και το δικο μου μονιμο ανχος ειναι η αυλη,εχω μεγαλη αυλη,περιφραγμενη,σε καποια σημεια εχει ψιλο τοιχο,σε αλλα οχι.περιβαλετε απο ψηλα δεντρα,κι οτι κι αν κανω,οταν μαθουν να σκαρφαλωνουν στα δεντρα μπορουν να φυγουν αν θελουν,χωριζεται η αυλη σε τρεια επιπεδα,το πανω μερος ειναι ασφαλεστατο,ειναι διπλα η αποθηκη και ψιλος τοιχος,εκει τα εχω τωρα.το δευτερο επιπεδο ειναι σχετικα ασφαλη,με πιο χαμηλο τοιχο,αλλα το τριτο επιπεδο της αυλης που ειναι και η εξοπορτα ειναι επικινδυνο,παντα κλειδωνω την πορτα εξω,αλλα αν θελουν περνανε μεσα απ τα καγκελα γιατι χωρανε ακομα.
τι να κανω δε ξερω,μεχρι τωρα επαιζαν σ ενα χωρο μικρο,ουτε πηγαινε το μυαλο τους να επεκταθουν,το παιχνιδι τους ηταν μια μεγαλη βουκαμβιλια,που εξυναν νυχακια κι ετρεχαν σα τρελα.σημερα πηγαν λιγο πιο περα,νιωθω οτι θα μου φυγουν,και φοβαμαι.
το βραδυ τα εχω κλεισμενα στο αποθηκακι,με κρεβατακια,νερακι,κροκετες και αμμο.το πρωι ομως και για ολη τη διαρκεια της μερας τα εχω στην αυλημτο καλο ειναι οτι με τον παραμικρο θορυβο απ το δρομο πχ.μηχανακι τρεχουν και κρυβονται στο αποθηκακι που τους το εχω ανοιχτο,το νιωθουν σα τη φωλιτσα τους.δε θελω να τα χασω εχετε καμια ιδεα?
και κατι ακομα,απ την πανω μερια του σπιτιου ειναι βουνο,και στενα σοκακια δεν εχει αμαξια,ουτε αριστερα-δεξια εχουμε δρομο,υπαρχουν αδεια οικοπεδα,ομως μπροστα ειναι δρομος και στα νησια δεν εχουμε καν πεζοδρομια,οταν και αν κατεβουν ποτε κατω στο τριτο επιπεδο της αυλης,ελπιζω να φοβηθουν με το θορυβο των αμαξιων.φοβαμαι τοσο πολυ!!!!!!!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
