Πώς βρήκατε την τελευταία σας γάτα;

Πως βρήκατε την τελευταία σας γάτα;

Αποτελέσματα της δημοσκόπησης (Ψήφισαν 1)
  • Απο το δρόμο

    Ψήφοι: 1 100,0%
  • Την αγόρασα

    Ψήφοι: 0 0,0%
  • Απο αγγελία σε εφημερίδα

    Ψήφοι: 0 0,0%
  • Απο αγγελία σε κάποιο site

    Ψήφοι: 0 0,0%
  • Μου την έδωσε μια φίλη που είχε γεννήσει η γάτα της

    Ψήφοι: 0 0,0%
  • Άλλο

    Ψήφοι: 0 0,0%
  • Δεν έχω γάτα

    Ψήφοι: 0 0,0%

  • Total voters
    1
Την μαυρούλα μας την βρήκαμε στην αυλή μας , και την βουτήξαμε αμέσως λόγω του ότι φοβήθηκα να μην την φάνε τα σκυλιά.Γιατί μια εβδομάδα πριν είχαμε βρει ένα γατάκι που δεν τα κατάφερε,και αν και είχα πει ότι δεν θα ξαναπάρω ζωντανό μέσα , αναθεώρησα.Τώρα πλέον αισθάνομαι πολύ τυχερή που έχω την μικρή.:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Όλα τα γατια που είχαμε στο πατρικό μου ήταν αδεσποτα, ζουσαν στην αυλή και προφανώς πολλαπλασιαζονταν μιας και ήταν αστείρωτα (όποιος πείσει τους δικούς μου για τη χρησιμότητα της στείρωσης στα αδέσποτα θα είναι ήρωας!).
Το μόνο που έμενε μέσα ήταν ο Παχούμης (προφανώς πορτοκαλί κεραμιδόγατο :up: ) που τον πήραμε από μια φίλη που γέννησε η γάτα της. Ο Παχούμης μεγαλώνοντας ήθελε να βγαίνει να παίζει με τα άλλα γατιά και επειδή τον λυπόμασταν τον αφήναμε. Τον Παχούμη τον χάσαμε πριν 8 χρόνια και μόλις φετος το καλοκάιρι έμαθα ότι δεν είχε φύγει για να ζευγαρώσει όπως πίστευα :( .
2 ακόμα αγαπημένα γατιά που τα πήρε ο μπαμπάς μου στο χωριό να του κραταν παρέα όταν πήγαινε ήταν ο Τσότσο που τον βρήκε η αδερφή μου στα σκουπίδια και η Λουίζα που την βρήκαν στην μηχανή του αυτοκινήτου, νομίζαν ότι είναι ο Τσότσο (ήταν ίδιοι) και τη μάζεψαν κι αυτή!
Τα γατιά που έχω τώρα τα βρήκα... από το mycat :up: ! Σκανταλιές κάνουν συνεχεια, αλλά τα συγχωρώ γιατί είναι αξιολάτρευτα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Την βιολεττα την βρηκα τον Νοεμβριο του ’99 κατω από ένα αυτοκινητο. Βρεγμενη και αρρωστη. Ηταν μαζι με άλλες 2 γατες, (δυστυχως μπορουσα να παρω μονο μια) και διαλεξα αυτή γιατι νομιζω ότι ειχε λιγοτερες πιθανοτητες να βρει σπιτι…είναι μαυρη. Την πηγα στον γιατρο, ειχε από οτιτιδα και ψυλλους μεχρι σκουλικια, της δωσαμε φαρμακα και την φεραμε σπιτι. Ηταν 6 μηνων τοτε. Μετα από καμποσο καιρο την ζευγαρωσαμε με τον γατο ενός φιλου, και λιγο καιρο αργοτερα εκανε 5 πανεμορφα μικρα.:baby: Το πρωτο πεθανε στη γεννα. Όταν ηταν περιπου 2 μηνων ένα από τα αδερφακια του δοκιμασε να δει αν μπορει να πεταξει από τον 3ο οροφο… επεσε πανω στην μοναδικη μπετοβεργα του ακαλυπτου και ετσι χαθηκε.:bye: Τα αλλα 3 τα χαρισαμε. Μετα την στειρωσαμε και αρχισε να παχαινει σιγα-σιγα. Εφτασε τα 7 κιλα και εδώ και 1 χρονο κανει διαιτα. Σκεφτηκα ότι μπορει πια να βαριεται μεσα στο σπιτι χωρις άλλες γατες, και φεραμε και τον Μπλανκο… είναι ένα κατασπρο κουκλι 2 χρονων. Είναι αρρωστος όμως και δεν ξερω αν θα την βγαλει καθαρη. Ο γιατρος λεει ότι μπορει να εχει aids και θα του κανει εξεταση. Μακαρι να είναι καλα…:( :( η βιολετtα η χοντρουλα μου ξανανιωσε με τα παιχνιδια που κανουν. Η μαυρη και ο