Anima
Πολύ δραστήριο μέλος
Γεωργία είναι κάτι που με προβληματίζει και εμένα αυτό!!!Τα λεφτά αγοράζουν πλέον τα πάντα ακόμα και τη ζωή που την πετούν?????Δεν είναι θέμα παιδείας και εκπαίδευσης για μένα αλλά ανατροφής και συνείδησης..!!!Πιστεύω ότι δεν είναι έτσι με τη συνείδηση, δηλαδή είτε την έχεις είτε δεν την έχεις. Αντίθετα, πιστεύω ότι καλιεργείται από την κούνια σου με τη βαθύτερη στάση και τη σχέση των γονιών σου απέναντι σε σένα και στα πράγματα. Η συνείδηση είναι πολύ πιο βαθύ πράγμα από την της εκπαίδευση και δεν σχετίζεται μόνον με την εγκεφαλική γνώση αλλά με τη στοργή και την αγάπη που θα λάβεις ως αναπτυσσόμενο πλάσμα από την πιο τρυφερή σου ηλικία.Κατερινα10,συμφωνω απολυτα οτι ειναι θεμα ανατροφης και συνειδησης,αλλα οταν η οικογενεια ''πασχει'' σ'αυτο τον τομεα,τοτε τον ρολο αυτο πρεπει να τον παιξει η κοινωνια και το σχολειο..Οσο για την συνειδηση,θα μου πεις ειτε την εχεις ειτε οχι.Κι ομως,συνειδηση μας χαρισε η φυση απλοχερα,το θεμα ειναι αν αφυπνιστηκε οταν επρεπε...Μαλλον οχι..![]()
Και apropo όταν λέμε παιδεία και πάλι δεν εννοούμε μόνο το γνωστικό επίπεδο αλλά το βιωματικό των συναισθημάτων επίσης.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Raisa
Περιβόητο μέλος
Και apropo όταν λέμε παιδεία και πάλι δεν εννοούμε μόνο το γνωστικό επίπεδο αλλά το βιωματικό των συναισθημάτων επίσης.
Ακριβώς...συμφωνώ απόλυτα!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
katerina10
Περιβόητο μέλος
Για αυτό είπα συνειδηση και ανατροφή...Αλλά αν σου το μάθει η κοινωνία και το σχολείο ίσως αν δεν έχεις και πολύ "καλή" συνείδηση...δεν πρόκειται να στο μάθουν..Όσο και να προσπαθούν!!!Τα βιώματα από την άλλη και η εμπειρία στη ζωή είναι αυτή που καθορίζει τον χαρακτήρα, επομένως και την συμπεριφορά.Εξηγήστε μου κάτι όμως...Όταν βλεπεις ότι ένα παιδάκι να χτυπάει ένα άλλο και να γελάει ενώ το χτυπημένο γελάει????Τι συμβαίνει εκεί κατά τη γνώμη σας???Το παιδάκι αυτό όταν μεγαλώσει δεν θα κάνει τα ίδια με ζωάκια και ανθρώπους????Το εχω δει και απορώ....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
elvenstar
Επιφανές μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
katerina10
Περιβόητο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Anima
Πολύ δραστήριο μέλος
Δεν βλέπετε και με τα γατάκια τι γίνεται? Αν το μικρό σε δαγκάσει και συ του δείξεις ότι πόνεσες και δεν σ' άρεσε (του δείχνεις δηλαδή το όριο) αυτό μια-δυο και θα σταματήσει να δαγκάνει. Αν πεις δεν πειράζει ή το δείρεις θα συνεχίσει, δεν θα την κόψει τη συνήθεια. Για το παιδάκι που χτυπάει το άλλο και γελάει με τον πόνο του, που να ξέρεις τι ακριβώς έχει διαμειφθεί με τους γονείς του.
Τις πιο πολλές φορές όλα φαίνονται ΟΚ εξωτερικά δεν ξέρουμε όμως τι γίνεται εσωτερικά, στην πραγματικότητα. Αυτό δυστυχώς το ανακαλύπτει κανείς -αν το θελήσει- μόνο πολύ αργότερα. Πόσες νέες μητέρες (και πατέρες) συνειδητοποιούν πραγματικά τι γίνεται στη σχέση τους με το παιδί τους? Συνήθως ότι δεν είναι σε θέση να αναλύσουν το ρίχνουν στον χαρακτήρα, ότι έτσι γεννήθηκε, ότι είναι στο DNA του και τα σχετικά ..... Ας σταματήσω εδώ.-
--------------------------------------------------
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
julia
Διακεκριμένο μέλος
Κάποιοι θα θυμάστε ενα εγκατελειμένο κτήριο απέναντι απο το σπιτι μου, που περσι, καβαλάγαμε τοιχους και ταίζαμε κατι ορφανά.....
Τώρα γέννησε παλι μια αλλη ασπροκιτρινη ενα ασπροκιτρινάκι γλυκα.....
Τα κοιτάμε καθε πρωί που λιάζονται στην ταράτσα και παιζουν...
ΤΗν Κυριακή λοιπον, ακουω παιδικές φωνές... βγαίνω στο δικό μου μπαλκώνι και βλέπω 2 παιδιά 10-12 χρωνών, αλλοδαπάκια, να ανεβαινουν τους οροφους.. σε καθε οροφο πετάγανε τα κυπελάκια μου και τα σκαφάκια μου κατω.... Δεν ξέρω γιατί, ετσι....
Ανέβαιναν, εγώ κοιταγα και μαζί μου ο Κικης που ειχε εξτασιαστει!!!
Φτάνουν πανω, και ξαφνηκα πετάγετε μπροστά τους η μανα και τους ορμάει!!! Το μικρό ισα που πρόλαβα να δω να τρέχει στο βάθος.... Τα παιδιά γελαγαν, έσκουζαν απο χαρά!!! Πέρνουνκάτι καρέκλες και κάτι ξύλα και άρχιζαν να το κυνηγάνε.... το στριμόχνουν στην γωνία.... δεν έβλεπα καλά!!! Εγω κοκκαλο....
Τελικά κατάφερα να συνέλθω και έβαλα τις φωνές ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ !!!! κλπ κλπ.... ΚΑΤΕΒΗΤΕ ΤΩΡΑ!!! ΚΛΠ ΚΛΠ... Τσακίζονται και κατεβαίνουν.,.... Το κτηριο εχει Φύλακα ΥΠΟΤΙΘΕΤΕ..... 2 μέρες με είχε φαει η αγωνία... δεν ήξερα τι να κανω... Δεν μπορουσα να παω καθημερινές εχει φυλακα ολο το 24ωρο... Μεχρι σημερα το πρωι που ξαναείδαμε την μανα και το μικρο να παιζουν στον ηλιο!!!!
Αυτά ειναι τα παιδιά μας.... και αν θυμηθώ ενα σχετιό σιτε... δεν μου κανει καμία εντύπωση η όλη συμπεριφορά!!
Καλη μας μερα!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
katerina10
Περιβόητο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Φορτώνει...


Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool
