Thanasis46
Πολύ δραστήριο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Αθανασία
Πολύ δραστήριο μέλος
Σου το ειπα γιατι εγραψες για τους υπολοιπους ενοικους της πολυκατοικιας, οτι δεν θα το θέλουν ετσι αρρωστο.
Εχεις σκοπο να το κρατησεις σπιτι(στη βεραντα) μεχρι να γινει καλα?
Εγω καταλαβα οτι θα το κατεβασεις αμεσα στον κηπο, συγνωμη...
Δεν είναι για να ζητάς συγγνώμη βρε sardela!
Δεν ξέρω αν θα διαμαρτυρηθούν οι άλλοι... Αυτή τη στιγμή έχει κολλήσει και το άλλο γατάκι στην πιλοτή και σκούζει (παρόλο που του έδωσα κι έφαγε κι έχει και νεράκι) και κανένας δεν ενοχλήθηκε.
Δεν ξέρω τι θα γίνει όταν κατεβάσω και τον Τόνι.
Προσπαθώ να το κρατήσω στο μπαλκόνι για τις 3 πρώτες μέρες αντιβίωσης τουλάχιστον (θέλουμε να ξεκινήσουμε από αύριο), να δω αν θα βελτιωθεί, αν θα φάει...
Θανάση, σ'ευχαριστώ γι'αυτά που λες, ηρεμία θέλω κι εγώ πάνω απ'όλα (2 ηρεμιστικά πήρα), δεν είναι εύκολο να την πετύχω μόνη μου. Οι άνθρωποι δε συμφωνούν πάντα. Και σίγουρα όσο παραμελώ εμάς δεν κάνω καλύτερα τα πράγματα. Έχω μπλέξει λίγο (δεν είμαι και το πιο δυνατό άτομο στον κόσμο), πρέπει να αποφύγω τον πανικό και την υστερία. Με πιάνει εύκολα
, αλλά αν ακούω κι από πάνω φωνές ή και "κακίες" χειροτερεύω... Γενικά στη ζωή μου, είναι ο χαρακτήρας μου! Δε φταίει ούτε ο άντρας μου ούτε η Νιάρα να τα τραβούν αυτά μαζί μου, αλλά τώρα μπλέξαμε...Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
ladycat
Διάσημο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Κατερίνα
Πολύ δραστήριο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Αθανασία
Πολύ δραστήριο μέλος
Φαντάζομαι ότι αυτό για τις φωνές και τις κακίες το γράφεις για αυτά που πιθανώς θα ακούσεις από τους γείτονες, αν ενοχληθούν. Αθανασία μου, κάνε εσύ αυτό που νομίζεις σωστό και αυτό που μπορείς, όσο μπορείς, και από όσο έχω συμπεράνει από αυτά που γράφεις και τον τρόπο που τα γράφεις σε αυτό το forum, είμαι σίγουρη ότι μπορείς πολύ εύκολα να υπερασπιστείς τον εαυτό σου και τις επιλογές σου απέναντι στον οποιονδήποτε! Και πάλι καλό κουράγιο και εύχομαι όλα να πάνε καλά για όλους σας!
Εννοείται ότι για "φωνές/κακίες" εννοώ τους κοντινούς μου (όχι όλους εμάς στο forum, όταν συμβαίνουν "φωνές" εδώ δεν πρέπει να μας συγχύζουν τόσο, Internet-ικά είναι
). Καλά που το είπες, μην το πάρει στραβά κανείς 

.Δεν έχω παράπονο γενικά από τους γείτονές μου, απλά δε θέλω να τους προκαλέσω.
μια σμβουλη παρε καποιον κτηνιατρο νσ σου πει τι μπορεις να κανεις αυτο πυ λεει ο ιωαννης το ειχε περασει ο γκρινιαρης σε ηλικια 8 μηνων αλλα ηταν τεραστιος δες αν εχει πυρετο απο τα αυτκια του κ καλο θα ηταν να τον βαλεις καπου μεσα στο σπιτι που ειναι ζεστα κ απομωνομενο απο την νιαρα μην την κολλησει
Ρώτησα ήδη τηλεφωνικώς τον κτηνίατρό μας (που θα δει το γατάκι αύριο), είπε πάνω κάτω ό,τι και ο isavvas. Αν και δεν είναι αισιόδοξος για το αν θα τη βγάλει καθαρή ο γατούλης...
