To know us (even) better!!

[Mariel]

σχετικα με την αντιγραφη στα πανεπιστημια...δυστυχως σ'εμας τα πραγματα ειναι πολυ σφιχτα κι η επιτηρηση πολυ αυστηρη με αποτελεσμα το σκονακι να ειναι πολυ δυσκολο να γινει χωρις να το δει κανεις...

@MIchelle:ηθελε πραγματικα κουραγιο μια τοσο μεγαλη αποφαση.ευχομαι να πανε ολα καλα!!ειχα κι εγω μια φιλη που ηθελε να αλλαξει σχολη,αλλα επειδη ειχε ειδικο μαθημα επρεπε να ξαναδωσει ολα τα μαθηματα!!!

και αφου ηρθε η κουβεντα και στις σχεσεις,να πω οτι ειμαι εδω και 4,5 χρονια με ενα παιδι,ειμαστε πολυ καλα και ευτυχως αναχεται ολα τα ζωοφιλικα μου καμωματα!!μπορω να πω οτι εχει αρχισει κι εκεινος να επηρεαζεται και να συμπαθει περισσοτερο τα ζωα

παντως πρεπει να ειναι τρομερα δυσκολο σημερα για μια γυναικα να καταφερει να συνδυασει καριερα και οικογενεια.τρεχεις να τα προλαβεις ολα και τελικα απο ο,τι ακουω απο γνωστες μου παντα εχεις την αισθηση οτι σε τιποτα δεν εισαι τοσο καλη οσο θα ηθελες

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Γιατί πιστευεις οτι ειδικά για τις γυναίκες είναι δύσκολο Mariel?
Περιμένω απάντηση αν και κάτι μου λέει οτι θα εκνευριστώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mariel]

Γιατί πιστευεις οτι ειδικά για τις γυναίκες είναι δύσκολο Mariel?
Περιμένω απάντηση αν και κάτι μου λέει οτι θα εκνευριστώ.

καταρχην δε χρειαζεται να εκνευριστεις,συζητηση κανουμε.ουτε σου ειπα οτι η αποψη μου ειναι οτι οι γυναικες δεν πρεπει να κανουν και οικογενεια και καριερα.

ξερω πολλες κοπελες στη ηλικια των 30 με καριερα και οικογενεια.απο αυτες περιπτωση οι 2-3 να μου εχουν πει οτι εχουν βρει εναν αντρα με τετοια κατανοηση ωστε να βοηθαει στις δουλειες του σπιτιου,να δεχεται να τις μοιραστουν και να αναλαμβανει κι εκεινος μερος της φροντιδας των παιδιων.ξερεις τι ακουω απο τις πιο πολλες?οτι ενω σκοτωνονται στη δουλεια(οπως και οι αντρες συναδελφοι)πεφτει σε αυτες το μεγαλυτερο μερος της φροντιδας των παιδιων και των δουλειων του σπιτιου.οτι ξυπνανε απο τα χαραματα για να προλαβουν να τα εχουν ολα ετοιμα κι οτι κοιμουνται τοσο αργα που η ξεκουραση γι'αυτες ειναι πλεον απιαστη πολυτελεια.

τι πιστευω οτι φταιει?εκτος απο την κλασικη νοοτροπισ στην ελλαδα που σε σχεση με αλλες χωρες ειναι αιωνες πισω,πιστευω οτι φταιει σε μεγαλο βαθμο το πως η μητερα μεγαλωνει τους γιους της(και φυσικα η κατασταση που βλεπει μεσα στο σπιτι μεταξυ των γονιων του).οταν η μητερα μεγαλωνει το γιο της και τον μαθαινει να μην κανει τιποτα,να μη βοηθαει σε καμια δουλεια του σπιτιου(γιατι αυτος ειναι "αντρας")και γενικα να τα βρισκει ολα ετοιμα,ειναι δυνατον οταν ανοιξει δικο του σπιτι να βοηθαει τη γυναικα του?

