Τα γατάκια του δρόμου...

[Αθανασία]

Αχ!
Θυμάστε που πριν λίγο καιρό σας είχα γράψει για τον Τόνι (απ'το "Γατόνι"), έναν γατούλη τοσοδούλη που μας επισκέφθηκε στο γκαράζ, του δώσαμε φαγάκι και κάποια χαδάκια που καταφέραμε, και δεν ξανάρθε μετά;
Τον είδα το πρωί που πήγαινα στο μετρό, ήταν στο οικόπεδο με τα ψηλά αγριόχορτα (Ισμήνη, αυτό που σου έδειξα), εκεί που συχνάζει και η γατοοικογένεια που της αφήνω φαγητό πότε πότε. Ήταν από τη μέσα μεριά του συρματοπλέγματος, μια πορτοκαλοκαφέ μπαλίτσα. Ίσα που τον διέκρινα όπως άφηνα ένα μπολ κροκέτες. Πιο πέρα είχε και μακαρόνια, ψωμιά, τυριά (αφήνουν και από την πολυκατοικία απέναντι φαίνεται).
Φαγητό υπήρχε, αλλά δε φτάνει αυτό!
Ο Τόνι ήταν σε άθλια κατάσταση. Δε μεγάλωσε καθόλου! Μόλις σήκωσε το κεφαλάκι του είδα μια μαυρισμένη μούρη (τρόμαξα, νόμισα πως κάποιος του έφαγε τη μύτη, αλλά ήταν από τις λάσπες), απίστευτα βρόμικος!!! Τα αυτιά επίσης γεμάτα χώματα, η ουρά μούσκεμα, οι μύξες κρέμονταν παγωμένες και σκέπαζαν το στοματάκι του, τα ματάκια ίσα που άνοιγαν (βλεννώδη υγρά κι εκεί)... Άνοιγε το στόμα να νιαουρίσει και φωνή δεν έβγαινε! Φτερνιζόταν ασταμάτητα. Σιγουρα μούσκεψε στη βροχή, κρύωσε, αρρώστησε!
Τέντωνα όσο μπορούσα το χέρι μπας και τον πιάσω, δεν πλησίαζε.
Είναι τόσο μικρούλης κι αδύναμος! Η γατοοικογένεια βρίσκει καταφύγιο στο διπλανό σπίτι, οι γάτες της γειτονιάς που έχω παρατηρήσει πιάνουν από ένα αυτοκίνητο, προστατεύονται στην πιλοτή. Ο Τόνι την έβγαλε έξω στη βροχή, είναι εμφανές. Οι άλλες γάτες δε θα τον ήθελαν. Θυμάμαι και τη Νιάρα που την έδιωχναν.
Έτσι θα είχε καταντήσει κι αυτή αν δεν την είχα μαζέψει;

Δεν μπόρεσα να κάνω τίποτε άλλο, 10' τον παρακαλούσα, δεν ήθελε. Λίγο να τον καθάριζα, να τον έφερνα τουλάχιστον στην πιλοτή μας μπας και συνήθιζε... Γιατί δεν ξανάρθε, αφού είχε βρει φαγάκι και είναι και σκεπασμένη; Φαγάκι υπάρχει και στο οικόπεδο, αλλά είναι άστεγο! Κι έρχεται χειμώνας!

Έφυγα, πήγα στο ραντεβού μου. Με την καρδιά πλακωμένη. Τώρα που γύριζα δεν ήταν εκεί ο Τόνι. Ήταν δυο μαυρούλια της γατοοικογένειας, καθαρά και ζωηρά. Μασούλιζαν απ'το φαγάκι που υπήρχε.
Έτσι είναι. Άλλα ζώα καταφέρνουν και επιβιώνουν έξω (για όσο...), άλλα όχι! Αλλά για τα πολύ μικρούλια είναι πιο δύσκολα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sardela]

Σε ποιο οικοπεδο λες?
Γιατι συχνα βλεπω γατακια σε οικοπεδα, κοντα στο σπιτι μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

Σε ποιο οικοπεδο λες?
Γιατι συχνα βλεπω γατακια σε οικοπεδα, κοντα στο σπιτι μου.

