Μόλις γύρισα από τη Μέμη και προσπαθώ να συνειδητοποιήσω τι έγινε. Ο Χιόνης ήταν λίγο ζαλισμένος και φοβισμένος όταν τον πήραμε από τον γιατρό και νιαούριζε παραπονιάρικα. Τον πήγαμε κατευθείαν στο σπίτι της Μέμης όπου ενώ στην αρχή ήταν φοβισμένος και δεν έβγαινε από την τσάντα του, μετά τα πρώτα 5 λεπτά περιεργαζόταν το σπίτι από άκρη σε άκρη. Ήταν που είπε ο γιατρός ησυχία και ξεκούραση...
Το πιο αστείο ήταν η γνωριμία με τον Μέμο! Έπρεπε να το δείτε. Φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό το Γιάννη!!!... Μετά από λίγο ο Χιόνης απλά τον αγνοούσε και ο Μέμος έπαιζε σαν παλαβός με τον Κώστα. Τι γέλιο!!!
Μέχρι και ο άνδρας μου που δεν τρελλένεται για γάτες, σ' όλη την επιτροφη μου μιλούσε γι'αυτόν.
Όλα πήγαν τελικά καλά, μέχρι στιγμής τουλάχιστον. Μένει να δούμε πως θα προσαρμοστεί ο Χιόνης και κυρίως η κόρη τη Μεμης με τον Χιόνη. Θα είμαστε σε επικοινωνια και ελπίζω να μην υπάρξει κανένα προβλημα. Προσπαθώ να σκέφτομαι θετικά.Οτι ο Χιόνης βρήκε ένα ζεστό σπίτι με ανθρώπους που αν δεν τον αγαπάνε ακομα, σίγουρα θα τον αγαπήσουν και είναι καλά στην υγεία του. Μεγάλη εξέλιξη σπό τοτε που τον βρήκα ετοιμοθάνατο και κοκκαλιαρη στο δρόμο.
Όμως δεν παύω να νιώθω τύψεις που τον έδωσα. Θα μου λείψει πολύ, ήδη μου λείπει, αλλά θα μαθαίνω νέα του μέσα από το forum αν δηλαδή εξακολουθείτε να με θεωρείτε μέλος σας τώρα που δεν έχω γατούλα.