Η ανατροφή των παιδιών

[mickey mouse]

Όμως επειδή το θέμα έχει ενδιαφέρον για όλους, ίσως θα ήταν ενδιαφέρον να πούμε κάποια πρακτικά tips για να αντιμετωπίζουμε κάποιες καταστάσεις.

Έτσι μπράβο, ας συνεχίσουμε την συζήτηση δημιουργικά, διότι ως φαίνεται μας έχει όλους συνεπάρει το ενδιαφέρον που έχει αυτό το θέμα

Ακούω ένα καμπανάκι να χτυπάει για όλους μας: Εμείς που υποστηρίζουμε την αγάπη και το σεβασμό, καταφέρνουμε να μαλώνουμε-παρεξηγούμαστε μεταξύ μας, ενώ συμφωνούμε επί της ουσίας (ότι η βία φέρνει βία!). Μήπως το ακούτε κι εσείς; Κάτι θα σημαίνει.
Η συζήτηση αυτή κατέληξε περισσότερο νευρωτική και λιγότερο δημιουργική.
PEACE BROTHERS AND SISTERS. Over and out

Συμφωνώ ας καταλαγιάσουμε κι ας συνεχίσουμε συμφωνώντας πως στο λόγο υπάρχει πάντα κι ο αντίλογος

ΥΓ Duccatti μάρέσει που παρόλο που πας κόντρα με τους περισσότερους (κι εγώ διαφωνώ μαζί σου), τουλάχιστον δεν σηκωσες (και πολύ) τους τόνους.
Ποιός ήταν αυτός που είπε "Διαφωνώ μαζί σου αλλά θα αγωνίζομαι μέχρι θανάτου για το δικαίωμά σου να μιλάς" ??

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kounelaki]

Και ποια ειναι η καλυτερη μεθοδος στην συγκεκριμενη περιπτωση; Πως μπορει να καταλαβει το παιδι τον πονο που προκαλει στον αλλον αν δεν τον νιωσει το ιδιο;

Η ξαδερφουλα σου δεν το ξανακανε γιατι φοβοταν! Γιατι ηξερε πως θα πονεσει η ιδια,οχι γιατι καταλαβε οτι δεν ειναι σωστο και οτι ποναει τον αλλον.
Αν το παμε με τη λογικη σου θα πρεπει να σκοτωνουμε τους δολοφονους,να βιαζουμε τους βιαστες και παει λεγοντας!Θα μετατραπει δηλαδη ολη η κοινωνια σε εκδικητικη κοινωνια,οχι κοινωνια σωφρονισμου.
Και αυτο που εκανε ο πατερας σου?(δεν θυμαμαι ποιος τραβαγε τα μαλλια) ηταν να γινει ιδιος με αυτο που θεωρουσε πως δεν ειναι σωστο,δηλαδη με την ξαδερφη σου που τραβουσε τα μαλλια ενος μικρου παιδιου.Και αυτο δεν ειναι καθολου παιδαγωγικο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kounelaki]

Δεν καταλαβες την λογικη μου. Και το πας αλλου το παραδειγμα. Αν ενα παιδι βαραει το αλλο τοτε πρεπει να φαει και αυτο να καταλαβει. Λεμε για τα πραγματα που κανει. Τα γατακια πως μαθαινουν δηλαδη να μην δαγκωνονται. Αν πονεσει καποιο το δαγκωμενο αντεπιτιθεται και του αγριευει.

Και ομως, στα συγχρονα σπιτια ειναι που τα παιδια ξεφευγουν με ολη τηνσ ημασια της λεξης. Εκει που υπηρχε αρχη στο σπιτι, και κυριως Πατερας με ολη την σημασια της λεξης, κεφαλή, εκει υπηρχαν και λουριά.

Υπηρχε φοβος,οχι ουσιαστικη σχεση μεταξυ πατερα και παιδιου. Οπως ηταν και η δικη μου σχεση με τον πατερα μου,σχεση φοβου.
Πραγματικα κι εγω δεν εκανα αταξιες και υπακουγα.Υπηρχαν λουρια οπως λες στο σπιτι κατα καποια εννοια.Αυτο ομως δεν σημαινει οτι ηταν ο σωστος τροπος για να ειμαστε φρονιμα. Και φυσικα μπαινοντας στην εφηβεια εκανα ακριβως τα αντιθετα απο αυτα που θα θελαν οι γονεις μου! Ωραια διαπαιδαγωγηση. Και μη νομιζεις οτι με σαπιζανε στο ξυλο οχι οχι τραβουσαν τα μαλλια,τα αυτια(πολυ συχνο το "τραβα του τ'αφτι να καταλαβει") ,σφαλιαρες και μικροτερη ετρωγα κανα-δυο βεργιες απο βεργα.Εσυ οπως και οι δικοι μου το θεωρειτε "τιποτα μωρε κανα δυο σφαλιαρες,σιγα το ξυλο".Αλλα για μενα ηταν αρκετα....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kounelaki]

