Τι να κάνω με τον Χιόνη;

Όλα θα πάνε καλά! Πάρε τον γατούλη σου πίσω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
ολα πηγαν λαθος απο τη στιγμη που τον πηγες Ασπασια.δεν αφηνεις στειρωμενο γατο στα κρυα και να ψαχνει το σπιτι,ηταν λογικο να αγχωθει.ποσο μαλλον να του δειξεις νεο γατακι τη στιγμη που εκεινος το μονο που ηθελε ηταν ενα ζεστο και ησυχο μερος μεχρι να συνελθει πληρως...:/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ο.Κ. Εχεις δίκιο, αλλά συμφωνησε και ο γιατρός ότι είναι καλύτερα αν μείνει σε σπίτι παρά στο σπιτάκι του κήπου που μπορεί να είναι άνετο και οικείο και με το κρεββάτι του, αλλά έχει υγρασία και κρύο και φασαρία από τις άλλες γάτες αλλά και την οικοδομή δίπλα. Μόνο ζεστασία και ησυχία δεν θα είχε. Επίσης, με είχε διαβεβαιώσει η Μέμη, η οποία επέμενε να της τον πάω αφού τον στειρώσω, ότι θα τον έχει στο δωμάτιό της μέχρι να συνέλθει πράγμα που προφανως δεν έκανε.
Δεν προσπαθώ να δικαιολογηθώ, δεν έχω λόγο άλλωστε. Μάζεψα ένα άρρωστο γατάκι από το δρόμο, το έκανα καλά, του έδωσα σπιτι και τροφή, το στείρωσα και προσπαθώ εδώ και τόσο καιρό να του βρω μια οικογένεια για να περάσει καλά την υπόλοιπη ζωή του.
Απ' ότι φαίνεται όμως δεν είναι και τόσοι πολλοί οι πραγματικοί ζωόφιλοι όπως πίστευα όταν απευθύνθηκα στο site για να βρω λύση στο πρόβλημά μου. Γιατί άλλο να το παίζεις εν γένει ζωόφιλος και ειδικά γατόφιλος και άλλο το να είσαι. Δηλαδή τι, προτιμάνε όλοι ένα μωρό γατάκι γιατί έχει "γουστο" και όταν μεγαλώσει και το βαρεθούν το διώχνουν και έναν μεγαλύτερο σε ηλικία γάτο τον ρίχνουν στο "πυρ το εξώτερον"? Στον Καιάδα ο Χιόνης και ο κάθε Χιόνης που δεν είναι μικρός και χαριτωμένος?
Μου θυμίζει τα ορφανοτροφεία που είναι γεμάτα παιδάκια που δεν τα θέλει κανείς, επέιδή δεν είναι ξανθα και γαλανομάτικα ή επειδή δεν είναι πια μωρά αλλά λίγο μεγαλύτερα. Είμαστε λίγο υποκριτές ή μου φαίνεται?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ακουσε με και μην κανεις πανικοβλητες κινησεις δεδομενων των ενοχων σου και του οτι απο τη μια τον εχεις αγαπησει απο την αλλη οτι πρεπει να τον δωσεις το ζωακι ηδη αντιδρουσε απο την προηγουμενη οποτε ηρεμησε καταρχας ειναι τριτη μεση της βδομαδος ξαναδοκιμαστε το σκ.
Και μιας και εισαι ανυπομονη γατομαμα ασε χρονο στα πραγματα και κανε οσα σου ειπα εστω δοκιμαστε τα ουτως η αλλως θα τα ξανακανεις με τον νεο ιδιοκτητη. Μη μπερδευεις το πως ειναι ο χιονης στον κτηνιατρο με το πως ειναι με δυο πανικοβλητες μαμαδες και μια κορη και γατο με αμφιθυμα αισθηματα χρειαζεστε χρονο αν το θελετε.
Ακομα και τα ορφανα θελουν χρονο και καλο ειναι να δεις λιγο τα πραματα απο τη πλευρα των ζωων μην προβαλεις δικα σου αισθηματα αν και καταλαβαινω πως αισθανεσαι δεν βοηθας το χιονη ετσι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δεν προβάλλω δικά μου αισθήματα στο γατο.Ισα-ισα που όταν είμαι κοντά του και τον χαιδεύω με ηρεμεί πολύ. Όσο για το να ξαναδοκιμάσω το Σ/Κ με τη Μέμη τουλάχιστον αποκλείεται αν κρίνω από τα πανικόβλητα άπανωτά μηνύματα που μου έστειλε από το πρωί. Δεν θέλω κι όλας! Ν.Σμυρνη - Ανω Γλυφάδα δεν είναι μια διδρομή που μπορώ να κάνω καθημερινά. Δηλαδή αν τον πάω στη Σύρο θα πρέπει να πηγαίνω 2-3 φορές την εβδομάδα να δω τι κάνει? Δεν είναι μια γάτα που μεγάλωσε μέσα σε σπίτι μαζί μου οπότε να έχει δεθέι τοσο πολύ. Βλέπω πως συμπεριφέρεται και σε άλλους που δεν συμπαθούν και ιδιαίτερα τις γάτες π.χ. τη μαμα μου, τον άνδρα μου ή την αδελφή μου. Κανένα απολύτως πρόβλημα! Ακόμα και όταν ζούσε στο δρόμο έκανε συχνές επισκέψεις στο σπίτι της θείας μου που έμενε στο ισόγειο. Τον είχε βρει πολλές φορές να περιπλανιέται μέσα στο σπίτι, αφού έμπαινε από την ανοιχτή μπαλκονόπορτα. Δεν νομίζω λοιπόν ότι τον "ξενισε" ή τον φόβισε το άγνωστο περιβάλλον και οι άγνωστοι άνθρωποι τόσο. Μάλλον κάτι στην συμπεριφορά τους τον ενόχλησε ή είχε αρνητική αντιμετώπιση από την αρχή.
Γι'αυτό, ξαναλέω, όποιος θέλει να υιοθετήσει γατάκι πρέπει από την αρχή να ξεκαθαρίσει αν το θέλει πραγματικά αυτός και τα άλλα μέλη της οικογένειάς του και όχι ξαφνικά εκεί που τρελλενόταν γι'αυτό να αρχίσει να του ξυνίζει και να του βρωμάει....
Και τώρα κλείνω γιατί είμαι πραγματικά πολύ θυμωμένη!!!:mad: :mad: :mad: :mad: :mad: :mad: :mad:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ασπασία το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να ηρεμήσεις, κυρίως για το δικό σου καλό. Καταλαβαίνω από αυτά που γράφεις ότι έχεις πανοκοβληθεί και απελπιστεί. Αν όμως δεν ηρεμήσεις και δεν δεις τα πράγματα λογικά λύση δεν θα καταφέρεις να βρεις.