Μέσα στο σπίτι αποκλείεται να το βάλω, είναι πολύ άρρωστο και αφού δεν έχει θεραπευτεί υπάρχουν κίνδυνοι και για τη Νιάρα και για μας. Ο κτηνίατρος με συμβούλεψε να τον κρατήσω στο μπαλκόνι, όπως έχουν τα πράγματα. Όταν παίρνεις άρρωστο γατί μέσα, τουλάχιστον να μην έχεις άλλο υγιές, κρίμα είναι. Έχει και ψύλλους (γι'αυτό τον ψέκασε χθες ο άντρας μου) και ποιος ξέρει τι άλλο. Οι μύξες του πετάγονται παντού (χάλια τα τζάμια), τα κακά του τα έκανε πάνω στα πλακάκια (δίπλα στις σκούπες) γιατί δεν ξέρει να χρησιμοποιεί τουαλέτα και δεν είναι ώρα να του μάθουμε... Πάντως ήταν στερεά κακάκια, όχι διάροια, άρα δεν τον πείραξε το γαλατάκι.
Ουφ!

Πάμε να ψηφίσουμε τώρα.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Αθανασία
Πολύ δραστήριο μέλος
Γυρίσαμε από το εκλογικό κέντρο, και άφαντο το γατάκι!
Ούτε στο κουτί του ούτε πουθενά στο μπαλκόνι (μέχρι μεσα στους κουβάδες κοιτάξαμε). Πήδησε σκόπιμα (? δεν το πολυπιστεύω) ή έπεσε κατά λάθος; Χτύπησε άραγε; Αλλά αν χτυπούσε πολύ πώς θα'φευγε μακριά; Γιατί ψάξαμε στον κήπο, στη γειτονιά, μέχρι στο οικόπεδο που τον βρήκαμε. Τίποτα...
Ο άλλος (ο πραγματικός Τόνι, αφού είναι πιο πορτοκαλής, όπως τότε που τον πρωτοείδαμε, ενώ ο αρρωστούλης πιο μπεζ) δεν έφυγε, έμεινε κάτω, κουρνιασμένος στην κολόνα της πιλοτής. Έφαγε καλά και το'ριξε στον ύπνο τώρα...
Ο άρρωστος γατούλης όμως δεν κάθισε στον κήπο. Άρχισαν να με τρώνε τα "αν" τώρα... Άκουσε ο καημένος που καβγαδίζαμε γι'αυτόν και πήγε να μας απαλλάξει από την παρουσία του;

Ξέρω, παραλογίζομαι, αλλά είναι καθαρά συναισθηματικό και όχι της λογικής. Αυτή θα'ρθει αργότερα. Τώρα στενοχωριέμαι!
Δε μας ήθελε; Τον πόνεσα που του σκούπιζα τη μυτούλα; Κι όμως, μου άπλωνε κάθε τόσο το "χεράκι" μέσα στην αδυναμία του και έγερνε το κεφαλάκι να τριφτεί επάνω μου. Δεν έδειχνε να με φοβάται, να με "μισεί"...
Αχ!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
ladycat
Διάσημο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Αθανασία
Πολύ δραστήριο μέλος
εισαστε ψηλα απο το εδαφος τα μικρα γατια εχουν ευκαμπτα κοκκαλα ψαξε απου γυρω εκει θα ειναι
1ος όροφος, και σχετικά χαμηλή πολυκατοικία. Έχει πέσει και η Νιάρα παλιότερα και δεν έπαθε τίποτα.
Ψάξαμε. Ψάχνουμε κάθε τόσο... Τον κήπο τον έχουμε χτενίσει. Στο οικόπεδο πήγαμε δυο φορές.