Χμ...μαλλον εχουμε διαφορετικη αποψη για την οικογενεια.Για μενα μια οικογενεια για να λειτουργησει σωστα δε χρειαζεται κανενα κεφαλι.Ολοι ειναι ισοι,εχουν δικαιωμα στην αποψη τους,και στην πορεια της οικογενειας.Κανεις δεν οφειλει υπακοη σε κανεναν,υπαρχουν οι γονεις που καθοδηγουν τα παιδια,και τα παιδια που μπορουν να κατανοησουν την καθοδηγηση,και να επιλεξουν αν θα την ακολουθησουν.Ο γονιος οφειλει να εφοδιασει το παιδι του για το δρομο που εχει να κανει,ειναι μακρυς,δυσκολος,και χρειαζεται οσα περισσοτερα εφοδια μπορει να κουβαλησει,και πολυ αγαπη και συμπαρασταση.Δουλεια του γονιου δεν ειναι να το πιασει απο το χερι και να το τραβολογαει για να παει εκει που θελει αυτος,ή να περπατησει με το δικο του ρυθμο.Και με συγχωρεις,αλλα δε νομιζω οτι τα παιδια μας χρειαζονται λουρια,ή συμπεριφορα ζωων για να καταλαβουν.Ειναι θαυμασιοι μικροι ανθρωποι,με απειρες ικανοτητες και δυνατοτητες,αρκει να τα βοηθησουμε να τις κατανοησουν,και να τις χειριστουν σωστα.Και υπαρχουν πολυ πιο αποτελεσματικοι τροποι να τα βοηθησουμε να το κανουν αυτο,απο το να τα χτυπαμε και να κανουμε τους παντογνωστες.

+100000
Να συμπληρωσω
Τα παιδια δεν ειναι κτηματα των γονεων. Το οτι τα εφεραν στον κοσμο δεν σημαινει οτι ειναι "δικα" τους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kounelaki]

αυτο...δεν το καταλαβα.....πατερας...κεφαλη...λουρια.....καπως φαλλοκρατικο μου κανει...να υπενθιμισω οτι ευτυχως...ο μεσαιωνας εχει περασει...ανεπιστρεπτι...
και κατι αλλο...ποιος μας δινει το δικαιωμα να δινουμε ξυλο,ακομα και στα παιδια μας;;;απο που το πηραμε αυτο το δικαιωμα;;ποιος ειπε οτι επειδη ειναι παιδια μας..εχουμε δικαιωμα να κανουμε κατι τετοιο;;;
....δυστυχως με ξυλο μεγαλωναμε μεχρι τωρα..και ιδου τα αποτελεσματα...

Αχ αχ ποσο θα ηθελα ολα αυτα τα παιδια που φαγανε ξυλο για "παιδαγωγικους λογους" να κανουν ακριβως το ιδιο στους πατεραδες τους οταν αυτοι γερασουν. Του στυλ "μπαμπα παλι πινεις,δεν ξερεις οτι εχεις πιεση,παρε αυτη παρε και την αλλη να καταλαβεις γιατι με τα λογια δεν καταλαβαινεις,δεν εχεις καθαρη διαυγεια,οπως δεν καταλαβαινει ενα τριχρονο παιδι!"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kounelaki]

Θα του εχεις μεχρι να μεγαλωσει. Μετα φερει ευθυνη αυτο. Δεν αποφασιζουν απο κοινου αλλα το λογικον χαλοναγωγει και εκμεταλευεται οσο πρεπει την δυναμη του θυμοειδους και κρινεις επισης ποια επιθυμια ωφελει και ποια βλαπτει.

Σα να ακουω τον πατερα μου....τουλαχιστον αυτος ειναι 63 τωρα!

Συγνωμη,εσυ δεν ερωτευτηκες ως εφηβος;Ως ενηλικος;Και τι εγινε,θα σε φαει ο ερωτας;Δε λεμε να πας να αυτοκτονησεις,αλλα θα παιδευτεις όσο ειναι να παιδευτεις και ή θα το ξεπερασεις,ή θα μεινεις με τον ανθρωπο που ερωτευτηκες.Δηλαδη αν εισαι ερωτευμενος και τρελαμενος και σε ξυλοφορτωνουν σε τι βοηθαει;'Η μηπως ειναι κι ο ερωτας μια "κακη λοξοδρομηση" που πρεπει να διορθωσει ο πατερας-κεφαλη;

Καλα ξερεις τι; Δεν εχει νοημα ο διαλογος. Γιατι δεν ξερετε να διαβαζετε σωστα τι γραφω. Για μπουντρουμι σ ε περιπτωση ναρκωτικων λεω, αρχιζουν τα αντιμεσαιωνικα συναισθηματικα παραληρηματα. Για τραβηγμα τσουλουφιου λεω, εσεις λετε για βαρβαροτητα. Για εφηβικο ερωτα λεω και αντι να καταλαβετε οτι εννοω ονειροπολησεις περι κλεψιματος και εγκυμοσυνες εσεις καταλαβαινεται οτι ειμαι κατα του ερωτα. Ανουσιος ο διαλογος κατω απο τετοιες συνθηκες...

