Στείρωση στις γάτες

[Unicorn]

Η στείρωση είναι ένα πολύ ευαίσθητο θέμα, για πολλούς ιδιοκτήτες γατών. Άλλοι λένε ότι δεν θα έκαναν ποτέ κάτι τέτοιο στην γάτα τους, ενώ άλλοι βρίσκουν την υγειά τους όταν παίρνουν την απόφαση να την στειρώσουν. Η αλήθεια είναι ότι γλιτώνουμε από πολλές φασαρίες με τη στείρωση, τόσο εμείς, όσο κυρίως η γάτα μας που κινδυνεύει από πολλές ασθένειες, αλλά και από πολλές άλλες δυσάρεστες καταστάσεις (πολλά αδέσποτα γατάκια στους δρόμους). Εάν λοιπόν κάποιος ιδιοκτήτης δεν έχει απώτερο σκοπό να διαιωνίσει το είδος (κυρίως αυτοί που έχουν καθαρόαιμες ράτσες και επιθυμούν αναπαραγωγή με κέρδος), τότε η στείρωση είναι κάτι που θα πρέπει να προτιμάται, και παρακάτω θα δούμε και το γιατί.

Γιατί να στειρώσω τη γάτα μου;
Σε τι ωφελεί;

Υπάρχουν δύο βασικοί λόγοι.

Πρώτον, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι φιλόζωοι, και δεν υπάρχουν αρκετά καλά σπίτια διαθέσιμα για να υιοθετήσουν όλα τα γατάκια που γεννιούνται.

Δεύτερον, οι γάτες που δεν έχουν στειρωθεί, συχνά είναι υπεύθυνες για την μετάδοση ασθενειών προς άλλες γάτες, μέσω των καυγάδων ή μέσω της σεξουαλικής επαφής, το οποίο μπορεί να προκαλέσει ακόμα και θάνατο.

Μια θηλυκιά μη στειρωμένη, μπορεί να αρχίσει να αναπαράγεται στην ηλικία των 5 μηνών και να έχει μέχρι 6 γέννες το χρόνο. Εκτός του ότι από αυτή τη διαδικασία η γάτα κουράζεται τρομερά, αυτό μπορεί να σημαίνει ότι ο πληθυσμός της γάτας αυξάνεται με ταχύτατους ρυθμούς. Μια θηλυκιά γάτα, σε 5 χρόνια μπορεί να έχει φέρει στη ζωή πάνω από 20.000 γατάκια, ενώ σε 7 χρόνια αυτός ο αριθμός μπορεί να ξεπεράσει τις 150.000. Στην Αγγλία έγινε μια πρόβλεψη ότι αν η στείρωση στις γάτες δεν ληφθεί σοβαρά υπόψη, θα υπάρχουν περίπου 7 εκατομμύρια αδέσποτες γάτες στους δρόμους της, μέχρι το 2010.

Θηλυκιά γάτα

Ο πρώτος της οίστρος έρχεται σε ηλικία 5-6 μηνών, και ενώ δεν της φαίνεται σε σχέση με τους σκύλους, μπορεί πολύ εύκολα να εκπλήξει τους ιδιοκτήτες της με το να μείνει έγκυος. Όταν βρίσκεται στο μήνα αναπαραγωγής της, παρατηρούνται πολλές αλλαγές στην συμπεριφορά της, που πολλοί ονομάζουν «κάλεσμα» αφού αυτό ακριβώς κάνει.

Άλλες ενδείξεις ότι η θηλυκιά περνάει τη φάση της αναπαραγωγής μπορεί να είναι νευρικότητα, τρίψιμο πραγμάτων με το σαγόνι της, να σέρνεται στο πάτωμα με το πίσω μέρος της στον αέρα, και να κλαίει διαρκώς μέσα στο σπίτι. Το «κάλεσμα» ξεκινάει τον Ιανουάριο, και αν δεν ζευγαρώσει, συνεχίζει μέχρι τον Σεπτέμβρη, ακόμα και αν η εποχή της έχει περάσει.

Οι νεαρές θηλυκιές είναι πολύ γόνιμες, για αυτό το λόγο αν υπάρξει πιθανότητα ζευγαρώματος, καλό είναι να μείνουν μέσα στο σπίτι μέχρι να στειρωθούν.

