spokspok
Νεοφερμένο μέλος
Με τον Σισέ τα πάει καλύτερα ο Σποκ.. Όχι ότι έχουν εξοικειωθεί πλήρως...ακούς κάτι γκρρρ και κχχχχ και κυνηγιούνται και μέσα στο σπίτι αλλά δεν είναιτέρμα επιθετικός ... Μόνο όταν τρώνε και οι 3 είναι κάπως ήρεμα τα πράγματα… Τοότι τρώνε και βρίσκονται μαζί είναι καθόλου ενθαρρυντικό;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Selina Kyle
Τιμώμενο Μέλος
Αμμολεκάνες σε αυτό το στάδιο πρέπει να έχεις όσες είναι οι γάτες + μια. Ακούγεται ακραίο, το ξέρω αλλά δεν το λέω εγώ, ειδικοί cat behavior counselors το γράφουν.
Πέρα από τη σταδιακή επαφή, στο σπίτι πρέπει να παρέχεις αρκετά μέρη για να μπορούν οι γάτες να ανέβουν και να κουρνιάσουν όπως και μέρη για να κρυφτούν. Η κάθε γάτα χρειάζεται να "κατακτήσει" κάποια σημεία του σπιτιού και να τα θεωρήσει δικά της. Τα προβλήματα σε σπίτια με πάνω από μια γάτες ξεκινούν όταν σε ένα περιορισμένο χώρο αναγκάζονται να ζήσουν μαζί ζώα που δίνουν ταιράστια αξία στο δικό τους χώρο. Γι' αυτό εσύ πρέπει να αξιοποιήσεις τους χώρους που έχεις όσο καλύτερα μπορείς.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Lord Kratos
Τιμώμενο Μέλος
Ζωή, από τη δική μου πολύ πρόσφατη εμπειρία (είναι η 8η μέρα που υιοθέτησα δεύτερο γατόνι), μπορώ να πω ότι είναι πολύ σημαντικός ο τρόπος που θα γνωρίσεις τα γατιά μεταξύ τους και φυσικά η αίσθηση του χώρου που τους δίνεις.
Το ότι τρώνε μαζί χωρίς προβλήματα, είναι ενθαρρυντικό.
Πολύ σημαντικός παράγοντας είναι κι η δική σου συμπεριφορά απέναντι τους, εάν δηλαδή με τον ερχομό του επόμενου γατιού "κανακεύεις" το ίδιο ή και περισσότερο το προηγούμενο.
Από εκεί και πέρα, είναι και θέμα του χαρακτήρα των ίδιων των γατιών αν μπορούν να συνυπάρξουν εύκολα ή όχι.
Τα δικά μου έχουν προσαρμοστεί και η μεγάλη δεν αγριεύει καθόλου στο μικρό, αντιθέτως.
Ένας άλλος παράγοντας ίσως είναι κι η ηλικία του πρώτου γατιού.
Εάν είναι μεγάλη σε ηλικία, ίσως να μην μπορεί να συμβιβαστεί εύκολα με την ιδέα του επόμενου γατιού.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Pasiphae
Εκκολαπτόμενο μέλος
Και τα δικά μου έκαναν περίπου 10 μέρες να μην αγριεύουν το ένα στο άλλο. Αλλά ήταν τελείως διαφορετική περίπτωση. Ήταν και τα δύο ανήλικα και πρόσφατα στειρωμένα. Είχα το βίκτωρα για 5 μήνες στο σπίτι, ώσπου έφερα τη μικρή και αυτός λύσσαξε! Αφού απομακρυνόταν κι από εμένα αν την είχα ακουμπήσει.
Το τσουρέκι μου στην αρχή το είχα σε διαφορετικό δωμάτιο και δεν τους άφηνα μαζί παρά μόνο για ελάχιστα λεπτά, ίσα ίσα για να μου δείξουν ότι δεν τα πάνε καθόλου μα καθόλου καλά και αναγκαστικά τους ξαναχώριζα! Μια μέρα την ώρα του φαγητού τους, έβαλα τα πιατάκια τους δίπλα δίπλα κι ήταν η πρώτη φορά που ανέχτηκε ο βικτωρας την παρουσία του τσουρεκιού.