Περιμενε καταρχήν μήπως σου απαντήσει το παλικάρι που είχε ενδιαφερθεί. Βάλε αγγελίες όπου μπορείς (interpet, περιοδικά εφημερίδων κλπ) και κάνε λίγο υπομονή. Σίγουρα κάποιος θα βρεθεί για το Χιόνη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ειναι δύσκολο να τα ζει κανείς όλα αυτά και σίγουρα στρεσογόνο! Μην απελπίζεσαι όμως και να δεις που θα βρεθεί λύση. :up: . Μπράβο για όσα κάνεις

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πήγα και πήρα το μωρό μου πίσω!:)
Όταν πήγα ήταν στην κρεββατοκάμαρα ήρεμος μάλλον επέιδή ήταν κλεισμένος μέσα μόνος του. Με το που με είδε μου τρίφτηκε λίγο πιο δισταχτηκα όμως απ'ότι συνήθως. Αναγνωριστικά θα έλεγα. Όταν όμως είδε την τσάντα του τρομοκρατήθηκε και κρύφτηκε κάτω από το κρεββάτι.Χρειάστηκε να επιστρατεύσω τον Κώστα για να τον βγάλω. Μετά αφού το χάιδεψα λιγάκι να ηρεμησει τον έπιασα από το σβέρκο και τον έβαλα λιγο με το ζόρι θα έλεγα μέσα. Μάλλον η τσάντα του θύμησε το γιατρό και την "περιπέτεια" της στείρωσής του και δεν ήθελε να ξαναμπει.:hmm: Η Μέμη είχε τα πράγματά του έτοιμα στις σακκούλες (κατα πάσα πιθανότητα δεν τα είχε βγάλει καν!) τα πήραμε και φύγαμε. Σ'όλη τη διαδρομή ο Κωστας μου έλεγε να είμαι ψύχραιμη και να μην πω τίποτα. Τελευταία στιγμή όμως δεν άντεξα και είπα, ότι "από τη στιγμή που ήξερες ότι η κορη σου δεν θελει άλλη γάτα για μου είπες να στον φέρω" μου απάντησε ότι "περίμενε ότι θα είναι πιο φιλικός και κοινωνικός"! 'Αντε να κάνει κάποιος από εμάς στείρωση και μετά να δούμε πόσο φιλικός και κοινωνικός θα είναι! Σε συνδυασμό μάλιστα και με ξεσπίτωμα!! Αυτό που με έβγαλε εκτός εαυτού σήμερα και ήμουνα από το πρωί έξαλλη ήταν που σε μήνυμα μου είχε γράψει ότι ο Χιόνης έκανε "χχχχχχχχχχχχχ" στην κόρη της και γι'αυτό δεν τον ήθελε. Σε οποίον το είπα γέλασε! Δεν κάνει έτσι ούτε σε σκύλους πόσο μάλλον σε άνθρωπο. Εκτός ισως αν του κάνει κάτι που δεν ξέρω γιατί κανείς μας δεν τον έχει πειράξει ποτέ. Εδώ χθες στην πρώτη συνάντηση με τον μικρό Μέμο ο Χιόνης έκανε πίσω και προσπαθούσε να τον αποφύγει, ενώ ο μικρός καμπούριασε τη ράχη του, του σηκώθηκε η τρίχα και έκανε "χχχχχ" στο Χιόνη! Μάλιστα το σχολιάσαμε και γελάσαμε ότι ο μικρος είναι πιο επιθετικός! Μην τρελλαθούμε κιόλας! Τρομαγμένος και πονεμένος ήταν ο μικρούλης μου, πως να είναι φιλικός και κοινωνικός!
Δεν του δόθηκε χρόνος ούτε ευκαιρία...:/:
Γυρίσαμε σπίτι και με το που του άνοιξα την τσάντα ανέβηκε πανευτυχής στο κρεββατι του κι άρχισε να τριβεται στα παιχνίδια του. Επειδή όταν είπα στη μαμα ότι θα τον ανεβάσω σπίτι χτυπησε απ' ότι μου είπε ο άνδρας μου 20 πίεση κι επειδή έχει περάσει κι ένα ελαφρύ εγκεφαλικό πριν μερικά χρόνια ειπα νε μην το διακινδυνεύσω. Τον ξαναπήγα στο σπιτάκι του κήπου, αλλά του έβαλα μια θερμοφόρα ανάμεσα στην κουβέρτα στο κρεββάτι του και ένα ηλεκτρικό καλοριφερ που έστειλα ον Κώστα να αγοράσει πριν πάμε να τον πάρουμε. Δεν το έχει πλησιασει ακόμα, μάλλον το φοβάται, αλλά τη δουλεια του θα την κάνει. Θα τον κρατήσει ζεστό. Την ώρα που τον άφησα είχε πέσει με τα μούτρα στο φαγητό (το οποίο μάλλον είναι καλό σημάδι ότι συνέρχεται) και ήταν πολύ αστείο το θέαμα μόνο που δεν είχα φωτογραφικη να τον βγάλω. Είχε σηκωμένη την ουρά και την κουνούσε πέρα δωθε με απόλαυση και ήταν σε πλήρη θέα ο πωπούλης του και τα α...