Οι δύο γάτες μου μαλώνουν!

Απάντηση: Επιθετικότητα από ένα μικρό προς άλλο μικρό!!

Aμελί συνονόματη γεια σου και καλωσήλθες!!! :)

Είναι λογικό (τις περισσότερες φορές) , να υπάρχει κάποιο είδος επιθετικότητας σε δύο γατακια, τα οποία στην προκειμένη
περίπτωση ήταν αδέσποτα μέχρι να τα βρείς εσύ....:redface:

Κι αυτό γιατί μπορεί να είχε "κακοποιηθεί" όσο ήταν αδέσποτο από άλλες γάτες και να του έχει μείνει φοβία....
Το φοβέρισμα στον γατούλη είναι πιο πολύ γιατί η ίδια φοβάται ότι "απειλείται".....:worry:

Το καλύτερο είναι (κατά την γνώμη μου), να μην τα χωρίσεις....αφησέ τα μαζί....να συνηθίζουν το ένα το άλλο,
και με το πέρασμα των ημερών θα τα βρουν!........και θα πάψουν να φοβούνται.....:confused:

Όσο για το φαγητό τους, βάλτο σε χωριστά μπολάκια στην αρχή με απόσταση μεταξύ τους....γιατί οι γατούλες είναι
κτητικές με το φαγητό τους!.............;)

Περιμένουμε νεοτερά σου ..........και φωτογραφίες!!!!!:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Επιθετικότητα από ένα μικρό προς άλλο μικρό!!

ειναι αρκετα σπανιο,να συμπαθηθουνε μεταξυ τους γατακια ,οταν πρωτογνωριζονται....εγω εχω εναν γατο 7 χρονων..οταν του εφερα την θηλυκια μου,ποιος ειδε τον θεο και δεν τον φοβηθηκε...τι κχχχχχχχχχ,τι απειλες..τι μουτρωματα....σε λιγες μερες απλα την ανεχοταν...μετα απο κανα 2 βδομαδες κοιμοντουσαν αγκαλιτσα...
αν υπαρχει μεγαλο προβλημα στην αρχη,μπορεις να εχεις το καινουργιο σε ενα δωματιο..και να τα φερνεις σε επαφη σταδιακα...καποιες ωρες την ημερα...που θα τις αυξανεις σιγα σιγα..ε[πισης οταν λειπεις απο το σπιτι καλο θα ειναι να μην τα εχεις μαζι...καλη επιτυχια..:)

ΥΓ...μην απογοητευεστε βρε παιδια...ειναι πολυ φυσιολογικη αυτη η αντιδραση..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Επιθετικότητα από ένα μικρό προς άλλο μικρό!!

Παιδια ευχαριστω παρα πολυ για την ανταποκριση.Εχω τρελα ευχαριστα νεα.Τα μωρακια παιζουν πολυ μαζι,η μικρη που ειχε το προβλημα δειχνει να το εχει ξεπερασει σε μεγαλο βαθμο.αχχχ!ειναι σκετη απολαυση.Το μονο που με απασχολει ειναι πως λογω χωρου θα πρεπει να τους βρω οικογενεια που θα μπορει να τους δωσει μια υπεροχη ζωη.Ας ελπιζω οτι θα βρεθει καποιος να τα παρει μαζι!ευχαριστω παρα πολυ ξανα!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Επιθετικότητα από ένα μικρό προς άλλο μικρό!!

Αμελί, πολύ καλά νέα! Χαίρομαι που τα πάνε καλά πλέον τα γατιά σου!

Είμαι κι εγώ στην ίδια φάση. Είχα τη Λάρα περίπου 2 μήνες όταν υιοθέτησα τον Άλεξ. Τις πρώτες μέρες τα είχα χώρια και τα άφηνα απλά να μυρίζουν το ένα τα πράγματα του άλλου χωρίς το άλλο να είναι μπροστά. Σταδιακά τα έφερνα όλο και πιο κοντά σε επαφή, μέχρι που ζουν στον ίδιο χώρο πια (στο ενιαίο - χωρίς - εσωτερικές - πόρτες σπίτι μου). Στην αρχή η Λάρα ήταν επιθετική με γρυλίσματα και σήκωμα τρίχας κλπ, τώρα όμως τον ψιλοανέχεται. Τρώνε και από το ίδιο πιάτο, αν και έχουν 2 ξεχωριστά. Κοιμούνται χώρια τη νύχτα αλλά το πρωί είναι μαζί.