Γιωργο κι εμενα με ταπεινωνε ο πατερας μου για να μη γυρισω εγκυος μια μερα!Ξερεις ποσες και ποσες φορες ειχα βαρεθει να ακουω στην εφηβεια μου οτι θα γυρισω εγκυος μια μερα?????? Μα για τα ρουχα ηταν προκλητικα,μα συχναζα σε πλατειες και επρεπε να προσεχω να μη γκαστρωθω,μα ειχα φιλο παλι να μη γκαστρωθω ακουγα ενω ηξερα καλυτερα απο καθε αλλη εφηβη περι σεξ και τις αξιες του προφυλακτικου. Και αν ηθελε να με ενημερωσει αντι να κατσει να συζητησει μαζι μου,να με ρωτησει τι γνωριζω πανω σε αυτο το θεμα το μονο που ελεγε ηταν ¨"Κοιτα μη μου γυρισεις με φουσκωμενη κοιλια μια μερα και κλαιγεσαι γιατι θα τα βγαλεις περα μονη σου!"
!!!!!!
omg ποσο θλιβερο να υπαρχουν ακομη αυτες οι νοοτροπιες.....

Γιωργο δεν εχει ιδεα ποσο θα ταπεινωσεις την κορη σου αν τις λες αυτα τα πραγματα και της χαλας το εφηβικο της ονειρο,την πρωτη της αθωα αγαπη.ΝΑΙ στην ενημερωση,οχι στο ξυλο και στα παραλογα ταπεινωτικα λογια.
Ειχα και μια κολλητη που ετρωγε σφαλιαρες γιατι ερωτευτηκε πρωτη φορα και θα την εκοβε απο τα μαθηματα της ο ερωτας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kounelaki]

Νομιζω οτι τα μπουντρουμια πλεον ειναι καιρος τους να εκλειψουν.Οσο για τις εγκυμοσυνες,στο πλαισιο του συλλογισμου μου,κρινω πολυ πιο χρησιμο να μεγαλωσει ενα κοριτσι σεβομενο το σωμα του,το σωμα του συντροφου του,να ενημερωθει σωστα για την αντισυλληψη,για τις προφυλαξεις,για τις σχεσεις,παρα να του βαλεις "λουρια" στην περιοδο της εφηβειας.Γιατι φοβαμαι οτι οσοι το κανουν καταληγουν με πολυ χειροτερα προβληματα απο οτι μια ανεπιθυμητη εγκυμοσυνη...Οι συνθηκες κατω απο τις οποιες λες οτι δεν εχει νοημα ο διαλογος,ποιες ειναι,οτι δε συμφωνουμε;Ο καθενας εχει τη γνωμη του,την αναλυει,κι επιχειρηματολογει.Ουσια θα ειχε για σενα ο διαλογος μονο αν παραδεχοσουν εσυ οτι εχω δικιο,ή εγω οτι εχεις εσυ;

+1

Το θέμα είναι απο οτι σε κοβω, οτι εσυ θα προτιμουσες η κορη σου να μεινει εγγυος απο τον πρωτο αλητη που ξελογιαζει μικρες παρα να της απαγορευσεις καποιες μερες να τον δει...

Οχι,εγω θα την ενημερωνα,θα ημουν εκει να την ακουσω,να την ακουσω στην πρωτη της φορα που θα κανει ερωτα,στο πρωτο της χαζο καρδιοχτηπη,να ειμαι διπλα της στην ερωτικη απογοητευση κτλ. Και δεν θα εμενε εγκυος αν ηταν ενημερωμενη,ενω με το ξυλο και τις σφαλιαρες το μονο που θα εβλεπα θα ηταν την αντιδραση της. Και επειδη δε μιλησες μονο για εγκυμοσυνη αλλα και για κλεψιμο...αυτο ψαξτο λιγο,γιατι καποια ζευγαρια κλεφτηκαν και γιατι δεν συμβαινει τοσο συχνα πλεον. Μα φυσικα γιατι παλιοτερα ο εφηβικος ερωτας δεν ηταν επιτρεπτος και γιατι τα κοριτσια ετρωγαν ξυλο για να μην εχουν σχεσεις,να μην μεινουν εγκυες κτλ και η μονη διεξοδος ηταν να κλεφτουνε με τον οποιοδηποτε!

καλα δλδ εμενα που δεν με εδειρε ποτε ο πατερας μου κ η μανα μου πρεπει να εχω προβλημα ..κ να πω οτι δεν περασα εντονη εφηβεια ψεματα θα ηταν, ομως ακολουθησαν την τακτικη καταλαβαινω το παιδι κ προσπαθω να ακουσω τους λογους που κανει μερικα πραγματα..κ πιστεψε με τοτε ως εφηβη καταλαβα πολυ καλα γιατι επρεπε να κοψω τις μλκιες..αν με κτυπουσαν , ειμαι 100% οτι περισσοτερο κοντρα θα τους πηγαινα..

Ετσι οπως εκανα κι εγω.Ολα απο κοντρα και ποτε δεν καταλαβαινα γιατι ετρωγα ξυλο.

Και επειδη τωρα ειδα και τα υπολοιπα ποστς,συνεχιζω....
Δε νομιζω οτι κανεις μας απο εδω μιλησε για ασυδωσια και ελλειψη σεβασμου προς τους γονεις....Ο σεβασμος ομως ειναι κατι που κερδιζεται με αλλους τροπους.Οι γονεις οφειλουν να ειναι πανω απο ολα γονεις για τα παιδια τους και οχι φιλαρακια!!!!!!!!!!Τα ορια οφειλουν να μπαινουν απο πολυ μικρη ηλικια και να κρατιουνται οοοοοο,τι και να γινει,οοοοπως και να αντιδρασει το τεκνο τους!!!!Ορια τα οποια τα βαζουν οι ιδιοι οι γονεις αλλα δεν ειναι παραλογα και φυσικα εχουν εξηγησει πρωτα το γιατι!!!Πχ δεν μπορεις να απαγορευσεις σε ενα παιδι να τρεχει απλως και μονο επειδη μπορει να πεσει...Τα οφελη απο το τρεξιμο ειναι απειρως περισσοτερα απο το ενδεχομενο κακο του πεσιματος!!!Μπορεις ομως να του απαγορευσεις να τρεχει στο δρομο γιατι θα το χτυπησει αυτοκινητο,κι ας μην αντιλαμβανεται κατευθειαν τον κινδυνο!!!Αρκει να το κρατησεις απαραβατο κανονα και να μην το κανεις ΠΟΤΕ και ο ιδιος!!!