ασπρος. Τα αδερφια μου.:greycat: :cat: :happy:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ο Χιόνης με βρήκε δεν τον βρήκα. Πρέπει να ήταν Μάρτης ή Απρίλης όταν τον πρωτοείδα. Ήταν έναν κοκκαλιάρικο γατάκι το οποίο με έπαιρνε από πίσω κάθε άπόγευμα που γυρνούσα σπίτι από το γραφείο και με έφερνε μέχρι την εξώπορτα. Τάιζα τις γάτες τις γειτονιάς κι έτσι μαζευόντουσαν αρκετές στην αυλή, αλλά αυτό δεν το είχα δει ποτε να τρώει. Μάλλον ήταν πολύ αδύναμο και δεν μπορούσε να τα βγάλει πέρα με τις άλλες που δεν το άφηναν. Έτσι καθιέρωσα κάθε απόγευμα με το που γύριζα σπίτι κατέβαινα και περίμενα μέχρι να φάει όσο ήθελε και μετά άφηνα τις άλλες να πλησιάσουν για να φάνε. Σιγά-σιγά δυνάμωσε κι άρχισε να διεκδικεί μόνος του μερίδιο από το φαγητό. Μετά αρχίσαμε και το πρωινό κόρτε. Με ακολουθούσε μέχρι τη στάση κι εγώ το κυνηγούσα να γυρίσει πίσω μην το πατήσει κανένα αυτοκίνητο. Όταν έλειπα διακοπές εξαφανιζόταν για μέρες και όταν γυρνούσα ερχόταν και με έβρισκε πιο αδύνατο από πριν. Προφανώς δεν έτρωγε από πουθενά αλλού. Κάποια στιγμή όπως έχετε φαντάζομαι διαβάσει στο "Τι θα κάνω με τον Χιόνη?" κι αφού τον είχαμε χάσει πάλι για μέρες, με πήρε η αδελφή μου και μου είπε ότι τον βρήκε σχεδόν πεθαμένο κάτω από ένα θάμνο στο πάρκο απέναντι από το σπίτι όταν πήγε το σκύλο βόλτα. Για την ακρίβεια ο σκύλος άρχισε να κλαίει και να την τραβάει προς τον θάμνο όπου και τον βρήκε. Γυρνόντας τον βρήκα μαύρο από τη βρώμα με κολλήμένες μύξες και εμετά παντού και εντελώς κοκκαλιαμένο. Δεν είχα ξαναδεί ζώο σε τόσο άσχημη κατάσταση. Ο γιατρός που τον πήγα μου είπε ότι ίσως να μην γλυτώσει γιατί πρόβλημα στο αναπνευστικό σε πολύ βαριά μορφή. Γρίπη της γάτας νομίζω το είχε πει. Δέκα ημέρες έμεινε στον γιατρό και ότνα πήγα να τον πάρω αντίκρυσα ένα εντελώς διαφορετικό γατούλη. Κατάλευκο, καθαρό, χαδιάρη και για πρώτη φορά είχε κρέας πάνω του. Έβαλα τα κλάματα από τη χαρά μου! Ήταν το πιο όμορφο γατάκι που είχα δει! Πραγματικά θεαματική αλλαγή!!! Μόνο που δεν μπορούσα να τον κρατήσω. Δεν συμπαθούσα τις γάτες ποτέ ιδιαίτερα, όπως μάλιστα ανακάλυψα στην πορεία είμαι και αλλεργική, στο σπίτι να τον πάρω ούτε συζήτηση! Η μητέρα μου και ο άνδρας μου ανένδοτοι. Έτσι άρχισα να ψάχνω να του βρω σπίτι. Ανεπιτυχώς όμως, ή ευτυχώς όπως αποδείχθηκε, γιατί μετά από 1,5 μήνα που τον είχα στο σπιτάκι του κήπου ο Χιόνης εγκαταστάθηκε στο σπίτι και στην καρδιά όλων μας. Ακόμα και η μαμά μου που δεν ήθελε ν'ακούσει για γάτα, τον καθαρίζει τον ταίζει και του στέλνει φιλάκια όταν νομίζει ότι δεν την βλέπουμε. Ο άνδρας μου λυσσαει στο παιχνίδι μαζί του και διαλύουν το σπίτι και η αδελφή μου που απεχθανόταν τις γάτες τον λατρεύει. Η αλλεργία μου παραμένει, αλλά αυτό δεν με κάνει να τον αγαπάω λιγότερο. Ζημιές κάνει πάμπολλες αλλά δεν μπορώ να τον μαλώσω γιατί είναι τόσο χαριτωμένος ο άτιμος! Το μόνο μου πρόβλημα και παράπονο είναι ότι θέλω να τον πάρω αγκαλιά και δεν μ'αφήνει και για να του φιλήσω την μουσουδίτσα που θέλω, ούτε συζήτηση!!!...:P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
γιατι βρε με ζηλευεις???

