Σας ευχαριστούμε θερμά για το ενδιαφέρον και σας ζητούμε συγγνώμη για την καθυστέρηση της ενημέρωσης.
Λοιπόν, το μελάνιασμα ήταν από το σπρέι. Όταν στείρωσα τον δικό μου το γάτο προφανώς χρησιμοποιήθηκε κατιτίς διαφορετικό και δε φαινόταν τίποτα στην επίμαχη περιοχή, οπότε μην ξέροντας αυτή τη λεπτομέρεια θορυβήθηκα.
Την κραυγή, εκ των υστέρων την ερμηνεύσαμε ως κραυγή μεγάλης ενόχλησης-ταλαιπωρίας-αδιαθεσίας παρά ως κραυγή πόνου λόγω αμέλειας του γιατρού να του δώσει παυσίπονο. Και αυτό επειδή γίνηκε μονάχα μία φορά ενώ ο γατούλης ήταν στο ταξί και η διαδρομή είχε στροφές (δυστυχώς έπρεπε να το υποστεί ο δόλιος, σπάραξε και η δική μας καρδιά
).
Αυτό με την εφημερίδα ισχύει. Τον άφησα για τη στείρωση και όταν γύρισα να τον πάρω ήταν αφημένος στη γατοφόρο, όπου στον πάτο της ο γιατρός είχε στρώσει εφημερίδα παρόλο που μου είπε να προσέχω μην τον αφήσω σε τίποτα βρωμιές στην αρχή. Ίσως ήταν προσωρινό μέτρο μέχρι να τον παραλάβω ή κάτι τέτοιο.
Κάποια φίλη πίσω -η πουπουλίνα νομίζω- ρώτησε για το αν έδωσε ο γιατρός αντιβιωτικά. Θα μπορούσε να εμβαθύνει λίγο; Εννοώ, μετά τη στείρωση έπρεπε να περιμένω να χορηγήσει ο γιατρός στο γάτο χαπάκι; Δεν καταλαβαίνω ακριβώς.
Ο γιατρός ήταν από τους μακράν πιο προτεινόμενους εδώ μέσα.
Σημειωτέον, ο γατούλης μέχρι αργά το βράδυ είχε συνέλθει (έδειχνε την κοιλιά του και τα συναφή
) και σήμερα, καμιά δεκαριά μέρες μετά -νομίζω- φαίνεται υγιέστατος. =) Παρόλα αυτά δεν μπορούμε να πούμε ότι έχει απαλλαγεί πλήρως από τις ορμές του αλλά νομίζω ότι αυτό είναι το αναμενόμενο (δεδομένου ότι στειρώθηκε μεγαλούτσικος, δύο χρονών, μπορεί να κρατήσουν και μέχρι έξι μήνες οι ορμές - επιβεβαιώστε!)