Οπως και τα οφελη του πρωτου εφηβικου ερωτα ειναι απειρως περισσοτερα απο την ενδεχομενη απορριψη.
Πολλες φορες θυμαμαι να ελεγε η μανα μου κοψε επαφες με αυτον γιατι θα σε πληγωσει κτλ. Ε και?Ολα στη ζωη ειναι,και θα απορριψεις και θα σε απορριψουν.Αυτος ειναι ο ερωτας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Απάντηση: [split] Η ανατροφή των παιδιών

Επι της ουσιας λοιπον....
Η διαπαιδαγωγιση θα πρεπει να εχει σαν στοχο να φτιαξει δημοκρατικα και υπευθυνα ατομα,αρα και οι μεθοδοι που θα χρησιμοποιησουμε θα πρεπει να οδηγουν στη συναινεση και οχι στην εκδικητικοτητα και στη μνησικακια.Ο αυταρχισμος φερνει αντιδραση.Μια απο τις πιο καλες μεθοδους διαπαιδαγωγισης ειναι η Διαπραγματευση,η οποια θεωρηται και το καλυτερο μεσο επιλυσης διαφορων.Δεν οξυνει τα πνευματα,αφου το παιδι συμμετεχει στην επιλυση του προβληματος,επισης κρινουμε τις πραξεις του και οχι το ιδιο..
Η επιτυχια της μεθοδου βασιζεται στην
υπομονη
επιμονη
σταθεροτητα
χιουμορ
Στοχος μας καθε φορα ειναι μια ξεκαθαρη επικοινωνια,να στελνουμε δηλαδη ξεκαθαρα μηνυματα.Οταν επικοινωνουμε στελνουμε στον συνομιλητη μας ταυτοχρονα λεκτικα και μη λεκτικα μηνυματα(κινηση,σταση σωματος,χροια και ενταση φωνης).Πρεπει ΠΑΝΤΑ να υπαρχει ταυτιση μεταξυ του λεκτικου και του μη λεκτικου.Διαφορετικα ο παραληπτης βρισκεται σε συγχιση.
Βασισμενο σε δημοσιευση της Ελενης Κουτσουδη-Ναταν...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Απάντηση: [split] Η ανατροφή των παιδιών

Από τη στιγμή που γεννιέται ένα παιδί, οι γονείς βάζουν συνεχώς όρια γύρω από το παιδί τους για να το προστατέψουν, χωρίς να κάνουν δεύτερη σκέψη για αυτό. Είναι αυτονόητο. Περιορίζουν τον εξωτερικό κόσμο για να μην εισχωρήσει στον κόσμο του παιδιού περισσότερο από όσο θεωρούν σωστό και αναγκαίο για την εξασφάλιση της σωματικής και ψυχικής ασφάλειάς του.

Συνήθως οι γονείς δεν συνειδητοποιούν ότι βάζουν όρια από τη στιγμή που έρχεται στον κόσμο το παιδί τους και για όσο διάστημα είναι παθητικό και δεν αμφισβητεί τα όρια αυτά.
Όσο μεγαλώνει το παιδί όμως, αρχίζει σιγά – σιγά τα αμφισβητεί γιατί τα «θέλω» του έρχονται σε σύγκρουση με τα «μπορώ» του και τα «θέλω» των γονέων του. Τότε πολλοί γονείς δυσκολεύονται να βάλουν όρια στο παιδί τους ή να βάλουν όρια και να είναι σταθεροί στην τήρησή τους. Μεγαλώνοντας, το παιδί διεκδικεί όλο και περισσότερο να ορίζει και να κατευθύνει τη ζωή του, να δοκιμάζει καινούργιες καταστάσεις και να βιώνει δικές του εμπειρίες χωρίς την καθοδήγηση των γονέων πράγμα το οποίο φτάνει στον πιο έντονο βαθμό του κατά την περίοδο της εφηβείας

Σε τι χρησιμεύουν τα όρια στη διαπαιδαγώγηση;
Τα όρια είναι εργαλεία που χρησιμοποιούμε για να «χτίσουμε» σχέσεις συνεργασίας, για να γνωστοποιούμε στα παιδιά τι θέλουμε καθώς επίσης και τι εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν προκειμένου να μπορέσουν να πάρουν αυτό που θέλουν. Η οριοθέτηση της συμπεριφοράς είναι αυτό που βοηθά το παιδί να κατανοήσει τους κανόνες και τις προσδοκίες των γονέων του επομένως σχετίζεται με τη διδασκαλία και όχι με τη τιμωρία.

