγκη την ηρεμία μου, κλείνομαι λοιπόν στο δωμάτιο μου κι ας αλωνίσουν στο υπόλοιπο σπίτι. Αν και συνήθως προτιμώ την παρέα τους παρά τη μοναξιά.
Κι επειδή είπα πολλά, θα σταματήσω λέγοντας το εξής: Προτού συγκατοικήσουμε με άνθρωπο, γάτα, σκύλο, παπαγάλο ή οτιδήποτε άλλο, καλό θα είναι να ζυγίζουμε όλες τις παραμέτρους και να λαμβάνουμε υπόψην μας τις ανάγκες ΟΛΩΝ. Έτσι η συμβίωση θα είναι αρμονική και ευχάριστη και όχι ένα "πακέτο" γεμάτο προβλήματα τα οποία προσπαθούμε να λύσουμε δημιουργώντας άλλα...

Φιλικά
Κατερίνα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top