Εγώ χθες ψιχοπλακώθηκα διότι είδα μία άστεγη να κάθεται στο πεζοδρόμιο εδώ στο γραφείο μου, η οποία είχε σε σακούλες τα πράγματά της και μία κακομοίρα γατούλα, την οποία την είχε με ένα σφιχτό λουράκι και την έσερνε όπου πήγαινε... Η γατούλα νιάουριζε και αυτή την έπαιρνε αγκαλιά και την φιλούσε... ωστόσο μου φάνηκε πολύ θλιβερή εικόνα να είναι η γάτα, το πιο ανεξάρτητο πλάσμα, δέσμια με λουρί, λες και ήταν μαϊμού... Είμαι υπερβολική; Σκέφτηκα να της πω κάτι, όμως μετα το μετάνιωσα κι έφυγα...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.