αυτο που θεωρω ακομα πιο τραγικο,ειναι οτι τετοιες αποψεις δεν τις εχουν μονο οι μεγαλυτεροι αντρες.εχω γνωρισει παιδια τις ηλικιας μου στη σχολη,στην παρεα που πιστευουν οτι η γυναικα δεν πρεπει να δουλευει,η να δουλευει τουλαχιστον part-time(κι αυτο,αν ειναι δυνατον,το θεωρουν και σαν δικη τους υποχωρηση).ειτε δουλευει ομως ειτε οχι,σπιτι παιδια ειναι δικη της ευθυνη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Ο άντρας είναι όπως τον μάθεις. Αν τον μάθεις να μην κάνει τίποτα, τότε προφανώς όταν περάσουν τα πρώτα μέλια κατα τα οποία θα κάνει μερικές δουλειές για να σε ευχαριστήσει, θα βολευτεί στην εύκολη λύση, να μην κάνει τίποτε απολύτως. Το ίδιο ισχύει και για τις γυναίκες, αν και οι περισσότερες έχουν κόμπλεξ και το θεωρούν ντροπή και για τις ίδιες να μην είναι καλές στις δουλειές του σπιτιού (έλεος?). Αν τον μάθεις οτι αν δεν κάνει τα μισά θα βρωμίσετε, τότε αναγκαστικά θα τα κάνει. Το θέμα είναι οτι οι περισσότερες γυναίκες είναι πολύ πιο υποχωρητικές και υποκύπτουν εύκολα για να μην υπάρχουν εντάσεις, ή για να μην τις συγκρίνει με τη μάνα του ή για να μην τις αφήσει η οτιδήποτε. Το έχω δει και απο την άλλη μεριά το θέμα, όταν περσι είχα επαναπαυτεί και έκανε το 90% των δουλειών του σπιτιού ο φίλος μου όταν μέναμε μαζί. Ο άνθρωπος τείνει να προτιμήσει την εύκολη και ξεκούραστη λύση και αυτό δεν έχει σχέση με το φύλο. Το έχω ξαναπεί, για την σεξιστική ανισότητα δεν φταίνε μόνο οι άντρες, ούτε φταίνε κυρίως οι άντρες. Φταίνε οι γυναίκες κατά κύριο λόγο που άλλα διατείνονται μικρές και σε άλλη κατάσταση καταλήγουν, προδίδοντας τα ίδια τους τα λόγια όντας μεγαλύτερες.
Και προσωπικά μπορώ να καταλάβω έναν φαλλοκράτη, μιας και είναι λογικό να μην θέλει να χάσει τα κεκτημένα αιώνων. Όμως μια γυναίκα "φαλλοκράτισσα" δεν μπορώ ούτε να την δικαιολογήσω, ούτε να την καταλάβω. Τη θεωρώ απλώς τραγικά αδύναμο χαρακτήρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Ακούω πολύ συχνά επίσης οτι οι άντρες δεν κάνουν τις δουλειές εξίσου καλά, οπότε αναγκάζεται η γυναίκα να τις ξανακάνει μετά οπότε "καλύτερα να τις κάνω εγώ εξ αρχής".
Μα για μια στιγμή! Οι γυναίκες εκ γενετής ήξεραν να κάνουν δουλειές του σπιτιού; Μήπως γεννηθήκαμε με αυτές τις γνώσεις; Μήπως ξέραμε απο τα 5 να μαγειρεύουμε και να καθαρίζουμε; Προφανώς όχι! Όποιος ασχοληθεί θα μάθει. Το θέμα είναι να είναι ανεκτικός αυτός που γνωρίζει περισσότερα (είτε άντρας είτε γυναίκα) κατά το διάστημα στο οποίο ο άλλος μαθαίνει, και να μην τρέχει να διορθώσει τα λάθη, διότι τότε στο τέλος θα καταλήξει να τα κάνει εκείνος όλα. Καλύτερα ένα σπίτι ημιβρώμικο ή άνοστο φαί για κάποιους μήνες παρά μια μη ισσοροποημένη σχέση, στην οποία ο ένας απο τους δύο θα αισθάνεται κατα βάθος "ριγμένος" και κοροίδο. Διότι όταν έχεις κάποια καταχωνιασμένα αρνητικά συναισθήματα για το σύντροφο σου κάποια στιγμή θα βγουν στην επιφάνεια, και πολλές φορές με άσχημες επιπτώσεις για τη σχέση σας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

αυτο που θεωρω ακομα πιο τραγικο,ειναι οτι τετοιες αποψεις δεν τις εχουν μονο οι μεγαλυτεροι αντρες.εχω γνωρισει παιδια τις ηλικιας μου στη σχολη,στην παρεα που πιστευουν οτι η γυναικα δεν πρεπει να δουλευει,η να δουλευει τουλαχιστον part-time(κι αυτο,αν ειναι δυνατον,το θεωρουν και σαν δικη τους υποχωρηση).ειτε δουλευει ομως ειτε οχι,σπιτι παιδια ειναι δικη της ευθυνη.

