1996, δουλεύω σε καφετέρια στο π.φάληρο, το μαγαζί το έχει φίλος κ δυστυχώς είχαμε πρόβλημα με τις κατσαρίδες, κ όταν λέμε κατσαρίδες, εννοούμε κάτι μεγάλες, μαύρες φτερωτές, τεράστιες όμως...


απολυμάνσεις, τεζα κ μπαιγκόνια τίποτα!!! αυτές βγαίνανε από την αποχέτευση, πως διάολο χωράγανε οι άτιμες δεν κατάλαβα ποτέ!!!
Είδαμε κ Αποείδαμε κ μου έρχεται της ξανθιάς (τότε) η ιδέα, να "σκοτώσουμε το κακό από τη ρίζα" δηλαδή να ρίξουμε πολύ τέξα μέσα στην αποχέτευση του μπάνιου. Ο φίλος μου λοιπόν χάρηκε και πάει κ αγοράζει αρκετά τεζα, βάζει το σχέδιο σε εφαρμογή δεν θυμάμαι πως ακριβώς αλλά άδειασε αρκετά μπουκάλια κατσαριδοκτόνο μέσα στην αποχέυτευση, 3-4 σίγουρα. Από τη βρώμα τρελαθήκαμε και βγήκαμε γρήγορα από το μαγαζί, κλειδώνοντας καλά καλά.... την άλλη μέρα το πρωί, επειδή θέλαμε να ανοίξουμε νωρίς για να πάμε για ψώνια ή κάτι τέτοιο, ανοίξαμε το μαγαζί σχεδόν ξημερώματα, ήταν κ όλα τα στόρια κατεβασμένα οπότε σκοτάδι το μαγαζί... με το που ανοίγουμε μας χτύπησε η μυρωδιά νταααν κατευθείαν, από την πόρτα μέχρι να κλείσουμε το συναγερμό ήταν μερικά μέτρα...

με που πατάμε τα ποδαράκια μας μέσα ακούμε κρατσ κρουτσ, κρατσ κρούτσ... αρχίζουμε να τρέχουμε αλλά τα κρατσ κρουτσ συνεχίζονταν , για να μην τα πολυλογώ, φτάνοντας εγώ έκλεισα το συναγερμό κ εκείνος άνοιξε τα φώτα...



τα ουρλιαχτά μας έφτασαν μεχρι το φλοίσβο, μη μπω μέχρι τη Γλυφάδα, όλο το πατωμα του μαγαζιού, μά όλο ήταν στρωμένο με ένα χαλί κατσαρίδες,



μερικές είχαν σκαρφαλώσει κ στους τοίχους αλλά έπεφταν γιατί δεν είχαν ψοφήσει ακόμα, φανταστείτε θέαμα.... εγώ χοροπηδόντας βγήκα από το μαγαζί ουρλίαζοντας, καλοκαίρι κιόλας φόραγα κ πέδιλα... ο δε άλλος με κλειστά τα μάτια, έτρεχε πανικόβλητος, κλείσαμε την πόρτα, διπλοκλειδώσαμε, μην φύγει κ καμιά κ την χάσουμε .... και καθόμασταν απ'έξω σα χαζά να σκεφτόμαστε τι να κάνουμε.... Φοβερή εμπειρία, μάλλον τότε ξεπέρασα την φοβία με τις κατσαρίδες,