Γιατί η στείρωση είναι καλή για τις θηλυκές;

• Για να αποφευχθούν ανεπιθύμητες γέννες.
• Για να αποφευχθούν συνεχόμενες γέννες που θα την εξαντλήσουν σωματικά.
• Για να αποφευχθεί μόλυνση στη μήτρα.
• Για να σταματήσουν όλα τα ενοχλητικά συμπτώματα όταν βρίσκεται στην περίοδο αναπαραγωγής.

Η θηλυκιά χρειάζεται όντως να γεννήσει μια φορά;

Είναι μύθος αυτό που λένε ότι μια θηλυκιά θα πρέπει να γεννήσει τουλάχιστον μια φορά. Δεν υπάρχει κανένα βιολογικό ή ψυχολογικό όφελος προς τη γάτα. Αν επιτραπεί στην γάτα να γεννήσει μια φορά, και βρεθούν σπίτια για τα γατάκια, τότε θα έχουν χρησιμοποιηθεί σπίτια που θα μπορούσαν να υιοθετήσουν ήδη αδέσποτα γατάκια που βρίσκονται σε διάφορες φιλοζωικές, και τα οποία τελικά θα οδηγηθούν στην ευθανασία.

Πολλές θηλυκές γάτες που φτάνουν στην εποχή γονιμοποίησης, κυνηγιούνται μακριά από τους αρσενικούς μη στειρωμένους γάτους, και καταλήγουν έγκυες να έχουνε χαθεί και να ζουν στους δρόμους. Έτσι δημιουργούνται οι αποικίες άγριων γατών. Προσπαθούν να επιζήσουν, πεινάνε και πολύ συχνά αρρωσταίνουν ή τραυματίζονται.
Πολλοί αδέσποτοι αρσενικοί γάτοι είναι μολυσμένοι με τον ιό FIV (ιός του AIDS της γάτας), και το μεταδίδουν στις θηλυκές καθώς τις δαγκώνουν στην διαδικασία του ζευγαρώματος. Οι αρσενικοί επίσης μεταδίδουν ασθένειες όπως το AIDS της γάτας και την ιογενή λευχαιμία της γάτας, καθώς τσακώνονται για μια θηλυκιά.

Η θηλυκιά θα πρέπει να στειρώνεται μετά την ηλικία των 5-6 μηνών. Οι μη στειρωμένες θηλυκές κινδυνεύουν επίσης να αναπτύξουν πολυκυστικές ωοθήκες ή πυομήτρα, από την οποία μπορεί να κινδυνέψει να πεθάνει.

Αρσενικός γάτος

Φτάνει την σεξουαλική του ωριμότητα στην ίδια περίοδο με την θηλυκιά, και έτσι θα μπορούσε πολύ εύκολα να ζευγαρώσει ακόμα και με την αδερφή του, εκτός αν στειρωθεί εγκαίρως. Μη στειρωμένοι αρσενικοί γάτοι, τείνουν να «σημαδεύουν» με τα ούρα τους την περιοχή τους, περνώντας έτσι το μήνυμα προς τους άλλους αρσενικούς, και το κάνουν ακόμα και σε άλλα σπίτια, πράγμα που μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα στους γείτονες. Όταν ωριμάζουν, αρχίζουν και περιπλανώνται σε μεγαλύτερες αποστάσεις, και μπλέκουν σε καυγάδες.

Μη στειρωμένοι γάτοι επιτίθενται συνέχεια σε άλλους γάτους, και ιδιαίτερα σε άλλους μη στειρωμένους αρσενικούς. Τα αποτελέσματα των καυγάδων τους, μπορεί να είναι τραγικά. Από τρομερές πληγές από δαγκώματα, αποστήματα, πληγές στα μάτια και μολύνσεις όπως ο ιός FIV. Όταν δεν έχουν κανέναν να τους μεταφέρει σε κάποιον κτηνίατρο, οι περισσότερες πληγές μολύνονται και πολλές φορές οδηγούν στο θάνατο.

Οι αρσενικοί θα πρέπει να στειρώνονται μετά την ηλικία των 6 μηνών. Ακόμα κι αν ο γάτος παραμένει μέσα στο σπίτι, η στείρωση εξακολουθεί να είναι η καλύτερη επιλογή αφού αποθαρρύνεται σεξουαλικά και δεν προσπαθεί συνεχώς να το σκάσει, ενώ αποφεύγεται και το πρόβλημα δυσάρεστων οσμών από το «σημάδεμα» με ούρα. Η στείρωση δε θα τους αλλάξει την προσωπικότητα, πράγμα το οποίο αποτελεί έναν ακόμα μύθο χωρίς καμία απολύτως βάση.

Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, ο γάτος μπορεί να συνεχίσει να έχει σεξουαλικές ορμές, να «σημαδεύει», ακόμα και να ζευγαρώνει με θηλυκές. Αυτό οφείλεται σε υπερπαραγωγή σεξουαλικών ορμονών από τα επινεφρίδια (μικροί αδένες κοντά στους νεφρούς). Πρόκειται για καταστάσεις που οφείλονται στην ιδιοσυγκρασία του ζώου, ωστόσο φέρνουν σε δύσκολη θέση τόσο τους ιδιοκτήτες όσο και τον κτηνίατρο.

Γιατί είναι καλή η στείρωση για τους αρσενικούς;

• Για να αποφευχθούν τις ανεπιθύμητες γέννες.
• Για να σταματήσουν να περιπλανώνται με τον κίνδυνο να χαθούν ή να τραυματιστούν.
• Για να σταματήσουν να τσακώνονται και μέσω των καυγάδων να κολλήσουν κάποια ασθένεια (πχ. FIV)
• Να σταματήσουν να «σημαδεύουν» όλο το σπίτι, ή τα σπίτια των γειτόνων.
• Για να ζήσουν περισσότερα χρόνια και να γίνουν πιο στοργικοί.

Κίνδυνοι Ασθενειών

Η λευχαιμία και το AIDS της γάτας είναι ασθένειες που μπορεί να οδηγήσουν ακόμα και στο θάνατο γατάκια και ενήλικες γάτες. Δεν μεταδίδονται στους ανθρώπους, όμως μεταδίδονται από γάτα σε γάτα, μέσω των σωματικών υγρών, που σημαίνει ότι οι γάτες που τσακώνονται κινδυνεύουν περισσότερο. Ιδιαίτερα το AIDS είναι πιο συχν;o στους αρσενικούς γάτους που δεν έχουν στειρωθεί. Οι στειρωμένοι γάτοι δεν τριγυρνάνε τόσο πολύ, δεν «σημαδεύουν» τις περιοχές τους και δεν μπλέκουν σε καυγάδες με άλλες γάτες, άρα είναι λιγότερο πιθανό να τραυματιστούν και να μολυνθούν με κάποια μεταδοτική ασθένεια.

Πως θα είναι η γάτα μετά την στείρωση;

Η στείρωση δεν έχει ανεπιθύμητες ενέργειες. Οι γάτες συνήθως δεν παχαίνουν ούτε τεμπελιάζουν όπως πιστεύουνε πολλοί. Μια στειρωμένη γάτα είναι πιο υγιής, πιο χαρούμενη και πιο στοργική, ενώ είναι πολύ μικρότερες οι πιθανότητες για να περιπλανηθούν ή –στην περίπτωση των αρσενικών- να «σημαδέψουν» την περιοχή τους. Χωρίς καμία αμφιβολία, θα ζήσουν περισσότερα χρόνια.


Πως γίνεται η στείρωση;

Στείρωση ονομάζεται η διακοπή της λειτουργίας του γεννητικού συστήματος, επομένως η διακοπή της αναπαραγωγικής λειτουργίας. Η στείρωση μπορεί να είναι προσωρινή ή μόνιμη. Προσωρινή στείρωση γίνεται συνήθως με ορμονικά μέσα. Τα αντισυλληπτικά φάρμακα του ανθρώπου προκαλούν προσωρινή στείρωση. Τέτοια ορμονικά σκευάσματα υπάρχουν και για τα ζώα, αλλά έχουν πάρα πολλές παρενέργειες (συχνά επικίνδυνες για τη ζωή τους) και χρησιμοποιούνται εξαιρετικά σπάνια. Μόνιμη στείρωση γίνεται με τη διενέργεια χειρουργικής επέμβασης. Στα θηλυκά ζώα υπάρχουν πολλές τεχνικές, αλλά αυτή που έχει επικρατήσει και εφαρμόζεται κατά κόρον, ως η καλύτερη και με τις λιγότερες παρενέργειες, είναι η ωοθηκυστερεκτομή, δηλαδή η αφαίρεση των ωοθηκών και της μήτρας (υστέρα=μήτρα στα αρχαία). Στα αρσενικά μόνιμη στείρωση γίνεται με την αφαίρεση των όρχεων (ορχεκτομή). Ο όρος ευνουχισμός δεν είναι επιστημονικός και προέρχεται από τη λέξη ευνούχος [=ευνή (κρεβάτι) + έχω]. Ευνούχοι ονομάζονταν οι άντρες που είχαν υποστεί μόνιμη στείρωση και φύλασσαν τα χαρέμια.

Η ωοθηκυστερεκτομή είναι απλή επέμβαση, γίνεται συνήθως υπό γενική αναισθησία, αλλά μπορεί να γίνει και με επισκληρίδια. Η ορχεκτομή είναι πάρα πολύ εύκολη επέμβαση και μπορεί και αυτή να γίνει υπό γενική αναισθησία ή με επισκληρίδια. Και στα δύο φύλα, επιλέγεται να αφαιρούνται οι γεννητικοί αδένες των ζώων (ωοθήκες και όρχεις). Αυτό βοηθάει στην εξάλειψη της σεξουαλικής συμπεριφοράς των ζώων, που συχνά είναι σοβαρό πρόβλημα.

Η επέμβαση πρέπει να γίνεται μετά την ενηλικίωση του ζώου, και αυτό, γιατί οι σεξουαλικές ορμόνες είναι απαραίτητες για τη φυσιολογική ανάπτυξη του σκελετού, αλλά και πολλών άλλων οργάνων. Μετά τη στείρωση το ζώο δεν έχει σεξουαλικές ορμές. Εκτός από αυτό, οι επιπτώσεις στη συμπεριφορά του είναι ελάχιστες. Το συχνότερο πρόβλημα είναι η παχυσαρκία, αλλά ελέγχεται εύκολα με τη σωστή διατροφή.

Η στείρωση των κατοικίδιων ζώων βοηθάει στον έλεγχο των γεννήσεων. Είναι μεγάλο λάθος να πιστεύουμε ότι τα ζώα υποφέρουν όταν στειρώνονται. Αντίθετα, η ποιότητα της ζωής τους βελτιώνεται.

Η παρούσα σελίδα προστέθηκε απο isavvas​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nessa NetMonster]

Καταρχάς με γεια το site

Δεύτερον, γουστάρω smilies

Στο ψητό: Αν και λατρεύω τις γάτες, δυστυχώς ποτέ δεν είχα ιδιαίτερα προσωπική επαφή με αυτές, και είναι πολλά πράγματα που δεν τα ξέρω. Μου έχουν πει ότι οι γάτες δεν έχουν ποτέ περίοδο! Τότε πώς...?

Ας με διαφωτίσει κάποιος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Συγγνώμη που άργησε να δημοσιευτεί το μήνυμα σου Νέσσα, είχα κάνει μια βλακειούλα με τα permissions και είχε πάει στην moderation queue.
Επι του θέματος: Οι γάτες έχουν μεν περίοδο, απλά δεν έχουν τόσο αίμα όσο οι άνθρωποι και δεν έχουν πάντα (τουλάχιστον έτσι γράφουν όσα sites κοίταξα, αν και σε όσες θηλυκές είχα δεν πρόσεξα ποτέ αίμα). Κανονική περίοδο έχουν μόνο οι άνθρωποι και κάποια είδη πιθήκων. Επιφυλασσομαι για αυτές τις πληροφορίες μιας και δεν τις έχω διασταυρώσει.
Δες και εδώ: https://experts.about.com/q/Wild-Animals-705/Menstrual-blood-analogues-non.htm
https://onewoman.com/redspot/fast.html

Do animals menstruate?

Only humans, apes and some monkeys menstruate. Other mammals like dogs and cats sometimes will bleed a little when they are in heat, which is when they ovulate and mate, but they do not have menstrual cycles. Having a menstrual cycle means you do not go into heat. Because of this, humans can mate whenever they want, and have babies at any time of the year.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

Για ποσες μερες μετα την στειρωση ποναν? Δινεται κατι απο τον κτηνιατρο για τον πονοο?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Bhaal]

Για ποσες μερες μετα την στειρωση ποναν? Δινεται κατι απο τον κτηνιατρο για τον πονοο?

Αμέσως μετά την επέμβαση ο κτηνίατρος τους κάνει αντιβιοτική ένεση. Αν ο ιδιοκτήτης του ζώου έχει εμπειρία, ο κτηνίατρος συστήνει και μια δεύτερη ένεση την επόμενη ημέρα -- εννοείται την κάνει ο ιδιοκτήτης του ζώου.