Κι εγώ θέλω να μου χαρίσουν άυριο ένα γραφείο στο κέντρο της Αθήνας και να τρελαθώ στις δουλειές που θα μου ρχονται αλλά είναι μάλλον απίθανο να το αποκτήσω τόσο εύκολα. Ο,τι και να θέλουν αν δουν οτι η πραγματικότητα είναι αλλιώς θα αναγκαστούν να προσαρμοστούν όσο κι αν δεν τους αρέσει (λες και στις γυναίκες αρέσουν οι δουλειές του σπιτιού!). Το πρόβλημα δεν είναι οι άντρες. Το πρόβλημα είναι οι γυναίκες και η αηδιαστική υποχωρητικότητα των περισσοτέρων που δεν μπορούν να χαλάσουν χατήρι στον "πασά" διότι κατα βάθος πιστευουν και οι ίδιες οτι είναι δική τους ευθύνη οι δουλειές και θα τους κάνει χάρη να ασχοληθεί κι αυτός οπότε δεν μπορούν να το απαιτήσουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mariel]

μακαρι στο "οπως τον μαθεις"να εχεις δικιο.πολυ πιθανον να ειναι ετσι.

τη νοοτροπια "δε θελω να βλεπω τον αντρα μου να πλενει πιατα"τη θεωρω τελειως χαζη.δηλ αυτο θα ειναι αποδειξη του ανδρισμου του?εγω αυτον τον ανδρισμο τον θεωρω ψευτο-ανδρισμο.ενας αντρας σιγουρος,μη-κομπλεξικος θα βοηθουσε σε δουλειες του σπιτιου χωρις προβλημα τι θα πουν οι γειτονες(ναι,το εχει πει αυτο ο αντρας μιας φιλης μου για δικαιολογια προκειμενουν να μην απλωνει ρουχα,καθαριζει τζαμια κτλ)οπως και πανω σε μια κουβεντα με συμφοιτητες μας,το θειικο "μα θα ηθελες να δεις τον αντρα σου με φακιολι να καθαριζει?"δυστυχως πολλες φιλες μου απαντησαν οχι.εγω απαντησα "φυσικα ναι".

εχω μια φιλη που επειδη ο φιλος της την εξεβιαζε συναισθηματικα οτι αν δεν τον βοηθησει στις δουλειες του σπιτιου θα βρωμισει,θα μεινει χωρις να φαει κτλ πηγαινε εκεινη μετα απο ποσες ωρες ορθοστασιας και του εκανε ολες τις δουλειες.επιεικως απαραδεκτο!

αυτο ομως που με προβληματιζει ομως,ειναι τι ποσοστο των αντρων ειναι διατεθειμενοι να συμβαλλουν στις δουλειες του σπιτιου οταν συναντησουν μια γυναικα που ειναι απολυτη στις αποψεις της,δουλευω κι εγω?αρα θα βοηθας κι εσυ.

εγω ειμαι ασχετη απο δουλειες του σπιτιου.δεν ξερω να κανω απολυτως τιποτα,οποτε αν παω καποτε να μεινω σε ενα σπιτι με καποιον θα ειναι και για τους δυο μας το ιδιο καινουργια η νεα κατασταση.αλλα ακομα και να μην ηταν,τη λογικη που αναφερεις και οτνως υπαρχει"τα κανω εγω για να μην τα κανει ο αντρας χαλια"δεν την καταλαβαινω,αν κα την εχω ακουσει πολλες φορες,οποτε εχω αρχισει να πιστευω οτι καποιοι αντρςς μπορει να τα κανουν ακι επειτηδες "χαλια" ωστε να αναγκαστει μετα η γυναικα τους να τα ανα΄λαβει αυτη.ωραια,θα τα κανει χαλια μια,δυο,μετα θα μαθει.

τελικα απο ο,τι φαινεται συμφωνουμε,αρα δεν υπαρχει λογος εκνευρισμου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

μακαρι στο "οπως τον μαθεις"να εχεις δικιο.πολυ πιθανον να ειναι ετσι.

