Γειά σας
πρώτη φορά γράφω εδώ , αλλά είμαι απεγνωσμένη ! εδώ και δυο μέρες κλαίω συνέχεια . θα προσπαθήσω να γράψω έν συντομία . Ταίζω τα αδεσποτάκια της γειτονιάς . Η Μαυρούλα ήταν η αγαπημένη μου . ένα μικροκαμωμένο μαυρο γατάκι, παιχνιδιάρικο και απίστευτα γλυκό ήσυχο . Καθόταν πάντα και μόνο σε μένα στην αγκαλιά μου και μου έκανε πατουσίτσες , είχα φέρει παιχνιδάκια από την δικιά μου στο σπίτι και παίζαμε . ήταν η αδυναμία μου , το τάιζα εγώ από τότε που απογαλακτίστηκε και η μαμά του το έδιωχνε πλέον και μάλλον με αναγνώριζε πια ως μαμά του . Το χειμώνα είχε το πρώτο του οιστρο . Δεν ήξερα αν είχε μεινει έγκυοσ . Λίγο ξ κοιλίτσα του είχε φουσκώσει,αλλά πολύ λίγο . εξαιρετικά μικροκαμωμένο γατί επίσης . Την κυριακή που μας πέρασε πήγα να την ταίσω και ήταν γεμάτη αίματα. αιμορραγούσε . παρόλα αυτά είχε διάθεση για χάδια, έφαγε και μετά με ακολουθούσε . πήρα τηλέφωνο ένα γιατρό , μου είπε ότι τώρα είναι όλα κλειστά , να περιμένω μέχρι την δευτέρα , και ότι αφού τρώει και πίνει νερό είναι εντάξει για σήμερα . βιαζόμουν σε μια ώρα να πάω στην δουλειά μου οπότε δεν μπορούσα να κάνω πολλά . το βράδυ πήγα πάλι να την δω . την βρήκα να παίζει με μια γατουλα, έφαγε λίγο, και μετά ζητούσε χάδια . την δευτέρα πρωί παίρνω την γατοφόρα , και την πάω στο ιατρείο της φιλοζωικής .΄πάλι αιμορραγούσε, αλλα λιγότερο α΄πό την Κυριακή . Μου είπε ότι πεθαίνει ότι πρέπει να την εγχειρίσει αμέσως , να βγάλει μήτρα , ωοθήκες . όπως και έγινε . έβγαλε ένα νεκρό έμβρυο από μέσα της , με ρώτησε αν ξέρω αν έχει γεννήσει άλλα , δεν ήξερα, δεν νομίζω γιατί πάντα ήταν εκεί στο γνωστό σημείο . υποθέτω ότι τ'αλλα τα απέβαλλε . α, η κοιλιτζα της από την κυριακη είχε ξεφουσκώσει εντελώς, μονο ένα σημείο ήταν ένα μικρό σημείο που εξείχε, μάλλον αυτό το νεκρό γατακι, που έβγαλαν . ο γιατρος δνε μου είπε τίποτα άλλο . μονο να μην τηνβγάλω στο δρόμο μέχρι να αναρρώσει, αλλά ουτε και στο σπίτι μου αφού έχω άλλη γάτα . βρήκαμε ως λύση να την βάλω σε μια αποθηκούλα που έχω στο υπόγειο τησ πολυκατοικίας μου μέχρι την Πέμπτη . την κρ΄τησαν εκεί μια μέρα και την πήρα τρίτη μεσημέρη . της είχα φτιάξει την αποθηκούλα με διπλό πάπλωμα , σεντόνια , άμμο , δοχεία με νερό και φαγητό . είχα στειρώσει την δική μου πριν ένα χρόνο , οπότε ήξερα τι με περίμενε . αυτό που μου έκανε εντύπωση , είναι ότι μετά από μέρα μετάα την στείρωση, η Μαυρούλα ήταν σαν να έκανε την εγχείρηση την ίδια μέρα και όχι την προηγούμεη . Δηλαδή, σαν μόλισ να ξύπνησε από την νάρκωση, παραπατούσε, δεν