Ποιες είναι οι συνέπειες στην οικογένεια και στις σχέσεις ανάμεσα στα μέλη της, όταν οι γονείς οριοθετούν τα παιδιά τους;
• Όταν οι γονείς βάζουν σταθερά όρια στα παιδιά τους και τα παιδιά ξέρουν τι επιτρέπεται κάτω από ποιες συνθήκες και τι απαγορεύεται, μακροπρόθεσμα μειώνονται κατά πολύ οι διαμάχες μεταξύ γονέα και παιδιού και ελαχιστοποιούνται εκδηλώσεις δυσπροσάρμοστης συμπεριφοράς (γκρίνιες, εκρήξεις θυμού) του παιδιού. Αυτό συμβαίνει διότι το παιδί δεν θα κάνει κάτι που ξέρει ότι δεν έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα, ξέρει δηλαδή ότι όσο και να «γκρινιάζει», δεν θα πάρει την σοκολάτα που θέλει και ξέρει και το γιατί. Μια συμπεριφορά που επανειλημμένα δεν είχε θετικό αποτέλεσμα στο παρελθόν (με την γκρίνια δεν πήρε τη σοκολάτα) μακροπρόθεσμα δεν θα επαναληφθεί. Κατά καιρούς βέβαια θα γίνονται «δοκιμές» γιατί το παιδί θα εξετάζει αν εξακολουθεί να ισχύει το όριο αυτό.
Η κατάλληλη οριοθέτηση επιτρέπει τις θετικές και τις αρνητικές επιπτώσεις να υπάρχουν σε ένα μη τιμωριτικό περιβάλλον γιατί οι αρνητικές συνέπειες είναι απλά η απουσία των θετικών επιπτώσεων μιας επιλογής που έκανε το παιδί. Έτσι π.χ. αν δεν κάνει την εργασία του, δεν θα πάει βόλτα.

Πώς πρέπει να βάλουμε τα όρια;
Οι γονείς πρέπει:
• Για να μπορεί ο γονέας να είναι σταθερός, θα πρέπει να είναι ο ίδιος σίγουρος ότι αυτό που κάνει είναι το σωστό. Διαφορετικά, δεν έχει αρκετή πειθώ και το μήνυμα που λαμβάνει το παιδί είναι συγκεχυμένο.
• Οι γονείς πρέπει να λειτουργούν ως ομάδα για να αποφύγουν το «παιχνίδι του καλού και του κακού» έχοντας κοινή τακτική στη συμπεριφορά τους και να μην επιτρέπουν στο παιδί να χειρίζεται τον έναν για να πετύχει αυτό που θέλει και να κάνει τον άλλον να μοιάζει «κακός». Με σταθερότητα στην κοινή απόφαση και την κοινή αντιμετώπιση δείχνουν και στα παιδιά ότι ενδιαφέρονται και οι δύο το ίδιο και ότι έχουν την ίδια γνώμη, πείθοντας ευκολότερα τα παιδιά να προβληματιστούν με το περιεχόμενο της κατάστασης που έχει προκύψει και όχι με το ποιον θα πάρουν με το μέρος τους. Με αυτή την τακτική, οι γονείς αποτελούν ταυτόχρονα πρότυπο για σχέσεις συνεργασίας και όχι αντιπαλότητας, μυστικών και συμμαχιών μέσα στην οικογένεια για τα παιδιά τους.

Τα «καλά» όρια χαρακτηρίζονται από:
• Σταθερότητα
• Τα όρια πρέπει να είναι σταθερά και να τηρούνται πάντα αλλιώς, τα παιδιά δεν συνδέουν τις πράξεις τους με τις συνέπειες και τις ευθύνες που απορρέουν από αυτές, αλλά με τη διάθεση και τη δυσθυμία των γονέων. Θέτοντας σταθερά όρια στο παιδί, οι γονείς καλλιεργούν μακροπρόθεσμα ασφάλεια και σιγουριά σε πρώτη φάση σε σχέση με τους γονείς γιατί μαθαίνει ότι μπορεί να βασίζεται σε αυτούς. Μακροπρόθεσμα το παιδί υιοθετεί την υπευθυνότητα η οποία το καθιστά ικανό να θέτει τα δικά του όρια, να λαμβάνει αποφάσεις αυτόβουλα και γενικότερα να καθορίζει το ίδιο τον εαυτό του.

• Ακόμα με την σταθερή θέσπιση κανόνων, οι γονείς δεν πρέπει να περιμένουν άμεσα την απόλυτη τήρησή τους από το παιδί. Το παιδί θα δοκιμάσει για αρκετό καιρό αν όντως ισχύει το όριο αυτό όπως θα δοκίμαζε αν είναι γερά και αντέχουν τα μεταφορικά « κάγκελα» που είναι οι γονείς στην «σκάλα ανάπτυξης» του παιδιού. Επίσης οι γονείς πρέπει να λάβουν υπʼ όψη τους ότι ένα παιδί δεν έχει την ίδια συναισθηματική ωριμότητα και την ίδια αναπτυγμένη λογική σκέψη όπως ένας ενήλικας αλλά και ούτε πολλές εμπειρίες ζωής. Το παιδί θα δοκιμάσει πολλές φορές να κάνει αυτό που το ικανοποιεί και θα προσπαθήσει άπειρες φορές να ξεπεράσει τα όρια που του έχουν βάλει οι γονείς του, γιατί λειτουργεί περισσότερο παρορμητικά και συναισθηματικά.