Για να μη στα πολυλογώ μια μέρα έλειψα από το σπίτι για μια ωρίτσα και τα είχα αφήσει μαζί. Γύρισα και τα βρήκα να κοιμούνται αγκαλιά και το κάνουν συνέχεια από τότε.
Η προσαρμογή είναι κάτι που θέλει πολύ χρόνο και υπομονή. Ειδικά για μια γάτα που γέννησε πρόσφατα όπως η δική σου. Αν σκεφτείς κιόλας ότι στη φύση οι αδέσποτες γάτες έχουν αγέλες που τις αποτελούν μόνο θηλυκά (αδερφές, μαμάδες, κόρες κλπ.) και τα αρσενικά τα έχουν εκτοπίσει κι αυτό ουσιαστικά γίνεται για να προστατέψουν τα μωρά τους

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
mitsaki_max
Νεοφερμένο μέλος
εμενα παλι η γατα μου (χρονιαρα και στειρωμενη) που ζει μεσα και εξω, αλλά θεωρει χωρο της το σπιτι μιας και κοιμαται μεσα αρχισε ξαφνικα να κανει κχχχχ και να φοβαται μια πανεμορφη γατουλα απο τοτε που η δευτερη γεννησε και αρχισα να την ταιζω και αυτη να μην με φοβαται. ε αλλα λογια η δευτερη της παραβιαζει τον χώρο "μπαλκονι" που πιο πριν φοβοταν να ανεβει. Ομως θυμαμαι οτι πριν γεννησει τις ειχα ταισει μαζι (σε αλλα πιατακια) διπλα διπλα στο μπαλκονι και ηταν μια χαρα. Οποτε δεδομενου οτι την καινουρια που ταιζω δεν την βαζω ουτε μεσα στο σπιτι, ουτε καν τη χαιδευω, δε μπρω να καταλαβω γιατι υστεριαζει ετσι η δικια μου... Μυριζει καπως η λεχωνα;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
spokspok
Νεοφερμένο μέλος
Ομολογώ ότι κάπως έχουν βελτιωθεί τα πράγματα... Χρειάζεται ακόμη χρόνος αλλά έχουμε γλιτώσει τα μαλλιά κουβάρια που γίνονταν στην αρχή....



Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Πουπουλίνα
Επιφανές μέλος
Πολύ ευχάριστα αυτά τα νεα!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Καλησπέρα σε όλους,
Ο γάτος μας έγινε πλέον ενός έτους και τον Αύγουστο θα κλείσει επίσης ένα χρόνο συμβίωσης μαζί μας. Ζούμε σε ισόγειο με κήπο και αν και τα πράγματα ήταν αρκετά εύκολα το χειμώνα που είχαμε κλειστά πόρτες-παράθυρα, τώρα το καλοκαίρι τα πράγματα είναι δύσκολα... πολύ δύσκολα κρατιέται μέσα, αφού ο "πειρασμός" του κήπου είναι πραγματικά σε απόσταση αναπνοής. Πριν λίγες μέρες μάλιστα βγήκε χωρίς να τον πάρουμε πρέφα και αφού τον μαζέψαμε έριξε απίστευτο κλάμα, προφανώς ζητώντας να βγει πάλι έξω. Το σκεφτήκαμε πολύ να τον αφήσουμε, αλλά δεν αντέχουμε στην ιδέα ότι μπορεί να τον βρούμε χτυπημένο ή άρρωστο... εγωιστικό? ίσως, δε ξέρω...
Γενικά, τον τελευταίο καιρό γκρινιάζει αρκετά και δείχνει να βαριέται. Όταν παίζουμε μαζί του χαίρεται και χοροπηδάει, όταν όμως σταματάμε κάποια στιγμή (πόσες σβούρες να φέρει ένας άνθρωπος και πόσο να κυλιέται στα πατώματα) νιαουρίζει με παράπονο και πηγαίνει προς την πόρτα.