Οι γάτες νιώθουν ζαλισμένες και πονούν όταν συνέλθουν από την αναισθησία (στο σπίτι) και την αμέσως επόμενη ημέρα. Είναι ευαίσθητες την τρίτη αλλά την τέταρτη θα σκαρφαλώσουν στις κουρτίνες σου.

Μετά από μια εβδομάδα πρέπει η γάτα να ξαναπάει στον κτηνίατρο για να την εξετάσει και να βεβαιώσει ότι όλα βαίνουν καλώς. Τα ράμματα στις θηλυκιές άλλοτε απορροφούνται από τον οργανισμό και άλλοτε τα βγάζει ο γιατρός. Όλα εξαρτώνται από τον κτηνίατρο και πόσο καλός χειρουργός είναι.

Υ.Γ. Δεν δίνονται παυσίπονα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

ευχαριστω για

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

ευχαριστω για

Για;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Unicorn]

..για όλα;;
..για τις πληροφορίες;;...
..για τον κόπο;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

ευχαριστω για την αμεση ανταποκριση (Εγω ολο το ειχα γραψει τωρα γιατι βγηκε μισο? )

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dimangelid]

Μια και εδώ διάβασα για στείρωση να πω μερικά πραγματάκια γιατί στο σπίτι μου έχω 4 θυληκές. Τον Μάιο ή τον Ιούνιο του 2003 είδε ξαφνικά η μάνα μου την μία παό τις γάτες που έχω στην σκάλα να βγάζει πύον. Με φώναξε αμέσως και το είδα και εγώ. Καθόταν σε ένα σημείο, μόλις μας έβλεπε νιαούριζε και δεν περπατούσε. Πήρα επιτόπυο τον κτηνίατρο, του είπα τι συμβαίνει και μου απάντησε "Έχει πυομήτρα. Φέρτε την αμέσως για εγχείρηση" . Την πήγε ο πατέρας μου και μετά από μερικές ώρες πήρα τηλέφωνο τον γιατρό και μου είπε ότι η εγχείρηση πήγε καλά. Την κράτησε στο κτηνιατρείο για 2 μέρες με ισχυρή αντιβίωση. Μετά την πήραμε εμείς και συνεχίσαμε τα αντιβιοτικά για μια εβδομάδα. Την δικιά μου (που είναι ράτσας Μέιν Κουν) την πήρα 6 μηνών και όταν πήγε 7 μηνών την πήγα για στείρωση. Εκείνη επειδή ήταν μικρή δεν είχε κανένα πρόβλημα και όλα πήγαν και εδώ τέλεια. Με αυτήν επίσης δεν είχαμε πρόβλημα στο να της δώσουμε την αντιβίωση. Έβαζα το χάπι στο χέρι μου, την φώναζα και το έτρωγε μόνη της!!! Την Αγκύρας (είναι 5-6 χρονών και είναι η πιο κακιά γάτα που έχω) την πήγαμε περίπου πριν ένα μήνα για στείρωση. Την πήγα πρωί-πρωί με τον πατέρα μου. Το μεσημέρι πήρα τηλέφωνο τον κτηνίατρο την ώρα που είχαμε συννενοηθεί για να τον ρωτήσω πως πήγε η εγχείρηση. Μου είπε ότι η γάτα είναι καλά αλλά είχε πρόβλημα. Η μήτρα της ήταν γεμάτη υγρό, ήταν πρησμένη και διπλάσια με μέγεθος. Οι ωοθήκες της είχαν κύστες. Λίγες μέρες μετά την Αγκύρας πήγαμε και την άλλη θυληκιά που έχουμε στην σκάλα. Αυτή ήταν πολύ χειρότερα από την αγκύρας. Την αφήσαμε στον κτηνίατρο για μια μέρα. Όταν πήγα με τον πατέρα μου να την πάρουμε μας λέει "Ελάτε να σας δείξω κάτι". Την είχε χειρουργήσει την προηγούμενη μέρα και δεν είχε πετάξει αυτά που της έβγαλε. Τα πιάνει με ένα τσιμπιδάκι και μας λέει "Αυτό είναι η μήτρα. Κανονικά έπρεπε να είναι σαν μακαρόνι σε μέγεθος και βλέπετε πως είναι. Παραλίγο θα έσκαγε μέσα στην γάτα. Μην ξαναφήσετε ποτέ γάτ αστείρωτη" . Ευτυχώς πλέον όλες μου οι γάτες είναι υγιέστατες. Το συμπέρασμα από όλα αυτά: θα πηγαίνετε τις γάτες σας για στείρωση το συντομότερο δυνατό για να μην τραβήξετε αυτά που τραβήξαμε εμείς. Μπορεί να έχει κάποιο κόστος η εγχείρηση αλλά τουλάχιστον το ζωάκι σας θα ζει χωρίς προβλήματα για πολλά χρόνια. Επίσης θα το πηγαίνετε τουλάχιστον μια φορά τον χρόνο στον κτηνίατρο για να το εξετάζει και να κάνει τα εμβόλιά του. Εγώ πηγαίνω τα ζώα μου στον συγκεκριμένο γιατρό 10 χρόνια περίπου και είμαι απόλυτα ικανοποιημένος. Κάνει άριστα την δουλειά του, αν χρειαστεί κάτι στο εξηγεί αναλυτικά και δεν είναι σαν ορισμένους που βαριούνται να μιλήσουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Bhaal]

