Φιλόζωος ή Εγωιστής;

[avtwvia]

Και επιπλεον η φρου φρου θέλει να το δώσει με άλλο μαζί..Απο ότι είδα απο την αγγελία της.. Γιατί δεν το σκέφτεσαι;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

Παιδια θα ήθελα να πάρω 2.. Αλλά δίνω μάχη για το 1...... Αργότερα όταν "εκπαιδευτεί" και ο Βαγγέλης βλέπουμε...

Ασε που μας βλέπω να μετακομίζουμε σε κάνα χρόνο με δυο...σε μεγαλύτερο διαμέρισμα... οπότε τότε θα είναι σιγουρο. Για τώρα δεν το συζητάω...

Άν βέβαια βρεθεί κάποιος που πάρει τον Sylvestro και κάποιο άλλο... τί να κάνω θα κάνω πίσω....

Απλά το ερωτεύτηκα... και παλεύω με τις σκέψεις.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Οντως είναι πολύ ερωτεύσιμο γατάκι!
Μην το σκέφτεσαι και πολύ! "Στη βράση κολλάει το σίδερο"!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Μην το σκέφτεσαι και πολύ! "Στη βράση κολλάει το σίδερο"!

Συμφωνώ!!!
Μπορεί τώρα να σου φαίνεται βουνό, αλλά μόλις έρθει το μικράκι στο σπίτι, θα αναρωτιέστε πώς ζούσατε χωρίς αυτό!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Συμφωνώ κι εγώ, λύσεις σε πρακτικά θέματα βρίσκονται, θέληση να υπάρχει
Αν το αποφασίσεις πιστεύω ότι δεν θα το μετανιώσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

Το ξέρω παιδιά... μα μου φαίνετε ήδη άδειο το σπίτι…..και τα ξέρω όλα αυτά ότι θα μας αλλάξουν την ζωή.....

Απλά είναι να το χωνέψω εγώ και κάποιοι άλλοι......Εγώ βασικά το ξέρω το έργο από παλιότερα.....

Θα το βασανίσω λίγο ακόμα.....

Ευχαριστώ πάντως όλους......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AGGELIKI]

Το βλέπει ο Βαγγέλης... και λεέι....."Ξέχασέ το..." Αυτός είναι της ράτσας ανθρώπων που αγαπάνε τα ζώα, και τα πονάνε, αλλά εκτός σπιτιου.... (αν το αποφασίσω όμως είμαι σίγουρη ότι θα το ξεπεράσει... όπως έκανε και ο δικός μου πατέρας, άλλωστε με την μάνα μου...που μετά απο 40 χρόνια γάμου περιμένει να ταίσει τα γατιά η μάνα μου και μετά θα φάει αυτός...).....

και ο μπαμπας μου ετσι ειναι,καλα αλλα εξω απο το σπιτι,πριν 12 χρονια ομως του φεραμε ενα μικρο γατακι(τον γατο του avatar) και ειναι απο τοτε μεσα στο σπιτι.με το ετσι πρεπει και θελω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anabou]

Ο πατέρας μου ήταν αυτής της νοοτροπίας, καλά τα ζώα αλλά έξω από το σπίτι. Μέχρι που πήραμε την Μίτσυ. Στην αρχή δεν την ήθελε αλλά με τον καιρό κατέληξε να μην μπορεί να κοιμηθεί αν δεν ξέρει πού είναι η γάτα.

Κάθε αρχή και δύσκολη λοιπόν!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Εμένα ήταν και είναι η μητέρα μου έτσι! ("Καλά τα ζώα αλλά έξω από το σπίτι!") Ομως όταν μεγαλώσαμε (εγω και ο αδελφός μου) ανατρέψαμε το καθεστός (σε συνεργασία με το μπαμπά μου). Αυτό έγινε Δημοκρατικά! Αποτελούσαμε πλειοψηφία οι "ζωοθέλοντες"!

Ο Δήμος ηθελε γατάκι από την αρχή και μετά ήθελε και δεύτερο (εγω είμαι αυτή που δεν ήθελε για πολύ καιρό).
Τα γονεϊκά πρότυπα, δηλαδή, επέδρασαν καταλυτικά!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Vana Balafa]

Και εγώ ξεκίνησα με 1 γατούλα......και όταν μου ήρθε πακέτο ο Ρούπις μου, όλοι αντέδρασαν στο σπίτι πανηγυρικά....τελικά κατέληξα για κάμποσο καιρό με 4....και τώρα ειμαι με 3....και όλοι ειναι ευτυχισμένοι και κάνεις και γκρινιάζει!!!! ¨ολα μια συνήθεια ειναι....και όπως είπανε και πρίν..."κάθε αρχή και δύσκολη"..!!!!!!
Οποτε με "δημοκρατικές" διαδικασίες......δώστου να καταλάβει!!!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μέμα]