Η θέσπιση ορίων λοιπόν από τους γονείς, όσον αφορά τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους είναι πολύ σημαντική. Χρειάζεται όμως ιδιαίτερη προσοχή, διότι αν δε γίνει με το σωστό τρόπο, στη σωστή στιγμή ή αν δοθούν λανθασμένα όρια ή ακόμη αν αυτά δεν τηρηθούν, τότε όχι μόνο δεν θα επέλθει το επιθυμητό αποτέλεσμα, αλλά θα υπάρξουν και αρνητικές επιπτώσεις, τόσο στα ίδια τα παιδιά αλλά και γενικότερα στην οικογένεια.

Καρόλα Folle-Αλέπη
Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος
Πτυχιούχος Ψυχολογίας - Πανεπιστημίου Marburg, Γερμανίας

συγνωμη για το μεγαλο ποστ....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Απάντηση: [split] Η ανατροφή των παιδιών

οσον αφορα την ασκηση σωματικης βιας...
Διαβάζοντας κανείς τις, λιγοστές είναι η αλήθεια, σχετικές έρευνες, διαπιστώνει ότι η σωματική τιμωρία χρησιμοποιείται αρκετά από τους Έλληνες γονείς. Το δεύτερο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι οι γονείς θεωρούν την άσκηση σωματικής βίας δικαίωμά τους”, αναφέρει η κ. Δήμητρα Κογκίδου, Κοσμητόρισσα της Παιδαγωγικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Αν και η μεγαλύτερη σχετική έρευνα χρονολογείται από το 1997 και διεξήχθη στην Αθήνα (έρευνα Φερέτη-Σταυριανίδη, η οποία έδειξε, μεταξύ άλλων, ότι το 65,5% των γονέων κατέφευγε στη σωματική τιμωρία), η κ. Κογκίδου υποστηρίζει ότι το χρονικό διάστημα είναι μικρό για να έχει υπάρξει κάποια ουσιαστική νοοτροπίας πάνω στο θέμα. Η άσκηση βίας προς τα παιδιά έχει ποινικοποιηθεί στην Ελλάδα με τον νόμο περί ενδοοικογενειακής βίας του 2006 (ν. 3500/2006, άρθρο 4).
Αλλά δεν αρκεί μόνο ένας νόμος για να αλλάξει τον τρόπο σκέψης μιας κοινωνίας που, εν πολλοίς, πιστεύει ότι “το ξύλο βγήκε απ' τον παράδεισο”. “Ο νόμος είναι ένα πρώτο βήμα. Από εκεί και πέρα χρειάζονται και άλλες δομές που να απευθύνονται σε γονείς, αλλά και σε επαγγελματίες που έρχονται σε επαφή με παιδιά, με σκοπό να εκπαιδευτούν σε τεχνικές διαπαιδαγώγησης που αντικαθιστούν την σωματική τιμωρία”,

Το ξύλο βγήκε απ' τον Παράδεισο... αλλά πού οδηγεί;
Διεθνείς έρευνες έχουν επιβεβαιώσει ότι η χρήση σωματικής τιμωρίας έχει εξαιρετικά αρνητικές συνέπειες για το παιδί. Αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης βίαιης συμπεριφοράς κατά την παιδική ή και την ενήλικη ζωή του παιδιού, θεωρώντας ότι η βία είναι ορθή μέθοδος επίλυσης προβλημάτων. Έχει επίσης αρνητική επίδραση στις σχολικές επιδόσεις, ενώ στερεί από το παιδί το σεβασμό ταπεινώνοντάς το. Επιπλέον, το οδηγεί στο ψέμα και κάμπτει τις αναστολές του. Τέλος, από την πλευρά του θύτη, η συνεχής χρήση βίας οδηγεί σταδιακά σε ολοένα και σκληρότερες μορφές τιμωρίας, ανοίγοντας το δρόμο στην παιδική κακοποίηση.
Αντίστοιχα, από έρευνες προκύπτει ότι οι κοινωνικές ομάδες που χρησιμοποιούν περισσότερο τη σωματική τιμωρία ανήκουν στα χαμηλότερα μορφωτικά και οικονομικά επίπεδα, ενώ οι δυσκολίες στη σχέση του ζευγαριού και η ύπαρξη πολλών παιδιών στην οικογένεια ενισχύει την τάση. Επίσης, η σωματικη τιμωρία απαντάται συχνότερα σε αγροτικές παρά σε αστικές περιοχές και είναι πιο συνηθισμένη από μητέρες, κυρίως μικρότερες σε ηλικία και μορφωτικό επίπεδο. Γενικά, τα προσωπικά προβλήματα του γονέα έχουν άμεσο αντίκτυπο στο αν... “ξυλοφορτώνει” ή όχι το παιδί του.