...και μια άλλη, αστείρωτη γάτα θα μπορούσε να παραμείνει έτσι μέχρι τα 12 της και να μην παρουσιάσει πρόβλημα με μήτρα και ωοθήκες. Θέλω να πω, δεν σημαίνει ότι αυτό θα συμβεί σε κάθε γάτα που μένει αστείρωτη. Απλώς, με τη στείρωση ελαχιστοποιούνται οι κίνδυνοι κάποιων νοσημάτων.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Christy]

Για μένα ο βασικός λόγος στείρωσης της γάτας είναι ότι η γάτα σταματάει να υποφέρει. Όσοι έχουν ζήσει με γάτα που δεν είναι στειρωμένη και είναι κλεισμένη στο σπίτι καταλαβαίνουν απόλυτα τι εννοώ. Η γάτα ζευγαρώνει από την ανάγκη να σταματήσει να υποφέρει και όχι συναισθηματικά όπως οι άνθρωποι.

Θα έλεγα ότι σε αυτό πρέπει να δοθεί μεγαλύτερο βάρος στο αρχικό άρθρο και να αποσαφηνιστεί ότι τα ζώα δεν αναπτύσσουν τα ίδια σεξουαλικά συναισθήματα με τους ανθρώπους. Καθένας στο είδος του. Θεωρώ έγκλημα να αντιμετωπίζουμε τη γάτα σαν άνθρωπο σε θέματα που απέχουν παρασάγγας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

εγω στειρωσα τον δικο μου την περασμενη εβδομαδα Ξερει κανεις ποτε σταματανε μετα τη στειρωση το μαρκαρισμα την ανησυχια κλπ?Γιατι εμεις ακομα τρεχουμε γενικως εγω με την μαπα και ο γατος απο πισω μην χαση τη μυρωδια του

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Christy]

Ο δικός μου ειχε σταματήσει στις 2 μέρες

Φαντάζομαι ότι εξαρτάται από τον γάτο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ψωρόγατο]

Εγώ νομίζω οτι μία θηλίκη γάτα πρέπει να γεννήσει μια φορά στη ζωή της για να ολοκληρωθεί το σώμα της όπως και ο χαρακτήρας της.Για το αρσενικό η στείρωση είναι επέμβαση για το θηλικό ειναι ενχείρηση.Ίσως φταιεί το γεγονός οτι ανήκω και εγώ στο θηλικό γένος!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vicki v.]

Χαίρομαι πάρα πολύ που βρήκα το άρθρο εδώ...Ανησυχώ πάρα πολύ γιατί αυτό το μήνα θα κάνουμε στείρωση στη γατούλα μας και φοβάμαι πως όταν γυρίσει από τον κτηνίατρο επειδή θα πονάει δεν θα μας αφήνει να την πιάσουμε και να την φροντίσουμε...Είναι λίγο αγρίμι και φοβάμαι μη χάσει την εμπιστοσύνη της λόγω της επέμβασης, τουλάχιστον στην αρχή που θα πονάει.

Καμία ιδέα ή εμπειρία από μετεγχειρητική συμπεριφορά;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Λίγο έως πολύ ζαλισμένο ζώο, του στυλ: βαδίζω και παραμιλώ. Λόγω νάρκωσης είναι μισοπαραλυμένο και δεν ελέγχει τις κινήσεις του. Δηλαδή προσπαθεί να περπατήσει και πέφτει ή ακόμα μπορεί και να "κατουρηθεί πάνω του". Εγώ ακόμα δεν μπορώ να το συνηθίσω (έχω στειρώσει αρκετές γάτες) και βλέποντας έτσι το Σίβα ανησυχούσα και τον λυπόμουν. Επίσης (δεν καταλαβαίνω το γιατί), νιώθουν μια ΤΡΟΜΕΡΗ ΑΝΑΓΚΗ για αγκαλιά και για να ακουμπάνε πάνω μας. Γι αυτό καλό είναι μέχρι να συνέλθει από τη νάρκωση να είσαι όσο το δυνατόν κοντά στη Σβούρα.
Όσον αφορά το σωματικό πόνο δεν νιώθουν κάτι το ιδιαίτερο, ιδιαίτερα τα αρσενικά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

Όπως τα λέει η Ισμήνη είναι. Θα σου'ρχεται να κλάψεις από τη λύπη για το κακόμοιρο!
Εγώ δεν τη στείρωσα ακόμα τη Νιάρα (κλείνει σε λίγο τους 7 μήνες, μια χαρά ηλικία για στείρωση), γιατί μόλις τώρα έγινε εντελώς καλά από το απόστημα και χρειάζονται άλλες 5-10 μέρες να βεβαιωθούμε ότι δεν κυκλοφορεί μικρόβιο στο αίμα. Η εγχείριση πρέπει να γίνει σε υγιές ζώο, γιατί όσο κι αν θεωρείται πια "απλή υπόθεση", η νάρκωση έχει τις επιπτώσεις και μπορεί και τα απρόβλεπτά της. Έτσι πάμε από Σεπτέμβριο!
Όμως, ξέρω από "μετεγχειρητική συμπεριφορά", κυρίως δηλαδή τι γίνεται την πρώτη μέρα, μετά τη νάρκωση. Νομίζω τα έχω περιγράψει σε άλλο post.
Η Σβούρα πόσων μηνών είναι; Αν είναι υγιέστατη, προχωρήστε. Πρέπει οπωσδήποτε να της αφιερώσεις τη μέρα! Η Νιάρα ΔΕΝ κοιμόταν ώρες όπως έλεγε ο γιατρός, ήταν σ'αυτό το μισοναρκωμένο στάδιο που παραπατούσε (αλλά προσπαθούσε συνεχώς να σηκωθεί), φοβερά ανήσυχη, με απίστευτη ανάγκη να είναι κοντά μου (όταν είναι καλά με "φτύνει" κατά καιρούς η γαϊδούρα) και δεν μπορούσα να την αφήσω λεπτό μονάχη! Και κατουριόταν, έκανε εμετούς, έσταζε αίμα από την πληγή της (καθάριζα λοιπόν συνέχεια).
Είναι δύσκολα, αλλά πρέπει να γίνει και πρέπει να τη φροντίσεις.
Το βράδυ πάντως που συνήλθε, ήταν καλά! Ξάπλωνε ήσυχα, είχε πλήρη συναίσθηση, περπατούσε πιο σταθερά και πήγαινε κανονικά τουαλέτα! Μια μέρα υπομονή λοιπόν!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