γιατι ζεις σε ενα πανεμορφο σπιτι, που το εχεις φτιαξει ετσι ωστε να γουσταρεις...
γιατι δεν εχεις κανεναν πανω στο κεφαλι σου και μπορεις να παρεις οσες γατες/ ζωα θες χωρις να πρεπει να ερθεις σε αντιπαραθεση με κανεναν, χωρις να πρεπει να λογοδοτησεις σε κανεναν και γιατι είσαι κυρία του εαυτού σου...!! και μαλιστα πολυ συνειδητοποιημενη...και ενεργητικη..

καλα λιγα ειναι αυτα?????????????????????????:D:D:D:D:D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
:D οντως ετσι που τα παρουσιαζεις ακουγονται αξιοζηλευτα...παντως ξερεις το κυριοτερο για μενα ειναι οτι τα περισσοτερα απο αυτα τα εχω κανει με δικη μου ευθυνη και κοπους η και συνεπειες αν θες, γιατι η ανεξαρτησια και το να μην επιτρεπεις σε κανεναν να ειναι πανω απο το κεφαλι σου εχει κα συγκρουσεις κι απ ολα τα καλα αλλα αξιζει τον κοπο. Ετσι ακομα και τα χριστουγεννα που εγινε το σπιτι γατοΙΚΑ αοπο τις πολλες αντιβιωσεις το χαρηκα γιατι το επελεξα εγω με ολες τις συνεπειες του σχετικου καθαρισματος κλπκλπ αλλα απο τοτε που εχω μπει ενεργα στο σωματειο αλλα και εδω στο σαιτ, καθε μερα κανω κατι η γινεται και κατι μου με χαροποιει, οι ανθρωποι αλληλοβοηθιουνται υπαρχει συνεννοηση συμπαρασταση μ εναν μοναδικο και καπως παλιοκαιρισιο τροπο και πολυ το χαιρομαι:D :D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
:D παντως ξερεις το κυριοτερο για μενα ειναι οτι τα περισσοτερα απο αυτα τα εχω κανει με δικη μου ευθυνη και κοπους η και συνεπειες αν θες, γιατι η ανεξαρτησια και το να μην επιτρεπεις σε κανεναν να ειναι πανω απο το κεφαλι σου εχει κα συγκρουσεις κι απ ολα τα καλα αλλα αξιζει τον κοπο.

συμφωνω απολυτα...αλλωστε το να ειναι καποιος τοσο ανεξαρτητος και να το απολαμβανει προυποθετει και πολυ σκληρη δουλεια..αλλα πρεπει να το εχει και μεσα του...να τα εχει βρει με τον εαυτο του..και να ξερει τι πραγματικα θελει, τι πραγματικα χρειαζεται, και τι πραγματικα τον κανει ευτυχισμενο..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
οπως πεντε εξι γατακια κα καλους αξιαγαπητους ανθρωπους γυρω του και διπλα του ε? εχεχεχε δεν μπορεσα να μη το πω:D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Yiasmin μπραβο ειλικρινα Το να κανης αυτο που επελεξες και με τοσο κοπο και να το χαιρεσαι σημαινει οτι πετυχες την χαρα την δημιουργηκοτητας και της ανεξαρτησιας.Πραγμα που λιγοι μπορουν να το κανουν!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τον Gandalf
thumb_gandalf_3.jpg
τον βρήκαμε αδέσποτο (γέννησε μια γάτα σε κήπο γνωστού.

Τον Aragorn
thumb_aragorn_1.jpg
μας τον χάρησε γνωστός όταν γέννησαν η γάτες του (μαμα Σιάμ , μπαμπάς Βιρμανίας). Δε θέλαμε ράτσας αλλά με το που το είδαμε το ερωτευτήκαμε (το ερωτεύθηκε και ο Gandalf) και έτσι τον κρατήσαμε.

Εκτοτε ζούνε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα
thumb_upnos2_gand_arag.jpg


Για το δυαράκι μας είναι αρκετά τα 2 (ευτυχώς έχουμε και πολυ μεγάλη βεράντα και ζουνε και μέσα και έξω χωρίς να μπορούνε να το σκάσουν.
Μόλις με το καλό μετακομίσουμε σε μεγαλύτερο σπίτι θα πάρουμε τουλάχιστον ένα ακόμα (κατα προτίμηση κόκκινο αδέσποτο).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ολες οι γατες του κηπου ειναι αδεσποτα που ειτε τα βρηκαμε στο δρομο και τα φεραμε στον κηπο, ειτε ηρθαν μονα τους, βρηκα φαγητο και νερο και εμειναν εδω...
Η σαρδελιτσα, γεννηθηκε το καλοκαιρι μαζι με τα δυο αδελφακια της στο κηπο μιας γνωστης της γιαγιας μου στον μαραθωνα, οπου εχουμε εξοχικο. Ειπε της γιαγιας μου οτι επειδη δεν θελει αλλες γατες ειχε σκοπο να τους ριξει φολα. Ηξερε οτι η γιαγια εχει πολλες στην Αθηνα, μηπως επερνε και τα τρια μωρα. Η γιαγια πηγε με την μαμα μου και την αδελφη μου και εριξε στα αγρια γατακια σαρδελες(!)για να ερθουν κοντα και να φανε. Η σαρδελα(που απότι μου ειπαν ηταν και η πιο ασχημη)ηρθε κοντα και ετσι την πιασανε. Δυστυχως τα αδελφακια της παραηταν αγρια και προτιμησαν να μεινουν εκει.
Ετσι λοιπον την φεραν στο σπιτι του μαραθωνα, και οταν την ειδα, νομιζα πως ηταν ποντικι(δεν ειχε και αυτια, ηταν και πολυ μικρη), αλλα τελικα εγινε η μια υπεροχη γατα....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ σκεφτόμουν για πολύ καιρο να πάρω μια γατούλα αλλά δεν το έπαιρνα απόφαση γιατί η μαμά μου φοβάται πολύ τα ζώα(την είχε δαγκώσει ένας σκύλος πιο παλιά και από τότε τα τρέμει)και φοβόμουν οτι κάθε φορά που θα πήγαινα στο πατρικό μου θα υπήρχε πρόβλημα...Οπότε ένα ωραίο πρωί ήρθαν στο σπίτι οι φίλοι μου κρατόντας την Κίρα και αυτό ήταν :) Όταν την είδα την ερωτεύτηκα με τη πρώτη ματιά.:redface:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
ηταν ενα ζεστο απογευμα 23Αυγουστου .Το θυμαμαι πολυ καλα .Εκει που καθομουν στα σκαλια εξω ειδα ενα γατακι .Αν και ηταν αδεσποτο καθησε να το χαιδεψω.Ηταν τοσο χαριτωμενο αλλα πολυ λεπτο και ταλαιπωρημενο .Αποφασισαμε λοιπον ολοι να το παρουμε αφου μια γατα ειναι ευκολο κατοικιδιο .3 μηνων ηταν το καλο μου.Απο εκεινη τη μερα γιναμε κολληταρια!!!!!!!!!!!!!!!!:) :D :up: :up: :up:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγω και τα δυο μου τα μωρα με βοηθησε το Αργος να τα συναντησω και συγκεκριμένα η Hook και μια αλλη κοπελα απο το Αργος που ειναι και πολυ αστερια!