Ο Δημήτρης λέει μήπως πεθαίνει, το νιώθει και κρύφτηκε κάπου να σβήσει...

Κάτω παραμένει ο πιο ζωηρός μικρούλης. Αφήνω φαγητό, το τρώει.
Έχει και νεράκι. Είναι και στεγασμένος χώρος. Γιατί δεν έμεινε και ο άλλος;
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Αυτο, το εχουν κανει πολλες γατες μου. Οταν "ερχεται η ωρα τους" φευγουν μακρυα απο το σπιτι.Ο Δημήτρης λέει μήπως πεθαίνει, το νιώθει και κρύφτηκε κάπου να σβήσει...![]()
Αλλα κατα ποσο μπορει ενα μικρο και αδυναμο γατακι, να φυγει τοσο μακρυα?
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Αθανασία
Πολύ δραστήριο μέλος
**
Αλλα κατα ποσο μπορει ενα μικρο και αδυναμο γατακι, να φυγει τοσο μακρυα?
Πόσο μακριά sardela μου; Παντού τριγύρω πολυκατοικίες με κήπους, αυτοκίνητα, γωνιές και τρύπες όσες θέλεις.
Αδύναμο αδύναμο, αλλά πηδούσε το τοιχάκι (0,90μ. είπαμε) του μπαλκονιού...
Μην ξεχνάς ότι δε μυρίζει ούτε πολυτρώει για να δελεαστεί με φαγητό και να βγει. Αν ήταν η Νιάρα, θα δούλευε η τροφή.
Δεν καλοβλέπει κιόλας νομίζω, ήταν θολά τα ματάκια από δάκρυα κ.ά. βλεννώδη υγρά. Ούτε η φωνίτσα του ακούγεται, ανοιγόκλεινε το στόμα. Ακόμα κι αν θέλει να το βρούμε, δεν μπορεί να ανταποκριθεί.
Ανέβασα κι εγώ πυρετό, ο λαιμός με γδέρνει και με πιασανε κομμάρες... Αν δεν ήξερα ότι δεν κολλάς από τα γατάκια, θα'λεγα ότι την έπαθα, αλλά σύμπτωση. Άσε που το συνηθίζω να αρρωσταίνω όταν στενοχωριέμαι!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Θα παω και εγω καμια βολτα αργοτερα, πριν σκοτεινιασει προς τα εκει, μηπως και δω τιποτα. Μακαρι να βρεθει το μικρο...
Κριμα ειναι μετα απο τοση φροντιδα και αγωνια απο εσενα....
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Thanasis46
Πολύ δραστήριο μέλος
Αν έγινε έτσι όπως το λέω, τότε μπορεί και να μην πάει εκεί που το βρήκες, πριν βραδιάσει. Και μάλλον όταν θα σ ακούει να το φωνάζεις θα κρύβεται.
Είναι τελείως διαφορετική περίπτωση από το να έρθει μόνο του όπως έρχονται κάποιες φορές και ζητάνε φιλοξενία.
Σε τέτοιες περιπτώσεις νομίζω ότι θα πρέπει να γίνεται ως εξής: Να αποκτήσει οικειότητα μαζί σου στο χώρο που ζει, και όταν φτάσει σε σημείο να δείχνει τάση να σ ακολουθήσει φεύγοντας, τότε το παίρνεις στον κήπο. Κι όταν πάλι αρχίσει να δείχνει τάση να σ ακολουθήσει μέσα τότε να το αφήσεις να μπει. Κι εκεί πάλι σταδιακά κι όχι απότομα. Εχω παραδείγματα τέτοια με τελευταίο το γατούλη που δηλητηριάστηκε. Ενώ στην αυλή μ εμπιστεύονταν και μ ακολουθούσε μέχρι την πόρτα δίσταζε να μπει μέσα. Κι όταν ήρθε, τις πρώτες φορές έπρεπε η πόρτα να είναι ανοιχτή για να μείνει, μόλις έκανα ότι την κλείνω ανησυχούσε αναστατώνονταν την άνοιγα αμέσως, πήγαινε στην άκρη κοιτούσε έξω και τότε ηρεμούσε. Έγινε πολλές φορές αυτό μέχρι να μην τον νοιάζει που κλείνει η πόρτα και να αρχίσει να ασχολείται με το εσωτερικό του σπιτιού.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Αθανασία
Πολύ δραστήριο μέλος
**
Είναι τελείως διαφορετική περίπτωση από το να έρθει μόνο του όπως έρχονται κάποιες φορές και ζητάνε φιλοξενία.**
Έτσι ακριβώς! Το υποστηρίζω κι εγώ!
Με τη Νιάρα που μας ζήτησε και μας ήθελε, πήγαν όλα ρολόι...
Πάντα ερχόταν κοντά μας όταν ανοίγαμε την πόρτα. Ήρθε μόνη της στον κήπο και έμεινε με τη θέλησή της. Ίσως γίνει αυτό τώρα με τον άλλο μικρό. Τον τάισα αργά το πρωί κι απόγευμα και θα ξανακατέβω για βράδυ (αν τον βρω, γιατί τώρα που ήρθαν και τ'αυτοκίνητα των άλλων πρέπει να κρύφτηκε).
Με το ζόρι δε γίνεται τίποτα. Ελπίζαμε όμως να πάρει λίγο επάνω του, να τον αφήσουμε στον κήπο με το ζεστό κουτάκι σε μια γωνίτσα να βρίσκει καταφύγιο και τροφή όποτε θέλει. Δε θα τον δέναμε μετά κάτω!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Αθανασία
Πολύ δραστήριο μέλος
**
υγ:Σε καμία περίπτωση δεν θέλω να θεωρήσεις ότι σου δίνω συμβουλές. Κουράγιο προσπαθώ να σου δώσω!
Όπως κι αν εξελίσσονται τα πράγματα, θέλω να πω ότι τελικά αυτό το site μας βοηθά περισσότερο σε τέτοιες στιγμές, έστω γι'αυτό το απλό "κουράγιο" που είπε η Κατερίνα... Όσοι βρέθηκαν σε παρόμοια θέση καταλαβαίνουν, αλλά και όλοι εδώ πιστεύω ότι θα μπορούσαν να βρεθούν σε τέτοια θέση άρα είναι οι καλύτεροι ακροατές σε κρίσεις σαν αυτή που πέρασα σήμερα! Να τα έλεγα στη μάνα μου; Την πρώτη φορά που της ανέφερα την επίσκεψη του Τόνι (υγιής και ζωηρός εκείνος τότε) την έπιασε πανικός του στυλ "δε θ'αρχίσεις να μαζεύεις γατιά τώρα;". Στις φίλες μου; Άσχετες από γάτες, τι να καταλάβουν; Το πολύ πολύ να με κορόιδευαν λιγάκι που με πιάνει τέτοια υστερία για ένα γατί.
Δε λέω, ήθελε ψυχραιμία και ηρεμία! Έλα που δεν την είχα! Και έλα που ακόμα και ο άντρας μου τα λάθος λόγια μου'λεγε και με χειροτέρευε. Μια παρηγοριά ήταν και η κουβέντα εδώ. Η όποια ανταπόκριση, οι όποιες συμβουλές. Δεν έχει σημασία αν ήταν λειτουργικές ή όχι, σημασία ήταν ότι προέρχονταν από ανθρώπους που ενδιαφέρονται!
Και γι'αυτό το βρίσκω χρήσιμο το site. Αρκετα από τα άλλα θέματα είναι για να περνάμε την ώρα μας. Δεν ήθελα να υποβαθμίσω κάτι, ίσα ίσα, πρώτη και καλύτερη γράφω και σε πολλά απ'αυτά!
Αθανασια τα αλλα θεματα ειναι αλλα θεματα και συζητιουνται κι αυτα οταν ειναι ωρα! **
Ναι, Γιώτα, αυτό λέω κι εγώ. Ελπίζω να μη θύμωσες!
