Πώς βρήκατε την τελευταία σας γάτα;

[Gemini]

Eμάς, όταν μας την έδωσε μας είπε ότι είχε ήδη απογαλακτιστεί και ήδη έτρωγε μόνη της κρέας και ψάρι. Δεν ήταν πολύ νωρίς; Tην πήραμε 45 ημερών, δηλαδή πότε άρχισε να τρώει κανονικά, 40 ημερών;
Aληθεύει ότι στα μικρά γατάκια δεν πρέπει να δίνεις αγελαδινό γάλα;
H κοπέλα μας είχε πει τότε ότι μπορούμε να της δώσουμε και όταν ρώτησα το petshop κόντεψαν να βγάλουν αφρούς.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

Eμάς, όταν μας την έδωσε μας είπε ότι είχε ήδη απογαλακτιστεί και ήδη έτρωγε μόνη της κρέας και ψάρι. Δεν ήταν πολύ νωρίς; Tην πήραμε 45 ημερών, δηλαδή πότε άρχισε να τρώει κανονικά, 40 ημερών;
Aληθεύει ότι στα μικρά γατάκια δεν πρέπει να δίνεις αγελαδινό γάλα;
H κοπέλα μας είχε πει τότε ότι μπορούμε να της δώσουμε και όταν ρώτησα το petshop κόντεψαν να βγάλουν αφρούς.....

τα γατακια μεχρι 45 ημερων μαθαινουν να τρωνε μονα τους με την βοηθεια τισ μαμας τους φυσικα οταν λεμε απογαλακτιζονται ενοουμε οτι επειδη τα δοντακια τους ειναι κοφτερα πονανε την μαμα γατα κ ετσι εκεινη αποφευγει να τα θυλαζει συχνα αλλα μεχρι 3 μηνων καλο θα ηταν το γατακι να μενει με την μαμα του για να μαθαινει πως να κοινωνικιοποιοιτε στο συνολο.
Το αγελαδινο γαλα μπορει να του φερει διαροια κατι που δεν ειναι κ τοσο καλο!!!!
υπαρχουν ειδικα γαλατα για τα γατακια οπως δινουμε στα παιδακια μας αυτα
φιλακια πολλα απο ολουσ εδω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[suzanitta]

Εγώ πάντως τις βρήκα σε έναν κουβά με ασβέστη και ήταν περίπου 5 ημερών!!! Κατάφερα και τις μεγάλωσα και τις 3 με μπιμπερό και πολλή πολλή φροντίδα. Είναι τόσο ήρεμες που όταν είχα χρυσόψαρα έπιναν νερό από τη γυάλα και δεν πείραζαν ποτέ τα ψάρια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μαργαρίτα]

Τελικά ο καθένας μας έχει διαφορετική άποψη αλλά καταλήγουμε σε ένα συμπέρασμα ότι όλα εξαρτώνται από το χαρακτήρα του ζώου. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν γίνεσαι ..... γεννιέσαι με το χαρακτήρα που έχεις, είτε άνθρωπος είτε ζώο. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι μπορείς λίγο να διαμορφώσεις το χαρακτήρα του ζώου αλλά και πάλι είναι πολύ δύσκολο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

Τελικά ο καθένας μας έχει διαφορετική άποψη αλλά καταλήγουμε σε ένα συμπέρασμα ότι όλα εξαρτώνται από το χαρακτήρα του ζώου. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν γίνεσαι ..... γεννιέσαι με το χαρακτήρα που έχεις, είτε άνθρωπος είτε ζώο. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι μπορείς λίγο να διαμορφώσεις το χαρακτήρα του ζώου αλλά και πάλι είναι πολύ δύσκολο.

μαργαριτα μου το παιδι σου λεει η παροιμια κ το σκυλι σου το μαθαινεις οι γατουλες μας ειναι λιγο ανεξαρτητες να το πω κανουν οτι τους καπνισει χεχεχε αλλα αμα το γατι εχει μαθει απο μικρο να σεβετε το χωρο που μενει δεν εχεις κ πολλα προβληματα κ να ξερετε παντα την γατα σας να την κοιτατε μεσα στα ματια εκει μπορεις να καταλαβεις τι θελει απο εσενα κ τι νιωθει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μαργαρίτα]

Συμφωνώ απόλυτα ladycat, το έχω βιώσει απόλυτα στο πετσί μου μιας και έχω και 2 μικρά παιδάκια συν το γατούλη, οπότε καταλαβαίνεις.......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

Συμφωνώ απόλυτα ladycat, το έχω βιώσει απόλυτα στο πετσί μου μιας και έχω και 2 μικρά παιδάκια συν το γατούλη, οπότε καταλαβαίνεις.......

αχ σε νιωθω εγω εχω ενα μεγαλο μωρο στο σπιτι τον αντρα μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ireth]

Ένα petshop είχε βάλει μια αγγελία για γατάκια και αποφάσισα με το αγόρι μου (τρελαίνεται για γάτες και γενικά για όλα τα ζώα) να υιοθετήσουμε ένα. Μόλις πήγαμε να ρωτήσουμε, μας άνοιξαν ένα κουτί που είχε μέσα ένα απίστευτο πλάσμα, την Εσίλα μας, και ύστερα μας ρώτησαν αν θέλουμε να διαλέξουμε κάποιο άλλο...
Μα είναι δυνατόν...??!!! Δεν μπορεις να το κάνεις αυτό! Εννοείται και πήραμε το 1ο που μας έδειξαν... Και τώρα είναι 9 μηνών..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ira]

και τα 2 μου γατακια σχεδον νεκρα.μικποσκοπικα ,πεταμενα στουσ δρομουσ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ψωρόγατο]

Εγώ το Μαρικάκι μου το βρήκα στην ρόδα του αυτοκινήτου μιας γειτόνισσας. Είχα πάει βόλτα το Νινί μου και νιαούριζε ακατάπαυστα η μικρή, όταν μπόρεσα και την έβγαλα από εκεί είδα ένα τεράστιο τσιμπούρι κολλημένο πάνω από το μάτι της. Ήταν πολύ φοβισμένη , της έβγαλα το τσιμπούρι και την άφήσα σε ένα διπλανό χωράφι. Μετά από μια ώρα είχε γίνει το νέο μέλος της οικογενείας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lady]

Κι εγώ κατώ απο ρόδα τον βρήκα τον Νίνο μου και μάλιστα στο αμάξι του αδερφού μου..ήταν γεμάτος γράσο και γύρω 15 ημερών.Ηταν μισός πέρσικος και μάλλον κάποιος τον είχε παρατήσει εκέι γιατί ένας απο τους γονείς του δεν ήταν ράτσας..Πάντως το γεγονός του ότι ήταν πολύ μικρός τον οδήγησε στην ανάπτυξη μιας πολύ ανεξάρτητης προσωπικότητας την οποία δυστυχώς μόνο εγώ αγαπούσα πραγματικά.Για παράδειγμα ήταν ζηλιάρης και επιθετικός και το χειρότερο απ όλα λέρωνε μέσα στο σπίτι ακόμα και όταν το στείρωσα..Είχε γίνει 1.5 χρονών κι ακόμα λέρωνε όταν δεν ήμουν εκεί.
Πιστεύω πως κάποια χαρακτηριστικά τα μαθαίνει το γατάκι από τη μητέρα του ..Εγώ έκανα ότι μπορούσα.Ωρες ώρες θα ήθελα να είμαι γάτα και να το μεγάλωνα σωστά...
Τον Ανώνυμο μου τον φέραν οι γόνεις μου απο το Γύθειο για παρηγοριά..Αδέσποτο, έσκασε μύτη ένα πρωι, κι αφού έφαγε 2 μπολάκια τροφή δεν έφυγε απο εκεί..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Τον Μισκα μου, μας τον εφερε η μαμα του οταν ηταν 3 εβδομαδων περιπου. Η μητερα του τον παρατησε σε μας και δεν τον ξαναφησε να την πλησιασει ( τα αλλα αδερφακια του μαλλον πεθαναν). Βασικα η μητερα του, ειχε μεγαλωσει σε μας αλλα οταν αρχισε να γενναει εφυσε στον διπλανο μας δρομο αλλα ερχοταν να φαει και παντα μας αφηνε τα γατακια της σε εξαθλιωμενη κατασταση. Ετσι μας ειχε αφησει και την Ζουζουνα-Κακιστρο μαζι με το αδερφακι της τον Πειρατη, ειχαν μολυνση στα ματακια τους και ο ενας πεθανε. Η Ζουζουνα μεγαλωσε αλλα εχασε το ματακι της το ενα τελικα στην πορεια. Ομως τελικα πεθανε και η ιδια... :cry: Τον Μισκα ευτυχως τον αναθρεψαμε αλλα δεν ειχε μαθει την συμπεριφορα απο την μητερα του και ετσι ειναι λιγο ιδιοτροπος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

Κι εγώ κατώ απο ρόδα τον βρήκα τον Νίνο μου και μάλιστα στο αμάξι του αδερφού μου..ήταν γεμάτος γράσο και γύρω 15 ημερών.Ηταν μισός πέρσικος και μάλλον κάποιος τον είχε παρατήσει εκέι γιατί ένας απο τους γονείς του δεν ήταν ράτσας..Πάντως το γεγονός του ότι ήταν πολύ μικρός τον οδήγησε στην ανάπτυξη μιας πολύ ανεξάρτητης προσωπικότητας την οποία δυστυχώς μόνο εγώ αγαπούσα πραγματικά.Για παράδειγμα ήταν ζηλιάρης και επιθετικός και το χειρότερο απ όλα λέρωνε μέσα στο σπίτι ακόμα και όταν το στείρωσα..Είχε γίνει 1.5 χρονών κι ακόμα λέρωνε όταν δεν ήμουν εκεί.
Πιστεύω πως κάποια χαρακτηριστικά τα μαθαίνει το γατάκι από τη μητέρα του ..Εγώ έκανα ότι μπορούσα.Ωρες ώρες θα ήθελα να είμαι γάτα και να το μεγάλωνα σωστά...
Τον Ανώνυμο μου τον φέραν οι γόνεις μου απο το Γύθειο για παρηγοριά..Αδέσποτο, έσκασε μύτη ένα πρωι, κι αφού έφαγε 2 μπολάκια τροφή δεν έφυγε απο εκεί..

lady να σε ρωτησω κατι αδιακριτο? ο νινο τι εγινε?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lady]

Τον έδωσαν οι γονείς μου σε έναν Γερμανό φιλόζωο χωρίς να με ρωτήσουν.Ειναι γύρω στα 800km μακρυα μου και δε ξέρω πού...Κάποια στιγμή θα ψάξω να τον βρω..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

διευθηνση τηλεφωνο δεν εχει αφησει? αμαν αυτοι οι γονεις μας περνουν αποφασεις για εμας παντα χωρις να μας ρωτησουν το ιδιο εκανε κ εμενα η μαμα μου με το πρωτο μου γατο τον τσακυ τον εδωσε στον θειο μου κ εκεινος τον πηρε μαζι του στην αμερικη εχω να τον δω 10 χρονια τωρα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Τον έδωσαν οι γονείς μου σε έναν Γερμανό φιλόζωο χωρίς να με ρωτήσουν.Ειναι γύρω στα 800km μακρυα μου και δε ξέρω πού...Κάποια στιγμή θα ψάξω να τον βρω..

Lady να σε ρωτησω κατι? Ο νινο ειναι αυτος στο avatar σου?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lady]

Ναι αυτός είναι..:cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Ωραιος ειναι... Εχω και εγω μια μαυρουλα γατα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vsotos]

Δουλεύοντας πρίν απο 3-4 μέρες σε μία οικοδομή σκάει μύτη ένα γατί κουκλίστικο με λουράκι στο λαιμό . Έιναι 1,5 μηνών περίπου παιχνιδιάρικο και δραστήριο . Ρώτησα και έμαθα ότι την είχε ένας πιτσιρικάς για "παιχνιδάκι" . Ήταν αδέσποτο με λουράκι με άλλα λόγια . Άν και με βασανίζαν οι τύψεις το "πήρα" σπίτι , το τάισα και το πήγα στον κτηνίατρο . Το καϊμένο είχα ταινία , αναπνευστικο και γεμάτο μικρόβια και ψύλλους . Περιτό να σας πώ ότι μου έφυγαν οι τύψεις που την πήρα απο τον πιτσιρίκο .Τώρα είμαστε στο στάδιο της θεραπείας . Ελπίζω να πάνε όλα καλά και πάνω απο όλα να τα βρούνε επιτέλους με την άλλη μου γατούλα την Zoobi που είναι 5 μηνών .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kakiouli]

Εγώ τον δικό μου τον βρήκα στο δρόμο..είχε πέσει σε ασβέστη και τον είχαν εγκαταλέιψει η απο κάπου το είχε σκάσει δεν έμαθα ποτέ...τον μάζεψα τον πήγα στο γιατρό και του έκανε θεραπέια γιατί είχαν καει τα ποδαράκια του απο τον αβέστη...Είναι πολύ καλός και τον σεπτέμβριο κλείνει δυό χρόνια κοντά μου...
Εκείνο που μου έκανε εντύπωση είναι ότι παρόλο που όταν τον βρήκα ήταν 9 μηνών δεν είχε κανένα πρόβλημα μαζί μου με δέχτηκε σαν να ήμουν πάντα το αφεντικό του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.