Πρωτοπόρος στην κατάργηση της σωματικής τιμωρίας είναι η Σουηδία, που την έχει καταργήσει από το 1979, ενώ παράλληλα έχει καταφέρει με σχετικές δράσεις, όπως εκπαιδευτικά προγράμματα γονέων, να καλλιεργήσει στους πολίτες της ανάλογη νοοτροπία. Τελικά ίσως είναι... στο χέρι μας να αλλάξουμε μυαλά και να καταργήσουμε κάθε μορφή βίας προς τα παιδιά. Γιατί, όπως λέει το Δίκτυο για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της Σωματικής Τιμωρίας στα Παιδιά “Το ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο... ας βγει και από τη ζωή μας!”.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ducati]

Απάντηση: [split] Η ανατροφή των παιδιών

"Οχι,εγω θα την ενημερωνα,θα ημουν εκει να την ακουσω,να την ακουσω στην πρωτη της φορα που θα κανει ερωτα,στο πρωτο της χαζο καρδιοχτηπη,να ειμαι διπλα της στην ερωτικη απογοητευση κτλ. Και δεν θα εμενε εγκυος αν ηταν ενημερωμενη,ενω με το ξυλο και τις σφαλιαρες το μονο που θα εβλεπα θα ηταν την αντιδραση της."

Νομίζεις ότι διαφωνώ μαζί σου; Η ενημερωση ειναι πανω απο ολα. Δεν υποστηριξα τον σκοταδισμο. Εννοουσα την ακραια περιπτωση που εχει τυφλωθει το μυαλο, γιατι δεν εχουν ολοι οι ανθρωποι τις ιδιες αντιστασεις στην τυφλωση απο το παθος. Και ολο σε καποια περιπτωση θα χρειαστει να φτασουμε σε αυτο στο οποιο ειπα και μου απαντησες, αλλα δεν μιλησα για σκοταδισμο και αμορφωσια. Μιλησα μονο για οταν το παθος νικα καθε ενημερωση, ορισμενες περιπτωσεις και μονο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[athanasiad]

Θα σου πρότεινα να διαβάσεις το "Μαύρο αγόρι" του Ρίτσαρντ Ράιτ, που η μάνα του είχε κοντέψει να τον σκοτώσει απ' το ξύλο (είχε ανεβάσει πυρετό και έμεινε μέρες στο κρεβάτι), αλλά δεν άλλαξε καθόλου τη συμπεριφορά του. Ο Ράιτ είχε αρχίσει να πίνει σκληρά ποτά απ' τα έξι του. Το βράδυ γύριζε σπίτι μεθυσμένος, η μάνα του τον έδερνε και το πρωί αυτός ξαναγύριζε στο σαλούν. Αυτό θα πει αποτυχία.


Μα δεν είπα ότι αυτός είναι σωστός τρόπος. Μπαι.

Επειδή αυτό το βιβλίο το έχω διαβάσει, ο Ρίτσαρντ Ράιτ, κατά την άποψή μου, είναι ο μεγαλύτερος μαύρος συγγραφέας της Αμερικής και το Μαύρο αγόρι είναι η σπαρακτική μαρτυρία ενός μαύρου του αμερικάνικου Νότου, που, μες στη φτώχια, τις ταπεινώσεις και τους εξευτελισμούς, παλεύει να διατηρήσει τον αυτοσεβασμό του, διεκδικώντας το δικαίωμα να λέγεται άνθρωπος. Αλλά, πέρα απ’ όλα αυτά, το «Μαύρο Αγόρι» είναι ένα υπέροχο μυθιστόρημα ρεαλιστικής φαντασίας, άγριο, αλλά και τρυφερό παράλληλα και συγκινητικό. Οι χαρακτήρες που περιγράφει είναι ολοζώντανοι και εξαιρετικά δυνατοί. Η δε γραφή του είναι εξαιρετική και καλοδουλεμένη. Είναι ένα μυθιστόρημα ενός ιδιοφυή λογοτέχνη, ενός ελεύθερου πνεύματος, ενός θαρραλέου ανθρώπου που αγωνίστηκε με πάθος ενάντια στη μοίρα του και τελικά βγήκε νικητής.
Μάλλον αποδεικνύεται ότι βλέπουμε τελείως διαφορετικά τη ζωή.........

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

"Οχι,εγω θα την ενημερωνα,θα ημουν εκει να την ακουσω,να την ακουσω στην πρωτη της φορα που θα κανει ερωτα,στο πρωτο της χαζο καρδιοχτηπη,να ειμαι διπλα της στην ερωτικη απογοητευση κτλ. Και δεν θα εμενε εγκυος αν ηταν ενημερωμενη,ενω με το ξυλο και τις σφαλιαρες το μονο που θα εβλεπα θα ηταν την αντιδραση της."

Νομίζεις ότι διαφωνώ μαζί σου; Η ενημερωση ειναι πανω απο ολα. Δεν υποστηριξα τον σκοταδισμο. Εννοουσα την ακραια περιπτωση που εχει τυφλωθει το μυαλο, γιατι δεν εχουν ολοι οι ανθρωποι τις ιδιες αντιστασεις στην τυφλωση απο το παθος. Και ολο σε καποια περιπτωση θα χρειαστει να φτασουμε σε αυτο στο οποιο ειπα και μου απαντησες, αλλα δεν μιλησα για σκοταδισμο και αμορφωσια. Μιλησα μονο για οταν το παθος νικα καθε ενημερωση, ορισμενες περιπτωσεις και μονο.