[...]

αυτο ομως που με προβληματιζει ομως,ειναι τι ποσοστο των αντρων ειναι διατεθειμενοι να συμβαλλουν στις δουλειες του σπιτιου οταν συναντησουν μια γυναικα που ειναι απολυτη στις αποψεις της,δουλευω κι εγω?αρα θα βοηθας κι εσυ.

Διατεθειμμένοι απο πριν είναι μάλλον ελάχιστοι. Τι θα κάνουν όμως; Θα σε παρατήσουν; Αν το κάνουν αυτό τότε καλύτερα που ξεφορτώθηκες νωρίς τον "πασά" γιατί μάλλον υπηρέτρια έψαχνε και όχι κοπέλα.
Θα αφήσουν το σπίτι να βρωμίσει; Για πόσο; Όταν καταλάβουν οτι προτιμάς να βρωμίσει κι εσύ απο το να γίνεις Μαίρη Παναγιωταρά, τότε θα αναγκαστούν να σηκώσουν το χεράκι τους. Ούτως ή άλλως δεν περιμένω να έχω σπίτι στην εντέλεια, ούτε έχω όταν μένω μόνη μου. Με απασχολούν άλλα πράγματα πολύ περισσότερο απο το τι θα πει η γειτόνισσα αν έρθει και το δει και αν θα δει σκόνη στο σύνθετο. Αυτό που με νοιάζει είναι να είναι αρκετά καθαρό ώστε να ζήσουμε μέσα, άρα δεν νομίζω να το αντέξει κανείς χειρότερο απο αυτό για πολύ καιρό.

Αυτό που δεν μου αρέσει είναι οτι βλέπω και σε σένα, που έχεις μεν τις ίδιες απόψεις θεωρητικά, μια ηττοπάθεια. Δηλαδή "μακάρι να είναι έτσι", "πόσοι όμως είναι διατεθειμμένοι" κλπ. Αυτό είναι το πρώτο βήμα για να προδώσεις σε 10 χρόνια αυτά που λες τώρα, όπως έκαναν και πολλές άλλες!! Πρόσεχε το γιατί θα σε καβαλήσουν (και όχι με την καλή έννοια )!!
Αποφασιστική να είσαι βρε!! Δεν βοηθάν; Να πάνε να κουρευτούν, δεν θα τις κάνουμε όλες εμείς!

Εντελώς φιλικά στο λέω ε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Α και επίσης, δεν μου αρέσει η φράση "βοηθάνε στις δουλειές". Υποδηλώνει οτι συμβάλλουν απλώς επικουρικά ενώ τις περισσότερες τις κάνει η γυναίκα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

Συμφωνώ κι εγώ με τη Michelle. Βέβαια ισχύει το ίδιο και για τις γυναίκες και για τους άντρες. Όλοι οι άνθρωποι είναι όπως τους μάθεις. Ξέρω πολλές περιπτώσεις γυναικών που δεν σηκώνουν το χέρι τους να κάνουν τίποτα. Όπως και να χει όταν ζεις με κάποιον άλλο, είτε είναι ο φίλος σου, είτε ο άντρας σου, η κολλητή σου ή η οικογένειά σου, οι δουλειές πρέπει να μοιράζονται.
Εγώ ήμουν από τις "τυχερές". Ο φίλος μου έμενε πολλά χρόνια μόνος του προτού συζήσουμε κι έτσι έχει "μάθει" να κάνει δουλειές. Αλλά και τώρα, όταν βλέπω ότι επαναπαύεται και αρχίζει να αποφεύγει τις δουλειές του το λέω. Και ποτέ δεν έχει δυσανασχετήσει.
Σήμερα πχ σιδέρωσα και πρέπει το σπίτι να σκουπιστεί-σφουγγαριστεί. Έτσι λοιπόν τα ψώνια και το μαγείρεμα θα το κάνει το καμάρι μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mariel]

εχετε δικιο,μαλλον χρειαζεται περισσοτερος δυναμισμος.αλλα ειλικρινα με ολες αυτες τις περιπτωσεις που εχω ακουσει,εχω απογοητευτει.