Περίπου στη γωνία Τυμφρηστού και Εδέσσης, ακριβώς πριν βγούμε στη Δουκ.Πλακεντίας προς μετρό Χαλανδρίου.

Ο καημένος ο Τόνι! Κι ο κάθε Τόνι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chouzouris]

Δράμα...
Μήπως να ξαναπάς μπας και τον βρεις και μπορέσεις να τον πιάσεις;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sardela]

Καταλαβα. Περασα και εγω σημερα οταν πηγαινα στο μετρο, αλλα δεν ειδα τιποτα. Αν βρω κανενα οταν ξαναπερασω και μπορεσω να το πιασω θα το φερω στον κηπο μου.
Παντως η γειτονια μου δεν εχει αδεσποτα γατακια, τα εχω μαζεψει ολα στον κηπο μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

Δράμα...
Μήπως να ξαναπάς μπας και τον βρεις και μπορέσεις να τον πιάσεις;

Θα ξαναπάω.
Το οικόπεδο είναι περιφραγμένο με συρματόπλεγμα, γι'αυτό δεν κατάφερα τίποτα!
Το θέμα είναι ότι τόσον καιρό δεν τον ξανάδα εκεί (περνάω συχνά και αφήνω φαϊ). Κρύβεται στα ψηλά χόρτα ίσως; Πάει και αλλού; Τα άλλα γατάκια είναι σε καλή κατάσταση, δε φανταζόμουν τέτοιο θέαμα (και γιατί άλλωστε;/ έπρεπε να το περιμένω, δεν τα καταφέρνουν όλα/ ήταν καλά όσο δεν έβλεπα την πραγματική αξιοθρήνητη εικόνα/ σε στοιχειώνει, και ξέρεις ότι δεν μπορείς να κάνεις και πολλά/ άντε, και να σωθεί ένα-δυο, όμως είναι χιλιάδες!)
Κι ύστερα λένε για τη στείρωση...
Γιατί να γεννιούνται για να υποφέρουν;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

Ελένη, αυτός είχε έρθει στον κήπο της πολυκατοικίας μας, αλλά δεν έμεινε. Ούτε ξανάρθε. Αρκετές γάτες πάνε κι έρχονται...
Φαϊ αφήνουμε απέξω, εκεί που μαζεύονται οι πιο πολλές, και δεν ανακατευόμαστε ποια τρώει και ποια όχι (δε γίνεται άλλωστε).
Μόνο τη Νιάρα μαζέψαμε σπίτι μας, που μικρούλα δεν την άφηναν, την κυνηγούσαν και την τραυμάτισαν κιόλας...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sardela]

Αθανασια ετσι ειναι σε ολα τα ζωα. Ακομα και στους ανθρωπους. Υπαρχουν εκατομμυρια ανθρωποι στην Αφρικη που υποφερουν απο πεινα, ασθενειες κτλ. Οσο και να λυπασαι για αυτους και οσο να τους σκεφτεσαι δεν μπορεις να αλλαξεις κατι.
"Αλλοι", μεγαλοι κανονιζουν τη μοιρα τους δυστυχως...
Δεν ξερω αν κανω κατι με το να μαζευω ολα τα αδεσποτα γατια.
Τουλαχιστον μπορω να λεω οτι τα βοηθησα να ζησουν καλυτερα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chouzouris]

Η μητέρα μου λέει κάτι πολύ σωστό. Ότι τα αδέσποτα είναι "καλάθι δίχως πάτο".
Δυστυχώς, δεν μπορούμε να τα σώσουμε όλα, όσα κι αν μαζέψουμε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γωγω]

σοφη η μανουλα σου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Η μητέρα μου λέει κάτι πολύ σωστό. Ότι τα αδέσποτα είναι "καλάθι δίχως πάτο".
Δυστυχώς, δεν μπορούμε να τα σώσουμε όλα, όσα κι αν μαζέψουμε...

Σίγουρα δεν είναι εφικτό να τα μαζέψουμε όλα. Αυτό που θα αποτελούσε λύση στο πρόβλημα με τα αδέσποτα (και σε πολλά άλλα) θα ήταν σωστότερη παιδεία πάνω στο θέμα 'παίρνω ένα ζωάκι στο σπίτι κι αν δεν μου κάνει το πετώ'. Γιατί ακόμα και στην ιδανική περίπτωση που όλα τα αδέσποτα μαζευόνταν και στειρώνονταν σε τι θα εξυπηρετούσε αυτό αν πάλι όποιος δεν ήθελε το ζώο του το πετούσε στον δρόμο; Πάλι στην ίδια κατάσταση δεν θα οδηγούμασταν;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Σε καταλαβαίνω... Κι εγώ πεφτω πολύ με τα αδέσποτα, όσο κι αν κατανοώ το ρητό με το καλάθι (όντως σωστο....). Κι εγώ έχω αναρωτηθεί πώς θα μπορούσα να κάνω κάτι.... Ισως κάποτε, αν είμαι μόνη μου και μείνω ποτέ στο χτήμα να μαζεύω όσα βρίσκω.... Και πάλι όμως δεν λύνω ΄κανένα πρόβλημα έτσι. Πέρα από το να β'αζω λίγο φαγάκι όπου βλέπω γατάκια, δεν μπορώ κάτι περισσότερο. Χτες είδα 2 μικρούλια να προσπαθούν να φάνε ένα κομμάτι ντομάτας . Αφησα σημερα ξηρά τροφή, αλλά πραγματικά, πόσα μικρά είναι έτσι. Υπάρχουν στιγμές που απλά κάνουμε ότι μπορούμε κι αυτό, όσο κι αν δεν λύνει το πρόβλημα πρέπει να μας αρκεί. Τρόπος αναισθητοποίησης σε τέτοιες εικόνες δεν υπάρχει. Και μάλλον δεν θα τον θέλαμε....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lady]

Poor Tony..Εγώ εδώ και μέρες άκουγα ένα κλάμα γατιού και τελικά ανακάλυψα ένα γατάκι ακριβώς στην απέναντι πολυκατοικία το οποίο είχε ανέβει στον 4ο όροφο και δεν ήξερε πως να κατέβει..Ακόμα χτίζεται και δε μπορεί κανείς να μπεί μέσα δυστυχώς..Ωστόσο του πέταξα κροκέτες με το φυσοκάλαμο..Τώρα δεν ακούγεται πια, ίσως και να έφυγε..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Καλή η ιδέα με το φυσοκάλαμο! . Μου είχε τύχει κι εμένα με πολυκατοικία που χτιζόταν αλλά δεν το σκέφτηκα. Περίμενα τους εργάτες, μπήκα μέσα, το βρήκα αλλά φοβόταν και δεν ήθελα να το τρομάξω και κάνει καμια απόπειρα αυτοκτονίας. Μακάρι κι αυτό που ακουσες να βγήκε και να βρήκε κανένα καλύτερο μέρος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

Νεότερα

Επιχείρηση διάσωσης του Τόνι:

κάτι έγινε... Πήγαμε το μεσημεράκι μαζί με το Δημήτρη και βρήκαμε τον Τόνι στο οικόπεδο. Ήταν κάπως καλύτερα (στέγνωσε), έβγαινε και η φωνούλα του. Το καλό είναι ότι ανταποκρίνεται στο όνομα και όταν τον φωνάξαμε "Τόνι, Τόνι" βγήκε από τα χόρτα (ήταν κρυμμένος στην αρχή).
Με υπομονή, τον καταφέραμε να βγει από το συρματόπλεγμα, αλλά δε μας πλησίαζε! Τον δελέασα με κροκέτες, ήρθε πιο κοντά, αλλά δεν έτρωγε! Τον άρπαξε όμως ο Δημήτρης από το σβέρκο και τον μεταφέραμε στον κήπο μας.
Τον πήραμε πάνω, τον πλύναμε (αλλιώς έτσι βρόμικο θα σιχαίνονταν και θα τον έδιωχναν οι άλλοι ενοικοι), τον σκουπίσαμε, τον χαϊδολογήσαμε... Τον βγάλαμε στον ήλιο, στο μικρό μπαλκονάκι και του δώσαμε καλά αραιωμένο εβαπορέ, χλιαρό, κι έφαγε λιγάκι ο καημένος. Ύστερα από ώρα και αφού ξεθάρρεψε, έφαγε και λίγες κροκέτες! Η Νιάρα μόλις τα είδε αυτά από το άλλο μπαλκόνι, έσκουζε, κλαψούριζε κ.λ.π.
Ο Τόνι πετσί και κόκαλο! Τι να χαϊδέψεις... Κι όμως, όσο τον χαϊδεύαμε χαλάρωσε λιγάκι και μας εμπιστεύτηκε. Γύρισε την κοιλίτσα, μας έπιανε λίγο με τα χεράκια...
Όσο κι αν τον πλύναμε πάλι έχει τις βρομίτσες του, δεν μπορούσαμε να του τρίψουμε πολύ τη μούρη. Αν και είναι πληγίτσες τα πιο πολλά. Πρέπει να'φαγε πολύ ξύλο από τα άλλα γατιά.
Από μύξες πάλι, άλλο τίποτα! Δεν προλάβαινα να σκουπίζω...
Δεν τον φέραμε σε επαφή με τη Νιάρα, είναι κι αυτή λίγο αρρωστούλα και φτερνίζεται, είναι ανεμβολίαστος ο Τόνι, μην έχουμε κι άλλα! Ποιος ξέρει τι κουβαλά...
Του ετοιμάσαμε ένα ξύλινο κουτάκι, με μάλλινο στρωσίδι μέσα και τον βάλαμε μέσα να το συνηθίσει. Μετά θα το κατεβάσουμε στην πιλοτή, έξω από το δικό μας γκαράζ, μπας και μείνει εκεί τελικά.
Μέσα στο σπίτι δεν παίρνω άλλο (λέω τώρα, έτσι έλεγα και με τη Νιάρα, αλλά θα φανεί). Πρέπει πρώτα να αποφασίσει αυτός αν θέλει να μείνει. Θ'αφήσω κουπάκι νερό απ'έξω, αλλά θα κατεβαίνω να τον ταϊζω, γιατί αν αφήνω φαϊ θα έρχονται οι άλλες γάτες και θα τον δέρνουν!

Κουράστηκα πολύ! Έτριψα και την μπανιέρα με χλωρίνη, γιατί τώρα θέλω να κάνω εγώ μπάνιο!
Χαλάλι του όμως του κακομοίρη! Είναι σκληρός ο αγώνας για επιβίωση, ιδιαίτερα για τα αδύναμα μικρούλια που δεν έχουν τη μαμά τους ή άλλες γάτες να τα προστατεύουν, κι από πάνω τα κυνηγάνε και τα χτυπάνε οι λοιπές γατοομάδες! Ας ελπίσουμε να τα καταφέρει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Μπράβο ! Πολύ χαίρομαι που καταφέρατε να τον πιάσετε! Ελπίζω να μείνει κοντά σας και να πάνε όλα καλά γι' αυτόν!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

Μπράβο Αθανασία. Πολύ καλή κίνηση να τον μαζέψετε! Βέβαια δεν ξανασκέφτεσαι μήπως τον κρατήσεις μέσα? Να χει παρέα και η Νιάρα.... ε...φανταστική....γατομαμά?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sardela]

Μπραβο Αθανασια. Ελπιζω οι κοποι σας να αποδωσουν και να μεινει στον κηπο σας ο τονι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lactoula]

Εκανες πολυ καλα με τον Τονι! Ελπιζω και το γατακι να καταλαβει οτι ειναι καλυτερα να μεινει σε σας και να το κανει! Και παλι μπραβο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αθανασία]

Τώρα κοιμούνται σαν αγγελούδια: ο Τόνι κουλουριασμένος (μια σταλίτσα! ) στο κουτάκι έξω στο μπαλκονάκι, η Νιάρα απλωμένη στον καναπέ μαζί με το Δημήτρη που βλέπει ταινία...
Κι εγώ πάω για μπάνιο!

Υ.Γ. sardela μου κι εγώ το ελπίζω... Θα τον κατεβάσουμε αργότερα, ας ησυχάσει τώρα, κι ας συνηθίσει -please please- το κουτάκι!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.