Σκεφτήκαμε λοιπόν την ιδέα μιας ακόμη γατούλας στο σπίτι, ώστε να κάνουν παρέα τις ώρες που είμαστε στο γραφείο, να παίζουν μαζί κλπ κλπ. Θα ήθελα να ζητήσω τη συμβουλή σας, αφενός αν σας φαίνεται καλή σαν ιδέα και αφετέρου να με διαφωτίσετε ως προς τι θα ήταν καλύτερο να επιλέξουμε: ο δικός μας είναι αρσενικός, ενός έτους, στειρωμένος από τον πέμπτο μήνα (εννοείται αποπαρασιτωμένος, εμβολιασμένος και όλα τα σχετικά). Απ' ότι έχω καταλάβει από άλλα θέματα στο forum, οι σφαλιάρες ανάμεσα σε δύο γάτες που έρχονται σε επαφή τον πρώτο καιρό είναι στο πρόγραμμα. οπότε κάθε συμβουλή, ειδικά από τους... "πολύτεκνους" καλοδεχούμενη!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
moukelis
Επιφανές μέλος
Δεν ειναι δεδομενες οι σφαλιαρες τις πρωτες μερες,αυτο εχει να κανει με τον γατουλη σας και με τη γατα που θα επιλεξετε.Επισης δεν τιθεται θεμα φυλου,αφου και το δευτερο γατακι σας θα το στειρωσετε.Καλυτερα να διαλεξετε ενα γατακι που να εχει κοινωνικοποιηθει σωστα με αλλες γατουλες,ωστε να εχετε περισσοτερες πιθανοτητες αρμονικης συμβιωσης.Φερτε τα σταδιακα σε επαφη και νομιζω οτι σε λιγο καιρο θα σκεφτεστε γιατι δεν του πηρατε παρεουλα νωριτερα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Lord Kratos
Τιμώμενο Μέλος
Meleki, είναι πολύ καλή ιδέα να πάρετε ένα ακόμη γατάκι, με αυτόν τον τρόπο κι ο μεγάλος θα έχει παρέα και το μικρότερο θα βρει σπίτι.

Οι σφαλιάρες τις πρώτες ημέρες δεν είναι κάτι δεδομένο, αρκεί να χειριστείτε καλά το θέμα.
Για παράδειγμα, τις πρώτες μέρες να τα έχετε σε διαφορετικά δωμάτια και να τα αφήσετε να γνωριστούν μεταξύ τους μέσω της μυρωδιάς.
Μπορείτε να αφήνετε σταδιακά την πόρτα λίγα δάχτυλα ανοιχτή ώστε να αποκτήσουν κι οπτική επαφή κι όταν είναι έτοιμα, μπορείτε να τα φέρετε στο ίδιο δωμάτιο υπό επίβλεψη.
Είναι και θέμα γατιών, όμως, και κυρίως του χαρακτήρα τους.
Η δική μου από την πρώτη νύχτα ήταν στο ίδιο δωμάτιο με το μικρό, για κανένα τριήμερο έβγαζε τους γνωστούς ήχους αλλά δεν τον βάρεσε ποτέ.
Είναι κάτι που θέλει επιμονή κι υπομονή και φυσικά, να κανακέψετε λίγο παραπάνω το μεγάλο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Pasiphae
Εκκολαπτόμενο μέλος
Ναι, χίλιες φορές ναι!!!
Εγώ όταν πήρα δεύτερη γατούλα είδα τεράστια διαφορά στο γάτο μου. Μου φαινόταν απίστευτο! Έγινε τρυφερός, σταμάτησε να μας δαγκώνει, ήταν συνέχεια ζωηρούλης.
Προσπάθησε να βρεις γατάκι στην ίδια ηλικία και αν είναι και στειρωμένο, δε νομίζω να έχεις κανένα πρόβλημα στην προσαρμογή. Φυσικά μπορεί να χρειαστεί μια βδομαδούλα να συνηθίσουν τη μυρωδιά του άλλου. Αλλά αν ακολουθήσεις και τις συμβουλες που σου έδωσε ο Γιώργος θα είσαστε μια χαρά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Ceres Victoria
Διακεκριμένο μέλος
Καλησπέρα σε όλους,
Ο γάτος μας έγινε πλέον ενός έτους και τον Αύγουστο θα κλείσει επίσης ένα χρόνο συμβίωσης μαζί μας. Ζούμε σε ισόγειο με κήπο και αν και τα πράγματα ήταν αρκετά εύκολα το χειμώνα που είχαμε κλειστά πόρτες-παράθυρα, τώρα το καλοκαίρι τα πράγματα είναι δύσκολα... πολύ δύσκολα κρατιέται μέσα, αφού ο "πειρασμός" του κήπου είναι πραγματικά σε απόσταση αναπνοής. Πριν λίγες μέρες μάλιστα βγήκε χωρίς να τον πάρουμε πρέφα και αφού τον μαζέψαμε έριξε απίστευτο κλάμα, προφανώς ζητώντας να βγει πάλι έξω. Το σκεφτήκαμε πολύ να τον αφήσουμε, αλλά δεν αντέχουμε στην ιδέα ότι μπορεί να τον βρούμε χτυπημένο ή άρρωστο... εγωιστικό? ίσως, δε ξέρω...