κια του ή ότι εχι απομείνει από αυτά με brazilian wax! Χτες δεν σήκωνε καθόλου την ουρά του και δεν μπορούσα να δω, αλλά σήμερα μου φάνηκε αστείος ο ροζ ξυρισμένος πωπός. Καλέ που είναι τα ράματα? Δεν φαίνεται να έχει τίποτα εκτός από τα συρικνωμένα α.....κια του....:blink: :redface: :redface:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καθε εμποδιο σε καλο Θα λεγα. Ειναι δυσκολη η προσαρμογη σ ενα νεο περιβαλον και μαλιστα με αλλο γατο που προυπαρχει. Δικαιολογησε τη Μεμη ισως πανικοβληθηκε περισοτερο απο οτι νομιζε και δεν ηξερε πως να το πη. Ενα παιδι εξοικιωνετε πιο ευκολα αμα του εξηγησεις τι συμβαινη.Ισως απο την ολο αγχος να μην μπορεσε να το κανη Τελος ειμαι σιγουρη οτι θα βρεθη σπιτι για τον Χιονη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Eχεις σκεφτεί τη λύση να βάλετε κι εσεις ενα σπιτάκι κήπου απο το πρακτικερ και να μπενοβγαίνει στον κήπο; Eίναι ασφαλής ο κήπος ή κινδυνεύει απο αυτοκίνητα; Περίφραξη ίσως; Nομίζω τον θες εκει μαζί σου.
Aν και πιστεύω οτι σύντομα θα εκει που δεν το περιμένεις θα έχεις τηλέφωνο. Eτσι μου συνεβη όλες τις φορές αυτό το μήνα. Kαι αυτοί που είχα για σίγουρους, εξαφανιζόντουσαν μυστηριωδώς :confused:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Συμφωνώ με την Όλγα. Όσο για τη μητέρα σου απο τη στιγμή που η μαμά μου αποδέχθηκε γάτο στο σπίτι θεωρώ ότι καμία μάνα δεν μπορεί να πει όχι. Και πιστέψτε με η μαμά μου είναι μια πολύ ιδιαίτερη μαμά (όχι κακή, αλλά με γατί δεν μπορούσα να τη φανταστώ) και μετά το πρώτο σοκ συμβίωσαν και συμβιώνουν υποδειγματικά, με τον Μαντού ειδικά κοιμάται και μαζί όποτε χρειαστεί να λείψουμε. Όλα τα άλλα δες τα σαν μια κακή στιγμή που πέρασε.:redface:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγω παντως θα επειμεινω οτι παρα την αλλεργια σου δειχνεις ενα εξαιρετικο ενδιαφερον για τον χιονη τον ονομασες τον φροντισες και φαινεται οτι τον αγαπας. Αν τον κρατουσες εστω κι εξω δε θα του κακοπεφτε καθολου.
Φαινεσαι οντως θυμωμενη κι εχεις ισως ενα δικιο με την ενοια οτι οντως πρεπει να συμφωνουν ολοι και να εγρινουν και οχι μονο αυτο αλλα και να βοηθησουν ενα νεο ζωο ειτε μικρο ειτε μεγαλι τα πχχ και τα λοιπα πρεπει κανεις να τα περιμενει.
Αν παρ αυτα πρεπει να τον δωσεις δεδομενου του χαρακτηρα του χιονη και των οσων εχει περασει σε συμβουλευω τα εξης.

Μη τον δωσεις μακρυα το ζωο ειναι ταλαιπορημενο και μολις εχει προλαβει να δεθει με σενα . Ελπιζω να καταλαβες οτι οπου και να τον δωσεις θα χρειαστεις κι εσυ για να προσαρμοστει και ιδιως χρονος αν τον στειλεις σε μακρυνο μησι με αλλες γατες θα χεις χειροτερα απο αυτα εκτος αν ο ιδιοκτητης εχει μοναδικο χαρισμα με τα ζωα.
Δευτερον ο χιονης δεδομενου οσων περασ3 και του χαρακτηρα του θα ηταν καλο να εχει εναν ιδιοκτητη μονο η εστω μια οικογενεια χωρις αλλο ζωο η εστω με ενα πολυ μικρο γατακι πραγμα που θα διευκολυνε παρα πολυ την προσαρμογη του. Τα χαρακτηριστικα του ιδιοκτητη δεν ειναι τοσο η εκταση που θα διαθεσει οσο το αν εχει χρονο ν ασχοληθει αν αγαπαει πολυ τα ζωα και εχει τον τροπο του μ αυτα αν ειναι ζεστος σαν χαρακτηρας και τρυφερος και αν θελει πολυ τον χιονη και φαινεται υπευθυνος να τον αναλαβει μεχρι το τελος της ζωης του χωρις να υπολογισει χρονο και εξοδα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Έχεις δίκιο Yasmin ότι δεν θα ήταν καλο, για κανέναν από τους δυο μας, να πάει μακρυα, γι'αυτό αρχικά έψαχνα να τον δώσω στο φιλικό & συγγενικό μου περιβάλλον για να μπορώ να ελέγχω πώς περνάει & να τον βλέπω κιόλας. Η Μέμη ήταν μια πολύ περίπτωση, έτσι πίστεψα τουλάχιστον, γιατί ήταν σχετικά κοντά και θα μπορούσα αν με άφηνε να πάω να τον βλέπω, ενώ θα μάθαινα και νέα του από εδώ. Τελικά έκανα λάθος.

Αν τελικά δεν μπορέσω να βρω κάποια νέα οικογένεια στο Χιόνη, θα τον κρατήσω εγώ. Σαν τελευταία λύση όμως γιατί το να τον έχω μέσα στο σπίτι δεν το βλέπω να γίνεται και το να τον έχω στον κήπο σε σκυλόσπιτο δεν έιναι ότι καλύτερο θα μπορούσε να του συμβεί. Θα βγαίνει πάλι στο δρόμο & θα κινδυνεύει από αυτοκίνητα, φόλες & αρρώστιες και θα είναι σαν να ξαναγυρνάμε στο μηδέν, από εκεί που ξεκινήσαμε....:( Άσε που υπάρχουν πολλά αδέσποτα όπότε το σκυλόσπιτο το βλέπω να γίνεται κοινόβιο....:hmm:
Αν κατάφέρναμε κάποια στιγμή να τελειώσουμε τη μονοκατοικία στο Κρυονέρι (πολλά τα έξοδα για χτήσιμο παιδια!!!), θα ήταν καλά γιατί είναι ισόγειο με απευθείας πρόσβαση στον κήπο, οπότε θα έμενε σ'ένα δωμάτιο, θα του άνοιγα την μπαλκονόπορτα και θα μπαινόβγενε, ή ακόμα θα του είχα σπιτάκι στην μεγάλη σκεπαστή βεράντα. Εκεί το δρομάκι μπροστά από το σπίτι & η περιοχή δεν έχει καθόλου κίνηση και θα ήταν όλα ιδανικά για όλους:) Δεν το βλέπω όμως να γίνεται άμεσα εκτός αν κερδίουμε κανένα λαχείο ή σε κανένα τηλεπαιχνίδι. Οπότε, συνεχίζω την αναζήτηση του τέλειου ανάδοχου γονέα για τον μικρό μου....:blink:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ασπασια προσπαθησε απο ολες τις πλευρες να βρεις εναν τετοιο ανθρωπο που σου περιεγραψα κι α δεν τον βρεις να ξερεις οτι το σπιτακι στον κηπο θα ειναι μια χαρα αν σ εχει εκει κοντα του και βαλεις μεσα κουβερτουλες παιχνιδακια κι αν τον στειρωσεις δε θα φυγει ουτε θα ρθουν αλλες γατες ( κυριως στις αστειρωτες ερχονται) εγω βλεπω οτι ο χιονης τρελαινεται για σενα κι αλλο τιποτα δε θελει εκτος ισως.. καποιον καποια να σου μοιαζει:P αντε θα τον κανουμε μασκωτ τοσα που λεμε για χαρη του

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ασπασια Καλημερα κι απο εμενα!
Εγω εχω να σου προτεινω κατι που ισως δεν ξερεις. Ενα ειδικο πορτακι για γατες που πωλειται σε pet shop, το οποιο προσαρμοζεται στην πορτα και σηκωνεται αυτοματα μονο για τη γατα που φοραει ενα ειδικο περιλαιμιο. Εαν τελικα κρατησεις το Χιονη (αν και νομιζω οτι θα βρει σπιτι και μαλιστα καλο), ισως μπορεις να βαλεις ενα τετοιο πορτακι στην αποθηκη και να μπαινοβγαινει εκει μονο αυτος. Γιατι γατες θα μαζευονται κι ας ειναι στειρωμενος. Συνεβαινε και σε εμας στο προηγουμενο σπιτι οπου φτασαμε να ταϊζαμε αδεσποτα στο μπαλκονι μας. Και ηρθαν κυριως επειδη ανακαλυψαν το φαγητο του Σιβα (μεσα στην κουζινα).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
... Ίσως απλά δεν θέλουν να προσπαθήσουν....:(

Νομίζω αυτή η φράση τα λέει όλα!
Τόσο γρήγορα κανείς δεν απορρίπτει! Εκτός αν είναι άσχετος από ζώα.
Φίλος που ήρθε κάποτε να δει το γάτο μου γκρίνιαξε και είπε "δεν είναι φιλικός", γιατί τον ζούλαγε και τον έπαιρνε αγκαλιά με το ζόρι κι ο καημένος πάλευε να φύγει. Να λέει πάλι καλά που δεν τον γρατζούνισε ή δάγκασε...
Μ'ένα νέο πρόσωπο (ή πολλά) και νέο σπίτι ποιο γατί θα είναι ιδιαιτέρως φιλικό; Μετά από στείρωση κιόλας.
Κι αν δε δίνουμε λίγο χρόνο να συνέλθει και να ταιριάξει με το άλλο γατί, τι περιμένουμε; Μέσα σε λίγες ώρες, αυτόματα μπαμ-μπουμ;
Δεν ήταν υποχρεωμένη να τον πάρει η Μέμυ. Ίσως είχε στο νου της ένα παιχνίδι ακόμη για την κόρη της, και αφού δεν τις βόλεψε ξου αμέσως! Να είχε προσπαθήσει λίγο, θα έλεγα ΟΚ, γίνονται αυτά, δεν ταιριάζουν. Αλλά τώρα μπορώ να τα λέω λίγο σκληρά. Έχει δίκιο η Ασπασία είναι πολύ λίγες οι 10 ώρες!!!
Όταν πάμε το δικό μας γατάκι για στείρωση, που το αγαπάμε, το φροντίζουμε μετά όσο περίεργα κι αν φερθεί το καημένο, και το αγαπάμε, το αγαπάμε! Ο ξένος δεν το αγαπάει!
Ασπασία, κράτα το, βρες τρόπο! Είναι το τυχερό σου, είναι δικό σου! Μόνο εσύ το αγαπάς...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Petrcat μπορεί να διαφωνίσαμε στο θέμα της ταφής των ζώων (αν & είχαμε την ίδια άποψη για την καύση) αλλά να που συμφωνούμε σε κάτι!:) Αν λες ότι αγαπάς τις γάτες και εν γένει τα ζώα, δεν μπορείς να τα αντιμετωπίζεις σαν κάποιο παιχνίδι που αγόρασες για σένα ή το παιδί σου & αν δεν σ'αρέσει να το επιστρέφεις! Όταν μου είπε ότι περίμενε ότι θα είναι πιο φιλικός και κοινωνικός τα είδα όλα κόκκινα! Πώς περίμενε να της συμπεριφερθεί ο γάτος αμέσως μετά από εγχείρηση? Πότε πρόλαβε να αντιληφθεί ότι δεν είναι κοινωνικός & φιλικός, κατά τη διάρκεια της νύχτας όταν αυτή κοιμόταν? Δεν προσπάθησε να τον πλησιάσει καν, ούτα να τον βοηθήσει να προσαρμοστεί στο νέο περιβάλλον!
Πραγματικά δεν θέλω να συνεχίσω να συζητάω γι'αυτό το θέμα γιατί συγχίζομαι και αυτό συνεπάγεται στην περίπτωσή μου με ακόρεστη μανία για φαγητό. Το βράδυ τα σκεφτόμουν ξανά και από τα νεύρα μου έφαγα μισό βάζο γλυκό βύσσινο! Στις 3 η ωρα τη νύχτα το φαντάζεσαι?

Ίσως και να τον κρατησω τελικά αν δεν γίνει κάτι. Σήμερα πρωί-πρωί είχα τηλέφωνο από την αδελφή μου για να ρωτήσει πως ειναι ο γατούλης, πως περασε το βραδυ του και αν του είχαν κάνει τίποτα, τηλεφωνο από την μαμά μου αν θέλω να πάει να τον ταίσει και να δει αν είναι καλά και τηλέφωνο από τον άνδρα μου, ότι πήγε και του έκλεισε το καλοριφερ γιατί το δωμάτιο ήταν φούρνος και ότι είναι μια χαρά, έχει φάει το φαγητό όλο και είχε όρεξη για παιχνίδια.
Ποιος ξέρει, ίσως στο τέλος μου ζητήσουν από μόνοι τους να τον ανεβάσω στο σπίτι....:happy:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ποιος ξέρει, ίσως στο τέλος μου ζητήσουν από μόνοι τους να τον ανεβάσω στο σπίτι....:happy:
Μην το γελάς. Βλέπουν ποσο τον αγαπάς και αγχώνεσαι και σιγά σιγά τον συνηθίζουν κι αυτοί. Δεν θα είναι καθόλου περίεργο να τον αγαπήσουν και να μην θελουν να φύγει. Στο εύχομαι ολόψυχα, γιατί βλέπω ότι θες να τον κρατήσεις τελικά!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ασπασία και ο πατέρας μου όταν είχαμε πρωτοπάρει την Μίτσυ δεν την ήθελε. Αλλά οι γάτες είναι μεγάλες πλανεύτρες. Τον ξελόγιασε και τώρα δεν κάνει χωρίς αυτή! Μην αποκλείεις τίποτα λοιπόν!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ουτε εμενα ηθελαν τη σαρδελα. Οταν την πρωτοφεραμε, ειχαμε σκοπο να την κρατησουμε, αλλα στον κηπο. Εγω ομως, την ειδα ετσι μικρουλα και την λυπηθηκα και μετα απο πολυ ωρα επιμονης, καταφερα να με αφησουν να την ανεβασω στην βεραντα.Εμεινα για πολυ καιρο στην βεραντα, με ελαχιστες εξορμισεις μεσα στο σπιτι, και εγω ακουγα καθημερινα την φραση"Ελενη, ποτε θα κατεβασεις την γατα στον κηπο?".
Τωρα, ολοι την αγαπαμε(εγω ισως λιγο περισσοτερο), και ολοι την φροντιζουμε!
Γιατι δεν δοκιμαζεις να τον βαλεις στο μπαλκονι σας?Ετσι, θα τον βλεπεις πιο συχνα!'Η κατι πουυ σκεφτηκα, αλλα ειναι λιγο δυσκολο!Να τον κρατησεις, αλλα να του παρεις και ενα αδελφακι, για να μην ειναι μονος του!?;)
Ο θειος μου μενει στο Κρυονερι. Μενει ακομα με τα πεθερικα του, γιατι εχει τεσσερα μικρα παιδια, και η θεια μου θελει ακομα βοηθεια!Αλλα προσφατα εχτισαν και αυτοι σπιτι!Ειναι πολυ ωραια εκει, αν και το χειμωνα εχει πολυ κρυο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top