Πολύ χαίρομαι που στην πρώτη επαφή μου με το my cat διαβάζω αυτό το θέμα που τυχαίνει να με απασχολεί κι εμένα τον τελευταίο καιρό!Θέλω τόσο πολύ μια γατούλα αλλά με προβληματίζει η ιδέα οτι θα είναι κλεισμένη σε ένα σπίτι 50 τετραγωνικών και θα μένει μόνη της τουλάχιστον 9 ώρες τη μέρα!έχω μεγαλώσει αρκετές γάτες στη ζωή μου αλλά σε σπίτι πολύ μεγαλύτερο και με μεγάλη αυλή.Και γι αυτό το λόγο με φοβίζει η ιδέα μιάς γάτας σε διαμέρισμα...φοβάμαι οτι δε θα μπορώ να την έχω ασφαλή και χαρούμενη!Πραγματικά ούτε και γω ξέρω τι να κάνω!Προς το παρόν αρκούμαι να κάνω παρέα με τις αδέσποτες(που είναι αρκετές στον Πειραιά)!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[NiaR]

Πάλι καλά μέμα μου.. Εγώ παρόλο που μενω Θεσσαλονίκη ,εδώ και ενα χρόνο μένω σε μια περιοχη (καινούργιος οικισμός) που ουτε αδέσποτες γάτες δεν εχω δει ως τώρα!!!
Παντως οι απαντήσεις όλων στο θέμα βοηθάνε πολυ... μας βλέπω και τις/τους 3 αναποφασιστες/στους να αποκτάμε σύντομα γατα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μέμα]

Είναι πολύ οδυνηρό όταν έχεις συνηθίσει να ζεις με γάτες(και γενικά με ζώα),να αναγκάζεσαι λόγω συνθηκών να τις αποχωριστείς.Στο χωριό μου είχα 2 γάταρους οι οποίοι πέθαναν πρίν λίγο καιρό επειδή κάποιος "φιλόζωος" γείτονας πέταξε ποντικοφάρμακο!Καταλαβαίνεις οτι όταν ζεις σε χωριό τις γάτες δεν μπορείς να τις ελέγξεις!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[MHTSI]

Εγω ενα εχω να πω να σας ζησουν τα γατακια ... οσο το παιδευεται τοσο το κουραζεται και ο δικος μου ο μπαμπας ηταν της αποψης καλα και χρυσα τα ζωα αλλα εξω απο το σπιτι, μεχρι που πηγα την Φαιδρα για διακοπες περυσι τα χριστουγενα στο σπιτι ... ε απο τοτε εχει παθει την απολυτη εξαρτηση τις πρωτες μερες που η Φαιδρα κρυβοτανε και ο μπαμπας μου γυρναει αργα απο την δουλεια του ψαχναμε στις 4 το πρωι οικογενειακως την Φαιδρα και αυτο γιατι απλα δεν την εβρισκε να της δοσει τον γυρο κοτοπουλο που της ειχε φερει ε τωρα τον περιμενει και αυτη στο κρεβατι του οταν γυρισει και ετσι γλυτωσαμε τις αναζητησεις τα ξημερωματα Το δε καλοκαιρι το ειχανε κανει συστημα αν εκανε το λαθος και ξαπλωνε πριν της ανοιξει τον ανεμιστηρα πηγαινε μπροστα στον ανεμιστηρα και του νιαουριζε να της τον ανοιξει ... και το αστειο ηταν οτι σηκωνοτανε ο κακομοιρης πανω που ειχε ξαπλωσει . Οποτε με λιγα λογια παρτε τα γατακια μια χαρα παιρνανε και μονα τους οταν λειπουμε. Εμενα οι δικιες μου οταν τις ειχα στην πατρα και ελειπα 12ωρα απο το σπιτι (καθε μερα ομως) παιζανε και κοιμοτανε ολη την μερα και οταν γυρναγα σπιτι γινοτανε παρτυ να πηδανε σαν τρελλες επρεπε να παει 2 να κοιμηθουμε και να φανταστειτε οτι στην πατρα δεν τις ειχα ποτε ταυτοχρονα και τις 2 μαζι Ελπιζω να βοηθησα στο διλειμα σας, σκετος κουκλος ο συλβεστρος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[avtwvia]

Mην το σκεφτεστε δείτε αυτή τη φατσα και πειστητε!!
https://www.mypetz.gr/showthread.php?t=25090
θα σώσετε ένα γατάκι..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Fotini]

Mην το σκεφτεστε δείτε αυτή τη φατσα και πειστητε!!
https://www.mypetz.gr/showthread.php?t=25090
θα σώσετε ένα γατάκι..

