Η Ασπασία είμαι. Μέμη λένε την κοπέλα που τον πήρε. Αλλά πάλι αυτά ίσχυαν χθες. Έχω μιλήσει αρκετές φορές από το πρωί με τη Μέμη και μου είπε ότι δεν μπορεί να τον κρατήσει.
Πολύ σύντομη η διαμονή του εκεί αλλά τι να γίνει. Νιαουρίζει απ'ότι μου είπε συνέχεια, σαν να κλαίει και πηγαίνει συνέχεια προς τις πόρτες σαν να θέλει να φύγει. Η κόρη της δεν θέλει΄ούτε να τον βλέπει και ο Χιόνης δεν αφήνει την Μέμη να τον χαϊδέψει, ειδικά όταν είναι κι ο Μέμος εκεί κοντά! Τι να πω... Λες και είναι άλλο γατάκι...

Δεν ξέρω αν κάποιος από εσάς είχε τέτοια αντίδραση μετά από στείρωση στη γάτα του. Αναρωτιέμαι μήπως έχει ενόχληση και γί'αυτό αντιδράει έτσι. Ή του έπεσαν όλα μαζί, η στείρωση και η αλλαγή περιβάλλοντος. Το θέμα είναι ότι το απόγευμα θα πάω να τον πάρω. Η Μέμη δεν μπορεί να τον κρατήσει άλλο. Στεναχωριέμαι γιατί ο καημενούλης μου έχει αλλάξει περιβάλλον πόσες φορές μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα. Από το δρόμο στο γιατρό, απ'το γιατρό στο σπίτι μου, απ'το σπίτι μου στη Μέμη και τώρα πάλι πίσω.
Κι όταν βρω κάπου αλλού να τον δώσω πάλι αλλαγή....
Αναρωτιέμαι μήπως θα ήταν καλύτερα να τον είχα αφήσει στη μοίρα του. Ο άνδρας μου πάντα μου λέει ότι δεν πρέπει να επεμβαίνουμε στη φύση. Μήπως έχει δίκιο τελικά?
Τώρα πια φοβάμαι ότι έχασα και τους άλλους 2-3 που είχαν πάρει και τον ζητούσαν. Φαντάζομαι ότι θα έχουν βρει άλλο γατάκι. Να δω τι θα κάνω....