...Σχολικά για ..εξω-σχολικούς

[Φένια '72]

Οσα χρόνια κι αν περάσουν, δεν ειναι απο τις πιο γλυκές αναμνήσεις που μπορεί να έχει κανεις;
Διάβασα στο θέμα Φοβίες το τελευταίο μήνυμα της Μελίνας και εμπνευστηκα πως θα μπορουσε να υπάρχει χωριστό θεματάκι.
Συγνώμη αν υπάρχει ήδη παιδια και δεν το έχω δει...
Απειρες φορές έχω θυμηθεί - και πιστεύω όλοι μας το κάνουμε - μεγαλοιώδης στιγμές είτε δικές μου (αριστούχος μεν - αντάρτισσα δε, εκ φύσεως & γονιδίου) είτε των συμμαθητών και πάντα γελάω με την αγνότητα και μερικές φορές την "παιδική μας βλακεία"...
Ξεκινάμε την καταγραφή μερικών; τι λέτε..;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Melini]

Είσαι εσύ μια δημοσιογράφα... Υλικό για βιβλίο θα μαζέψεις
Εγώ ήμουν υποδειγματικό παιδί στο σχολείο, αλλά μόνο στη συμπεριφορά ποτέ δεν έκανα φασαρία αλλά με το ζόρι πέρναγα τις τάξεις... απλά δεν το έβρισκα ενδιαφέρον, βαριόμουν στο μάθημα, βαριόμουν να διαβάσω, βαριόμουν να πάω και κατέληξα να περιφέρω μια σάκα με βιβλία πέρα-δώθε... προσωπικά είναι χρόνια που δε θέλω να θυμάμαι, μια ατέλειωτη βαριεμάρα που τέλειωνε με το χτύπημα του μεσημεριανού κουδουνιού, μια απελπισία που ξεκινούσε το Σεπτέμβριο, τέλειωνε τον Ιούνιο κι ανανεωνόταν τον επόμενο Σεπτέμβριο (άλλη μια χρονιά...)
Η ζωή ξεκινούσε τα απογεύματα και τα καλοκαίρια με ένα σωρό φροντιστήρια και ιδιαίτερα ξένων γλωσσών (με μερικά δυσάρεστα διαλείμματα για κατσάδα από το μαθηματικό, το φυσικό, το χημικό για άλλο ένα 3 στο τελευταίο τεστ).
Δε θέλω να θυμάμαι εκείνα τα χρόνια, δεν πέρασα καλά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Είσαι εσύ μια δημοσιογράφα... Υλικό για βιβλίο θα μαζέψεις
Εγώ ήμουν υποδειγματικό παιδί στο σχολείο, αλλά μόνο στη συμπεριφορά ποτέ δεν έκανα φασαρία αλλά με το ζόρι πέρναγα τις τάξεις... απλά δεν το έβρισκα ενδιαφέρον, βαριόμουν στο μάθημα, βαριόμουν να διαβάσω, βαριόμουν να πάω και κατέληξα να περιφέρω μια σάκα με βιβλία πέρα-δώθε... προσωπικά είναι χρόνια που δε θέλω να θυμάμαι, μια ατέλειωτη βαριεμάρα που τέλειωνε με το χτύπημα του μεσημεριανού κουδουνιού, μια απελπισία που ξεκινούσε το Σεπτέμβριο, τέλειωνε τον Ιούνιο κι ανανεωνόταν τον επόμενο Σεπτέμβριο (άλλη μια χρονιά...)
Η ζωή ξεκινούσε τα απογεύματα και τα καλοκαίρια με ένα σωρό φροντιστήρια και ιδιαίτερα ξένων γλωσσών (με μερικά δυσάρεστα διαλείμματα για κατσάδα από το μαθηματικό, το φυσικό, το χημικό για άλλο ένα 3 στο τελευταίο τεστ).
Δε θέλω να θυμάμαι εκείνα τα χρόνια, δεν πέρασα καλά...