Γενικά, τον τελευταίο καιρό γκρινιάζει αρκετά και δείχνει να βαριέται. Όταν παίζουμε μαζί του χαίρεται και χοροπηδάει, όταν όμως σταματάμε κάποια στιγμή (πόσες σβούρες να φέρει ένας άνθρωπος και πόσο να κυλιέται στα πατώματα) νιαουρίζει με παράπονο και πηγαίνει προς την πόρτα.
Σκεφτήκαμε λοιπόν την ιδέα μιας ακόμη γατούλας στο σπίτι, ώστε να κάνουν παρέα τις ώρες που είμαστε στο γραφείο, να παίζουν μαζί κλπ κλπ. Θα ήθελα να ζητήσω τη συμβουλή σας, αφενός αν σας φαίνεται καλή σαν ιδέα και αφετέρου να με διαφωτίσετε ως προς τι θα ήταν καλύτερο να επιλέξουμε: ο δικός μας είναι αρσενικός, ενός έτους, στειρωμένος από τον πέμπτο μήνα (εννοείται αποπαρασιτωμένος, εμβολιασμένος και όλα τα σχετικά). Απ' ότι έχω καταλάβει από άλλα θέματα στο forum, οι σφαλιάρες ανάμεσα σε δύο γάτες που έρχονται σε επαφή τον πρώτο καιρό είναι στο πρόγραμμα. οπότε κάθε συμβουλή, ειδικά από τους... "πολύτεκνους" καλοδεχούμενη!
Θα έλεγα ότι εξαρτάται από το γατί. Τα περισσότερα τείνουν να συμβιώνουν ομαλά. Κάποια χαίρονται με την παρέα τους, κάποια άλλα απλά την ανέχονται αλλά υπάρχουν και μερικά που καλύτερα είναι να τα αφήνεις μόνα. Υπάρχουν για παράδειγμα γατιά που ξεκινούν το μαρκάρισμα όταν μπαίνει 2η γάτα στο σπίτι.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
youla
Εκκολαπτόμενο μέλος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Την περίπτωση να περιφράξετε τον κήπο την σκεφτήκατε;Εαν υπάρχει η δυνατόττητα κάντε το. Θα είναι σούπερ ευτυχισμένο![]()
Σας ευχαριστώ πολύ όλους για τις απαντήσεις σας!
Youla, για να περιφραχτεί ο κήπος και να μη καταφέρει να βγει ο γάτος, θα πρέπει να κάνουμε οχυρωματικά έργα, να σκάψουμε τάφρους, να βάλουμε συρματοπλέγματα, και πάλι 99% κάτι θα σκεφτεί και θα βγει
... η γάτα ΠΟΛΥ δύσκολα περιορίζεται. Είναι και ο δικός μας μεγάαααλος τζόρας βέβαια! Περιφράξαμε κάποια στιγμή ένα μπαλκόνι που ήταν σε πιο υπερυψωμένο σημείο από το υπόλοιπο σπίτι, και πάλι κατάφερε και έφυγε.Στην εταιρεία που εργάζομαι έχουν μαζέψει οι φύλακες ένα γατούνι θηλυκό, πρέπει να είναι τώρα δυόμιση μηνών όπως το κόβω... το φροντίζουν οι ίδιοι, αλλά μου είπαν ότι αν το θέλω μου το δίνουν... μήπως είναι πολύ μικρό όμως σε ηλικία? Μάλλον το ψειρίζω πολύ τώρα, αλλά για πείτε μου!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
moukelis
Επιφανές μέλος
Μια χαρα ειναι,δυομισι μηνων θα προσαρμοστει πολυ ευκολα!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
vasopent
Εκκολαπτόμενο μέλος
Βρε παιδιά εγώ θα θεωρούσα σκόπιμο αν έπαιρνα δεύτερο γατί να του έκανα πρώτα όλες τις απαραίτητες εξετάσεις για να μην πάθει κάτι το πρώτο μου... Αλλά το γατάκι που βρήκατε είναι μικρούλι και να του κάνετε εξετάσεις δεν θα φανεί κάτι... Πάντως δεν έχω ακούσει κάποιον που παίρνει δεύτερο να μπαίνει σ αυτή την διαδικασία αλλά το έχω σκεφτεί πολλές φορές ότι ίσως καλό θα ήταν να φροντίσει κανείς και για αυτά τα θέματα..
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
loki11
Εκκολαπτόμενο μέλος
Γεια σας παιδιά. Θα ήθελα την συμβουλή σας για κάτι. Όταν γύρισα από τις διακοπές βρήκα στην γειτονιά μου ένα γατούλη πολύ αδύνατο και πρέπει να είναι περίπου 3 μηνών. Είναι ένα πάρα πολύ γλυκό γατάκι που μου ήρθε κατευθείαν αγκαλιά. Το μάζεψα γιατί έπρεπε να παχύνει οπωσδήποτε και πήγαινε συνέχεια στο δρόμο και φοβήθηκα μην το χτυπήσει κανένα αμάξι. Δεδομένου ότι έχω τον δικό μου στο σπίτι τον έβαλα στην αυλή. Για να καταλάβετε πόσο γλυκό είναι σταματάει να τρώει για χάδια και τρώει μόνο όταν είμαστε εμείς μπροστά.
Θέλει όλη την ώρα αγκαλιά και χάδια. Θα τον πάω αύριο στον κτηνίατρο για να αρχίσουμε τα εμβόλια και να δω πως τα πάει από υγεία και μετά στείρωση.
Το πρόβλημα είναι ότι επιχείρησα να τον βάλω μέσα στο σπίτι και ο δικός μου δεν λέει να τον δεχτεί με τίποτα. Αν τον αφήσω στην αυλή υπάρχει κίνδυνος να φύγει και ακόμα αν δε φύγει το χειμώνα τι θα κάνει;;
Να τον δώσω πουθενά ή να τον κρατήσω ;; Τι λέτε εσείς;;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Lord Kratos
Τιμώμενο Μέλος
Βασικά, θα μπορούσες να προσπαθήσεις να τους φέρεις σε επαφή σιγά - σιγά, μην τους φέρνεις απότομα σε επαφή τον ένα με τον άλλον.
Εάν αποφασίσεις να τον κρατήσεις, μπορείς να τον βάλεις σε ένα δωμάτιο μόνο του για λίγες ημέρες.
Φρόντισε να γνωριστούν μεταξύ τους με τις μυρωδιές, μπορείς να δίνεις τα παιχνίδια του ενός στον άλλον ώστε να συνηθίζουν κι όσο περνούν οι μέρες, άφηνε λίγο ανοιχτή την πόρτα ώστε να έχουν κι οπτική επαφή.
Μετά κι από αυτό το στάδιο, μπορείς να επιχειρήσεις και να δεις πως θα συμπεριφερθούν όταν είναι στο ίδιο δωμάτιο αλλά πάντα με επίβλεψη.
Εάν θέλεις, κοίταξε και το θέμα Θα υιοθετήσω δεύτερο γατάκι. Θα μπορέσουν να συνυπάρξουν;, έχει πολύ καλές συμβουλές.

Εγώ θα σου έλεγα να το τολμήσεις!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
loki11
Εκκολαπτόμενο μέλος
Σε ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές..Θα σκεφτώ πολύ καλά το τι θα κάνω με τον γατουλη.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Selina Kyle
Τιμώμενο Μέλος
Αν λάβουμε υπόψιν μας ότι οι γάτες είναι πλάσματα που χρειάζονται τον δικό τους χώρο τον οποίο φρουρούν και υπερασπίζονται, τότε το μυστικό βρίσκεται στην εκμετάλλευση όλων των διαστάσεων του σπιτιού σου. Την προσαρμογή δηλαδή του σπιτιού σου στις ανάγκες δύο γάτων. Οι γάτες:
- Αισθάνονται περισσότερη ασφάλεια όταν ανεβαίνουν ψηλά.
- Χρειάζονται κρυψώνες όπου μπορούν να αποσυρθούν.
