catlin
Δραστήριο μέλος
καλησπερα!ο μικρος συντομα θα υιοθετηθει


οποτε θα παψουν τα βασανα ολων μας!Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
καλησπερα και απο μενα... μετα τον αδικο χαμο αρκετων γατων απο φολες αποφασισα να προσπαθησω να σωσω τα λιγα εναπομιναντα γατια προσπαθωντας να τα δωσω σε καποιο κτημα... το προβλημα ομως ειναι ακριβως αυτο που φοβομασταν να παραδεχτουμε εγω και ο αντρας μου... η μια απο αυτες μας λειπει υπερβολικα...και σαν να μη φτανει αυτο εδω και δυο μερες η συγκεκριμενη γατα, η οποια ηταν υπερβολικα χαδιαρα μας φοβαται... και καπως ετσι μετα απο πολυωρη συζητηση καταληξαμε στο οτι θα ηταν καλυτερο να τη παρουμε σπιτι... το θεμα ειναι πως θα τα παει με τη ζαζα μου και ποσο καιρο θα κανει να επανελθει απο τη τρομαρα που πηρε λογω της μεταφορας;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Claire Rentfield
Επιφανές μέλος
Εαν δωσετε τον απαραιτητο χρονο και στα δυο γατακια να μαθουν πρωτα και μετα να συνηθισουν το ενα το αλλο, ολα θα πανε καλα. Καλο ειναι να υπαρχει στο σπιτι χωρος για να απομονωνονται και τα δυο τον πρωτο καιρο και βεβαια ολα τα σκευη απο δυο. Δυο μπωλακια για φαγητο, δυο σκευη για νερο και δυο αμμολεκανες. Θα ηταν ιδανικο να υπηρχαν στο σπιτι μερη για να ανεβαινουν καπως ψηλα και να νοιωθουν καλυτερα και τα δυο.
Εν κατακλειδι η συμβουλη μου ειναι πως χρειαζεται χρονος και υπομονη, ειναι και τα δυο νεαρα γατακια και θα μαθουν μια χαρα το ενα το αλλο και θα εχουν και παρεα οταν εσεις λειπετε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
η αληθεια ειναι πως το σπιτι μας ειναι αρκετα μικρο... αλλα τουλαχιστον υπαρχει δυνατοτητα να απομονοθει η καινουρια στη κουζινα μαζι με το φαγητο το νερο και την αμμο της... τον φοβο της προς εμας ποσο καιρο θα κανει να τον ξεπερασει;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Νομίζω πως σε αυτά τα ζητήματα δεν υπάρχουν "συνταγές", κάθε πλασματάκι είναι διαφορετικό. Πάντως θεωρώ πως δε θα της πάρει πάνω από μια βδομάδα να σας συνηθίσει ξανά, εφόσον της δείξετε όλη σας την αγάπη και τις καλές σας προθέσεις. Ίσως βάζω και πολύ!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Claire Rentfield
Επιφανές μέλος
Αναλογα τον χαρακτηρα της, γιατι το καθε γατι εχει τον δικο του και το γιατι ειναι φοβισμενο. Ισως του παρει λιγο καιρο να σας μαθει μεσα στο σπιτι, αλλα θα γινει να εισαι σιγουρη. Εχει τυχει να ακουσω για γατακι που προσαρμοστηκε σε δυο εβδομαδες, εχει τυχει και για αλλο που του πηρε πανω απο μηνα.η αληθεια ειναι πως το σπιτι μας ειναι αρκετα μικρο... αλλα τουλαχιστον υπαρχει δυνατοτητα να απομονοθει η καινουρια στη κουζινα μαζι με το φαγητο το νερο και την αμμο της... τον φοβο της προς εμας ποσο καιρο θα κανει να τον ξεπερασει;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
ελπιζω να συνηθίσει και ας παρει χρονο... τωρα σχετικα με τη γνωριμια των δυο γατων θα βοηθησει αν χαιδευω τη μια και παω στην αλλη να μυριζει το χερι μου;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Claire Rentfield
Επιφανές μέλος
Θα ελεγα στην αρχη να τα εχεις ξεχωριστα μεχρι να μαθει το ενα την μυρωδια του αλλου. Θα παρεις δυο πανακια και θα τα τριψεις στο μαγουλακι της καθεμιας και θα βαλεις της μιας στην αλλη διπλα στο πιατακι που τρωει για να μαθουν τις μυρωδιες τους. Μετα θα τα αφησεις να συναντηθουν αφου περασει καμμια βδομαδα με την δικη σου παρουσια παντα. Αυτο να το κανεις για λιγη ωρα καθε φορα και καθε μερα να την αυξανεις.
Ε σιγα-σιγα θα μαθουν το ενα το αλλο, που θα παει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Ντανιέλα
Νεοφερμένο μέλος
Καλησπέρα σε όλους τις γατούλες και γατούληδες!
Έχω ένα πρόβλημα και χρειάζομαι συμβουλές και βοήθεια.
Πριν από έναν χρόνο βρήκα τον γατούλη μου τον Αλτουσέρ. Είναι μαύρος και πανέμορφος, πολύ τρυφερός και αγαπησιάρης και όταν τον βρήκα ήταν πολύ φοβισμένος και καχύποπτος. Παρόλα αυτά φτιάξαμε πολύ εμπιστοσύνη και αγάπη. Κάποια στιγμή τον Ιούλιο βρήκα άλλο ένα γατάκι, πολύ μικρό και τραυματισμένο, και ευτυχώς κατάφερε να ζήσει παρόλες τις δυσκολίες και τώρα έχει γίνει μια γυναικάρα φοβερή. Στην αρχή δεν τα έβαζα στο ίδιο δωμάτιο γιατί η μικρή μου ήταν υπερβολικά μικρή και ο Αλτουσέρ ΄ήταν έξι μηνών. Φοβόμουν ότι θα την τραυμάτιζε με το παιχνίδι. Όταν η μικρή άρχισε να μεγαλώνει άρχισα να τους ταίζω μαζί αλλά μόλις τελείωνε το φαγητό ο Αλτουσέρ την έπεφτε κατευθείαν στην Κωτσώρω με νύχια και με δόντια. Ξεκίνησα να βάζω την Κωτσώρω σε κλουβάκι και να καθόμαστε όλοι μαζί και ο Αλτουσέρ κάπως εξοικειώθηκε αλλά οι επιθέσεις συνεχίστηκαν. Γενικά φοβάμαι πολύ μη την τραυματίσει. Πάνε έξι μήνες περίπου που είμαστε σε αυτην την κατάσταση και ακόμα διστάζω πάρα πολύ να τα αφήσω ελεύθερα να δω τί θα γίνει. Σε αυτή τη φάση περιμένω να έρθει σε οίστρο η μικρή και να ζευγαρώσουν, αφενός για να έχουμε μικρά γατάκια, αφετέρου για να είναι αυτή μια ευκαιρία να συνηθιστούν και να μπορούν να συμβιώσουν. Αλλά είμαι πολύ διαστακτική και φοβάμαι. Έχει κανένας καμία ιδέα;
Ευχαριστώ πολύ
Ντανιέλα
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
goutouna
Νεοφερμένο μέλος
Γειά σας,
Πριν από 4 μέρες υιοθέτησα τον Πίπη. Αρχίζει και συνηθίζει την παρουσία μας και τον χώρο.
Η μητέρα μου έχει 2 γατους, τον Πασά (12 ετων) και τον Μπακαλιάρο (9 μηνών). Ο Πίπης είναι 5 μηνών.
Ο Πασας καθ'οτι γεράκος, δεν ειναι σε mood για πολλά παιχνίδια. Αυτό όμως, δεν το καταλαβαίνει ο Μπακαλιάρος κι ετσι του την "πέφτει" συνεχεια για να παίξουν. Αποτέλεσμα είναι να εκνευρίζεται ο Πασάς και να μην τον θέλει.
Ετσι, αποφασίσαμε να πάω σημερα τον Πίπη για γνωριμία και μετ'επειτα για παιχνίδια.
Ειναι κοντα ηλικιακα και θεωρησαμε (και βασει χαρακτηρα του Μπακαλιαρου) οτι ολα θα πανε καλα. Ο Μπακαλιαρος ειναι το ειδος την ατρομητης γατας. Κι ομως καναμε λάθος.
Εφτασε ο Πιπης με την γατοφόρο του , ωστοσο ερχεται κι ο Μπακαλιαρος με φορα απο το δωματιο για να δει ποιος ηταν στο κουδουνι.
Μολις επεσε στην αντίληψη του ο Πίπης, παγωσε κυριολεκτικα.
Εφυγε τρεχοντας και φουντωσε την γουνα. Ο Πίπης πιο περιεργος, μυριζε τον χωρο. Καποια στιγμη, πηρα αγκαλια τον Πιπη, η μητερα μου τον Μπακαλιαρο και τους κρατησαμε σε μια αποσταση 30 εκ. να κοιταζονται. Τους φερναμε σταδιακα όλο κ πιο κοντα, μεχρι που μυριστηκαν στις μυτες τους. Εκει ο Μπακαλιαρος κατουρηθηκε πανω του κυριολεκτικα.
Υπαρχει καμια πιθανοτητα να μπορεσουν καποια στιγμη να φτασουν στο σημειο να παιζουν; ή τζαμπα τρεφουμε ελπιδες;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Claire Rentfield
Επιφανές μέλος
Υπαρχουν ελπιδες αλλα πρεπει να το κανετε σταδιακα οχι αμεσως. Θα πρεπει να υπαρχει καποιος χωρος για να απομονωνεται αυτος που φοβαται περισσοτερο και να μπορει να νοιωθει ασφαλης. Σιγα-σιγα θα τους γνωρισετε αφου κρατησετε για μερικες μερες το μικρο απομονωμενο μεχρι να μυριστουν κατω απο την πορτα. Μετα μικρες συναντησεις με επιτηρηση για ενα διαστημα και πιστευω ολα θα πανε καλα.
Ο μεγαλος πως αντεδρασε στην αφιξη του μικρουλη;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Fideloudi
Πολύ δραστήριο μέλος
Η Βάσω τα λέει καλά, υπάρχει πιθανότητα να τα πάνε μια χαρά, αρκεί να γίνεται σταδιακά κ με σύστημα, μην απογοητεύεσαι.
Δυστυχώς δεν λειτουργούν σαν τα παιδάκια ούτε θα καθήσουν να πιουν καφέ κ να τα πουν με την πρώτη γνωριμία. Χρειάζεται χρόνος, επιμονή κι υπομονή. Συνήθως το μεγαλύτερο θέμα κ φοβία την έχει η γάτα στης οποίας το χώρο μπαίνει το καινούριο γατί, γι'αυτό το Μπακαλιαράκι τά΄παιξε. Κ πρέπει να του δίνετε διπλή σημασία κ χάδια, ώστε να μην θεωρηθεί παραγκωνισμένος από το νεοφερμένο. Τον Πίπη δυστυχώς θα τον ψιλοφτύνετε μπροστά στον άλλον (όταν δεν σας βλέπει χαϊδεύετε όσο θέλετε), όσο κ αν δεν τον αντέχετε. Για τον μικρό οι νέοι χώροι είναι πρόκληση κ παιχνίδι, δεν θα στρεσαριστεί τόσο...εκτός αν γίνει πολύ εχθρικός κ επιθετικός ο άλλος. Σίγουρα μέχρι να συνηθιστούν μην τους αφήνετε μόνους στον ίδιο χώρο, καλύτερα να είναι κ κάποιος εκεί να τους προσέχει κ να προλάβει δυσάρεστες καταστάσεις.
Καλή επιτυχία, εύχομαι σύντομα να παίζουν μαζί χαρούμενοι οι γατούληδες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
goutouna
Νεοφερμένο μέλος
Το κακό ειναι οτι ο Πίπης θα είναι "μπαλαντερ". Μένει μαζί μου, αλλά θέλω να εξοικιωθεί και να πάιζει με τους άλλους γιατί θα χρειαστεί να μείνει με την μητερα μου κ τους άλλους 2 συχνά-πυκνά. Προς το παρον θα πηγαινουμε οποτε μπορουμε. Αρα δεν θα εχουν συχνη επαφη.
Ο μεγάλος μας, ο Πασας, δεν εδωσε ιδιαιτερη σημασια μιας και γενικα ειναι αντικοινωνικος και αποφευγει τις νεες γνωριμιες. Οταν συναντηθηκε, μονο, με τον Πιπη κατω απο το κρεβατι εκανε ενα "χου" κι ο Πιπης άλλαξε επιτοπου ροτα.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Claire Rentfield
Επιφανές μέλος
Αν δεν ζουν μαζι μονιμα και αφου ο δευτερος (συγνωμη αλλα δεν θυμαμαι ποιο ονομα αντιστοιχει σε ποιον) τον φοβαται τοσο πολυ, δεν νομιζω πως θα μαθουν ο ενας τον αλλον. Πρεπει να γινει οργανωμενη προσπαθεια για να γνωριστουν και να ζησουν μαζι, αλλιως φοβαμαι πως ειναι χαμενος κοπος.
Ευχομαι να κανω λαθος, εσεις δεν χανετε τιποτα να δοκιμασετε.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
AperfectCircle
Νεοφερμένο μέλος
Ντανιέλα
για ποιον λόγο να τα ζευγαρώσεις ,δεν είναι καθόλου σωστό και θα είσαι αιτία μίας ακόμα ανεύθυνης γέννας.
εδώ καλά δεν έχει ακουμπήσει το ένα στο άλλο και εσύ σκέφτεσαι αυτό ,ημάρτον!
για εσάς να περνάτε όμορφα βρές λύση και να τα στειρώσεις πρίν γίνει το λάθος.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Claire Rentfield
Επιφανές μέλος
Δεν θα ζευγαρωσει κανενα γατι και τα τρια γατια για τα οποια μιλαει ειναι αρσενικα, απλα θελει νε φερει ενα μικροτερο γατακι στα αλλα δυο και ψαχνει τροπο να τα πανε καλα.Ντανιέλα
για ποιον λόγο να τα ζευγαρώσεις ,δεν είναι καθόλου σωστό και θα είσαι αιτία μίας ακόμα ανεύθυνης γέννας.
εδώ καλά δεν έχει ακουμπήσει το ένα στο άλλο και εσύ σκέφτεσαι αυτό ,ημάρτον!
για εσάς να περνάτε όμορφα βρές λύση και να τα στειρώσεις πρίν γίνει το λάθος.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
goutouna
Νεοφερμένο μέλος
Διαβάζω πιο πάνω (γμτ, δεν ξερω πως να επισυναψω το post) οτι ειναι δυσκολο να τον δεχτουν αν δεν εχουν συνεχη επαφη και απογοητευομαι.
Ξερετε τι με κανει να αναρωτιεμαι;
Θα περιμενε κανεις, οτι αυτος που θα εχει το προβλημα να ειναι ο μεγαλος (12χρονος) κι οχι ο μικρος που ειναι 8 μηνες στο σπιτι.
Αλλα εγινε το ακριβως αντιθετο.
Παιδια, λεω να το προσπαθησω ομως... Μηπως αυτα τα υγρα με φερορμονες που τα ηρεμουν λειτουργησει;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
le chat noir
Τιμώμενο Μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Claire Rentfield
Επιφανές μέλος
Αμαν, δεν το ειχα δει το προηγουμενο post!

Οποτε καλα κανει και απανταει το κοριτσι και πολυ καλα τα λεει!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
valiamuk
Νεοφερμένο μέλος
καλησπερα σε ολους ειμαι καινουριο μελος εδω και καινουρια γατομαμα
Πηρα το πρωτο μου γατακι πριν 7 μηνες περιπου την αφανίτσα που ειναι τωρα 9 μηνων!! ειναι η πριγκηπισσα του σπιτιου παιρνει πολυ αγαπη και ως μοναχοπαιδι ειναι λιγο κακομαθημενη.. Επειδη λειπω αρκετα συχνα απο το σπιτι ηθελα να εχει παρεουλα και ετσι οπως εψαχνα στις αγγελειες ερωτευτηκα εναν κουκλο σιβηρικου δασους 1,5 μηνων. Η πρωτη επαφη πηγε καλα με τον μικρο να τρομοκρατει την αφανιτσα με πολυ χχχου πραγμα πολυ αστειο σαν εικονα καθως η αφανα ειναι μεγαλη γατα ενω ο μικρος μια χουφτα
Τωρα εχει αρχισει να αγριευει και η αφανα σε σημειο που να μην θελει ουτε να την ακουμπαμε.. πηγα να την χαιδεψω και με γρατζουνισε δυνατα που δεν το εχει κανει ποτε.. Δεν δινω καθολου σημασια στο μικρο για να μην ζηλευει αλλα καποιες φορες ερχεται μονος του ο καημενουλης στην αγκαλια μου δεν μπορω να τον διωχνω για να μην ζηλευει η αφανα.. και αυτο μωρο ειναι και θελει φροντιδα.. Τωρα κοιμαμαι εγω στο δωματιο μου με την αφανα και ο φιλος μου σε αλλο δωματιο με το μικρο.
ετσι γινεται παντα με ενα νεο γατι? θα τα βρουν ποτε? φοβαμαι να παω στη δουλεια και να τους αφησω.. Ελπιζω να μην σας κουρασα ευχαριστω εκ των προτερων
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:Tα παρακάτω 31 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
-
Φορτώνει...
-
Το forum μας χρησιμοποιεί cookies για να βελτιστοποιήσει την εμπειρία σας.
Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, συναινείτε στη χρήση cookies στον περιηγητή σας.


Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool