Φιλοζωία υπό...προϋποθέσεις;

[Κατερίνα]

Με αφορμή κάποιες αγγελίες που δημοσιεύτηκαν σήμερα στο σαιτ και οι οποίες αμφισβητούσαν τη φιλοζωία κάποιων που μπορεί να θέλουν μεν γατούλα, αλλά τη θέλουν μικρή, θα ήθελα να σας ρωτήσω το εξής. Θεωρείτε ή όχι φιλόζωο κάποιον που θέλει μεν ένα ζωάκι, αλλά το θέλει να έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά?
Πχ. κάποιος που θέλει μια γατούλα αλλά τη θέλει μικρή, ή ράτσας ή χρώμα μαύρο είναι λιγότερο (ή και καθόλου) φιλόζωος από αυτόν που λέει θέλω μια γατούλα και θα πάρω όποια να ναι, όποια δω πρώτη να χαρίζεται?
Τα δικά μου φιλοζωικά αισθήματα θίχτηκαν από τη συγκεκριμένη δημοσίευση. Πήρα 2 γατους πριν λίγο καιρό και εξ αρχής έψαχνα για μικρά γατάκια, δεν ήθελα να πάρω γατες μεγαλύτερες από 4 μηνών. Επίσης ήθελα το ένα από τα δύο να έχει συγκεκριμένο χρώμα. Αν έβρισκα πεταμένο στο δρόμο κάποιο γατάκι θα το μάζευα όπως κι αν ήταν. Όταν μπαίνω όμως στη διαδικασία να υιοθετήσω γατάκι θέλω να είναι ακριβώς έτσι όπως το θέλω.
Αδέσποτα ή και γατάκια από σπίτι που χαρίζονται υπάρχουν πολλά. Το ποιο θα διαλέξω και με ποια κριτήρια γιατί να με κατατάσει σε μια κατηγορία πχ μη ζωόφιλος?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chouzouris]

Νομίζω ότι δεν είναι θέμα φιλοζωϊας. Απλώς, οι συγκεκριμένες αγγελίες αντικατόπτρισαν την αγωγία του δημοσιεύσαντος να βρεθούν σπίτια και για αυτά τα γατάκια που λόγω της ηλικίας τους δεν είναι πρώτη επιλογή των φιλόζωων. Εξάλλου, είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν φιλόζωοι για μικρά ζώα, πολλώ δε μάλλον για σχετικές ώριμες γάτες που κανείς δεν τις θέλει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Όλγα Veggie]

H αλήθεια είναι οτι ο περισσότερος κόσμος «προτιμάει» τα μικρά. Eτσι όποιο δεν έχει την τύχη να υιοθετηθεί μικρό συνήθως χάνει το τρένο. Mπορεί να υπάρχουν και συγκεκριμένοι λόγοι που τα μεγαλύτερα δεν προτιμούνται. Oι φόβοι οτι δεν θα συνηθίσει τον ξένο χώρο εύκολα, η συνύπαρξη με μια άλλη γάτα που μπορεί να υπάρχει ήδη στο σπίτι, η (ψευδ)αίσθηση οτι είναι δικό μας «μωρό». Aπλά ο κόσμος έχει προτιμήσεις. Eίναι πράγματι όμως κρίμα και σκίζεται η καρδιά μου να «ξεμένουν » γατάκια και μάλλον το σχόλιο του araxniar είχε να κάνει με στενοχώρια περισσότερο που μένουν και στο κλουβί τόσο καιρό και βλέπει οτι μάλλον εκεί θα μείνουν. Θέλω να πιστεύω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Γενικά δεν μου αρέσει να κολλάω ταμπέλες. Φιλόζωος για εμένα είναι εκείνος που αγαπά και φροντίζει τα ζώα. Μπορεί κάποιος να είναι φιλόζωος και να μη μπορεί να εχει ζωάκι (πχ να μην έχει χρήματα να το φροντίσει). Οταν κανείς αγαπά τα ζώα, συνεχίζει να εχει και το χαρακτήρα του σαν άτομο. Ετσι, μπορεί να είναι επιλεκτικός, βολικος, απαιτητικός, συνειδητοποιημένος ή ότι άλλο. Αν θέλει κάτι συγκεκριμένο αλλά αγαπά γενικά τα ζωα και ειναι υπευθυνος σαν ιδιοκτήτης και τρυφερός με τα ζωάκια, δεν είναι φιλόζωος? Για εμένα, σίγουρα είναι. Προσωπικά εμένα ότι και να μου φέρουν, ότι και να δω μου αρέσει και το θέλω . Αλλά αυτό δεν με κάνει περισσότερο φιλόζωη από κάποιον που θέλει μια σταχτί πρασινομάτα γάτα αγκύρας..... Απλά με κάνει διαφορετικό ανθρωπο.
Κι εγώ τα λυπάμαι όσα δεν βρίσκουν νωρίς σπίτι. Δεν θα με πείραζε καθόλου να πάρω μια γατούλα μεγάλη. Απλά δεν ετυχε και πλέον δεν με παίρνει να πάρω κι αλλη. Αλλά δεν θα με προβλημάτιζε. Ομως έτσι είμαι εγώ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

Κορίτσια και εγώ θέλω να πιστεύω ότι το σχόλιο αυτό αντικατόπτριζε την αγωνία και τη στενοχώρια αυτού που το έγραψε. Πως να το κανουμε όμως εκτός από επιλεκτική είμαι και παρεξηγιάρα και εκτός αυτού ήθελα να δω πως το βλέπετε και οι υπόλοιποι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Κι εγώ όταν έψαχνα γατάκι να υιοθετήσω δεν με ενδιέφερε η ηλικία (τον Vector όταν τον πήρα ήταν περίπου 5-6 μηνών σύμφωνα με τον κτηνίατρο) αλλά ήθελα ντε και καλά γκρίζο. Θεωρώ ότι υπάρχουν τόσο πολλά γατάκια που ψάχνουν σπίτι, που και κριτήρια να βάλεις, πάλι καλό κάνεις που θα σώσεις μια ζωοούλα.
Όμως ναι, θεωρώ περισσότερο φιλόζωο απο μένα κάποιον που θα πει "εγώ θα πάρω αυτό, γιατί είναι πιο δύσκολο να βρει σπιτι επειδή είναι μεγάλο/άσχημο/άρρωστο/ανάπηρο/κλπ". Όταν βάζεις κριτήρια, τα βάζεις για τον εαυτό σου, όχι για το ζωάκι. Οπότε θεωρώ οτι κάποιος που θα το πει αυτό έχει φτάσει σε ένα επίπεδο αλτρουισμού και φιλοζωίας που εγώ δεν έχω αγγίξει. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει οτι εγώ ή όσοι βάζουν κάποια κριτήρια δεν είμαστε φιλόζωοι, αλλά οτι υπάρχουν και άτομα πολύ πιο φιλόζωα απο εμάς. Μπράβο τους (και δεν το λέω καθόλου ειρωνικά), αλλά προσωπικά δεν μπορώ να σκεφτώ τόσο αλτρουιστικά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[rotonda]

H αλήθεια είναι οτι ο περισσότερος κόσμος «προτιμάει» τα μικρά

Κοίτα να δεις βίτσιο που το 'χω: εγώ λοιπόν προτιμάω τα μεγάλα! Μου αρέσει που έχουν ήδη διαμορφώσει προσωπικότητα την οποία ανακαλύπτεις σιγά-σιγά. Αν ξανάπαιρνα ποτέ γάτα (τώρα έχω δύο, 11 και 8 ετών, που μισιούνται θανάσιμα εδώ και ένα χρόνο οπότε αποκλείεται να μπει άλλο ζώο στο σπίτι - για τη δική μου ψυχική ηρεμία πλέον...) θα προτιμούσα μεγάλη, ακόμα και ηλικιωμένη. Τα ενήλικα ζώα που δέχονται να τα υιοθετήσεις έχουν "κάτι", μια αξιοπρέπεια συχνά συγκινητική...

