πριν ξεκινησω να γραψω , διαβασα απτην αρχη οσα εχουμε πει παρεα για τον γερασιμο απο τοτε που γραφτηκα.
σημερα δεν εχω να πω συμπτωματα, σκηνικα κ περιστατικα γιατι ο γερασιμος μου δεν ειναι πια μαζι μου. τον εχασα χθες στις 20*00.
εφυγε τοσο ησυχος που ειναι η μονη παρηγορη σκεψη. κ γω με τη σειρα μου σας ευχαριστω για λογαριασμο του για ολα.
εχω διαβασει σε Link να χαιρετουν τα γατακια τους, εγω θα τα πω απο εδω που ξεκινησε το θεμα του.
νομιζω κ νιωθω οτι μας περιμενε με την αδερφη μου να γυρισουμε για να ''φυγει''. του εδωσα νερακι στο στομα, πηγα να του βαλω καθαρο μαξιλαρι κ μολις τον πηρα αγκαλια νιαουρισε παραξενα κ καταλαβα οτι ηρθε η στιγμη.
μου κοπηκαν τα ποδια; ναι μου κοπηκαν. κ μειναμε παρεα οι τρεις μας. κ μετα εφυγε κ μειναμε οι δυο μας να τον κοιταμε, να κλαιμε κ να σκεφτομαστε.
σαυτο το σπιτι μεναμε 4, μειναμε 3 κ τωρα 2. κ οι δυο φυγανε φλεβαρη.
ο γερασιμος ηρθε στη ζωη μας μια σταλια αδεσποτο μωρακι, τον βρηκε η μαμα μου κ μας χτυπησε το θυρ. να τον ανεβασει λιγο να παρει τα πανω του. κ τον ανεβασε κ εμεινε πανω απο 13 χρονια. κ ηταν οικογενεια. τον αγαπησα πραγματικα λιγους μηνες μετα, που επρεπε να μεινω μονη νυχτα στο σπιτι. ημασταν οι δυο μας κ του μιλουσα κ καταλαβα οτι ειναι συντροφος ζωης, οτι αν δεν ηταν εκει θα ημουν μονη.
κ τον αγαπησα περισσοτερο γιατι ηταν αυτοκολλητος με τη μαμα μου, της εκανε παντα παρεα κ λατρευαν ο ενας τον αλλο. ακουγε ασανσερ κ την καταλαβαινε..
κ ηταν υπεροχος, πανεμορφος ,χαδιαρης, τρελουτσικος.
κ το ονομα του πως το πηρε; δεν ξερω ποσοι θυμαστε, την εκπαιδευτικη μεταρρυθμιση του αρσενη κ τα συνθηματα : κατσε καλα, κατσε καλα γερασιμε.
ε τοτε ηταν μια περιοδος που ηταν τοσο ζωηρος που ολο του λεγαμε: κατσε καλα κατσε καλα.. κ κολλησε κ το γερασιμος. ή χαιδευτικα τζερυ..
κ τωρα εφυγε κ πρεπει να γυρισω σπιτι να ανοιξω την πορτα κ να λειπει, να κοιμαμαι κ να μην ειναι κολλημενος στην πλατη μου.
θελω να σας πω κ αλλα γι αυτον αλλα ηδη ειπα πολλα.
ηθελα ομως να τον γνωρισετε κ λιγο παραπανω γιατι δεν ειχα προλαβει να σας πω τιποτα αλλο γι αυτον.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