Μόνο που η μεγάλη βοήθεια έρχεται όταν χάνεις τη γάτα σου, όταν είναι άρρωστη, όταν συμβαίνουν διάφορα όπως το δικό μου τωρινό και δεν έχεις πού να τα πεις. Αυτό εννοούσα και αυτό είναι η ουσία τελικά!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
giota
Πολύ δραστήριο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
giota
Πολύ δραστήριο μέλος
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
chouzouris
Πολύ δραστήριο μέλος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Αθανασία
Πολύ δραστήριο μέλος
Καλημέρα.
Το αρρωστούλι πουθενά!
Το άλλο όμως, το ζωηρούλι, έμεινε στον κήπο (αυτό ήρθε μόνο του εδώ!!!) Πρωί πρωί που κατέβηκε ο άντρας μου στο γκαράζ, το είδε που κούρνιασε στο μικρό σκάμμα πλάι στην κολόνα της πιλοτής. Με ειδοποίησε και κατέβηκα. Για πολλή ώρα προσπάθησα να το πιάσω, να δω αν είναι σίγουρα αρσενικό. Γιατί, είπαμε, φαίνεται να'ναι αυτός ο Τόνι που'χαμε ξαναδεί παλιά, ο άλλος ο άρρωστος ήταν πιο μπεζ ενώ ο Τόνι πορτοκαλίζει. Κατά τ'άλλα είναι ίδια, πού να βρεις άκρη! Ίδια μούρη-μάτια, ίδιο μέγεθος, ίδια ουρά κ.λ.π. Δίδυμα;
Αν βγει θηλυκό, θα μιλάμε για τρίδυμα!
Δεν κατάφερα να τον πιάσω, έτρεχε πάνω κάτω. Έφαγε τις κροκέτες κοτόπουλο που του'δινα, του άλλαξα και το νεράκι. Με φωνές και παράπονο. Από πάνω, άλλο παράπονο: η Νιάρα στο μπαλκόνι μες στη γκρίνια!!!
Τούτον εδώ δε θέλω να τον πιάσω να τον φέρω επάνω. Μόνο να του καθαρίσω τη μουρίτσα από τα χώματα μόλις μπορέσω...
Φαίνεται καλά. Έχει δύναμη, ταχύτητα και φωνή καμπάνα!
Όταν ήρθα επάνω, η Νιάρα έκανε μούτρα. Με δάγκωσε κιόλας από τα νεύρα της! (τις έφαγε τις μυτιές της και εξορία στο μπαλκόνι!)
Προηγουμένως, τρελάθηκε να κάνει έρευνες στο μικρό μπαλκόνι (εκεί που είχαμε το άρρωστο), να μυρίζει, να σκαλίζει το κουτί. Την τουαλέτα και το νερό του τα πετάξαμε. Το κουτί το πλύναμε και το ψεκάσαμε λοσιόν για να το κατεβάσουμε μπας και μπει ο άλλος αργότερα. Πρέπει να φοβάμαι για μικρόβια; Εννοώ για τη Νιάρα, που το μύριζε κ.λ.π. Τη ζηλιαρόγατα! Να με δαγκώσει επειδή τάισα το μικρό! Και μόλις μπήκα τη χάιδευα και της γλυκομιλούσα για ώρα...
Ο αρρωστούλης δεν ξαναφάνηκε εδώ. Σε λίγο που θα βγω θα περάσω και από το γνωστό οικόπεδο.
Πολύ ψυχοφθόρα ιστορία. Σήμερα νέα μέρα! Κι εγώ πιο ήρεμη (3ο ηρεμιστικό πριν κοιμηθώ όμως...) και δε νομίζω ότι είμαι άρρωστη, ψυχολογικό ήταν.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:Tα παρακάτω 1 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
-
Φορτώνει...
-
Το forum μας χρησιμοποιεί cookies για να βελτιστοποιήσει την εμπειρία σας.
Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, συναινείτε στη χρήση cookies στον περιηγητή σας.


Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool