ΚΑΙ ΕΧΩ ΝΑ ΠΩ ΕΠΙΣΗΣ ΕΝΑ: Μετα την εκδρομούλα μας στην οικία της Δωρούλας στον Βόλο, ακολούθησε επίσκεψη στην οικία της φίλης μου Έλενας στα Τρίκαλα.

Εκει βρεθήκαμε πάλι στα μήκη κύματος των περσών.... Τα ξέρω καλά... Ιδια με τα βρετανάκια και τα περσάκια τα δικά μας.... Ηρεμία παντελής, τάξη και παρατήρηση εκ του μακρόθεν. ΒΕΒΑΙΑ τα μωράκια μου μας γνώρισαν αυτή τη φορά ΑΜΕΣΩΣ και ΔΕΝ κρύφτηκαν, παρά κάθισαν καρτερικά να τα χαϊδέψουμε και να τα ξεκομπιάσουμε...
Ο Μπατούλης οπως πάντα παιχνιδιάρης και ζουζουνιάρικος, η Κάντυ απόμακρη και σοβαρή αλλα πολύ προσιτή πλέον σ΄εμένα, και ο Μουσου ΟΛΑ τα ΛΕΦΤΑ. Κάθισε και τον χτένισα, τον ζουληξα, του έπαιξα τρελλά και ειναι η αντίθεση των περσικών.

Ενα γατόνι με ταμπεραμέντο ζωηρό και ανατρεπτικό εντελώς για την ράτσα του. Τρελάθηκα με τα ακροβατικά του!!

ΤΑ ΛΑΤΡΕΥΩ αυτά τα περσόνια ειναι απο άλλον πλανήτη...

μπορει να μην ειναι τοσο χαδιάρικα και να μην θέλουν αγκαλιες αλλα ειναι τοσο εκφραστικά και τοσο διακριτικά....
Ελενάκι σ΄ευχαριστουμε τόσο μα τοσο για την φιλοξενία σας!!!
Θεία Έλενα ο Περσούλης σου σε περιμένει.!