Βρε χαζούλι, ούτε εγώ το νοστάλγησα ποτέ, η όποια επίδοση δεν εχει να κάνει...Υπήρξα απλά απο τους τυχερούς που με λίγη "υπνοπαιδεια" κατα τη διάρκεια της διδασκαλίας (πολυ βαρετό πράγμα ρε παιδι μου ιδίως όταν ο καθηγητής σου βαριέται που ζει και περισσότερο αγκαρία ειναι για αυτον παρά ευχαρίστηση) και δε χρειάστηκε να κουραστώ extra στο σπίτι. Δε με θυμάμαι να διαβάζω ούτε και να αγχώνομαι. Με θυμάμαι να γελάω όμως πάααρα πολύ!...και να σπάζομαι λίγο βεβαια που έπρεπε καθε πρωι να ξυπνάω και να τρέχω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Αλλά...αν ειναι να μου στενοχωριέται η Μελίνα...το θέμα θα αποσυρθεί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

Είσαι εσύ μια δημοσιογράφα... Υλικό για βιβλίο θα μαζέψεις
Εγώ ήμουν υποδειγματικό παιδί στο σχολείο, αλλά μόνο στη συμπεριφορά ποτέ δεν έκανα φασαρία αλλά με το ζόρι πέρναγα τις τάξεις... απλά δεν το έβρισκα ενδιαφέρον, βαριόμουν στο μάθημα, βαριόμουν να διαβάσω, βαριόμουν να πάω και κατέληξα να περιφέρω μια σάκα με βιβλία πέρα-δώθε... προσωπικά είναι χρόνια που δε θέλω να θυμάμαι, μια ατέλειωτη βαριεμάρα που τέλειωνε με το χτύπημα του μεσημεριανού κουδουνιού, μια απελπισία που ξεκινούσε το Σεπτέμβριο, τέλειωνε τον Ιούνιο κι ανανεωνόταν τον επόμενο Σεπτέμβριο (άλλη μια χρονιά...)
Η ζωή ξεκινούσε τα απογεύματα και τα καλοκαίρια με ένα σωρό φροντιστήρια και ιδιαίτερα ξένων γλωσσών (με μερικά δυσάρεστα διαλείμματα για κατσάδα από το μαθηματικό, το φυσικό, το χημικό για άλλο ένα 3 στο τελευταίο τεστ).
Δε θέλω να θυμάμαι εκείνα τα χρόνια, δεν πέρασα καλά...

Βρε Μελινα αν σε δει κανεις θα ελεγε οτι ησουν η καλυτερη μαθητρια...
Τοσο γλυκια και ηρεμη δειχνεις, επιμελης και οργανωτικη
τελικα τα σχολικα χρονια δεν εχουν καμια σχεση με τη μετεπειτα πορεια μας...
Εγω γενικα περασα πολυ καλα!
μαθητρια ημουν καλη και αξιοπρεπης...ουτε αριστη ουτε μετρια...
καλυτερες μου στιγμες...οι καλλιτεχνικες...στη χορωδια του σχολειου και σολιστ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ιβανα]

εγω ημουν πολυ κωλοπαιδακι, μπορω να σας γραφω ωωωρες τις βλακειες που εκανα, αλλα εχω πολυ δουλεια γμτ. επιφυλασσομαι αλλη μερα ομως
το μονο που σας λεω, παραλιγο να με διωξουν απο το σχολειο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Melini]

Βρε χαζούλι, ούτε εγώ το νοστάλγησα ποτέ, η όποια επίδοση δεν εχει να κάνει...Υπήρξα απλά απο τους τυχερούς που με λίγη "υπνοπαιδεια" κατα τη διάρκεια της διδασκαλίας (πολυ βαρετό πράγμα ρε παιδι μου ιδίως όταν ο καθηγητής σου βαριέται που ζει και περισσότερο αγκαρία ειναι για αυτον παρά ευχαρίστηση) και δε χρειάστηκε να κουραστώ extra στο σπίτι. Δε με θυμάμαι να διαβάζω ούτε και να αγχώνομαι. Με θυμάμαι να γελάω όμως πάααρα πολύ!...και να σπάζομαι λίγο βεβαια που έπρεπε καθε πρωι να ξυπνάω και να τρέχω...