βεβαια για να πω την αληθεια οποτε παω και μενω σπιτι του φιλου μου μαλλον εκεινος κανει τις δουλειες καθως ειναι λιγο υστερικος με την ταξη(σε αντιθεση μ'εμενα )μετα απο συζητηση για το μοιρασμα του πλυσιμου των πιατων(εχει την υστερια να μην αφηνει απλυτα πιατα το βραδυ,παλι σε αντιθεση μ'εμενα )καταληξαμε να χρησιμοποιουμε καλυτερα παλστικα πιατα/ποτηρια για να μη δημιουργειται προβλημα.βεβαια αυτο αν μενεις σε μονιμη βαση με τον αλλον δεν ξερω κατα ποσο ειναι εφικτο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sofiagal]

Όμως μια γυναίκα "φαλλοκράτισσα" δεν μπορώ ούτε να την δικαιολογήσω, ούτε να την καταλάβω. Τη θεωρώ απλώς τραγικά αδύναμο χαρακτήρα.

Δεν θα συμφωνήσω μαζί σου ,και θα ήθελα να γνωριστούμε για να κρίνεις από κοντά , αν ανήκω στους τραγικά αδύναμους χαρακτήρες.Προσωπικά δεν με χαλάει καθόλου να κάνω αποκλειστικά τις δουλειές του σπιτιού εγώ,παρ'όλο που δουλεύω.Και αργότερα που ίσως έρθει και ένα μωρό θα δυσκολέψουν τα πράγματα.Καλώς ή κακώς ο ρόλος της γυναίκας είναι πολύπλοκος και δεν μπορούμε να το αποφύγουμε.
Ο άντρας μου ξέρει ότι δεν πρόκειται ποτέ να του πω να σκουπίσει , να σφουγγαρίσει και να απλώσει τα ρούχα.Αυτό σημαίνει εκμετάλλευση?Σε πληροφορώ ότι έχει τέτοια κατανόηση που ένα αχ να με ακούσει να κάνω θα μου πει μην μαγειρέψεις θα παραγγείλουμε,μην σκουπίσεις σήμερα αλλά σε 2 μέρες και τα λοιπά.Ποτέ δεν παραπονέθηκε γιατί το συγκεκριμένο πουκάμισο δεν είναι σιδερωμένο ή γιατί δεν είναι οι τάδε κάλτσες καθαρές ή γιατί θα φάμε χθεσινό φαγητό.Ίσα-ίσα έχει αποδείξει σε εποχή που αρρώστησα, ότι είναι άξιος για τα πάντα, και αυτό τα λέει όλα για μένα.
Είναι στον χαρακτήρα μου να φροντίζω τους άλλους είτε είναι φίλος είτε οικογένεια σε σημείο που με χαρακτηρίζουν υπερπροστατευτική.
Τέλος ποτέ δεν παραπονέθηκα για την όλη κατάσταση , και θα συνεχίσω να λειτουργώ έτσι και ας χαλάω την πιάτσα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[maxi2]

Εγώ είμαι η Χριστιάνα - Maxi, Γερμανίδα που μεγάλωσα στην Ελλάδα, αλλά με γερμανικά στοιχεία στον χαρακτήρα μου. (φταίει το DNA). Δεσποινίς ετών 39, χωρισμένη με 2 παιδιά και ετοιμάζομαι για τον δεύτερο γάμο. Δεν πήγα πανεπιστήμιο, αρκέστηκα στο απολυτήριο απο την Deutsche Schule Athen για Γερμανούς και δούλεψα σε διάφορες εργασίες μέχρι να αποφασίσω τι τελικά μου αρέσει να κάνω.
Τώρα έχω μαγαζί καφέ στο Σύνταγμα και ελπίζω σε λίγο να φύγω εκτός Αθηνών μαζί με τον Χρήστο που είμαστε σε συγκατοίκηση εδώ και 4 χρόνια (περιμένουμε μετάθεση για Λέρο).
Στην συμβίωση με τον Χρήστο είμαστε μια χαρά, μιας και ο ενας καλύπτει τον άλλον σε πολλά πράγματα, ακόμα και στις δουλειές του σπιτιού. Μοιραζόμαστε απο καθαριότητα μέχρι και μαγείρεμα.
Σαν χόμπι έχω την ζωγραφική, ο υπολογιστής που τον έμαθα εδώ και 4 χρόνια και δεν ξεκολλάω πια απο πάνω του, η μαγειρική (αν και την σταμάτησα γιατί παχαίνει... ).
Μας αρέσει να τρέχουμε κάθε Κυριακή, να κάνουμε διακοπές, να ακούμε μουσική (εγω Rock, ο Χρήστος ελληνικά λαικά) και φυσικά να διαβάζουμε..
Τρελαίνομαι για τον χειμώνα, τα χιόνια, το κρύο και τα βουνά.
Σιχαίνομαι το αυτοκίνητο (δεν έμαθα ποτέ να οδηγάω), αλλά τρελαίνομαι για μηχανή (προς μεγάλη δυστυχία των άλλων).
Κάθε μέρα που περνάει προσπαθώ να κάνω την ζωή μου καλύτερη και γι' αυτό δεν με φοβίζουν οι αλλαγές και τα ρίσκα..