Όσο για το θέμα που έθεσε η Κατερίνα, την καταλαβαίνω απόλυτα. Όταν προγραμματίζεις να πάρεις ένα ζωάκι (πράγμα που το βρίσκω πολύ θετικό, γιατί συνειδητά έχεις αποφασίσει να βάλεις ένα ζώο στη ζωή σου - τα έχεις ζυγίζει τα πράγματα και δεν είναι η παρόρμηση της στιγμής) δεν βλέπω το λόγο να μην επιλέξεις αυτό που σου αρέσει και σου ταιριάζει. Στο κάτω-κάτω, ειδικά στα γατιά υπάρχει "υπερπροσφορά" και όσο καλή διάθεση και να έχουμε δεν μπορούμε να τα "σώσουμε" όλα. Γιατί λοιπόν κανείς να μην διαλέξει ανάμεσα σε αυτά που έχουν ανάγκη εκείνο που του ταιριάζει και του αρέσει περισσότερο;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[memy]

Σκεφτείτε πώς είναι τα πράγματα με τις υιοθεσίες παιδιών. Πόσοι παίρνουν μωρά παιδιά και πόσοι μεγαλύτερα ή και με πρόβλημα υγείας;
Πόσοι επιλέγουν τα χρώματα, τη φυλή κ.λ.π. ακόμα κι όταν μιλάμε ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ;;;;
Στις γάτες κολλήσατε εσείς τώρα; Μεγαλείο ψυχής απαιτεί, τίποτε άλλο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ma_rian]

Σίγουρα οι προσωπικές προτιμήσεις (ηλικία, χρώμα, φύλο κ.λπ) παίζουν ρόλο στην αρχική απόφαση υιοθεσίας. Δεν είναι κακό ο καθένας να δημιουργεί μια εικόνα στο μυαλό του για τον μελλοντικό του σύντροφο. Από προσωπική άποψη όμως όταν συνάντησα κοντά στον κάδο σκουπιδιών τον Frodo δεν έλαβα υπόψη τίποτε από τα παραπάνω. Απλά μου έκανε "κλικ" και αυτό ήταν όλο. Ισως η εικόνα ενός ανυπεράσπιστου γατιού να αλλάξει γενικώς προηγούμενες απόψεις και προτιμήσεις

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mariel]

πιστευω κι εγω οτι ειναι θεμα χημειας.προσωπικα ποτε δε συμπαθουσα τις γατες,μολις ομως ειδα την Τσικι στο δρομο αποφασισα στιγμιαια οτι ηθελα να την κρατησω.
τωρα για το θεμα των κριτηριων,με καλυψαν η Μισελ και η Μεμυ.βγαζω το καπελο μου σε οσους διαλεγουν ζωακι χωρις κανενα κριτηριο,δεν ξερω αν θα ημουν τοσο αλτρουιστρια για να το κανω κι εγω σε αναλογη περιπτωση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Evelia]

Με αφορμή κάποιες αγγελίες που δημοσιεύτηκαν σήμερα στο σαιτ και οι οποίες αμφισβητούσαν τη φιλοζωία κάποιων που μπορεί να θέλουν μεν γατούλα, αλλά τη θέλουν μικρή, θα ήθελα να σας ρωτήσω το εξής. Θεωρείτε ή όχι φιλόζωο κάποιον που θέλει μεν ένα ζωάκι, αλλά το θέλει να έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά?
Πχ. κάποιος που θέλει μια γατούλα αλλά τη θέλει μικρή, ή ράτσας ή χρώμα μαύρο είναι λιγότερο (ή και καθόλου) φιλόζωος από αυτόν που λέει θέλω μια γατούλα και θα πάρω όποια να ναι, όποια δω πρώτη να χαρίζεται?
Τα δικά μου φιλοζωικά αισθήματα θίχτηκαν από τη συγκεκριμένη δημοσίευση. Πήρα 2 γατους πριν λίγο καιρό και εξ αρχής έψαχνα για μικρά γατάκια, δεν ήθελα να πάρω γατες μεγαλύτερες από 4 μηνών. Επίσης ήθελα το ένα από τα δύο να έχει συγκεκριμένο χρώμα. Αν έβρισκα πεταμένο στο δρόμο κάποιο γατάκι θα το μάζευα όπως κι αν ήταν. Όταν μπαίνω όμως στη διαδικασία να υιοθετήσω γατάκι θέλω να είναι ακριβώς έτσι όπως το θέλω.
Αδέσποτα ή και γατάκια από σπίτι που χαρίζονται υπάρχουν πολλά. Το ποιο θα διαλέξω και με ποια κριτήρια γιατί να με κατατάσει σε μια κατηγορία πχ μη ζωόφιλος?

Φιλοζωϊα όπως λέμε φιλανθρωπία. Όμως αυτόν που θα παντρευτείς τον διαλέγεις δεν είναι? Το τι κριτήρια βάζουμε για την επιλογή μιας πιο μόνιμης σχέσης χαρακτηρίζει εμάς. Ωστόσο ένας υπόγειος κριμένος "ρατσισμός" φοβάμαι πως πάντα υφέρπει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vicki v.]

Κι εγώ όταν έψαχνα γατάκι να υιοθετήσω δεν με ενδιέφερε η ηλικία (τον Vector όταν τον πήρα ήταν περίπου 5-6 μηνών σύμφωνα με τον κτηνίατρο) αλλά ήθελα ντε και καλά γκρίζο. Θεωρώ ότι υπάρχουν τόσο πολλά γατάκια που ψάχνουν σπίτι, που και κριτήρια να βάλεις, πάλι καλό κάνεις που θα σώσεις μια ζωοούλα.
Όμως ναι, θεωρώ περισσότερο φιλόζωο απο μένα κάποιον που θα πει "εγώ θα πάρω αυτό, γιατί είναι πιο δύσκολο να βρει σπιτι επειδή είναι μεγάλο/άσχημο/άρρωστο/ανάπηρο/κλπ". Όταν βάζεις κριτήρια, τα βάζεις για τον εαυτό σου, όχι για το ζωάκι. Οπότε θεωρώ οτι κάποιος που θα το πει αυτό έχει φτάσει σε ένα επίπεδο αλτρουισμού και φιλοζωίας που εγώ δεν έχω αγγίξει. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει οτι εγώ ή όσοι βάζουν κάποια κριτήρια δεν είμαστε φιλόζωοι, αλλά οτι υπάρχουν και άτομα πολύ πιο φιλόζωα απο εμάς. Μπράβο τους (και δεν το λέω καθόλου ειρωνικά), αλλά προσωπικά δεν μπορώ να σκεφτώ τόσο αλτρουιστικά.

Michelle τα είπες όλα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AGGELIKI]

και εγω συμφωνω με την michelle,ποτε δεν ειχα περιθωρια επιλογης,γατας ή σκυλου,δεν μπορουσα να παρω καποιο που να μου αρεσει,δεν με αφηνε η συνειδηση μου να ξερω οτι υπαρχουν γατακια που θα πεθανουν και εγω θα παρω καποιο ,μονο και μονο επειδη μου αρεσει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

η αλήθεια είναι ότι ότι γατάκια είχα στη ζωή μου, αυτά με έβρισκαν..ποτέ δεν έψαξα γιατί πάντα μάζευα κάποιο αδέσποτο.. μάλιστα ζήλευα πολλές φορές άλλους πού είχαν κάποιες σπάνιες ράτσες...
Αλλά εμένα η μοίρα μου ήταν να έχω πάντα "κοινές ευρωπαικές"
Ειδικά όταν βρήκα τον φρουνάκι μου σκεφτόμουν πόσο "κοινο" χρώμα έχει και δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο αλλά τελικά αποδείχτηκε ότι είναι ο πιό σπάνιος χαρακτήρας που είχα ποτέ σε γατάκι !!
Οτι βρεθεί στον δρόμο μου λοιπόν! και την άλλη φορά ας είναι sphynx!! (από δύσκολο μέχρι απίθανο)!!

πάντως αν είχα την ευκαιρία θα ήθελα να διαλέξω μια φορα για αλλαγή!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Όσα ζώα είχα ως τώρα δεν τα διάλεξα. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ήρθαν σ΄εμένα. Ο παπαγάλος και το καναρίνι μου ήρθαν στο δωμάτιό μου από την μπαλκονόπορτα, ο σκύλος μπήκε ένα πρωί στο εργοστάσιο του πατέρα μου και στην καρδιά μας και τέλος ο Χιόνης με ακολουθούσε για μήνες μέχρι που συνειδητοποίησα πόσο ερωτευμένη είμαι μαζί του! Δε νομίζω πως θα διάλεγα να πάρω κάποιο ζώο ράτσας, εκτός ίσως από έναν μολοσσό αρλεκίνο που είναι τα αγαπημένα μου σκυλιά και σίγουρα δεν τα βρίσκεις στο δρόμο.... Πάντως είμαι εντελώς κατά στο να αγοράζεις ζώο από pet shop ή οπουδήποτε αλλού. Το ν'αποφασίσεις να περάσεις μεγάλο μέρος της ζωής σου με κάποιο άλλο πλάσμα είναι πολύ σοβαρή απόφαση και πρέπει να υπάρχει δέσιμο. Το δέσιμο δεν το αποκτάς δίνοντας κάποιο χρηματικό αντάλαγμα. Όπως δεν θα αγόραζα ποτέ παιδί έτσι δεν θα μπορούσα ποτέ να αγοράσω ζώο....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

O πρώτος μου γάτος μας βρήκε. Είχε πέσει παγιδευτεί στο δωμάτιο με τον λέβητα του καλοριφέρ όταν ήταν μικρό γατάκι και μετά η μαμά του δεν το ήθελε γιατί έχασε την μυρωδιά της. Οπότε τον υϊοθετήσαμε. Πήγε από φόλα όταν ήμουν 5 χρονών αλλά τον θυμάμαι. Ήταν της πασίγνωστης άσπρο-γκρι-τιγρέ ράτσας που ευδοκιμεί στο myCat. Την Μίτσυ την πήρε η θεία μου από μια γνωστή της που είχε γεννήσει η γάτα της αλλά τελικά η γάτα προτίμησε εμάς. Τον Σάκη τον βρήκα στην αυλή όταν ήρθα εδώ να σπουδάσω. Ήταν με την μαμά του και τα 3 αδερφάκια του. Τα τάιζα όλα αλλά όταν άρχισαν να χάνονται μυστηριωδώς αποφάσισα να τον πάρω μέσα στο σπίτι και να τον στειρώσω. Εν μέρη τον διάλεξα, εν μέρη με βρήκε. Ζώο κι εγώ δεν θα αγόραζα.

Τώρα για την φιλοζωία συμφωνώ με την Μισέλ. Αλλά στην τελική ότι μπορεί κάνει ο καθένας. Άλλος λίγο άλλος πολύ αρκεί να μην τους κάνει κακό. Έτσι όπως είναι η κατάσταση με τα αδέσποτα μόνο το να μην τα κακοποιούν μου φτάνει. Ακόμα κι αυτό ως θετικό το λαμβάνω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Evelia]

aspsiapef, mimikaki, aggeliki, ακόμη κι αυτό, δηλαδή να έρχονται σε σένα, να σε βρίσκουν, δηλαδή να αφήνεις να έρχονται και να σε βρίσκουν δεν είναι ένα είδος επιλογής? Και τα καημένα που είναι κλεισμένα στα πετ-σοπ τι φταίνε? το να είναι ράτσας συχνά είναι πιο χειρότερο από το να είναι των κεραμιδιών. Μια φορά αγόρασα ένα σκυλάκι του πετ-σοπ για να το χαρίσω (ελευθερώσω) και μέχρι σήμερα δεν ξέρω αν τόχει ξεπεράσει που ήταν κλεισμένο. Φυσικά αν χτυπάει η καρδιά σου για τα ζώα όλα τ' αγαπάς, αλλά άλλο να τ' αγαπάς κι άλλο να σου αρέσει κάποιο. Και μένα μου αρέσει ο Μπραντ Πητ αλλά δεν τον αγαπώ, αγαπώ τον "ασκημούλη" καλό μου. Αυτά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ruko]

Πολύ ενδιαφέρον θέμα. Ομολογώ ότι δεν έχω διαβάσει τα μηνύματα που στάθηκαν αφορμή γι' αυτό το νήμα, αλλά σε θεωρητικό επίπεδο θα συμφωνήσω με την Evelia στο ότι πάντα υπάρχει η προσωπική επιλογή. Ακόμα και η "αλτρουιστική" επιλογή που ανέφερε η Michelle (πχ παίρνω ένα ζώο ηλικιωμένο ή ένα που το βρήκα μισοπεθαμένο) παραμένει επιλογή, το κάνουμε με τη θέλησή μας, κανείς δε μας υποχρεώνει, άρα ικανοποιούμε δικούς μας σκοπούς. Με αυτό δεν υπονοώ ότι όσοι το κάνουν, θέλουν απλώς να ικανοποιήσουν τον εγωισμό τους. Μπορεί να το κάνουν επειδή το θεωρούν ηθικά σωστό. Αλλά παραμένει επιλογή.
Τελικά έχει κάποια σημασία η ταμπέλα "φιλόζωος"; Αν κάποιος αγαπάει ένα ζώο και το φροντίζει, έχει σημασία πώς θα τον πούμε;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chrisidor]

Για εμένα δεν έχει σημασία εαν κάποιος διάλεξε ένα ζωάκι, αλλά αν το αγαπάει και το φροντίζει πραγματικά.
Ζωόφιλοι είναι για μένα οι άνθρωποι που νοιάζονται για όλα τα ζώα ανεξαρτήτως είδους. Αυτοί που νοιάζονται μόνο για τα κατοικίδια τους δεν είναι. Τα διάφορα κριτήρια που έχει ο καθένας μας πιστεύω πως δεν παίζουν ρόλο. Δεν μου αρέσουν όμως οι άνθρωποι που έχουν εμμονή με τα "καθαρόαιμα". Δεν μπορείς να είσαι ζωόφιλος, όταν βλέπεις ένα ζωάκι στο δρόμο που έχει την ανάγκη σου και το προσπερνάς και την επόμενη μέρα αγοράζεις ένα ράτσας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Δεν ξερω παιδια εγω τα χω κανει ολα κι απο πετ σοπ εσωσα, και το μελινακι με το περιεργο ποδαρακι που γιατρευτηκε εχω, και το ζυμωνουλη και το καλοκαιρακι που υ=ηταν αρωστα ειχα,και γατα μου πεθανε στα χερια κιολα προσπαθωντας να τη σωσω.. τελικα αυτα ...που αγαπω πιο πολυ ειναι το καλοκαιρακι που ειναι τρελα χαδιαρικο και ο βουλιτσινος, δυο κεραμυδιου σωσμενα ... το χιονακι που ειναι απο πετ σοπ το αγαπω κι αυτο οπως και το μελινακι αυτα θα κρατησω αλλωστε απ ολα.. το καθε γατακι ειναι μοναδικο ειναι θεμα "ερωτα", χημειας...να σημερα κι ολα βρηκα ενα κουτσικο που εσκουζε σε μια συσταδα θαμνων.. τι το παρακαλεσα, τι φαγια τι γαλατα ανενδοτο αυτο.. πρεπει να θελει κι αυτο για να το παρεις και να το αγαπησεις οπως το μελινακι και η τελιτσα που καθησαν να τα πιασω (η τελευταια μονο που δεν μ επιασε αυτη εδω που τα λεμε...).. με αλλα ταιριαζεις με αλλα οχι τοσο.

Παρ αυτα αυτο το προσχεδιασμενο το θελω ετσι κι ετσι με εξονυχιστικη λεπτομερεια εμενα μου θυμιζει κατι ναρκισσιστικα πολυ υποπτο.. αλλο να λες "μ αρεσουν τα ξανθα η η ταδε ρατσα πιο πολυ" κι αλλο να λες "το θελω μαυρο με ασπρη κοιλιτσα κι ενα αυτακι πορτοκαλι " κι αλλο " την θελω κορατ αλλα γκριζα στην αποχρωση του καπνου.. ααα οχι αυτη που φερατε ειναι γκρι ανοιχτη δεν τη θελω" κι αλλο παλι εκεινο το "το θελω πορτοκαλι τιγρε με πρασινα ματια γιατι ετσι ηταν ακριβως αυτο που μου πεθανε πριν ενα μηνα..." Δεν ξερω για σας αλλα εμενα μου φαινονται πολυ πιο ανοιχτες οι πρωτες δηλωσεις απο τις δευτερες.. αλλωστε και στους ανδρες αλλο να λες γενικα "μ αρεσουν οι μελαχροινοι καλωσυνατοι να ναι καλο παιδι και ανεξαρτητος" κι αλλο να λες "τον θελω να φοραει αρμανι, να οδηγει βεεμβε, να με πηγαινει σε κεντρα και να το εχει τοσα εκατοστα"...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.