Τι διαβάζετε τώρα;

Τελικά Φωτεινούλα από τον φίλο μας τον Γκοβόστη διάβασες τους αδελφούς ή από Ίνδικτο;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Από Γκοβόστη, με περίμεναν χρόνια στη βιβλιοθήκη! Από Ίνδικτο έχω διαβάσει παλιότερα τους δαιμονισμένους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Και σαν σύνολο ποια από τις δύο εκδόσεις θα πρότεινες?
Εγώ έχω διαβάσει τον ηλίθιο από Γκοβόστη και η αλήθεια είναι, ότι έμεινα αρκετά ικανοποιημένη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κοίτα, με Αλεξάνδρου μεγάλωσα! :P Αλλά και η μετάφραση από Ίνδικτο, καθώς και η επιμέλεια (κάτι που λείπει από Γκοβόστη), εξαιρετικές!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
b102664.jpg


Παρά τον αποθαρρυντικό όγκο του είναι πολύ ευκολοδιάβαστο. Αν και, δεν ξέρω, όχι ο Ellroy που περίμενα....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
DSCN2124.jpg
Είναι αυτό που γυρίστηκε και σε ταινία. Το διάβασμα βρίσκεται υπό εξέλιξη, θα σας πω όταν το τελειώσω:P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
b102664.jpg



Παρά τον αποθαρρυντικό όγκο του είναι πολύ ευκολοδιάβαστο. Αν και, δεν ξέρω, όχι ο Ellroy που περίμενα....
Το έχω και δεν λέω να το διαβάσω.:redface:

DSCN2124.jpg
Είναι αυτό που γυρίστηκε και σε ταινία. Το διάβασμα βρίσκεται υπό εξέλιξη, θα σας πω όταν το τελειώσω:P
Την καλύτερη δουλειά κάνεις. ΄Ετσι ήθελα να το κάνω κι εγώ, πρώτα να διαβάσω το βιβλίο και μετά να δω την ταινία.;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μπέσσυ μου καθόλου δύσκολο δεν είναι, να το ξεκινήσεις! ;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πάντως παιδιά μου, ομολογώ οτι το προσωπικό της ύφος γραφής (περισσότερο από εκείνο από τον "Άγιο της μοναξιάς"της) αν και ενδιαφέρον, με έχει λίγο κουράσει:/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μπέσσυ μου καθόλου δύσκολο δεν είναι, να το ξεκινήσεις! ;)
Μόλις τελειώσω αυτό που διαβάζω τώρα, αν δω πως έχω διάθεση θα το ξεκινήσω. Είναι που δεν έχω διαβάσει τίποτα άλλο δικό του και πάντα νοιώθω διστακτική...:hmm:
Τώρα διαβάζω το "΄Ενας χειμώνας με τον Μπωντλαίρ" του Harold Cobert.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Να μας πεις εντυπώσεις, δεν το ξέρω! :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
b101416.jpg


Eίναι το καλοκαίρι του 1956. O Στίβενς, ένας ηλικιωμένος μπάτλερ, το έχει πάρει επιτέλους απόφαση να κάνει διακοπές - ένα εξαήμερο ταξίδι με το αυτοκίνητο στη δυτική πλευρά της Aγγλίας. H περιήγησή του ωστόσο αναστατώνεται από τις αναμνήσεις μιας ολόκληρης ζωής που την ανάλωσε προσφέροντας τις υπηρεσίες του στο μακαρίτη λόρδο Nτάρλινγκτον, αλλά κυρίως από την ολοένα και πιο οδυνηρή αναπόληση της σχέσης του με την οικονόμο του σπιτιού, τη δεσποινίδα Kέντον. Για πρώτη φορά στη ζωή του, ο Στίβενς αναγκάζεται να διερωτηθεί αν, τελικά, όλα αυτά που έκανε άξιζαν τον κόπο...

"T' απομεινάρια μιας μέρας" είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας των τελευταίων χρόνων, το μυθιστόρημα που έκανε διάσημο σε όλο τον κόσμο τον Kαζούο Iσιγκούρο. (Bραβείο Mπούκερ 1989).
Αγάπησα Ισιγκούρο....
b121926.jpg

Το βιβλίο "Μία γυναίκα στο Βερολίνο" είναι ένα συναρπαστικό ημερολόγιο πολέμου και κατοχής που δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο παρόμοιο. Πρόκειται για τη ματιά ενός θύματος, μιας γυναίκας που βιώνει και καταγράφει την ανελέητη επίθεση σε βάρος ενός άμαχου πληθυσμού. Η αφήγησή της χαρακτηρίζεται από θάρρος, από εντυπωσιακή πνευματική εντιμότητα και από τις ασυνήθιστες δυνατότητες της να αντιλαμβάνεται και να παρατηρεί. Είναι μία από τις συγκλονιστικότερες προσωπικές αφηγήσεις σχετικά με τις συνέπειες του πολέμου και της ήττας. Είναι επίσης ένα από τα πλέον αποκαλυπτικά κομμάτια κοινωνικής ιστορίας που θα μπορούσε να φαντασθεί κανείς.
(Άντονι Μπίβορ)

Μία εκπληκτική μαρτυρία -το εξαιρετικό ημερολόγιο μιας γυναίκας που βίωσε από πρώτο χέρι τη ρωσική κατοχή του Βερολίνου.
Για οχτώ εβδομάδες, καθώς το Βερολίνο έπεφτε στα χέρια του ρωσικού στρατού, μία νεαρή γυναίκα που ζούσε μόνη της στην πόλη κατέγραψε τις καθημερινές εμπειρίες της ίδιας και των γειτόνων της, αποφασισμένη να περιγράψει την κοινή μοίρα εκατομμυρίων ανθρώπων.

Χωρίς κανένα οίκτο απέναντι στον εαυτό της, αλλά με μοναδική οξυδέρκεια και ενάργεια, η ανώνυμη συγγραφέας περιγράφει μια λεηλατημένη πόλη και τους περιδεείς κατοίκους της που αγωνίζονται σκληρά για να επιβιώσουν μέσα στα ερείπια, χωρίς τροφή, θέρμανση ή νερό. Με καθαρό βλέμμα και δίχως περιττούς συναισθηματισμούς περιγράφει τις ανθρώπινες αντιδράσεις των Βερολινέζων συμπατριωτών της αλλά και τη δειλία τους, καθώς η αξιοπρέπεια τους καταρρακώνεται πρώτα από την πείνα και έπειτα από τους Ρώσους. Με παραστατικές λεπτομέρειες που σοκάρουν με την αμεσότητα τους, αφηγείται τις ταπεινώσεις στις οποίες υποβάλλονται πάντα οι γυναίκες σε μια πόλη υπό κατοχή: τους βιασμούς που υφίστανται οι περισσότερες, ανεξαρτήτως κάλλους ή ηλικίας. Μέσα από αυτές τις δοκιμασίες, η ίδια διατηρεί την αισιοδοξία της, την αξιοπρέπεια και την εκπληκτική θέληση της να επιβιώσει μέχρις ότου αποκατασταθούν η ομαλότητα και η ασφάλεια στην πόλη της.

Το βιβλίο "Μία γυναίκα στο Βερολίνο" είναι ένα σημαντικό ντοκουμέντο και ταυτόχρονα ένα σπουδαίο λογοτεχνικό έργο.
Το διαβάζω τώρα. Απίστευτα δυνατό...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Το πρώτο το έχω διαβάσει και έχω δει και την ταινία που είναι εξαιρετική μεταφορά στην οθόνη.
Το δεύτερο δεν το ήξερα καν, αλλά αφού μου αρέσει πολύ ο τρόπος γραφής του συγγραφέα, θα το έχω στα υπ' όψιν κι αυτό.;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
e-go_o_i_agnoia.jpg


Είναι το τελευταίο μυθιστόρημα του Κούντερα, πρόκειται για ένα δοκίμιο στην ουσία για τους ξενιτεμένους. Συγκινητικό, προσεγγίζει τη μετανάστευση και ό, τι συνεπάγεται αυτή με πολλή αλήθεια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κάποια ήταν δώρο, κάποια πάλι όχι. Τουλάχιστον θα έχω να ασχολούμαι τους πρώτους μήνες του 2015 :D
P080115_17.29.jpg

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Συνημμένα

  • P080115_17.29.jpg
    P080115_17.29.jpg
    2,1 MB · Εμφανίσεις: 9
  • P080115_17.29.jpg
    P080115_17.29.jpg
    2,1 MB · Εμφανίσεις: 9
Οι εκλογές λοιπόν έχουν τελειώσει εδώ και καιρό, όπως και ο πρώτος καιρός της νέας κυβέρνησης. Πράγματα που τράβηξαν την προσοχή ακόμα και των πιο αδιάφορων από εμάς στα πολιτικά νέα.:whistle:
Καιρός να επιστρέψουμε σε πιο ευγενείς ασχολίες, όπως το διάβασμα.:P
Τις γιορτές των Χριστουγέννων λοιπόν είχα πάρει αρκετά βιβλία, τα οποία και εξεκοκκάλισα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Μερικά του Καμιλλέρι, 2-3 της Αγκάθα Κρίστι και 2 του Γιώργου Γραμματικάκη. Πάντα μέσα στο πλαίσιο των ενδιαφερόντων μου όπως βλέπετε.;)
Και αφού τα τελείωσα έψαχνα να βρω τι να διαβάσω, γιατί τα περισσότερα τα έχω διαβάσει αρκετές φορές και τα καινούργια δεν γινόταν να τα ξαναδιαβάσω τόσο σύντομα...:/:
Ψάχνοντας λοιπόν στις βιβλιοθήκες μου βρήκα δυό βιβλία που μας είχε φέρει δώρο (σαν ένα ευχαριστώ) η κοπέλα που είχε βρει τον White και μας τον είχε φέρει για να τον φιλοξενήσουμε. Θυμάμαι τότε είχα διαβάσει τις περιλήψεις και είδα πως διαδραματίζονταν τον 10ο αιώνα μΧ και δεν ένοιωσα την παραμικρή διάθεση να διαβάσω κάποια από αυτά. :fool:
Μη έχοντας όμως κάτι να διαβάσω τώρα και επειδή όπως έλεγε και η μάνα μου "καλόμαθε η γριά στα σύκα", όπου σύκα είναι τα καινούργια και εντελώς αδιάβαστα βιβλία, αποφάσισα να διαβάσω το πρώτο.
Το τελείωσα μέσα σε 3 μέρες και έπιασα αμέσως και το δεύτερο μια και με συνάρπασε κυριολεκτικά. Η συγγραφέας λέγεται ΄Ελις Πήτερς και είναι ψευδώνυμο αλλά δεν θυμάμαι τώρα το πραγματικό όνομα γιατί μόλις τα τελειώσα τα δάνεισα στην αδελφή μου που τα πήρε μαζί της στο χωριό του άντρα της που πήγαν για Πάσχα.
Γεμάτη λοιπόν ανυπομονησία και ελπίδα, πήγα σε ένα καινούργιο public που έχει ανοίξει στην περιοχή μου για να βρω και άλλα βιβλία της. Αλλά δυστυχώς δεν είχαν κανένα...:(
Μου είπαν πως μπορούν να μου φέρουν αν τους πω τίτλους και εκδόσεις, αλλά δεν είχα τα βιβλία μαζί μου γιατί όπως είπα τα δάνεισα στην αδελφή μου. Οπότε πήρα κι εγώ κάποια από τα παλιά μου ενδιαφέροντα.;)
΄Ενα της Αγκάθα Κρίστι με τίτλο Κρυφός Αντίπαλος και 5 του Αντρέα Καμιλλέρι με τους εξής ενδιαφέροντες τίτλους:
1) Υποχρεωτική πορεία
2) Χάρτινο φεγγάρι
3)Ο κλεμμένος ουρανός
4) Σιωπή
5)Ο χορός του γλάρου.


Οπότε σκοπεύω αυτές τις μέρες, (μια και έχουν φύγει όλοι για Πάσχα και έχω βρει την ησυχία μου:P), να ξεπατωθώ στο διάβασμα. Και μην παραξενευτείτε καθόλου αν με βλέπετε μέσα στο σάιτ και δεν απαντώ, θα είναι γιατί θα είμαι βυθισμένη στην ανάγνωση κάποιου μυστηρίου.:yahoo:

Υ.Γ. Αλεξάνδρα μου θέλω εμότικον για μυστήριο εδώ.:whistle:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
smiley-chores040.gif
Ιεφτασεεεεεεε!

Σε μυστήριο έχω, αν σου κάνει ,
Σέρλοκ Χολμς
smiley-char145.gif

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τέλειο, απλά τέλειο! :D
smiley-char145.gif

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
"Ποιός μίλησε?"
smiley-char062.gif
"Είπε η γυναίκα-αράχνη και άξαφνα το φως άρχισε να τρεμοσβήνει... αφήνοντας από το ανοιχτό παράθυρο το σκοτάδι να
συνοδεύει τα φαντάσματα των παλιών θυμάτων της..."
smiley-gen153.gif


:hehe: Βάσω μου ένα απόσπασμα από ένα δικό μου αστυνομικό, αν ποτέ έγραφα..:P Όμως όχι μόνο δεν γράφω, τελευταία ούτε διαβάζω (ντροπή μου), παρά κάθομαι και χαλαρώνω στον καναπέ μπροστά στην τηλεόραση, εκεί με παίρνει κι ο ύπνος και σέρνομαι στο κρεβάτι αργότερα..
Αλλά όχι για πολύ, πιστεύω θα περάσει κι αυτή η φάση "μη διαβάσματος" γιατί με περιμένουν αρκετά αδιάβαστα βιβλία στη βιβλιοθήκη
t09005.gif

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
"Ποιός μίλησε?"
smiley-char062.gif
"Είπε η γυναίκα-αράχνη και άξαφνα το φως άρχισε να τρεμοσβήνει... αφήνοντας από το ανοιχτό παράθυρο το σκοτάδι να
συνοδεύει τα φαντάσματα των παλιών θυμάτων της..."
smiley-gen153.gif


:hehe: Βάσω μου ένα απόσπασμα από ένα δικό μου αστυνομικό, αν ποτέ έγραφα..:P Όμως όχι μόνο δεν γράφω, τελευταία ούτε διαβάζω (ντροπή μου), παρά κάθομαι και χαλαρώνω στον καναπέ μπροστά στην τηλεόραση, εκεί με παίρνει κι ο ύπνος και σέρνομαι στο κρεβάτι αργότερα..
Αλλά όχι για πολύ, πιστεύω θα περάσει κι αυτή η φάση "μη διαβάσματος" γιατί με περιμένουν αρκετά αδιάβαστα βιβλία στη βιβλιοθήκη
t09005.gif
Δεν έχεις ιδέα πόσο σε ζηλεύω...:redface: Αδιάβαστα βιβλία στην βιβλιοθήκη, όνειρο θερινής νυκτός για μένα μια και έχει να ανοίξει η τηλεόραση από τότε που ζούσε ο Γιώργος.:(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top