Γενικά: είμαι έξυπνη, όμορφη, καλός χαρακτήρας, και το μεγαλύτερο προτέρημά μου είναι η μετριοφροσύνη μου....

Σας ευχαριστώ
Christiane - Maxi

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[xtina]

Εγώ είμαι η Χριστίνα. Έιμαι 20 και είμαι τεταρτοετής φοιτήτρια στο τμήμα Κοινωνικής Διοίκησης στη Κομοτηνή. Αυτό τον καιρό έχουμε ζόρια με την εξεταστική οπότε περνάω αρκετές ώρες στο σπίτι και ευτυχώς δηλαδη γιατί έτσι περνάω και περισσότερο χρόνο με την Κίρα μου!! Στον ελεύθερω χρόνο μου (γιατί η αλήθεια έναι οτι έχω αρκετο!!) δεν ασχολουμε με κάτι ιδιαίτερα δημιουργικό... Καφέδες, DVD, επιτραπέζια με φίλους...Α που και που και κανένα γυμναστήριο Αυτά από εμένα, γιατί δεν είμαι και πολύ καλή στο να περιγράφω τον εαυτό μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Δεν θα συμφωνήσω μαζί σου ,και θα ήθελα να γνωριστούμε για να κρίνεις από κοντά , αν ανήκω στους τραγικά αδύναμους χαρακτήρες.Προσωπικά δεν με χαλάει καθόλου να κάνω αποκλειστικά τις δουλειές του σπιτιού εγώ,παρ'όλο που δουλεύω.Και αργότερα που ίσως έρθει και ένα μωρό θα δυσκολέψουν τα πράγματα.Καλώς ή κακώς ο ρόλος της γυναίκας είναι πολύπλοκος και δεν μπορούμε να το αποφύγουμε.
Ο άντρας μου ξέρει ότι δεν πρόκειται ποτέ να του πω να σκουπίσει , να σφουγγαρίσει και να απλώσει τα ρούχα.Αυτό σημαίνει εκμετάλλευση?Σε πληροφορώ ότι έχει τέτοια κατανόηση που ένα αχ να με ακούσει να κάνω θα μου πει μην μαγειρέψεις θα παραγγείλουμε,μην σκουπίσεις σήμερα αλλά σε 2 μέρες και τα λοιπά.Ποτέ δεν παραπονέθηκε γιατί το συγκεκριμένο πουκάμισο δεν είναι σιδερωμένο ή γιατί δεν είναι οι τάδε κάλτσες καθαρές ή γιατί θα φάμε χθεσινό φαγητό.Ίσα-ίσα έχει αποδείξει σε εποχή που αρρώστησα, ότι είναι άξιος για τα πάντα, και αυτό τα λέει όλα για μένα.
Είναι στον χαρακτήρα μου να φροντίζω τους άλλους είτε είναι φίλος είτε οικογένεια σε σημείο που με χαρακτηρίζουν υπερπροστατευτική.
Τέλος ποτέ δεν παραπονέθηκα για την όλη κατάσταση , και θα συνεχίσω να λειτουργώ έτσι και ας χαλάω την πιάτσα.