Εγώ στο σχολείο δε γέλαγα καθόλου, βαριόμουν απερίγραπτα... ούτε τα μαθήματα μου άρεσαν, ούτε οι εκδρομές ούτε τίποτα.... απλά δεν καταλάβαινα γιατί ήμουν εκεί, γιατί έπρεπε να κάνω ησυχία, προσευχή και λοιπά χαζά, να μαθαίνω εφαρμογές της Γεωμετρίας και οργανική χημεία... αστα... ευτυχώς μπήκα στο Πανεπιστήμιο (ενάντια στις προβλέψεις όλων) και μόνο εκεί ένιωσα ελεύθερη για πρώτη φορά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

ξεχασα να γραψω τα φριχτα ετη 1-4η Δημοτικου που επεφτε ξυλο σε ενα βρωμοσχολειο ιδιωτικο που με εστελναν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

εγω ημουν πολυ κωλοπαιδακι, μπορω να σας γραφω ωωωρες τις βλακειες που εκανα, αλλα εχω πολυ δουλεια γμτ. επιφυλασσομαι αλλη μερα ομως
το μονο που σας λεω, παραλιγο να με διωξουν απο το σχολειο

αντε ανυπομονουμε! Για κατι τετοια ανοιξε το θεμα η Φενια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Melini]

Αλλά...αν ειναι να μου στενοχωριέται η Μελίνα...το θέμα θα αποσυρθεί.

Όχι βρε πείτε τα δικά σας να γελάσω

Βρε Μελινα αν σε δει κανεις θα ελεγε οτι ησουν η καλυτερη μαθητρια...
Τοσο γλυκια και ηρεμη δειχνεις, επιμελης και οργανωτικη
τελικα τα σχολικα χρονια δεν εχουν καμια σχεση με τη μετεπειτα πορεια μας...

Εγώ στο σχολείο ήμουν ένα πιτσιρίκι με κακοκουρεμένα μαλλιά και γαλάζια χοντρά γυαλιά που είχαν σπάσει 2-3 φορές στο μπάσκετ, άχαρο τζιν (με τα μπατζάκια γυρισμένα σε στιλ ψαράδικο ) και κάτι φαρδιά T-shirts που ήταν τότε της μόδας... άκουγα Jason Donovan και Νew Kids on the Block και όταν με σήκωναν στον πίνακα κοίταζα σα χαζό τον καθηγητή και δεν απαντούσα σε τίποτα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

ξεχασα να γραψω τα φριχτα ετη 1-4η Δημοτικου που επεφτε ξυλο σε ενα βρωμοσχολειο ιδιωτικο που με εστελναν

Χεχε...ξύλο έφαγα κι εγώ στην 6η Δημοτικού κι απο τον αγαπημένο μου δάσκαλο παρακαλώ, διότι αρνιόμουνα πως άφηνα την διπλανή μου να αντιγράφει. Μου έριξε δυο με το χάρακα που με ξέρανε. Χοντρος σα μπετόβεργα ήτανε και την έριξε κι απο υψος.
Φέρτε μου τωρα εναν που να χτυπησει παιδι να τον σφάξω στο γόνατο σα γίδι.
...Και μια αποβολή έφαγα στη Β' λυκείου (ντε και σώνει να καρφώσω συμμαθητή αλλά αμ δε...βρηκανε ανθρωπο να φοβερισουνε )
Διαόλι ήμουνα παιδια, αλλα ήμουν παρα πολύ δυνατή μαθήτρια κι έτσι δεν ειχα να φοβηθώ πολλά.
Λέγανε στο μπαμπα μου θυμάμαι, ειναι καλό παιδι, άριστη μαθήτρια αλλά .... (αυτο το αλλα το ακουλουθούσε ενος λεπτου σιγη για να βρουνε τη λέξη) και συμπληρώνανε...ατίθαση βρε παιδι μου...ατίθαση! Η απορία στο σπίτι ήταν, πότε διαβάζει αυτο το παιδι...Νομιζω δεν τους λύθηκε ακόμη...
Μέγας αντάρτης και εννοειται πως μετα το Πάσχα και μέχρι το τέλος δε με έβλεπαν καθόλου. 150 απουσίες μαζεμένες (αν θυμαμαι καλα 100 +50 αδικαιλογητες δεν ηταν΄
Είχε πλακα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Melini]

Κι εγώ είχα φάει μια αποβολή στην 3η Λυκείου, για τον ίδιο λόγο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Μια χαρά ήσουνα Μελινάκι.
Κι εγώ αν εξαιρέσεις τα γυαλιά και τα συγκροτήματα ..έτσι κυκλοφορούσα.
Ειχαμε μια βλαμμένη καθηγήτρια παιδια..ντρεπομαι για λογαριασμό της και μετα ντρεπομαι λιγο και για μένα για αυτο που εκανα αλλα της αξιζε.
Εξηγω. Αυτή έφερνε παντα ενα λυσάρι "Πατακη" μαζι (φιλολογος μη χε...) ντυμένο με χαρτι ζαχαροπλαστειου. Ντε και σώνει να κανουμε αναλυση ποιήματος. Φυσικά κανεις δεν απαντούσε, εγώ ψιλοκοιμόμουνα, αυτή δώστου να με σηκώνει όλη την ώρα να μου τσακιζει το νευρο. Σου λεει αυτη το 'χει θα τα πει και θα τελειωσουμε και για σημερα.
Αρχιζα με τα παιδικα, δεν ξέρω...δε σηκωσα το χερι μου...ας πει καποιος αλλος, πάλι εγώ;; κλπ κλπ και στο τελος λεω έτσι είσαι ?...ε αφου το τραβαει ο οργανισμος σου...Πάρε!
Και το "γαλάζιο" του ποιήματος το κάνω θάλασσα και ουρανό και καταλήγω τι να σας πω τώρα.....στις καλοκαιρινές διακοπές; στου Κιτσου τη μάνα που κάθονταν ?? Στην κυριολεξία! Ολοι οι Ελληνες ποιητές ήταν φυσιολάτραι για μένα. Μα ήταν τοσο βλαμμένη, τόσο άσχετη και τόσο δημοσιος υπαλληλος και ηλίθια που μου έλεγε πάντα και Μπράβο κι ανάθεμα τι έλεγε το στόμα μου !! Η γελοιότητα της ημέρας!!
Τα παιδια απο κάτω ήξεραν, επαιρναν σκυταλη και κατέλληγε το θέμα άλλα μπάλα της Παρασκευής το γάλα. Τρελλά γέλια....μέχρι δακρύων.Κι εγώ για καποιο λόγο που ποτέ δεν κατάλαβα είχα πάντα δικιο ωστοσο... Μα πόσο ηλίθιος μπορει να ειναι ενας καθηγητής - κατα τα άλλα "λειτουργος"; Σήμερα η κυρία ειναι Γυμνασιάρχης (εγώ την είχα στο Λυκειο) παρακαλώ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

καλυτερες μου στιγμες...οι καλλιτεχνικες...στη χορωδια του σχολειου και σολιστ...

Ενα σόλο παρακαλούμε κυρια Γιούλη μας, το κοινό σας περιμένει!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Felice]

Εγώ το δημοτικό το θυμάμαι σαν μια πολύ ωραία γλυκιά ανάμνηση.Μονίμως παίζαμε κυνηγητό και μπουγέλο. Στην Α΄γυμνασίου είχα λίγο άγχος και στην Α +Β λυκείου. Από την Γ'΄Λυκείου εκείνο που μου έχει μείνει είναι μία γλυκεία θλίψη. Θυμάμαι το βράδυ της επιστροφής από την πενταήμερη μετά το φοβερό ξενύχτι και ξεσάλωμα τον προηγούμενων ημερών είχαμε ένα παιδί με κιθάρα στο πουλμαν και όλοι μαζί τραγουδούσαμε ελληνικά τραγούδια. Κάποια στιγμή είπαμε το τραγούδι της Αννας Βίσση " τα μαθητικά τα χρόνια" ......μετά από αυτό έπεσε μία θλίψη :cry:και μια ησυχία παράξενη μέσα στο πουλμαν. ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!:cry: πόσο ωραία είναι να πηγαίνεις εκδρομή με ένα πουλμαν γεμάτο φίλους σου. Τώρα με κάνατε και τα ξαναθυμήθηκα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

Όχι βρε πείτε τα δικά σας να γελάσω



Εγώ στο σχολείο ήμουν ένα πιτσιρίκι με κακοκουρεμένα μαλλιά και γαλάζια χοντρά γυαλιά που είχαν σπάσει 2-3 φορές στο μπάσκετ, άχαρο τζιν (με τα μπατζάκια γυρισμένα σε στιλ ψαράδικο ) και κάτι φαρδιά T-shirts που ήταν τότε της μόδας... άκουγα Jason Donovan και Νew Kids on the Block και όταν με σήκωναν στον πίνακα κοίταζα σα χαζό τον καθηγητή και δεν απαντούσα σε τίποτα...

παντως σημερα εισαι πολυ παραστατικη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

Ενα σόλο παρακαλούμε κυρια Γιούλη μας, το κοινό σας περιμένει!

μαρη Mezzo soprano ειμαι...θα τριξουν τα τζαμια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Melini]

παντως σημερα εισαι πολυ παραστατικη

Εχει κυλήσει πολύ νερό από τότε στο αυλάκι Γιούλη μου... ευτυχώς βρήκα τον εαυτό μου τα επόμενα χρόνια και σώθηκα

Κι εγώ ήμουν στη χορωδία πάντως... όλα για την κοπάνα απ'το μάθημα
Στη Β' Γυμνασίου, με έβαλε ο καθηγητής να τραγουδήσω σόλο τα Παιδιά της Ελλάδος, την 28η Οκτωβρίου... χρειάστηκε να στηρίξουν το μικρόφωνο σε τρίποδο, γιατί τα χέρια μου έτρεμαν ανεξέλεγκτα... ούτε 5 εσπρεσο δεν φέρνουν τέτοιο αποτέλεσμα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Μια χαρά λοιπον....περιμένουμε κυρία Μezzo Soprana...(έχουμε και διπλα τζάμια και για να μην πω περισσότερα, ειμεθα στο ΙΔΑΝΙΚΟ ΚΤΙΡΙΟ)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Φένια '72]

Εσεις δεν πηγαινατε σχολειο καλε...στο Ελλάδα έχεις ταλέντο πήγατε...!
Εμεις παιδια καλλιτεχνικά δεν κάναμε ποτέ μα ποτέ.
Και το σχολειο μας επειδή ήταν υπο ..κατασκευή ακόμη, αρχικα συστεγαζόταν με ενα δημοτικό, μετά μεταφέρθηκε στο κτιριο ενος κυριολεκτικά αρχαιου δημοτικου κι ακομη θυμάμαι το μπουρι απο τις σόμπες πετρελαιου, τα τζάμια σαν κελια φυλακών, ύψος 3 μέτρα και τα τζαμια ξεκίναγαν απο τα 2 μετρα και πάνω κοινώς τοιχος γύρω γύρω ...Ελεος!
Ενημερωτικά αποφοίτησα το 1989 κι οχι το 1821...και το αρχαιοπρεπες αυτο οικοδόμημα έχει γινει 9οροφη πολυκατοικια και το σχολειο που τελικα λειτουργησε 1 χρονο μετα την αποφοίτησή μας, ειναι ενα τεράστιο, απροσωπο σαν εργοστάσιο οπως τα περισσοτερα και δη...πάνω σε κεντρικότατη λεωφόρο !!! (πάνω στην Π. Ράλλη για οσους γνωριζετε...)
Αισχος...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.