H δική μας εμπειρία με την Σούμη είναι πολύ πρόσφατη, μόλις πριν από 1 μήνα την στειρώσαμε. Ήταν 7 μηνών ακριβώς.
Συνεννοήθηκα με τον κτηνίατρο και την πήγα Παρασκευή στο ιατρείο, έτσι ώστε να μείνει εκεί το βράδυ και να την πάρουμε σπίτι το Σάββατο. Kαι νομίζω ότι τελικά ήταν ό,τι καλύτερο γιατί έτσι είχε συνέλθει σχεδόν εντελώς απ΄τη νάρκωση. Kαι της έκανε ο ίδιος ο γιατρός και την 2η ένεση αντιβίωσης την επόμενη μέρα, πολύ καλύτερα απ'ότι να της την έκανα εγώ.
Bέβαια, η κακομοιρούλα ήταν εντελώς νηστική για σχεδόν 40 ώρες. Kαι έτσι όταν μπήκε σπίτι έπεσε με τα μούτρα στο φαί.
Tην 1η μέρα ήταν κολλημένη πάνω μας, προφανώς γιατί πονούσε και αισθανόταν ανασφάλεια. Ήθελε συνέχεια χάδια. Kαι φαινόταν ότι πονούσε από τις στάσεις που έπερνε το σώμα της όταν ξάπλωνε, ή όταν έτρωγε. Oι κινήσεις της ήταν πολύ προσεκτικές και μικρές. Aπό την πληγή της έβγαινε λίγο αίμα αλλά ο γιατρός μας είπε ότι θα το φρόντιζε μόνη της και δεν χρειαζόταν να κάνουμε εμείς τίποτα. Kαι όντως την έβλεπα ότι συνέχεια την έγλυφε και την καθάριζε.
Kαι η 2η μέρα συνεχίστηκε περίπου με τους ίδιους ρυθμούς. Kάποια στιγμή την είδα που ξεχάστηκε και πήγε να πηδήξει σε ένα πεζούλι και η κακομοίρα πόνεσε και με το ζόρι τα κατάφερε. Aπό την 3η μέρα και μετά άρχισε να φαίνεται η βελτίωση.
Mε την αντιβίωση είχαμε λίγα προβληματάκια γιατί τις πρώτες φορές που της την δώσαμε έκανε εμετό. Mετά όμως την συνήθησε.
H αιμορραγία απ'την πληγή της συνεχίστηκε για αρκετές μέρες, αλλά κάθε φορά την έπλενε μόνη της. Mετά που σταμάτησε, την καθάριζε τόσο καλά που δεν φαινόταν η τομή σχεδόν καθόλου. Tώρα πια, 1 μήνα μετά, που έχει μεγαλώσει και λίγο η γούνα της σ'εκείνο το σημείο, δεν φαίνεται τίποτα.
10 μέρες μετά, πήγαμε ξανά στο γιατρό για να την δει και να της κόψει τα ράμματα.
Kαι φυσικά, τώρα πια έχει ξαναγίνει η ίδια ζωηρή και υπερκινητική γάτα που ήταν και πριν. Kαι αυτό όχι τώρα, αλλά μια βδομάδα μετα την εγχείρηση. Δεν έχει αλλάξει τίποτα στην συμπεριφορά και τον χαρακτήρα της. Tο μόνο είναι ότι έχει γίνει περισσότερο χαδιάρα. Eυτυχώς όμως της έχει περάσει πια η επιθυμία να κατέβει στον κήπο για εξερευνήσεις....
Aαα και κάτι που τώρα θυμήθηκα! Mετά την επέμβαση μας είπε ο γιατρός ότι η μήτρα της ήταν πολύ πρησμένη, προφανώς γιατί είχε ξεκινήσει πάλι ο οίστρος της και δεν το είχαμε πάρει χαμπάρι. Παρ'ολα αυτά όμως, η εγχείρηση πήγε πολύ καλά.
Kι εγώ με τη σειρά μου πιστεύω ότι η στείρωση είναι ό,τι καλύτερο για μια γάτα, ιδίως άμα είναι και θηλυκιά. Tην βλέπεις την κακομοίρα ότι στον οίστρο της, βασανίζεται. Δεν είναι κρίμα;
Nα της την κάνετε λοιπόν, όσο είναι ακόμα μικρή, πριν αρχίσουν μετά άλλα προβλήματα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vicki v.]

Ουφ αγχώθηκα πάλι...Ευχαριστώ τόσο πολύ για τις περιγραφές και τη βοήθεια. Ελπίζω να μπορέσουμε να έχουμε τα ράμματα που απορροφούνται από τον οργανισμό γιατί αλλιώς θα είναι μεγάλη ταλαιπωρία. Η Σβούρα δεν τα πάει καθόλου καλά με τους κτηνιάτρους...Πρέπει να την ναρκώσω για να την πάω.
Και δεν είναι πια μωρό...Είναι δυομιση ετών...Το ξέρω θα πρεπε να της είχα κάνει στείρωση πιο νωρίς αλλά το αμέλησα καθώς δεν έβγαινε καθόλου έξω και δεν ανησυχούσα για εγκυμοσύνες. Ευτυχώς είναι απόλυτα υγιής -δόξα- και δεν είχαμε ποτέ προβλήματα. Αλλά αυτο το μήνα νομίζω ήρθε η ώρα της.

Ευχαριστώ πάρα πολύ για τις συμβουλές!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.