Όλα όσα χρειάζονται οι γάτες σου (περιοχές όπου θα τρέφονται, μπωλάκια νερού, αμμολεκάνες, κρεβάτια, παιγνίδια, ονυχοδρόμια, χώροι ιδιωτικοί όπου θα μπορούν να κρυφτούν ή να ανέβουν ψηλά) θα πρέπει να παρέχονται απλόχερα. Οι γάτες σου πρέπει να τα εκλάβουν ως άφθονα ούτως ώστε να αποφευχθεί ο ανταγωνισμός, κάτι που θα αυξήσει το στρες στο γατάκι που ήδη έχεις μέσα στο σπίτι.
Ξηρά τροφή μπορείς να παρέχεις σε 2-3 μέρη του σπιτιού, μόνιμα, ούτως ώστε να επιτρέψεις στις γάτες σου να επιλέξουν εκείνες ποια είναι η κατάλληλη στιγμή για να τραφούν. Υγρή τροφή μπορείς να παρέχεις σε συχνά μικρά γεύματα για να αποφύγεις τον ανταγωνισμό. Η παροχή νερού είναι επίσης σημαντική. Αρκετά μπωλάκια νερού σε διάφορα μέρη του σπιτιού, μακριά από το φαγητό, θα ενθαρρύνουν τους γάτους σου να τα επισκέπτονται πιο συχνά.Τα ονυχοδρόμια είναι καλό να τα τοποθετήσεις κοντά σε μπωλάκια νερού, ή ξηράς τροφής, ή σε κρεβάτια. Σε περιοχές δηλαδή όπου οι γάτες μπορεί να αισθανθούν ανταγωνισμό. Οι αμμολεκάνες πρέπει να είναι δύο και μακριά η μια απο την άλλη. (Αν και πολλές γάτες προσαρμόζονται εύκολα στις κλειστές αμμολεκάνες, προτίμησε ανοικτή αν παρατηρήσεις προβλήματα. Επειδή η κλειστή αμμολεκάνη περιορίζει ένα γάτο σε ένα μικρό χώρο με μια μόνο έξοδο, αυτό ενδεχομένως να προκαλέσει άγχος σε κάποιο γάτο αν δέχεται εκφοβισμό από τον άλλο, κάτι που μπορεί να τον ωθήσει στο λέρωμα εκτός αμμολεκάνης)
Να παρέχεις ζεστά κρεβάτια και μέρη όπου θα μπορούν να ανέβουν ψηλά και να παρατηρούν τον κόσμο τους από ασφάλεια. Ο κάθε γάτος είναι σημαντικό να μπορεί να αποσυρθεί, να κάνει κάποιες περιοχές του σπιτιού δικές του.
Αρχικά, ο πρώτος σου γάτος θα αισθανθεί τη μυρωδιά του καινούριου. Όπως σου έγραψε πολύ σωστά και ο Γιώργος που έχει αρκετή πείρα στο θέμα, χρειάζεται να φέρεις τα γατάκια σταδιακά σε επαφή. Με ένα βαμβακερό πανί θα μπορούσες να χαϊδέψεις το νέο γατάκι στο μέτωπο, κάτω από το πιγούνι και στα "μάγουλα" για να μαζέψεις λίγη από τη μυρωδιά του. (φερομόνη δηλαδή που παράγεται από τους αδένες του προσώπου του). Στη συνέχεια μπορείς να τρίψεις το ύφασμα σε μέρη όπου συχνάζει ο πρώτος σου γάτος. Στο επόμενο στάδιο τα γατάκια μπορείς να τα κρατάς σε διαφορετικά δωμάτια, όπου και θα τα ταίζεις. Όταν εν τέλει τα φέρεις σε πιο άμεση επαφή θα πρέπει να είσαι ήρεμη και ποτέ να μην τα αναγκάζεις να συνυπάρχουν ή να επεμβαίνεις στις σχέσεις τους. Μπορείς όμως να τα παρασύρεις σε παιγνίδι, χρησιμοποιόντας παιγνίδια δεμένα με σχοινί/καλάμι.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:Tα παρακάτω 31 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
-
Φορτώνει...
-
Το forum μας χρησιμοποιεί cookies για να βελτιστοποιήσει την εμπειρία σας.
Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, συναινείτε στη χρήση cookies στον περιηγητή σας.


Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool