Αυτό δεν το ξέρουμε, όχι μόνο εμείς, δεν το ξέρει
κανείς.
Ο Michael Pollan (συυγραφέας του Omnivore's Dilemma) έγραφε κάτι πολύ ωραίο: έλεγε ότι η διαιτολογία, για τους ανθρώπους, βρίσκεται σήμερα στο ίδιο στάδιο που ήταν η χειρουργική το 17ο αιώνα. Δηλαδή, είμαστε σε καλό δρόμο, αλλά καλύτερα να μην μπούμε σε λίστα αναμονής για elective surgery.
Ειλικρινά, όταν δεν ξέρουμε τι συμβαίνει στον άνθρωπο, πιστεύετε ειλικρινά ότι ξέρουμε τι ακριβώς χρειάζεται η γάτα; Γνωρίζουμε κάποια βασικά, αλλά όσον αφορά τις λεπτομέρειες (και εκεί κρύβεται ο διάβολος) βαδίζουμε στα τυφλά.
Γι' αυτό και έχω πολλές αμφιβολίες απέναντι σε ισχυρισμούς που ανατρέπουν ακόμα κι αυτά τα λίγα που ξέρουμε. Όπως έγραφα στο άλλο θέμα, αν αποδειχθεί με κανονικές έρευνες ότι οι τροφές αυτές είναι μακροπρόθεσμα επαρκείς και ασφαλείς για τη γάτα (κάτι μάλλον απίθανο με βάση τα μέχρι τώρα στοιχεία), θα άλλαζα γνώμη. Αλλά μέχρι τότε, δεν θα έκανα τις γάτες μου πειραματόζωα για την Ami Cat ή οποιαδήποτε άλλη.