Νέο γατί στο σπίτι. Θα μπορέσουν να συνυπάρξουν;

[761]

Απάντηση: Πόσα είναι τα πολλά;; Πώς αποφασίζεις;

Ρε παιδιά, κοντεύω τους 3 μήνες με το καινούργιο γατί στο σπίτι και ακόμη πέφτει ξύλο (καλά, μη φανταστείτε, τις περισσότερες φορές αέρα πετυχαίνουν, είναι χαζά και τα δύο ).
Βασικά, το πρόβλημα το δημιουργεί η μεγάλη. Το μικρό την πλησιάζει για παρέα, αλλά αυτή δεν το θέλει και του κάνει χχχχ και του την πέφτει και γίνονται μικροκαβγαδάκια. Αποτέλεσμα, κάποιες ώρες το μικρό αναγκαστικά το έχω απομονωμένο στο δωμάτιο (όταν δηλαδή δεν μπορώ να τα προσέχω) και νιαουρίζει, γιατί θέλει παρέα (είναι και τρομερά χαδιάρικο, όλη την ώρα μας γυροφέρνει).
Τι να κάνω;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[koukimanster]

Απάντηση: Πόσα είναι τα πολλά;; Πώς αποφασίζεις;

Χμμ τα σύστησες το ένα στο άλλο όπως "προβλέπεται" ή όχι;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[761]

Απάντηση: Πόσα είναι τα πολλά;; Πώς αποφασίζεις;

Χμμμ, δεν ξέρω..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kat-cats]

Απάντηση: Πόσα είναι τα πολλά;; Πώς αποφασίζεις;

Αντιμετωπίζω και εγώ ένα παρόμοιο θέμα και θα ήθελα τη γνώμη σας παρακαλώ.
Οσοι έχετε διαβάσει θα γνωρίζετε ότι πριν από 2 μήνες βρήκα μια γατούλα, τη Μιλού, η οποία γέννησε και την πήρα σπίτι για να είναι ασφαλής. Γέννησε, δώσαμε τα μωράκια της, στειρώσαμε και εμβολιάσαμε τη γατούλα και είναι μια χαρά. Ομως δεν τα βρίσκει με τίποτα με την Κίρα μας. Η Κίρα ουρλιάζει από φόβο και κρύβεται όλη μέρα κάτω από ένα κρεβάτι....βγαίνει αργά το βράδυ τρώει λίγο και πάει τουαλέτα και είναι αγχωμένη τρελά. Η Μιλού μένει έξω στο μπαλκόνι αλλά όταν μπαίνει μέσα (κλαιει θέλει κι αυτή παρεούλα) ψάχνει να βρει ευκαιρία να τη στριμώξει και φυσικά επακολουθεί μύλος.... η Μιλού τη χτυπάει και η Κίρα προσπαθεί να καλυφθεί κάτω από το κρεβάτι....

Πήραμε ανθοϊάματα, feliway, βλέπονται 2 μήνες τώρα πριν με τα μωρά, τώρα εδώ και 20 μέρες μόνες τους μέσω του τζαμιού αλλά μέχρι στιγμής τίποτα. Μόνο όταν είναι κλειστή η Μιλού έξω, η Κίρα θα πλησιάσει στο 1 μέτρο να τη βλέπει.....η Μιλού εκεί δείχνει αδιάφορη, ή απλά κοιτάζει... όταν όμως ανοίξω και μπει κοιτάζει να την κυνηγήσει....

Το μόνο που δεν δοκιμάσαμε ακόμα και θα το κάνουμε είναι να τις βάζουμε κάθε ημέρα για λίγο σε μια γατοφόρο και να βλέπονται...θα στρεσσάρονται βέβαια αλλά μου είπε η γιατρός ότι μπορεί να βοηθήσει...

Από την εμπειρία σας πιστεύετε ότι μπορεί να υπάρξει αλλαγή στις σχέσεις τους κάποια στιγμή ή είναι όνειρο και θα ήταν καλύτερο να εγκαταλείψουμε την προσπάθεια; Βλέπετε ο καιρός περνάει και η Μιλού μαθαίνει ακόμη περισσότερο το μέσα....και δεν ξέρουμε πως θα ενταχθεί τελικά κάτω στην ανασφάλεια του έξω....;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[plouma]

Νεοφερμένο γατάκι με δύο ενήλικες γάτες!!

Καλησπέρα σε όλους

Θα ήθελα τις πολύτιμες συμβουλές σας.
Εδώ και 4 χρόνια έχω δύο γατούλες τις οποίες υοθέτισα μαζί! Ήταν φίλες .
Όταν αναγκάστηκα να μεταναστεύσω στο εξωτερικό φυσικά και έκανα όλες τις απαραίτητες ενέργειες και ένα χρόνο τώρα ζούμε υπέροχα στο νέο μας σπίτι.

Πρίν απο ένα μήνα ακριβώς μου δώθηκε η ευκαιρία να σώσω ένα μικρό γατουλινάκι! Σκέφτηκα λοιπόν οτι μιας και οι δικές μου μεγαλώσανε μαζί και κάνοντας τις απαραίτητες ενέργειες δεν θα υπάρχει πρόβλημα!!
Και εδώ είναι που πελάγωσα και νευρίασα με κτηνιάτρους και άλλους ειδικούς και αποτέλεσμα 0!! Ο καθένας μου έλεγε και κάτι διαφορετικό

3 μέρες πριν το φέρω στο σπίτι πήρα ένα μικρό πανάκι με την μυρωδία του για εξοικίωση...
τις 2 πρώτες εβδομάδες το είχα απομωνομένο μέχρι να εμβολιαστεί και παράλληλα διάβαζα και έβλεπα βίντεο για το πως πρέπει να γίνει η γνωριμία και για να μην τα πολυλογώ τα έκανα όλα βήμα προς βήμα! Και ρώταγα και κάθε φορά μου λέγανε κάτι καινούργιο και το έκανα αλλά τίποτα
Είναι και τα τρία θηλυκά

Αποτέλεσμα?? Το βγάζω έξω να παίξει και κάθε φορά που έρχεται σε επαφη με τις άλλες έχουμε τα καθιερωμένα χχχχχχ και καμία πρόοδο.Τα βράδια τα περνάει σε ένα δωμάτιο μόνο του. Το καλό είναι οτι δεν έχει γίνει επίθεση. Μόνο του κάνουν χχχχ και φεύγουν.Και αυτό μελαγχολεί και και οι μεγάλες μου!
Το να το δώσω δεν είναι επιλογή... το να συνεχίσουμε έτσι μεσα στο άγχος πάλι δεν είναι λύση

τι να κάνω?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Karmela<3]

Απάντηση: Νεοφερμένο γατάκι με δύο ενήλικες γάτες!!

plouma καλησπέρα!

γενικά είναι το πιο συνηθισμένο φαινόμενο τα πρώτα γατάκια να μην θέλουν τα νέα.οι αντιδράσεις που περιγράφεις είναι φυσιολογικές, το περίεργο είναι που κράτησε τόσο καιρό η αρνητική στάση των μεγάλων.

Μετά από 1 μήνα που έχεις και το μικρούλι συνεχίζει να είναι τις περισσότερες ώρες αυτό κλεισμένο σε ένα δωμάτιο;
Γιατί αν αυτό το συνεχίζεις νομίζω πως θα πρέπει να το αφήσεις πλέον έξω και να συμβιβαστούν όλα τους πια!
Όσο είναι απομονωμένο τόσο πιο δύσκολα θα συνηθίσουν τα μεγάλα την παρουσία του φαντάζομαι.

ας χουχουνίζουν και ας πέσει και καμιά φαπίτσα δεν πειράζει.Δυστυχώς τα περισσότερα έτσι μπαίνουν σε μια οικογένεια με μεγαλύτερες γάτες.

Επίσης,εσύ θα πρέπει να είσαι βράχος και να μην ασχολείσαι ούτε περισσότερο με το μικρό αλλά ούτε και να τρέχεις στα μεγάλα αμέσως μόλις τα δεις τα ζορίζονται από την παρουσία του νέου γατιού.
Αυτά μπορώ να μεταφέρω εγώ από τη δική μου εμπειρία.

ΕΛπίζω να πάνε όλα καλα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Απάντηση: Δεύτερο γατί στο σπίτι. Θα μπορέσουν να συνυπάρξουν;

Θα έλεγα να μην εγκαταλείψετε τις προσπάθειες παρότι η Μιλού ήδη άρχισε να συνηθίζει τη θαλπωρή του σπιτιού. Ας δοκιμάσετε ό,τι λύσεις έχουν απομείνει, ας εξαντλήσετε ό,τι περιθώριο υπάρχει, αρκεί να βελτιωθούν οι σχέσεις τους. Προσπαθήστε και με τη γατοφόρο. 'Ετσι κι αλλιώς στρεσσάρονται με τους τσακωμούς τους, τουλάχιστον να υπάρχει η δυνατότητα να βγει και κάποιο αποτέλεσμα από αυτό, όχι μόνο ατέρμονοι καυγάδες..
Ίσως το να τα βρουν είναι ένα όνειρο.. Αλλά μη ξεχνάς οτι πολλά μεγάλα και δύσκολα πράγματα έγιναν από ανθρώπους που πίστεψαν και πάλεψαν για όνειρα που φαινομενικά θεωρούνταν "άπιαστα"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sonia]

Εγω 'οποτε έφερνα νέο γατάκι στο σπιτι, δεν νομίζω πως ακολουθούσα πιστα τις οδηγίες. Τις πρώτες 2,3 ημέρες το είχα απομονωμένο. Μετα για κενένα δεκαήμερο περίπου, το άφηνα ελεύθερο μόνο όταν ήμουν παρούσα. Φυσικά υπήρχαν τα απαραίτητα χχχχχχ και καμια φάπα, αλλά δεν επενέβαινα, δεν έπεφτε πραγματικό ξύλο. Οταν ενιωθα ασφαλής πως δεν υπάρχει κίνδυνος τα άφηνα όλα ελευθερα. Κάπου εκεί (περίπου 2 εβδόμαδες) τα έβρισκαν. Εξαίρεση η μεγάλη μου γάτα που ποτέ δεν χάρηκε τα 3 επόμενα, ποτέ δεν τα βρήκανε, αλλά ποτέ δεν έπεσε πραγματικό ξύλο.Απλα τα 3 μαζί και αυτή μόνη, με αμοιβαία ανοχή. Καμια φάπα αραιά και πού.
Τώρα που είναι 2 γατάκια μαζί, επίσης δεν τα έχουν βρει με τα μεγάλα μου κι ας πέρασε 1,5 μήνας. Ελεύθερα είναι όλα, καμια φάπα πάλι αραια και πού, κανένα χχχχχχ, αλλά όχι ξύλο.... ακόμη (ελπίζω να παραμείνουν έτσι) Απλά έχω 2 ομάδες.
Βεβαια δεν είναι αυτή η μέθοδος που γενικα προτείνεται. Απλά αυτό έκανα εγω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Εγώ Κατερίνα μου δεν θα σου πω ούτε τι να κάνεις, ούτε θα κάνω προβλέψεις για το τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον. Εξάλλου κανείς δεν γνωρίζει καλύτερα από εμάς που έχουμε γάτες, ότι είναι τα πιο απρόβλεπτα πλάσματα που υπάρχουν...
Θα σου εξιστορήσω όμως μια εμπειρία μου που με άφησε κι εμένα άφωνη.
΄Οταν είχα ακόμα μόνο την Ζουζούκα μου, την πρώτη μου γατούλα, ένα βράδυ που γυρνούσαμε σπίτι με τον άντρα μου, παρά λίγο να χτυπήσουμε με το μηχανάκι μας κάτι λευκό και φευγαλέο. Σταματήσαμε φυσικά και ανακαλύψαμε πως ήταν ένα μικρούτσικο κατάλευκο γατάκι.
Χωρίς δεύτερη σκέψη το μάζεψα και το έχωσα μέσα στην καπαρντίνα μου και φυσικά το πήρα σπίτι. Αυτό το μικρό λευκό γατάκι ήταν ο Κόκος μου. Αφού λοιπόν του έδειξα την άμμο, φθάνοντας στο σπίτι, το άφησα ελεύθερο να δω τι θα κάνει. Αυτό το σκατό βρήκε το μεσημεριανό φαγητό της Ζουζούς και αφού του άλλαξε τα φώτα, μπήκε στο κρεββατάκι της και έκοψε τούφες του καλού καιρού.
Ησύχασα κι εγώ και ξένοιασα η μικρή ανόητη...
Ξύπνησα το επόμενο πρωί από γρυλλίσματα και είδα στην πολυθρόνα που είχαμε στην κρεββατοκάμαρα και στην οποία κοιμόταν η Ζουζού, την Ζουζούκα μου ζαρωμένη από τον φόβο της να μην ξέρει πως να ξεφύγει και από κάτω το μικρό παρλιακό που μάζεψα το προηγούμενο βράδυ, έτοιμο να της επιτεθεί.
Να σημειώσω εδώ, πως τότε ακόμα δεν κλείναμε πόρτες και δεν είχαμε φυσικά ιδέα για σταδιακή γνωριμία γατιών και όλα αυτά που ξέρω τώρα. Απλά φέρναμε το νέο γατί στο σπίτι και αφήναμε τα πράγματα να εξελλιχθούν μόνα τους γιατί δεν γνωρίζαμε κάτι διαφορετικό.
Η Ζουζού για 3 ολόκληρες μέρες έμεινε πάνω στην σιδερώστρα που είχα ανοίξει εκείνη την μέρα για να σιδερώσω τα ρούχα που θα φορούσα στην δουλεια. Δεν κατέβηκε ούτε να φάει, ούτε να πιεί νερό, ούτε να πάει στην άμμο της.
Εντέλει απελπιστήκαμε πως θα μπορούσαν να συμβιώσουν και αποφασίσαμε, με βαριά καρδιά πρέπει να ομολογήσω γιατί το είχαμε αγαπήσει ήδη το σκατό, να το δώσουμε σε κάτι γνωστούς μας, εκείνους που μας είχαν δώσει την Ζουζού και γνωρίζοντας πως θα το είχαν έξω και όχι μέσα όπως εμείς.
Την τέταρτη μέρα εγώ ήμουν να με κλαιν οι ρέγγες από την στεναχώρια μου και πριν φύγω για την δουλειά, αγκάλιασα την Ζουζούκα μου κλαίγοντας και της είπα πως δεν θα την αφήσω να υποφέρει αλλά πως θα θεωρούσα θαυμάσιο να μπορούσαν να συμβιώνουν έστω και χωρίς να αγαπιούνται.
΄Οταν ήρθε ο άντρας μου να με πάρει από την δουλειά, μου είπε πως η Ζουζού και ο Κόκος κοιμόντουσαν μαζί στο κρεββάτι.

΄Εζησαν μαζί 18 χρόνια, δεν συμπάθησαν ο ένας τον άλλον, δεν κοιμήθηκαν ποτέ μαζί, δεν έφαγαν ποτέ μαζί και για να είμαι ειλικρινής, ο Κόκος δεν σταμάτησε να την τρομοκρατεί σε κάθε ευκαιρία, εκτός από όταν ήταν άρρωστη που απλά την αγνοούσε. Κατάφεραν όμως να συμβιώσουν στο ίδιο σπίτι.
Ξέρω πως αν δεν είχα κρατήσει τότε τον Κόκο, η Ζουζού μου θα είχε ζήσει πολύ πιο ευτυχισμένη και ξένοιαστη ζωούλα, ξέρω όμως επίσης πως αν τον είχα δώσει στον γνωστό μας, είναι πολύ πιθανόν να μην κατάφερνε να φτάσει ούτε τα 5 χρόνια, ενώ μαζί μου έζησε 19 ολόκληρα ευτυχισμένα χρόνια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[plouma]

Απάντηση: Νεοφερμένο γατάκι με δύο ενήλικες γάτες!!

Καρμέλα ναι είναι ακόμα κλεισμένο και το αφήνω καποιες ώρες ελεύθερο. Απλά κάθε φορά φοβάμαι οτι θα γίνει μακελείο γιατί το μωρό... μωρό είναι και δεν έχει αίσθηση και όλο πάει να παίξει μαζί τους.

Δεν ξέρω αν σταγόνες calm θα κάνανε τα πράγματα πιο ομαλά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kat-cats]

Απάντηση: Δεύτερο γατί στο σπίτι. Θα μπορέσουν να συνυπάρξουν;

Αχ ρε παιδιά πολύ συγκινούμαι που διαβάζω ότι σε όλους κάτι έχει συμβεί κατά καιρούς και το αντιμετωπίζετε!
Το προσπαθούμε αρκετές ημέρες. Σα χρονικό όριο πιάνω το σημείο που έφυγε και το τελευταίο μωράκι 5/5 και μετά έγινε η στείρωση. Οπότε κινούνται στον ίδιο χώρο εδω και 25 ημέρες περίπου. Βέβαια δεν είναι ακριβώς ελεύθερες...τα βράδια η Μιλού μένει έξω στο μπαλκόνι. Είναι δύσκολο να ακούμε ουρλιαχτά μέσα στη νύχτα, δεδομένου ότι η κόρη μου αν μη τι άλλο η οποία δίνει εξετάσεις πρέπει να κοιμάται. Ετσι η Κίρα έχει μάθει και βγαίνει μόνο τη νύχτα....μόνο τότε τρώει και κάνει τσίσα....τις άλλες ώρες είναι κρυμμένη κάτω από ένα κρεβάτι.

Η Κίρα έχει αγριέψει πολύ...έχει το βλέμμα του τρελού....μόνιμα!! δεν συζητώ ότι δεν μπορούμε να την ακουμπήσουμε...ήταν που ήταν απόγινε.... έχω αρχίσει και ανησυχώ με το πείσμα της....δεν βγαίνει καν να φάει, νηστική όλη μέρα θα φάει λίγο το βράδυ που δεν θα νοιώθει απειλή...

Από την άλλη και η Μιλού εφόσον επενέβη και την πήρα τη λυπάμαι να την πάω κάτω στην πυλωτή. Οπως και να το κάνεις κάτω υπάρχει ανασφάλεια, πολλά γατιά, ακούμε συνέχεια φωνές, ηρεμία καμμία...μόνο το ότι θα τρώει λίγο. Η ζωή της θα συνεχίσει να είναι μέσα στο τρέξιμο και αυτό με στενοχωρεί... ξέρω πως δεν μπορώ να κάνω τίποτα για όλα....αλλά στη Μιλού επενέβη και έχω ευθύνη.

Αλλά πως να τις ταιριάξω....;;; είναι δυο γάτες ενήλικες, που δεν θέλει η μία την άλλη.... η Μιλού ήταν πιο επιθετική απέναντί της, τώρα θέλει να πάει κοντά της, δεν γρυλίζει, αλλά θέλει να πάει κοντά....σίγουρα επειδή η Κίρα θα πάει να τη χτυπήσει θα χτυπήσει κι αυτή.... αλλά επειδή η Κίρα προχθές τη χτύπησε στο ποδαράκι της (είχε μπει κάτω από το κρεβάτι και πήγε η Μιλού οπότε μετά τη συμπλοκή κούτσαινε, μάλλον τη δάγκωσε) είναι πιο μαζεμένη. Πριν από αυτό ήταν επιθετική, τώρα βλέπω κρατάει πιο αμυντική στάση.

Η Κίρα όμως δεν έχει μαλακώσει με τίποτα. Αντίθετα, επειδή αφήσαμε ελεύθερη τη Μιλού να υπάρχει στο χώρο, έχει αγριέψει ΠΟΛΥ. Δεν θέλει ούτε να μας ακούει, ουρλιάζει σε μας, μας χτυπάει με νύχια όχι αστεία, και τα μάτια της είναι τρελαμένα.... οπότε έχουμε αρχίσει και ανησυχούμε με την τόση ένταση....μήπως τελικά της κάνουμε κακό...;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[koukimanster]

Αν κατάλαβα καλά τις έχετε και τις δύο στον ίδιο χώρο, όμως δεν έχεις περιγράψει κάποιες διαδικασίες συμφιλίωσης που κάνατε για να σου προτείνουμε κι άλλες ή άλλες τεχνικές ή κάτι τέτοιο. Γιατί σε γατιά που τα βάζεις στον ίδιο χώρο και τα πηγαίνουν καλά, υποθέτω ότι δε χρειάζεται να κάνεις τίποτε άλλο και δε χρειάζονται συστάσεις κλπ. Αλλά άμα πέφτει ξύλο, καλά είναι να ακολουθήσεις κάποιες συμβουλές για να δεις αν τα πράγματα θα φτιάξουν.

Πχ αυτά τα βίντεο μου φαίνονται πολύ χρήσιμα

https://www.youtube.com/watch?v=grLyTX8Dpso
https://www.youtube.com/watch?v=Fub1qYRBTz4
https://www.youtube.com/watch?v=7Gcy3f9pvQ8
https://www.youtube.com/watch?v=_FLCHN7jivA
https://www.youtube.com/watch?v=pFYeboKZnyo

Επίσης αυτό το άρθρο μου άρεσε πολύ
https://jacksongalaxy.com/2010/10/01/cat-to-cat-introductions/

πχ

The next step is to open the door just a tiny crack, giving the cats limited visual access to each other. How soon do you move on to this step? As with all steps in introduction, pay attention to the cats; let their body language tell you when they are comfortable enough to move on. Remember that proceeding too quickly will force you to jump backwards by anywhere from a few days to a few weeks. Slow and steady definitely wins this race. We need to remain safe, so use rubber doorstops on either side of the introduction door to prevent any more than visual accessibility. If the door is too high off the ground to use stops, or if one or both cats are muscling the door open, try using a hook and eye setup. Instead of using it to lock a door shut, you would employ it backwards, to give us just a couple of inches of cracked space between the door and the jamb.

ή

Site swapping relies on more paws–on physical exploration of one another’s space. Once a day, switch the two cats. The new cat gets to explore the house while the resident cat is base camp to freely explore the scent of new arrival without the fear of retribution. This process is best done with a human partner just to make sure the cats don’t inadvertently get in each other’s way while trading places; but if you don’t have help, try putting the resident in, say, a bedroom. When the new cat heads for the kitchen or other area out of sight, move the resident cat into base camp. Both cats should get the praise and encouragement they need/deserve in bravely going where they have not gone before!

Και έχει κι άλλες καλές ιδέες που αξίζει, νομίζω, να δοκιμάσετε.

Εύχομαι καλή επιτυχία!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kat-cats]

Απάντηση: Δεύτερο γατί στο σπίτι. Θα μπορέσουν να συνυπάρξουν;

Σε ευχαριστώ για το μήνυμα!!! "γνωρίστηκαν" (την ένιωσε στο χώρο γενικά) πριν 2 μήνες. Βέβαια τότε υπήρχαν και μωράκια οπότε η Μιλού ήταν αποκλειστικά έξω. Μετά αφού έφυγαν και τα μωρά η Μιλού στειρώθηκε και αφού έκανε και εξετάσεις για aids/λευχαιμία και εμβόλια τότε δοκιμάσαμε σιγά σιγά τα πιο πάνω.
Να βλέπονται μέσω παραθύρου, να ανταλλάσσω παιχνίδια μεταξύ τους, να βλέπονται λίγο μέσα από την πόρτα κλπ. Η Κίρα δυστυχώς αλλά και η Μιλού αρχικά δεν αντέδρασαν καλά. Η Μιλού ήταν πολύ επιθετική, την έψαχνε για να τη δείρει. Η (Κϊρα) ούρλιαζε, χτυπιόταν και κρυβόταν και η άλλη την κυνηγούσε όποτε της δόθηκε η ευκαιρία (μια δυο φορές). Σιγά σιγά όμως η Μιλού ηρεμούσε δεν έδειχνε ιδιαίτερα επιθετική, ίσως φοβόταν και μας που βλέπαμε, αλλά όπως και να χει απλά πήγαινε να μυρίσει το χώρο, να τη βρει. Η Κίρα όταν τη μύριζε τρελαινόταν. Ούρλιαζε κλπ.κλπ.
Μετά από προχθές όμως που όταν η Μιλού πήγε να τη βρει κάτω από το κρεβάτι η Κίρα κατάφερε και της δάγκωσε το πατούσι, η Μιλού έδειχνει πιο μαζεμένη. Σαν να φοβόταν πια...
Το θέμα είναι ότι η Μιλού θέλει να μπαίνει μέσα και όπου κάτσει κάθεται ήρεμη. Αχνα δεν βγάζει.
Η Κίρα όμως δεν βγαίνει από το κρεβάτι παρά μόνο το βράδυ που βγάζουμε έξω τη Μιλού. Τότε μόνο θα φάει λίγο και θα πάει τουαλέτα. Εχει αγριέψει δε πολύ, μας μουγκρίζει τρελά και φυσικα΄μας γδέρνει. Ούτε που να συζητήσουμε να την πάρουμε αγκαλιά. Εχει το βλέμμα του τρελού.
Και λέω....θα μπορέσουν κάποια στιγμή να συμβιώσουν. Η Μιλού την ψάχνει να τη βρει, προφανώς να της δηλώσει παρουσία. Η Κίρα όμως ούτε που να το σκεφτεί.... :-(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[koukimanster]

Χμμ είναι καλό που η μία απ' τις δύο έχει καλή διάθεση! Μήπως να δοκιμάσετε αυτό το κόλπο με τη μυρωδιά;

Και κάτι με το φαγητό; Έχει η Κίρα κάποια αγαπημένη λιχουδιά; Ίσως μπορείς να κλείσεις τη Μιλού σε ένα δωμάτιο και να κάτσεις με την Κίρα απ' έξω. Να ταΐζεις την Κίρα μικρές μπουκίτσες απ' τη λιχουδιά, η Μιλού στο μεταξύ σίγουρα θα έχει πλησιάσει στην κλειστή πόρτα και η Κίρα θα μπορεί να τη μυρίσει. Στη συνέχεια μπορείς να ανοίξεις μια χαραμάδα της πόρτας, ενώ χαϊδεύεις και ταΐζεις την Κίρα, για να τη βλέπει και λίγο, αλλά βεβαιώσου ότι η Μιλού δεν μπορεί να βγει. Και σιγά σιγά θα ανοίξεις την πόρτα τελείως.

Βέβαια δεν ξέρω πόσο καιρό θα πάρει όλο αυτό, μπορεί να χρειάζεται να το κάνεις σταδιακά για μέρες.

Αρχικά προσπάθησε να βρεις κάτι που να μυρίζει Μιλού και κάτι που να μυρίζει Κίρα και να τους τα ανταλλάξεις για να μυρίσουν η μια την άλλη.

Επίσης, κάτι άλλο, έχω παρατηρήσει ότι πολλές γάτες ΤΡΕΛΑΙΝΟΝΤΑΙ μ' αυτό το παιχνίδι https://www.amazon.co.uk/Frenzy-Inte...pplies_10?ie=UTF8&refRID=0ESYJ191G7A66KHR6VD6

οπότε ίσως μπορούσες να παίζετε με αυτό και να σταματήσει η Κίρα να δέρνει τη Μιλού, αφού θα κυνηγάνε και οι δύο το παιχνίδι. (Πρέπει να δεις την Άρια πώς το κοιτάει, το κοιτάει λες και εμφανίστηκε μπροστά της ο βελζεβουλ, το κυνηγάει σαν τρελή. Επίσης ξέρει τον ήχο του ντουλαπιού όπου το έχουμε μέσα και όποτε το ακούει να ανοίγει παρατάει ό,τι κάνει και τρέχει του σκοτωμού )

Μακάρι να τα καταφέρετε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kat-cats]

Χμμ είναι καλό που η μία απ' τις δύο έχει καλή διάθεση! Μήπως να δοκιμάσετε αυτό το κόλπο με τη μυρωδιά;

Και κάτι με το φαγητό; Έχει η Κίρα κάποια αγαπημένη λιχουδιά; Ίσως μπορείς να κλείσεις τη Μιλού σε ένα δωμάτιο και να κάτσεις με την Κίρα απ' έξω. Να ταΐζεις την Κίρα μικρές μπουκίτσες απ' τη λιχουδιά, η Μιλού στο μεταξύ σίγουρα θα έχει πλησιάσει στην κλειστή πόρτα και η Κίρα θα μπορεί να τη μυρίσει. Στη συνέχεια μπορείς να ανοίξεις μια χαραμάδα της πόρτας, ενώ χαϊδεύεις και ταΐζεις την Κίρα, για να τη βλέπει και λίγο, αλλά βεβαιώσου ότι η Μιλού δεν μπορεί να βγει. Και σιγά σιγά θα ανοίξεις την πόρτα τελείως.

H Κίρα έχει αγαπημένη λιχουδιά, τις κονσέρβες schezir αλλά....ούτε που να σκεφτεί να φερθεί φυσιολογικά εάν μυρίσει κάπου κοντά την Μιλού το έχουμε δοκιμάσει και γίναμε ριγέ.... Δεν τρώει τίποτα αν δεν φύγει η Μιλού έξω....ούτε καν τουαλέτα....

Βέβαια δεν ξέρω πόσο καιρό θα πάρει όλο αυτό, μπορεί να χρειάζεται να το κάνεις σταδιακά για μέρες. μέρες, μήνες, χρόνια...

Αρχικά προσπάθησε να βρεις κάτι που να μυρίζει Μιλού και κάτι που να μυρίζει Κίρα και να τους τα ανταλλάξεις για να μυρίσουν η μια την άλλη. Το έκανα κι αυτό. Η Μιλού δεν δείχνει να έχει θέμα. Η Κϊρα όμως τρελαίνεται....ρουθουνίζει τρελά, κουνιέται από κάτω το δέρμα της και με κοιτάζει με τρόμο....

Επίσης, κάτι άλλο, έχω παρατηρήσει ότι πολλές γάτες ΤΡΕΛΑΙΝΟΝΤΑΙ μ' αυτό το παιχνίδι https://www.amazon.co.uk/Frenzy-Inte...pplies_10?ie=UTF8&refRID=0ESYJ191G7A66KHR6VD6

οπότε ίσως μπορούσες να παίζετε με αυτό και να σταματήσει η Κίρα να δέρνει τη Μιλού, αφού θα κυνηγάνε και οι δύο το παιχνίδι. (Πρέπει να δεις την Άρια πώς το κοιτάει, το κοιτάει λες και εμφανίστηκε μπροστά της ο βελζεβουλ, το κυνηγάει σαν τρελή. Επίσης ξέρει τον ήχο του ντουλαπιού όπου το έχουμε μέσα και όποτε το ακούει να ανοίγει παρατάει ό,τι κάνει και τρέχει του σκοτωμού )

Σε αυτή τη φάση δεν παίζει κάτι τέτοιο....η Κίρα δεν εμφανίζεται πουθενά εάν υπάρχει εντός σπιτιού η Μιλού έστω κι αν δεν απαντώνται.... η Μιλού δείχνει πιο ήρεμη ενώ στην αρχή δεν ήταν....ήταν πολύ επιθετική. Τώρα είναι 2 ημέρες που έχει κάνει στροφή μετά το πόδι της....την ψάχνει, τη ζητάει αλλά δεν μουγκρίζει όταν τη δει....πριν την έδερνε η Μιλού και η Κίρα μούγκριζε, ούρλιαζε και κρυβόταν.... Σήμερα το πρωί η Κίρα ήταν κάτω από το κρεβάτι κρυμμένη...πήγε η Μιλού τη βρήκε και ανέβηκε η Μιλού στο κρεβάτι δίπλα της και την κοιτούσε....η δε Κίρα κάτω από το πάπλωμα μούγκριζε....ε μετά μπήκε η κόρη μου μέσα και έφυγε η Μιλού....Τώρα επιθετικότητα ήταν αυτό; απλά να τη γνωρίσει από κοντά....; δεν ξέρω....

Το μόνο που δεν κάναμε είναι το ύφασμα....έχει τέτοια εμμονή με την καθαριότητα η Κίρα που θα πάθει παροξυσμό....γλύφεται συνέχεια, καθαρίζεται ακόμη και όταν την ακουμπάμε εμείς....με το που τη χαιδεύουμε δώστου πλύσιμο...καταλαβαίνεις τι θα πάθει αν της κάνω κάτι τέτοιο....

Μακάρι να τα καταφέρετε!

Το ελπίζω....γιατί απλά έχουμε ευθύνη αφού παρενέβη στη ζωή της. Αλλά φοβάμαι μην πάθει και κάτι η Κίρα δεν σου κρύβω....την αγαπάμε και καταλαβαίνω πως της είναι δύσκολο....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anna 21]

χωρις να εχω μεγαλη εμπειρια σε τετοιες καταστασεις θα σου πω τι θα εκανα (μπορει να εχει ξαναειπωθει ειναι μεγαλο το θεμα ) μηπως βοηθηθεις εστω λιγο.

το βασικοτερο για μενα θα ηταν η καθεμια να εχει το δικο της χωρο, ωστε να μην στρεσάρονται υπερμετρα. δλδ η κιρα θα πρεπει να εχει ενα δωματιο που θα ειναι μεσα ολα τα πραγματα της (αμμος, τροφη κλπ), οποιο δωματιο προτιμουσε και απο πριν και της ειναι πιο οικειο. εκει να μπορει να ηρεμει οταν χρειαζεται και εκει δεν θα πρεπει να μπαινει η μιλου με τιποτα.

αντιστοιχα το ιδιο με τη μιλου. οταν εβλεπα οτι μπορουν να ειναι σχετικα ηρεμες η καθε μια στο χωρο της γνωριζοντας οτι η αλλη γατα ειναι κοντα (αφου μυριζονται ετσι κ αλλιως) τοτε θα επιχειρουσα να τις φερω σε επαφη. αρχικα με τροπο που να μην μπορουν να αγγιξουν η μια την αλλη, ιδανικα να παιζουν και οι 2 με κατι που τις εξιταρει πολυ και η πορτα να ειναι πολυ λιγο ανοιχτη αλλα να μην μπορουν να φτασουν η μια την αλλη. και το φαγητο ετσι ειναι καλη ιδεα. (το αναφερουν και πιο πανω). απλα ειναι παρα πολυ βασικο και το λεει και ο j. galaxy παντα το εξης: το καθε σταδιο απο αυτα πρεπει να κραταει μεχρι να νιωσουν σχετικα ανετα οι γατες και μετα παμε παρακατω. δλδ αν βρισκονται σε διαφορετικα δωματια και χωρις επαφη γρυλιζουν ηδη, δεν πας στο επομενο σταδιο μεχρι να ηρεμησουν τα πραγματα σε αυτο. ο χρονος που θα χρειαστει διαφερει απο περιπτωση σε περιπτωση και δεδομενων των συνθηκων, στη θεση σου σιγουρα θα εδινα μισο με ενα μηνα ακομη για βελτιωση της σχεσης τους. το να στρεσαριστουν ειναι αναποφευκτο, αν μπορουν να ηρεμησουν ομως μετα η καθε μια στο χωρο της, πιστευω παλευεται.

μακαρι να τα καταφερετε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roccohooshie]

Η δική μου γνώμη είναι κάπως διαφορετική, καλές οι θεωρίες γενικα αλλά νομίζω πολλές φορές στην πράξη διαφέρουν αρκετά τα πράγματα και καλό είναι ίσως να καταφεύγουμε σε πιο δραστικές λύσεις...Κατερίνα μου ειλικρινά πιστεύω ότι είναι θέμα χρόνου η Κίρα και η Μιλού να μπορέσουν να συμβιώσουν άνετα στον ίδιο χώρο, το πόσο σύντομα θα ναι αυτό από σένα εξαρτάται! Στο λέω έχοντας αρκετά μεγάλη εμπειρία σε ανάλογες περιπτώσεις, φέρνοντας σε επαφή ακόμη και τα πιο "δύστροπα" γατιά. Δε μου χει τύχει, αλλά ούτε έχω ακούσει ποτέ για περιπτώσεις γατιών που δεν τα βρήκαν με κανέναν τρόπο στην πορεία... Δε λέω ότι θα γίνουν φιλαράκια αλλά θα ανέχονται άνετα η μία την άλλη..(όπως στην περίπτωση που περιγράφει η Βάσω παραπάνω).Το πρώτο διάστημα είναι γενικά αρκετά δύσκολο και καταλαβαίνω ότι αφού τώρα είναι περίοδος εξετάσεων για την κόρη σου δεν είναι κατάλληλη φάση για να υπομένετε τους αρχικούς καβγάδες τους..Οπότε όταν τελειώσουν οι εξετάσεις μη διστάσεις για μένα να τις αφήσεις μια και καλή εντελώς ελεύθερες μέσα στο σπίτι, με ό, τι συνεπάγεται αυτό, χωρίς να φοβάσαι. Το ότι τώρα η Μιλού τη βγάζει στο μπαλκόνι τα βράδια, κατ' έμέ πάντα, πηγαίνει πολύ πίσω την όλη διαδικασία της "ανακωχής"...
Θα δεις που όλα μια χαρά θα πάνε, αλλά θέλει υπομονή στην αρχή...

ΥΓ: Βάσω πολύ συγκινητική η ιστορία του Κόκου σου και της Ζουζούκας...Και ειλικρινά δε πιστεύω ότι η ζωή της Ζουζούκας θα ήταν πιο ευτυχισμένη χωρίς τον Κόκκο, μπορεί να ήταν πιο προσκολλημένη σε σένα αλλά όχι απαραίτητα πιο ευτυχισμένη..Μάλλον πιο βαρετή και μονότονη θα ήταν η ζωούλα της .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kat-cats]

χωρις να εχω μεγαλη εμπειρια σε τετοιες καταστασεις θα σου πω τι θα εκανα (μπορει να εχει ξαναειπωθει ειναι μεγαλο το θεμα ) μηπως βοηθηθεις εστω λιγο.

το βασικοτερο για μενα θα ηταν η καθεμια να εχει το δικο της χωρο, ωστε να μην στρεσάρονται υπερμετρα. δλδ η κιρα θα πρεπει να εχει ενα δωματιο που θα ειναι μεσα ολα τα πραγματα της (αμμος, τροφη κλπ), οποιο δωματιο προτιμουσε και απο πριν και της ειναι πιο οικειο. εκει να μπορει να ηρεμει οταν χρειαζεται και εκει δεν θα πρεπει να μπαινει η μιλου με τιποτα.

αντιστοιχα το ιδιο με τη μιλου. οταν εβλεπα οτι μπορουν να ειναι σχετικα ηρεμες η καθε μια στο χωρο της γνωριζοντας οτι η αλλη γατα ειναι κοντα (αφου μυριζονται ετσι κ αλλιως) τοτε θα επιχειρουσα να τις φερω σε επαφη. αρχικα με τροπο που να μην μπορουν να αγγιξουν η μια την αλλη, ιδανικα να παιζουν και οι 2 με κατι που τις εξιταρει πολυ και η πορτα να ειναι πολυ λιγο ανοιχτη αλλα να μην μπορουν να φτασουν η μια την αλλη. και το φαγητο ετσι ειναι καλη ιδεα. (το αναφερουν και πιο πανω). απλα ειναι παρα πολυ βασικο και το λεει και ο j. galaxy παντα το εξης: το καθε σταδιο απο αυτα πρεπει να κραταει μεχρι να νιωσουν σχετικα ανετα οι γατες και μετα παμε παρακατω. δλδ αν βρισκονται σε διαφορετικα δωματια και χωρις επαφη γρυλιζουν ηδη, δεν πας στο επομενο σταδιο μεχρι να ηρεμησουν τα πραγματα σε αυτο. ο χρονος που θα χρειαστει διαφερει απο περιπτωση σε περιπτωση και δεδομενων των συνθηκων, στη θεση σου σιγουρα θα εδινα μισο με ενα μηνα ακομη για βελτιωση της σχεσης τους. το να στρεσαριστουν ειναι αναποφευκτο, αν μπορουν να ηρεμησουν ομως μετα η καθε μια στο χωρο της, πιστευω παλευεται.

μακαρι να τα καταφερετε!

Σε ευχαριστώ! ήδη έτσι όπως τις έχω είναι σαν να έχουν το δικό τους χώρο. Η Μιλού στο μπαλκόνι σαν βάση και η Κίρα στο υπνοδωμάτιο. Κοινός χώρος το σαλόνι. Επειδή όμως εκεί έχω το φαγητό της Κίρας και τη λεκάνη η Κίρα δεν πλησιάζει ποτέ παρά μόνο το βράδυ. Η δυνατότητα να τις απομονώσω όπως λες δεν υπάρχει. Ενα σπίτι είναι συγκεκριμένων προδιαγραφών και δεν γίνεται να απομονώσω χώρους. Τη φάση του λίγο-λίγο την έκανα. Η Μιλού όμως αρχικά ήταν ιδιαίτερα επιθετική, έφαγε ξύλο η Κίρα όταν πήγε και τη βρήκε μέσα. Ηταν δηλ. άγρια που ήταν τώρα απόγινε. Δεν τη θέλει με τίποτα.

Η δική μου γνώμη είναι κάπως διαφορετική, καλές οι θεωρίες γενικα αλλά νομίζω πολλές φορές στην πράξη διαφέρουν αρκετά τα πράγματα και καλό είναι ίσως να καταφεύγουμε σε πιο δραστικές λύσεις...Κατερίνα μου ειλικρινά πιστεύω ότι είναι θέμα χρόνου η Κίρα και η Μιλού να μπορέσουν να συμβιώσουν άνετα στον ίδιο χώρο, το πόσο σύντομα θα ναι αυτό από σένα εξαρτάται! Στο λέω έχοντας αρκετά μεγάλη εμπειρία σε ανάλογες περιπτώσεις, φέρνοντας σε επαφή ακόμη και τα πιο "δύστροπα" γατιά. Δε μου χει τύχει, αλλά ούτε έχω ακούσει ποτέ για περιπτώσεις γατιών που δεν τα βρήκαν με κανέναν τρόπο στην πορεία... Δε λέω ότι θα γίνουν φιλαράκια αλλά θα ανέχονται άνετα η μία την άλλη..(όπως στην περίπτωση που περιγράφει η Βάσω παραπάνω).Το πρώτο διάστημα είναι γενικά αρκετά δύσκολο και καταλαβαίνω ότι αφού τώρα είναι περίοδος εξετάσεων για την κόρη σου δεν είναι κατάλληλη φάση για να υπομένετε τους αρχικούς καβγάδες τους..Οπότε όταν τελειώσουν οι εξετάσεις μη διστάσεις για μένα να τις αφήσεις μια και καλή εντελώς ελεύθερες μέσα στο σπίτι, με ό, τι συνεπάγεται αυτό, χωρίς να φοβάσαι. Το ότι τώρα η Μιλού τη βγάζει στο μπαλκόνι τα βράδια, κατ' έμέ πάντα, πηγαίνει πολύ πίσω την όλη διαδικασία της "ανακωχής"...
Θα δεις που όλα μια χαρά θα πάνε, αλλά θέλει υπομονή στην αρχή...

ΥΓ: Βάσω πολύ συγκινητική η ιστορία του Κόκου σου και της Ζουζούκας...Και ειλικρινά δε πιστεύω ότι η ζωή της Ζουζούκας θα ήταν πιο ευτυχισμένη χωρίς τον Κόκκο, μπορεί να ήταν πιο προσκολλημένη σε σένα αλλά όχι απαραίτητα πιο ευτυχισμένη..Μάλλον πιο βαρετή και μονότονη θα ήταν η ζωούλα της .

Σε ευχαριστώ. Προφανώς λόγω εμπειρίας ξέρεις από πρώτο χέρι τι "θα" γίνει. Εμείς δεν σου κρύβω είμαστε αγχωμένοι γιατί έχουμε αναστατώσει όλη την ηρεμία της οικογένειας. Και τώρα που το παιδί δίνει εξετάσεις ακόμη χειρότερα. Και η Κίρα είναι πολύ στρεσσαρισμένη.....δεν αντέχει τη Μιλού με τίποτα. Και έχεις δίκιο για την ανακωχή ότι πηγαίνει πίσω....το ξέρω αλλά πρέπει κάποια στιγμή και εμείς να κοιμόμαστε και η Κίρα (όπως το βλέπουμε) να κάνει την ανάγκη της και να τρώει. Της έφερα με το ζόρι μια ενήλικη γάτα. Την έχουμε από 30 ημερών που τη βρήκαμε πεταμένη στον κήπο έτοιμη να πεθάνει. Πάντα ήταν και είναι δύστροπη. Δεν θέλει πολλά πολλά. Αλλά θέλει να είναι δίπλα μας με όποιον τρόπο. Τώρα όλα έχουν ανατραπεί και εμείς δεν ξέρω αν πρέπει να επιμείνουμε γι αυτή τη συμβίωση, αν είναι καλό εν τέλει...

Και η Μιλού έχει μάθει και ανησυχούμε πως θα συνηθίσει πάλι κάτω και δεν ξέρω κιόλας είναι τελικά ευτυχισμένη εδώ έτσι....;;; σίγουρα είναι ασφαλής και έχει καλό φαγητό. Αλλά θέλει να είναι κι αυτή μαζί μας συνέχεια....αλλά έτσι όπως είμαστε τώρα αδύνατον. Δεν έχω και μεγάλη εμπειρία για να λέμε την αλήθεια και φοβόμαστε μην κάνει κακό όλο αυτό στην υγεία της Κίρας. Ταμπουρωμένη όλη μέρα κάτω από ένα κρεβάτι, δεν τρώει δεν πίνει . Περιμένει το βράδυ.... Μόνο αν δει ότι η Μιλού είναι έξω θα βγει, αλλιώς δεν βγαίνει. Δεν συζητώ το ότι δεν θέλει να μας δει και μας μουγκρίζει και μας γδέρνει....

Και σήμερα το πρωί έγινε το εξής. Ενώ η Κίρα είναι μέσα, πήγε η Μιλού την βρήκε και άρχισε το ξύλο και το κυνηγητό. Η Κϊρα δεν κάθεται να διεκδικήσει, τρέχει να ξεφύγει έντρομη Από την αρχή έτσι ήταν. Η Μιλού επιτίθετο, η Κίρα αμύνετο. Ηρέμησε για λίγο η Μιλού πριν 2 μέρες που της δάγκωσε το πόδι όταν πήγε να τη βγάλει κάτω από το κρεβάτι και ξανάρχισε. Αποτέλεσμα όπως έτρεχαν είχα ανοιχτή την μπαλκονόπορτα γιατί έφτιαχνα τα του φαγητού της Μιλού.....και η Κίρα όπως έτρεχε να ξεφύγει έκανε την κίνηση να φύγει κάτω από το μπαλκόνι σταμάτησε τελευταία στιγμή και ευτυχώς πρόλαβα και σταμάτησα τηΜιλού....αν δεν προλάβαινα τι θα χε γίνει....;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Καλή σου μέρα Κατερίνα μου..
Αν δεις και αποειδείς οτι τίποτα πλέον δεν γίνεται και σιγουρευτείς οτι δεν πρόκειται ποτέ να υπάρξει ανακωχή ανάμεσά τους,... ενώ παράλληλα δεν θα είναι ασφαλές και ευχάριστο για το Μιλουδάκι να ξαναγυρίσει μόνιμα σε εξωτερικό χώρο.. Τότε, άλλη λύση δε βλέπω, παρά να μετακομίσει η Μιλού σε συγγενικό ή φιλικό σπίτι, κάπου τελοσπάντων που θα έχετε την ευκαιρία να τη βλέπετε εύκολα και όσο συχνά επιθυμείτε..
Δε λέω, το δίλημμα είναι μεγάλο και ο προβληματισμός επίσης, καθότι το Κιρουλίνι είναι μέλος της οικογένειάς σας και στο μεταξύ το Μιλουδάκι το αγαπήσατε σφόδρα..
Πάντως δώστε χρόνο ακόμα, όσο τα περιθώρια αντέχουν..
Μακάρι όλα ξαφνικά να ανατραπούν και να υπάρξει έστω και μια φωτεινή αχτίδα, μια μικρή ενθαρρυντική ένδειξη εξοικείωσης μεταξύ τους..
Αυτό μόνο εύχομαι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kat-cats]

Καλή σου μέρα Κατερίνα μου..
Αν δεις και αποειδείς οτι τίποτα πλέον δεν γίνεται και σιγουρευτείς οτι δεν πρόκειται ποτέ να υπάρξει ανακωχή ανάμεσά τους,... ενώ παράλληλα δεν θα είναι ασφαλές και ευχάριστο για το Μιλουδάκι να ξαναγυρίσει μόνιμα σε εξωτερικό χώρο.. Τότε, άλλη λύση δε βλέπω, παρά να μετακομίσει η Μιλού σε συγγενικό ή φιλικό σπίτι, κάπου τελοσπάντων που θα έχετε την ευκαιρία να τη βλέπετε εύκολα και όσο συχνά επιθυμείτε..
Δε λέω, το δίλημμα είναι μεγάλο και ο προβληματισμός επίσης, καθότι το Κιρουλίνι είναι μέλος της οικογένειάς σας και στο μεταξύ το Μιλουδάκι το αγαπήσατε σφόδρα..
Πάντως δώστε χρόνο ακόμα, όσο τα περιθώρια αντέχουν..
Μακάρι όλα ξαφνικά να ανατραπούν και να υπάρξει έστω και μια φωτεινή αχτίδα, μια μικρή ενθαρρυντική ένδειξη εξοικείωσης μεταξύ τους..
Αυτό μόνο εύχομαι

Kαλημέρα!
Ναι θα το προσπαθήσουμε όσο μπορούμε.... η πιθανότητα να πάει σε φίλους, γνωστούς δεν υπάρχει... οπότε οι λύσεις είναι δύο, ή να μείνει μαζί μας και ελπίζουμε το καλύτερο με το πέρασμα του χρόνου ή να την κατεβάσω κάτω... αυτό είναι κάτι που με στενοχωρεί...δεν πιστεύω ότι θα ενταχθεί νορμάλ μετά από τόσο καιρό και τόση περιποίηση...θα βασανιστεί, θα ταλαιπωρείται και ενδεχομένως να φύγει από το φόβο της για άλλα μέρη....

Θέλω να το αποφύγω γιατί στη δική μας περίπτωση ισχύει το εξής:
η Κίρα είναι η γάτα μας, την αγαπάμε επειδή απλά είναι η γάτα μας και θέλουμε να βλέπουμε το καλό σε εκείνη. Είναι μία δύστροπη γάτα, χωρίς πολλά πολλά που μας κάνει τη χάρη να μας αφήνει να την ακουμπάμε κάποιες στιγμές. Κοιμάται δίπλα μας, δεν μας αποχωρίζεται λεπτό....όπου εμείς και εκείνη....μας αγαπάει το ξέρω αλλά είναι πιο τσαούσω...

Η Μιλού τώρα είναι μια γάτα που τα πρώτα 2-3 χρόνια της ζωής της έχει ζήσει έξω...έχει φάει ξύλο από τα άλλα γατιά, από ανθρώπους (το βλέπουμε κάθε μέρα πως πέφτει ο τοίχος της επιφύλαξης) και όμως μας εμπιστεύθηκε, μας θέλει, και δείχνει ότι κάθε ημέρα που περνάει εντάσσεται στο σπίτι μας όλο και καλύτερα. Μας βλέπει και πέφτει κάτω σαν σκύλος να τη χαιδέψουμε, δεν βγάζει ποτέ νύχια, ποτέ όμως, μας κερδίζει καθημερινά με την καλωσύνη της και δεν μπορώ να την αφήσω έτσι απλά κάτω.

Δεν θέλω να πάθει τίποτα καμμία τους. Ολοι με διαβεβαιώνετε ότι με την πάροδο του χρόνου κάπως θα ηρεμήσουν τα πράγματα, σ' αυτό ελπίζουμε. Εν τω προωθώ και την αγγελία της. Θα εξαντλήσουμε τις προσπάθειες τι άλλο να κάνουμε εδώ που φθάσαμε...;;

Πρωινά νέα: Πήγε η Μιλού να τη βρει με....και η Κίρα ήταν κάτω από το σεντόνι στο κρεβάτι μου. Δεν ήμουν μπροστά αλλά φαντάζομαι ότι θα πήγε πάνω της, όπως χθες που έγινε παρόμοιο θέμα, και μέσα στη συμπλοκή της δάγκωσε το πόδι, το στραμπούληξε δεν ξέρω. Αποτέλεσμα είναι να τρέξουμε και να δούμε τη Μιλού να κουτσαίνει εμφανώς.... το κακόμοιρο πήγε έξω και κάθησε, την πήραμε αγκαλιά και καθόταν.... δείχνει να το πατάει αλλά για κάποιον λόγο και σήμερα και χθες κάτι γίνετια με το πόδι και μετά είναι σαν κουτσούλι.... άιντε να δω πως θα ηρεμήσουν αυτές οι δύο....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.