Το πρόβλημα είναι ότι η Λάρα τον στρώνει στο κυνήγι όλη την ώρα τον καημένο τον Άλεξ και δεν τον αφήνει σε χλωρό κλαρί. Αυτός παίζει να είναι και το πιο ήσυχο γατί του κόσμου, και δε μπορεί να σταυρώσει 5 λεπτά ηρεμίας χωρίς το αγρίμι το άλλο να τον κυνηγάει και να τον δαγκώνει. Χθες αναγκάστηκα να τα χωρίσω το πρωί σε άλλα μέρη το καθένα γιατί η Λάρα τρόμαξε τόσο πολύ τον Άλεξ (δεν ξέρω τι του έκανε, δεν ήμουν μπροστά) που το κακόμοιρο χ?στηκε πάνω του...

Είναι λογική αυτή η ακραία επιθετικότητα? Μήπως κάνω κάτι στραβά?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εμένα πάντως το δικό μου πρόβλημα "λύθηκε" εδώ και καιρό. Το ένα γατί έπνιξε το άλλο...

Εύχομαι να τα καταφέρετε καλύτερα από εμένα...

R.I.P.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Επιθετικότητα από ένα μικρό προς άλλο μικρό!!

Ντέμη, πολύ κρίμα για το καημένο το γατί... Φρίκαρα τελείως όταν διάβασα το μήνυμά σου. Η πλάκα είναι ότι ετοιμαζόμουν να φύγω ταξίδι την Παρασκευή και είχα αφήσει τις γάτες μόνες τους στο σπίτι, όταν διάβασα για το γατί που έπνιξε το άλλο και μετά δε μπορούσα να σκεφτώ τίποτα άλλο εκτός από τον καημένο τον Άλεξ. Γύρισα στο σπίτι να ρίξω μια ματιά και ευτυχώς ζούσαν και τα δύο.

Εμένα τα δικά μου πάντως έχουν γίνει φιλαράκια πια. Αυτή τη στιγμή (2 βδομάδες μετά τη γνωριμία τους) είναι αγκαλιά στην καρέκλα δίπλα μου και αλληλογλύφονται! Πουπουλίνα, είχες δίκιο για το φράγμα των 2 βδομάδων.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Νέο μέλος στην οικογένεια

Καλησπέρα σας,

Έχω μια γατούλα μέσα στο σπίτι...ειναι 14 μηνών..και έχω και μια γατούλα έξω απο το σπίτι που την ταίζω, πρέπει να είναι περίπου 12 μηνών..Ακόμα εμβόλια δεν της έχω κάνει αλλά είναι στα πολύ άμεσα σχέδια. Το θέμα είναι οτι σκέφτομαι σοβαρά να την πάρω και αυτή μέσα στο σπίτι μαζί με την δικιά μου! Τι να κάνω? Πως να ξεκινήσω την συνάντησή τους? Να σημειώσω οτι τις έχω αφήσει να μυριστούν ελάχιστα..(όταν ανοίγω την πόρτα είναι έξω και με περιμένει για φαγητό, και η δικιά μου επειδή το έχει καταλάβει τρέχει να δει τι γίνεται).

Ευχαριστώ εκ των προτέρων
Εύα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: ερώτηση...

Καλησπερα.:)
Ο ενδεδειγμενος τροπος ειναι να τις φερεις σταδιακα σε επαφη.Βαζεις δηλαδη την καινουργια γατα σε ενα δωματιο.Αυτα θα δεις θα πηγαινουν κοντα στην πορτα και θα μυριζει το ενα το αλλο,ακομα και με κλειστη την πορτα.Μπορεις επισης να δινεις αντικειμενα που να εχουν τη μυρουδια τους,απο το ενα στο αλλο.Στη συνεχεια θα κανεις ελεγχομενη επαφη..δηλαδη θα βγαζεις λιγο την καινουργια γατα,παντα θα εισαι μπροστα..και θα βλεπεις αντιδρασεις.Όταν φευγεις καλυτερα να μην τις αφηνεις μαζι.Θα αυξανεις το χρονο που θα ερχονται σε επαφη.Στην αρχη ειναι παρα πολυ φυσιολογικο να κανει κχχχχχχχχχχχ η μια στην αλλη κλπ...μην πτοηθεις καθολου...εμενα ο δικος μου ηταν λιονταρι ανημερο..ελεγα οτι θα την φαει την μικρη οταν την εβαλα μεσα,σε μια βδομαδα την ανεχοταν..και στις 10 μερες επαιζαν και κοιμοντουσαν μαζι..:D
Δες και αυτο το αρθρο..σε ενδιαφερει κυριως το κομματι που λεει"πως να τις φερω σε επαφη" https://www.mypetz.gr/threads/Δεύτερη-γάτα-στο-σπίτι.219256/

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Σε ευχαριστώ πάρα πολύ!!!:):):)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Δεύτερη γάτα...τι να κάνω;;

Μην με ευχαριστεις καθολου...:)..ευχομαι να πανε ολα καλα..που ειμαι σιγουρη οτι θα πανε...ειναι ελαχιστες οι περιπτωσεις που δεν δεχτηκε το παλιο γατακι ,ενα καινουργιο...να τα χαιρεσαι και τα δυο..και αν θελεις..γραφε μας τα νεα σας..:D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Δεύτερη γάτα...τι να κάνω;;

Στο πατρικό είχαμε τον Κάσπερ 4 χρόνια, ένα τιγρέ καλόβολο αν και αρκετά ιδιότροπο πολλές φορές γατούρο.. Με μια φανταστική ριγέ ουρά αλλά κάπου ξέφυγα..
Μια νύχτα τα κλάματα ενός γατομωρού αναστάτωσαν τη γειτονιά και μας κράτησαν άϋπνους όλο το βράδυ. Την επομένη το φως της ημέρας μας οδήγησε σε ένα λευκό πατσαλωτό ον που δεν είχε από τον ήλιο μοίρα. Το φέραμε με το μαλακό στη βεράντα του σπιτιού όπου του προσφέραμε κροκετούλες και νερό. Φαινόταν ταλαιπωρημένο.. Λοιπόν αγνόησε το φαγητό και μπούκαρε μες το σπίτι με τη μια! Σε αυτό το σημείο καλό να σας συστήσω τη Μάγια γιατί δεν έφυγε ποτέ...
Να σημειώσω ότι η μητέρα και ο πατέρας μου με τ ί π ο τ α δεν ήθελαν δεύτερο γατί πόσο μάλλον αυτή τη στρινιάρα μικρή που δεν ρώταγε κανένα και απλά δρούσε. Αλλά ήταν καταφερτζού. Το φτωχό τον Κάσπερ τον έκανε λάστιχο. Έτρωγε από το δικό του μπωλ και κοιμόταν στο κρεβάτι του. Του έστηνε ενέδρα και γαντζωνόταν πάνω του. Ο φτωχός έπαθε σοκ.. Μετά έμαθε να την ανέχεται. Τώρα κάθεται και την θαυμάζει όταν εκείνη πιάνει σπουργίτια στον αέρα ή κουβαλά ποντικούς στο σπίτι. Κάποιες φορές της ρίχνει και καμιά σφαλιάρα αλλά σιγά μη πτοηθεί εκείνη. Το χειμώνα κοιμούνται αγκαλιά..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Δεύτερη γάτα...τι να κάνω;;

Ευχομαι να πανε ολα καλα!!!!:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εχω μια γατα ενος ετους τη Λουκριτια, η οποια ζει μεσα στο σπιτι. πριν δυο μηνες εμφανιστηκε μια δευτερη γατα στην αυλη. Αποφασισαμε να τη στειρωσουμε και να την κρατησουμε. Εδω και τρεις εβδομαδες ειναι και αυτη μεσα στο σπιτι. Η νεα γατα, η Μπετυ πρεπει να ειναι λιγους μηνες μεγαλυτερη αλλα σημαντικα πιο μεγαλοσωμη απο τη Λουκριτια. Την πρωτη εβδομαδα την κρατουσαμε περιορισμενη σε ενα δωματιο, λογω της στειρωσης. Εφοσον ομως αναρωσε την αφησαμε να κυκλοφορει μεσα στο σπιτι. Η Λουκριτια ηταν απο την αρχη εχθρικη μαζι της και της αγριευε, σε λεκτικο ομως επιπεδο. Η Μπετυ αρχιζει και φερεται σαν κυριαρχος του σπιτιου, της επιτιθεται συνεχεια και προσπαθει να τη διωξει απο το δωματιο οπου καθομαστε ολοι μαζι. Λογω δουλειας λειπουμε πολλες ωρες απο το σπιτι και δεν ξερω τι κανουν οταν ειναι μονες τους. Οταν ομως ειμαστε παροντες γινεται χαμος. Αισθανομαι οτι η Λουκριτια μου παραγκωνιζεται και καταπιεζεται απο την καινουργια γατα και ειναι δυστυχισμενη. Πως μπρω να τις συμφιλιωσω;
Υ.Γ. Καθε προσπαθεια να βρω τον ιδιοκτητη της Μπετυς ή καποιο σπιτι για υιοθεσια πηγε αδικα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Δύο γάτες στο ίδιο σπίτι