Αυτό το γατάκι ποιός θα το πάρει; Είναι πολύ χαριτωμένη! Μην το σκέφτεστε, υιοθετήστε την! Τις ίδιες εμφιβολίες είχα και εγώ ως προς τα γατιά μέσα σε διαμέρισμα. Μάλιστα, ήμουν εναντίον της κλεισούρας σε ένα χώρο όπου και οι άνθρωποι καμιά φορά ασφυκτιούν. Τελικά, όμως, νομίζω ότι οι γάτες δε θέλουν και πολλά για να είναι ευτυχισμένες. Φαγητό, παιχνίδι και πολλή, πολλή αγάπη και φροντίδα για να νιώσουν ότι είναι επιθυμητές. Αυτά σκέφτηκα και αποφάσισα πρόσφατα να πάρω κι εγώ γάτα σπίτι μου. Και εύχομαι το γατάκι που θα έρθει να είναι τόσο ευτυχισμένο όσο θα είμαι εγώ που θα το έχω..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[μελινάκι]

Κατά τη γνώμη μου, το δίλημμα "γάτα στο διαμέρισμα / γάτα ελεύθερη στη φύση" αφήνει απ' έξω μια πολύ σημαντική παράμετρο: ότι πλέον, το φυσικό περιβάλλον έχει αντικατασταθεί από το αστικό περιβάλλον.
Σίγουρα, μια γάτα που ζει σε χωριό, με λίγα ή καθόλου αυτοκίνητα, με καλοπροαίρετους κατοίκους που δεν πετάνε φόλες και με μπόλικο χώρο να κυνηγάει και δέντρα να σκαρφαλώνει, θα είναι δυστυχισμένη αν μεταφερθεί σε ένα διαμέρισμα 50 τετραγωνικών.
Δε νομίζω όμως να σκέφτεσαι να υιοθετήσεις μια τέτοια γάτα, ε;
Το γατάκι που ερωτεύτηκες, αν δεν υιοθετηθεί, θα ζήσει στους δρόμους της πόλης, δηλαδή σε ένα περιβάλλον που καμία σχέση δεν έχει με το φυσικό του. Δεν θα έχει σταθερή πρόσβαση σε τροφή και νερό και η ζωή του θα κινδυνεύει καθημερινά από φόλες, αυτοκίνητα και σκυλιά. Η ζωή του θα διαρκέσει γύρω στα 2 χρόνια. Το μεγαλύτερο μέρος της θα το περάσει πεινασμένο, διψασμένο και τρομαγμένο και το τέλος του θα είναι, στην καλύτερη περίπτωση, ο ακαριαίος θάνατος από αυτοκίνητο ή, στη χειρότερη, ο αργός και μαρτυρικός θάνατος από φόλα.

aretha πολυ σωστο το θεμα που θιγεια οντος ετσι ειναι..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Πολύ χαίρομαι που στην πρώτη επαφή μου με το my cat διαβάζω αυτό το θέμα που τυχαίνει να με απασχολεί κι εμένα τον τελευταίο καιρό!Θέλω τόσο πολύ μια γατούλα αλλά με προβληματίζει η ιδέα οτι θα είναι κλεισμένη σε ένα σπίτι 50 τετραγωνικών και θα μένει μόνη της τουλάχιστον 9 ώρες τη μέρα!

Μέμα, εν μέρει συμφωνώ με τους προβληματισμούς σου, η ζωή στο διαμέρισμα δεν ειναι οτι καλύτερο για μια γάτα όπως δεν είναι οτι καλύτερο και για εμάς.
Αλλά πιστεύω οτι μια γατούλα στειρωμένη μπορεί να ειναι πολύ ευτυχισμένη σε ένα διαμέρισμα αν έχει προσοχή και φροντίδα. Ο γάτος μου που ειναι και δύσκολο και ζωηρό ζώο περνάει μια χαρά. Κι εγώ λείπω πολλές ώρες, τουλάχιστον 9-10, αλλά σκέψου οτι οι γάτες κοιμούνται και πολλές ώρες. Ακόμα και όταν ειμαι σπίτι λίγο ασχολείται μαζί μου. Κοιμάμαστε μαζί, παίζουμε κανενα 30λεπτο την ημέρα και κατα τα άλλα κοιμάται και λιάζεται στο μπαλκόνι, κυνηγάει περαστικά ζουζούνια, κλπ. Του έχω βάλει και μερικές γλάστρες, οποτε ειναι ακομα πιο καλα.

Μην το σκέφτεσαι καν. Παρε γατούλα, και μάλιστα πάρε 2 για να έχουν και παρέα η μία την άλλη. Αν τις αγαπάς και τις φροντίζεις θα είναι πολύ καλύτερα απο τα περισσότερα αδέσποτα που πεινάνε, κρυώνουνε και τρώνε φόλες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ρεγγίνα]

Σε ένα παρόμοιο δίλημμα βρίσκομαι κι εγώ... Είμαι φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη εδώ και 2 χρόνια και θέλω πολύ να φέρω τη γάτα μου, αλλά η μάνα μου λέει όχι... Κι εκεί σε διαμέρισμα μένουμε και η Ρεγγίνα μου περνάει στη μονοκατοικία δίπλα, κατεβαίνει την εξωτερική σκάλα και κάνει άνετα τις βόλτες τις όλη μέρα... Ένα ακόμα κουφό με τη γάτα αυτή είναι ότι κάνει περιπολία στην περιοχή της όλη μέρα σαν να ήταν αρσενικό και το βραδάκι μαζεύεται σπίτι για να κοιμηθούμε μαζί... Όταν λείπω εγώ γυρνάει μόνο για να φάει και ξαναφεύγει...

Το δίλημμά μου δεν είναι διαμέρισμα ή δρόμος, σ'αυτή την περίπτωση σίγουρα θα προτιμούσα το διαμέρισμα και το έχω κάνει όταν ήμουνα 14 χρονών και έφερα ένα ψωριάρικο μαύρο γατί σε ένα σπίτι που δεν το ήθελε κανείς... Το δίλημμά μου είναι διαμέρισμα στα Τρίκαλα που λίγο διαφέρει από μονοκατοικία αφού η γάτα έχει πολύ εύκολη πρόσβαση ή διαμέρισμα στη Θεσσαλονίκη όπου σίγουρα θα φοβάμαι να την αφήσω να βγει?

Με τη Ρεγγίνα έχουμε περάσει πολλά μαζί... Από καισαρική, 5 γατάκια που κατέβηκαν με το κεφάλι, ψώρα, μέχρι και μαχαιριά στο μαστό (παραλίγο να τον αφαιρέσουμε). Είναι δεμένη μαζί μου σε σημείο που όταν την πιάνουν οι πόνοι και μέχρι να σπάσουν τα νερά πρέπει να είναι μαζί μου ξαπλωμένη στο κρεβάτι και μετά πρέπει οπωσδήποτε να την αγγίζω αλλιώς δε σπρώχνει και αν φύγω με ακολουθεί... Μερικές φορές δεν τρώει αν δεν την ταΐσω εγώ... Κάθε Παρασκευή γυρνάω στα Τρίκαλα για τη Ρεγγίνα... Άγνωστο πώς, ότι ώρα κι αν φτάσω στο σπίτι, λίγα λεπτά αργότερα νιαουρίζει κάτω στην αυλή... Αλλά δεν έρχεται σπίτι... Μέχρι το Σάββατο το βράδυ αρνείται να με πλησιάσει... Κι όταν επιτέλους με πλησιάζει πρέπει να ξαναφύγω... Τι να κάνω?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μέμα]

Αχ, το ίδιο είχα πάθει κι εγώ με τη Ριρίκα μου!την πρώτη φορά που γέννησε με ήθελε δίπλα της συνέχεια κι όταν σηκωνόμουν ερχόταν από πίσω μου!
Δε ξέρω βρε maria τι να σου προτείνω!στην ίδια φάση είμαι κι εγώ...από τότε που ήρθα Πειραιά ως φοιτήτρια μου λείπουν πολύ τα ζωάκια που άφησα πίσω και ειδικά οι γάτες μου...και όταν το λέω στην μάνα μου,παίρνω την ίδια απάντηση με εσένα!
Αυτό που με προβληματίζει είναι το μπαλκόνι!πώς θα γίνει να μην περνάει στο διπλανό κι έχω προβλήματα με τους γείτονες;;;;θα ήθελα μια απάντηση απ τους πιο έμπειρους εδώ!
Κι επίσης με την άμμο τι κάνετε;μιας και ζούσα στην εξοχή δεν είχαν ποτέ τέτοια προβλήματα οι γάτες μου!Δεν περιορίζοταν για το που θα κάνουν την ανάγκη τους!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.