στεκόταν στα πόδια της , και αυτά τα γνωρίσματα που έχουν όταν περνάει η νάρκωση . πήγαινα ανα μια ώρα και την έβλεπα , καθόμουν αρκετά μαζί της , την χάιδευα ,. δεν έφαγε τίποτα, μονο πολύ νερό έπινε που της έδινα εγώ . την τετάρτη ήταν καλύτερα , περπατουσε κανονικά , μονο που νιαούριζε, πονούσε, πάλι δεν έφαγε τίποτα . έκανε εμετό αρκετές φορε΄ς . μια φορά έβγαλε ΄΄ενα άσπρο , ακριβώς σαν γαλάκτωμα σώματος . σκέφτηκα ότι όλα αυτά είναι φυσιολογικά , πέρυσι η δικιά μου 1 μερα από τον πόνο νιαούριζε πιο πολύ . από το απόγευμαα μεχρι το βράδυ ,ηθελε να βγεί από την αποθηκη , πήγαινε στο διάδρομο, σκέφτηκα λογικό , έχει μάθει να είναι ελέύθερη και τώρα πονάει και είναι και κλεισμένη σε ένα ξένο περιβάλλον . το βρ άδυ στις 11.30΄πήγα ν α την ξαναδώ. την βρήκα ναα πεθαινει ... ήλπιζα να μην είναι αυτό . το μάτι γυάλινο, δεν κουνιόταν πια , με άκουσε και μου νιαούρισε . σοκαρίστηκα . πήρα ααμέσως μια κλινική ανοιχτή 24ωρη στον άγιο στέφανο . μου είπε ότι όντως πεθαίνει . μια πιθανότητα που πια έλεγα την γλίτωσε η Μαυρούλα . μου εξήγησε , κατι που στην φιλοζωική δεν έκαναν . οτι δεν ξέρουμε η σηψαιμία πόσο είχε προχωρήσει, πόσο καιρό είχε το νεκρό γατάκι μέσα της , ότι δεν ήταν μια απλή στείρωση . μου είπε να την πάω αμέσως , μήπως την προλάβω, το μόνο που μπορεί ναα κάνει έιναι να βάλει ορό . πήγα γρήγοραα κάτω , αλλά δεν την πρόλαβα την μικρούλα μου . ακόμα και στο τέλοσ επιοινώνησε μαζί μου , άκουσε ''μαυρούλα ? '' και μου νιαούρισε , την πρόλαβα στο τσάκ να πεθάνει στην αγκαλιά μου, τελευταίες δύσκολες ανάσεσ, σπασμοί στα ποδαράκια και ξεψύχησε . ήταν ένα σοκ . από τότε ΄δεν έχω σταματήσει να κλαίω . και να νιώθω ενοχές . αν ε'ιχα κάνει εκείνο . ή το άλλο . στην φιλοζωική μου είπαν ότι της έδωσαν ενέσιμη 15ημερη αντιβίωση , δεν χρειάζεται να της δώσω άλλη . της έδωσαν ? μήοως επειδή τους είπα ότι είναι αδέσποτη δεν έδωσαν την πρέπουσα σημασία ? αν την πήγαινα σε καλύτερο ιατρείο που θα της έβαζαν ορό , να γλίτωνε ? ααν την πήγαινα την τετάρτη το πρωί ? όλα αυτά τα αν .... ... που με τυρρανάνε τώρα . θα έκανα τα πάντα για να την σώσω αν ήξεραα τι πρέπει να κάνω . ... ήταν ένα αξιολάτευτο ζωάκι , που του άξιζε μια καλή ζωή , ήταν χαρούμενο , έπαιζε συνέχεια , και του έτυχε αυτό . Μαυρούλα μου εγώ σε αγάπησα και το ξέρω και εσύ και μου λείπεις . αν κάποιος ξέρει κάτι . πήρα ένα γνωστό μου κτηνίατρο και μυ είπε τα ίδια , ότι αν η σηψαιμία είχε προχωρήσει, ήταν πολύ δύσκολο και το ότι ήταν μικρωκαμωμένο το έκανε ακόμα πιο δύσκολο .