Καλησπερα.:) Ειναι λογικο να φαιρονται ετσι..συνηθως αυτο συμβαινει.Λιγος χρονος και υπομονη χρειαζεται.Το ενδεδειγμενο σε αυτες τις περιπτωσεις ειναι να ερχονται σε σταδιακη επαφη οι δυο γατουλες.Αρχικα να βρισκονται σε ξεχωριστο δωματιο,αφοινουμε μετα ελαχιστα ανοιχτη την πορτα,για να μυριζει η μια την αλλη και να συνηθιζουν τις μυρουδιες ..και μετα ελεγχομενη επαφη..με εσενα παντα μπροστα.Επισης καλο θα ηταν οταν λειπετε απο το σπιτι,να τις εχετε σε ξεχωριστα δωματια.Παντως εγω,ολα αυτα δεν τα ειχα εφαρμοσει οταν εβαλα τη 2η γατα μου μεσα..ο 1ος γατος 5μιση χρονων φαντασου,και δεν ειχε ερθει ποτε σε επαφη με αλλη γατα.Στην αρχη ηταν εξαλλος...θηριο ανημερο..ελεγες οτι θα την κατασπαραξει,αλλα μετα απο 10 μερες κοιμοντουσαν αγκαλιτσα.:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Δύο γάτες στο ίδιο σπίτι

Η Λήδα μου με τον Τηλέμαχο πάντως δεν τα βρήκαν ποτέ, η Λήδα 7 χρονών (απ' ότι υπολογίζω δηλαδή) στειρωμένη και ο Τηλέμαχος τριών όχι στειρωμένος. Λέτε να φταίει αυτό;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Δύο γάτες στο ίδιο σπίτι

Σιγουρα παιζει ρολο,εδω στειρωμενα,που δεν τα απασχολουν οι ορμονες και δεν συμβιωνουν ευκολα...ο γατος σου δεν εχει τρελαθει που ειναι μεχρι τα τρια του χρονια αστειρωτος χωρις να ζευγαρωνει;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Δύο γάτες στο ίδιο σπίτι

Σε σχέση με άλλους αρσενικούς που είχα είναι πολύ πιο ήσυχος και δε λερώνει αλλού εκτός από 2 γωνίες και την κουβέρτα του.
Είχα αμφιβολίες για τη στείρωση γιατί όταν παρουσίασε ο Λαέρτης το πρόβλημα με το ουροποιητικό του μου είχαν πει ότι αυτό παρουσιάζεται κυρίως σε στειρωμένους, τώρα πια λένε πως τείνουν να καταλήξουν πως αυτό δεν ισχύει και απλά ο Λαέρτης είχε προδιάθεση, οπότε μάλλον για στείρωση θα πάω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Δύο γάτες στο ίδιο σπίτι

Μπορει να μην το δειχνει τοσο εντονα,αλλα οι ορμονες του θα εχουν κανει παρτυ...Δεν ισχυει απαραιτητα οτι οι στειρωμενοι γατοι εμφανιζουν προβληματα στο ουροποιητικο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Δύο γάτες στο ίδιο σπίτι

Ναι δεν έχεις άδικο, το φαντάζομαι τον αμοιρο, απλά μέχρι να δω τι γίνεται με τον άλλον δεν το ρίσκαρα.
Ήδη είχα τύψεις για τον Λαέρτη γιατί θεωρούσα πως κάτι δεν είχα κανει εγώ καλά και παρουσιάστηκε αυτό, οπότε δε ρίσκαρα να πάθει τα ίδια και ο μικρός. Μάλλον θα τον στειρώσω όμως γιατί ταλαιπωρεί και την Λήδα μου χωρίς να το θέλει ο κακομοίρης.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top