Μηνες συζητησεων με το φιλο μου για την αποφαση να ζησει μαζι μας ενα γατακι κατεληξαν στην εξης αποφαση: Να βρουμε σιαμ θηλυκη γατα, οποιαδηποτε ηλικιας.

Ρωτουσα απο δω, ρωτουσα απο εκει,( δεν ηθελα να παω σε πετ σοπ, για να παρω καποιο αδεσποτο αν δεν βρω αδεσποτο σιαμακι, που ειναι και καπως σπανιο να συμβει)

Ο αδερφος μου, μου εδωσε ενα τηλ απο το Αργος και πηρα δειλα δειλα, γνωριζοντας οτι η σιαμ ειναι ρατσα και ειναι σχεδον ακατορθωτο.... και μαντεψτε! Ειχε βρεθει μια σιαμ γατουλα 6 μηνων, που μπηκε απ το δρομο σε ενα γραφειο τελετων! :up:

Ο μικρος, ηταν σε ενα σπιτι που τον μαζεψανε απο το δρομο σε αθλια κατασταση, αρρωστο και βρωμικο. τον φροντισανε αλλα δεν μπορουσανε να τον κρατήσουν. Τον ειδα, μου αρεσε, πιστεψα οτι θα ταιριαξει με την Οπρα και τον πήρα. :up:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τωρα ειναι η συρα μου να πω και γω πως βρεικα τα γατακια μου
λοιπον τον Αραμη τον βρηκα χτιπημενο μαλλον γιατι ειναι μαυρος στην αυλη μας περιπου 4 μηνες αλλα μολις το βρηκα μας αγαπησε αλλα χθες μου τα χαλασε ολα αλλα ταλος παντον ,την Ζουμπουλια ειρθε μια μερα του δεκεμβρι με μια ουλη στο κεφαλι του που οταν τριβοταν του ανοιγε και ετρεχε αιμα μολις το ειδα το ειπα στον αδερφο μου να το παμε στον κτηνιατρο.Οταν το πηγαμε δεν ηθλε να μπει μεσα χωρις εμενα απο τοτε μεχρι σημερα το αγαπαω παραπολι παντα οταν με βλεπει γουργουριζει χωρις να την χαειδεψω.Τον silvester που δεν λεμε οτι ειναι και δικος μου γιατι μια φορα τον μηνα ερχετε σπιτι μου αλλα τελος παντον τον βρηκα σε ενα καδοτων σκουπιδιων κλισμενο σε μια σακουλα μολις τον ακουσα πηγα τον πειρα του ευαλα φαγιτο και νερο και απο τοτε εχει μια φιλια μαζι μου,λεω μαζι μου γιατι δεν καθετε σε κανενα αλλο να τον χαιδεψει εκτος απο μενα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Το θέμα συγχωνεύτηκε με παλιότερο που υπήρχε με παρόμοιο θέμα. :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
εγω το τελευταιο το βρηκα σε ενα οικοπεδο, νιαουριζε,ηταν πολυ μικρο,ειχε τσιμπλες στα ματακια του,εκανε θεραπεια,αλλα δυστυχως δεν βλεπει απο το ενα ματι .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
το καλο ειναι οτι τα αποτελεσματα δειχνουν πως αυτοι που παιρνουν αδεσποτες γατες, ολο ενα και αυξανονται..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κι η Λουκρητία μου αδέσποτη ήταν. Όταν μετακόμισα σε ισόγειο διαμέρισμα με αυλή είπαμε με μια γειτόνισσα φίλη μου που έμενε στο διπλανό διαμέρισμα ότι θα'ταν καλή ιδέα να πάρουμε μια γάτα. Ένα απόγευμα με παίρνει τηλέφωνο και μου λέει ότι βρήκε μια πολύ χαδιάρα γατούλα κούκλα στην πανεπιστημιούπολη. Παίρνω και γω το αυτοκίνητο την απαγάγουμε και από τότε είμαστε συνέχεια μαζί. Η φίλη μου βέβαια μετακόμισε αλλά ακόμη η Λουκρητία της κάνει απίστευτες χαρές όποτε την δει. Την πήγαμε στο κτηνίατρο που μας είπε ότι ήταν περίπου 6 μηνών και είχε τη φοβερή ιδέα να διαλέξει για μέρα γενεθλίων της τις 14 Φεβρουαρίου:inlove:.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top