Άλλο να κάνεις όλες τις δουλειές επειδή σου αρέσει (για τον οποιονδήποτε λόγο) και άλλο επειδή θεωρείς οτι είναι αποκλειστικά γυναικεία υπόθεση ή επειδή ο άντρας δεν θέλει να βοηθήσει οπότε "κάποιος πρέπει να τις κάνει". Στην πρώτη περίπτωση, περι ορέξεως ουδείς ο λόγος και δεν το κατακρίνω επ ουδενί. Εγώ την δεύτερη και την τρίτη περίπτωση κατακρίνω και απο τα παραπάνω δεν μου δίνεις την εντύπωση οτι ανήκεις εκεί, σωστά;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

εχετε δικιο,μαλλον χρειαζεται περισσοτερος δυναμισμος.αλλα ειλικρινα με ολες αυτες τις περιπτωσεις που εχω ακουσει,εχω απογοητευτει.

βεβαια για να πω την αληθεια οποτε παω και μενω σπιτι του φιλου μου μαλλον εκεινος κανει τις δουλειες καθως ειναι λιγο υστερικος με την ταξη(σε αντιθεση μ'εμενα )μετα απο συζητηση για το μοιρασμα του πλυσιμου των πιατων(εχει την υστερια να μην αφηνει απλυτα πιατα το βραδυ,παλι σε αντιθεση μ'εμενα )καταληξαμε να χρησιμοποιουμε καλυτερα παλστικα πιατα/ποτηρια για να μη δημιουργειται προβλημα.βεβαια αυτο αν μενεις σε μονιμη βαση με τον αλλον δεν ξερω κατα ποσο ειναι εφικτο

Εγώ πάλι έκανα το αντίθετο! Επειδή στη Θεσ/νίκη που ζούσα μόνη μου δεν είχα πλυντήριο πιάτων και σιχαίνομαι ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ το πλύσιμο τους στο χέρι, έτρωγα πάντα με πλαστικά πιάτα, πλαστικά πιρούνια, πλαστικά μαχαίρια κλπ εκτός απο τότε που μέναμε με το φίλο μου που μαγείρευα εγώ και αυτός τα έπλενε (fair enough νομίζω).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sofiagal]

Ίσως....να το θεωρώ γυναικεία υπόθεση αλλά ας μείνει μεταξύ μας.Επ΄ουδενί δεν πρέπει να το γνωρίζει ο άντρας αυτό. Τώρα για την περίπτωση που λες ότι ο άντρας δεν θέλει να βοηθήσει και "σε αναγκάζει"να κάνεις εσύ τα πάντα συμφωνώ μαζί σου,και για να το γενικεύσω εγώ τουλάχιστον ποτέ στην ζωή μου δεν ανέχτηκα εξαναγκασμούς και "πρέπει" ,ούτε από φίλο ούτε από οικογένεια ούτε από δουλειά ,και το ίσιο συστύνω σε όλες να κάνουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κίττυ]

Καλώς ή κακώς ο ρόλος της γυναίκας είναι πολύπλοκος και δεν μπορούμε να το αποφύγουμε.

Πιστεύω ότι αυτό το μήνυμα μας το πέρασε η κοινωνία στην οποία ζούμε.Το ότι η γυναίκα φέρνει στον κόσμο μια ζωή, δεν πάει να μει ότι πρέπει αυτή μόνη της να τη μεγαλώσει και παράλληλα να δουλεύει, κάνει τις δουλειές του σπιτιού κτλ κτλ.
Για αυτό άλλωστε γονείς και παιδιά ζούνε μαζί, ως οικογένεια, που μοιράζονται καλές και κακές στιγμές.Και ο άντρας μπορεί να κάνει τις δουλειές του σπιτιού το ίδιο καλά, καμιά φορά μάλιστα και καλύτερα.Και ο άντρας μπορεί να αλλάξει το μωρό, να πάει για ψώνια, να φροντίσει τα κατοικίδια ζώα, να πλύνει τα πιάτα, να σκουπίσει, να σφουγγαρίσει....
Αν εξαιρέσουμε το μωρό, όλα τα άλλα και πολλά περισσότερα, μέσα στο σπίτι μας είναι μοιρασμένα και χαίρομαι πολύ που έχω έναν άντρα που δεν ντρέπεται τι θα πει η γειτονιά αν τον δει να απλώνει ρούχα...
Όσο και να μου αρέσει να φροντίζω και να τα έχω όλα στην εντέλεια όταν γυρνάει στο σπίτι, υπάρχουν φορές που μου αρέσει και μένα να απολαμβάνω τον ελεύθερο μου χρόνο και ο Γ. να μαγειρεύει!!! (και όχι μόνο).
Και όλα αυτά, με δική του πρωτοβουλία!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nena]

Για μένα το μυστικό είναι στο να κάνεις ότι κάνεις χωρίς να υπάρχει απο πίσω του καμία υστεροβουλία. Να μοιράζεσαι όσα παραπάνω μπορείς όχι σαν να είναι υποχρέωση σου ή υποχρέωση του άλλου να τα κάνει αλλά έτσι απλά γιατί τον νοιάζεσαι και σε νοιάζεται. Όχι ρόλοι σαφώς μοιρασμένοι καμιά φορά και απο τους άλλους, όχι στρατόπεδα που ζει ο καθένας και περιφρουρεί το χώρο του, ένας ρόλος που αλλάζει πρόσωπα όταν υπάρχει ανάγκη, ένας κύκλος που ό ένας ακολουθεί τον άλλον χωρίς να ξέρεις ποιος είναι πρώτος και ποιος δεύτερος. Τι έγραψα η γυναίκα. Σαφέστατα μου λείπει ύπνος.
Στο δια ταύτα: Οτιδήποτε κάνεις για τους σωστούς λόγους για σένα και σε κάνει ευτυχισμένη είναι καλό, ακόμα και αν οι άλλοι διαφωνούν με αυτό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ψωρόγατο]

Γεια σας, είμαι η Μαρία από τη τρελή Πάτρα, κόρη μεταναστών από την Αυστραλία (μισή Κεφαλλονίτισσα - μισή Καλαβρυτινιά ), γεννημένη και μεγαλωμένη στην Ελλάδα (το Ελληνόπουλο τους!!!!) και μικρότερη αδελφή από τον αδελφό μου (10 χρόνια) και αδελφή μου (3,5 χρόνια) που είναι νόμιμοι μετανάστες στην Αμερική.
Απόφοιτος του 2ου γενικού λυκείου και με αρκετά καλή γνώση στα Αγγλικά και λίγο Ισπανικά, επειδή υπάρχει ο συνδυασμός βαριέμαι εύκολα + είμαι τεμπέλα δεν έχω πάρει πτυχίο σε καμία από τις δυο γλώσσες. Το μόνο ‘όπλο’ που έχω στα χέρια μου για αυτή τη ζωή είναι το επαγγελματικό δίπλωμα οδήγησης και η ειδική κάρτα (για τη Πάτρα) που με καθιστούν μια από τις τριάντα και βάλε γυναίκες οδηγούς ταξί ( του πατέρα μου) στη Πάτρα τα τελευταία πεντέμιση χρόνια, έχω βέβαια και πέντε χρόνια προϋπηρεσίας σε καλά καφέ αυτής! Θα ήθελα κάποια στιγμή να βγάλω δίπλωμα ‘Ε κατηγορίας, γιατί όχι και σε συρόμενη!!!
Έχω τρέλα με τις γάτες γενικά (μικρή με φωνάζανε η Μαρία η γατού) και με τα μηχανάκια/ες , βλέπετε μετά από ένα ατύχημα που είχα πριν από οχτώ χρόνια, πλέων κυκλοφορώ με λάμα στη λεκάνη (διπλό κάταγμα λεκάνης, θρυμματισμένη ουρά και τρία σπασμένα πλευρά απολογισμός μετά από πλαγιομετωπική σύγκρουση με πρώην διοικητή τροχαίας που έστριψε παράνομα ) και με ένα ‘πειραγμένο’ chaly το οποίο ευελπιστώ με τα χρόνια να γίνει CRF και να ανεβαίνω και εγώ τις Κυριακές στα βουνά για προπόνηση! Για την ώρα σκέπτομαι να πάω σε μια σχολή με πολεμικές τέχνες για να μάθω αυτοάμυνα και για να έχω κάτι να κοπανάω για να μου φεύγει η ένταση από τη δουλεία.
Ο Θανάσης είναι το αγόρι μου εδώ και δέκα χρόνια και του έδωσα τελεσίγραφο: αν πάω τριάντα και δεν με έχεις παντρευτεί, Χ Ω Ρ Ι Ζ Ο Υ Μ Ε !!!! Εγώ πότε θα γίνω μάνα;;;;;;; Αγαπάει τα ζώα αλλά να είναι έξω από το σπίτι. Δεν τίθεται θέμα ποιανού θα περάσει.!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.