και ποιος μας λεει οτι αυτο που εσυ θεωρεις τυφλωση...ειναι οντως τυφλωση;;υπαρχουν παρα πολλοι γονεις που θεωρουν οτι τα παιδια τους εχουν παρεκτραπει..επειδη απλα δεν συμπιπτουν με τις δικες τοιυς αποψεις και τα δικα τους θελω..και επεμβαινουν..καταλληλα..
αν απο την αρχη της ζωης του παιδιου..εχεις ασχοληθει αρκετα μαζι του και με το σωστο τροπο,και του εχεις αφησει το περιθωριο να μπορει να παρει τις σωστες αποφασεις και να σκεφτεται ωριμα...τοτε δεν θα φτασει σε αυτο το σημειο που λες...παντα βεβαια υπαρχουν και οι εξαιρεσεις..αλλα εδω μιλαμε για τον κανονα..η προληψη παντα ειναι πολυ καλυτερη και πιο αποτελεσματικη απο την καταστολη...και προληψη γινεται μονο με σωστη διαπαιδαγωγιση,η οποια δεν εμπεριεχει καθολου την σωματικη τιμωρια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ducati]

Απάντηση: [split] Η ανατροφή των παιδιών

Και αν ας πουμε το παιδι σου αποφασισει να μπει σε συμμορια και να κανει ληστειες, πως θα του πεις οτι εινια λαθος την στιγμη που συνεχως λες οτι δεν πρεπει να ειναι σιγουρος ο γονεας οτι εχει δικιο. Ακραιο παραδειγμα, αλλα δεν προλαβαινω να σκεφτω κατι καλυτερο. Αυτό το "επειδη απλα δεν συμπιπτουν με τις δικες τοιυς αποψεις και τα δικα τους θελω"</b>

Μήπως αυτο σου γυρισει μπουμερανγκ στο τέλος; Αυτη η συνεχης αμφιβολια οτι εσυ εισαι ο λαθος και οχι το παιδι; Αφου εχεις προσπαθησει μεσω της προληψης να μεταδωσεις καποιες ιδεες, τι σε κανει να πιστευεις να πιστευεις οτι αυτες οι ιδεες εγιναν ξαφνικα λαθος την στιγμη που η προληψη απετυχε και το παιδι ειναι ετοιμο να μην τις ακολουθησει. Οταν νουθετεις θεωρεις κατι ως σωστο αλλα οταν η προληψη δεν πιασει ξαφνικα αυτο θα γινει λαθος; Δεν μπορω να σε καταλαβω... (και δεν μπορω επισης να βγαλω τα εντονα υπογραμμισμενα, οποτε αγνοοησε το στυλ γραφης).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Απάντηση: [split] Η ανατροφή των παιδιών

μα εγω..δεν σου λεω για αμφιβολια...καταρχην δεν ξερω για τι μιλας...αν μιλας για παιδι ενηλικιωμενο...δεν μπορεις να κανεις και πολλα....αν κανει λαθος επιλογες,ειναι δικαιωμα του...εσενα ο ρολος σου εχει τελειωσει βασικα..ετσι πιστευω εγω..θα συμβουλεψεις,θα πεις την αποψη σου...αλλα μεχρι εκει..η ζωη ειναι δικια του,και οχι δικη σου....τωρα αν μιλαμε για μικροτερο παιδι...ειναι πολυ ακραιο αυτο που λες..αλλα κια παλι σου λεω κατι,που εξακολουθεις να μην καταλαβαινεις...αν το εχεις μεγαλωσει διαπαιδαγωγοντας το...και οχι τιμωροντας το...θα εχει την ωριμοτητα να μην κανει αυτα τα ακραια που λες...διοτι θα εχει μαθει να σκεφτεται και να καταλαβαινει ποτε κανει κακο στον εαυτο του και στους αλλους..
το να σκεφτομαστε συνεχεια ακραια σεναρια για να δικαιολογουμε την υπαρξη της σωματικης τιμωριας,νομιζω οτι ειναι εντελως λαθος..
ΥΓ..ξερεις ποσες φορες εχω ακουσει πραγματα,που οι γονεις το κανουν και καλα για να προστατεψουν το παιδι τους...ενηλικο κιολας;;;;εμενα η μητερα μου,οταν τελειωσα τη σχολη μου(μιλαμε για 25 χρονων γαιδαρα τωρα...)μου απαγορευσε να παω στη ναξο,που ειχα φιλους...για να δουλεψω (με μισθο εννοειται) στυο μαγαζι τους...με το σκεπτικο οτι αυτα τα κανουν μονο οι...να μην το πω το αλλο...απο το σπιτι σου θα φυγεις μονο αμα παντρευτεις..μου ειπε...αυτη,στο δικο της το μυαλο...θεωρουσε οτι με προστατευει..και οτι εγω ημουνα ακραια...σου φερνω ενα μονο παραδειγμα...εννοειται οτι εγω δανειστικα λεφτα,και εφυγα για να δουλεψω και να ειμαι ανεξαρτητη,,..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ducati]

Απάντηση: [split] Η ανατροφή των παιδιών

Βασικα αυτο που σε ρωτησα ειναι εκτος σωματικης βιας η οχι. Πιστευεις οτι η νουθεσια ειναι κατι μαγικο και θα πιασει σε ολα τα παιδια. Και ομως, καποια στιγμη το παιδι δεν θα μπορεσε να αντισταθει σε κατι, και ας εχεις κανει προληψη(που ποτε δεν ειπα οτι η προληψη δεν πρεπει να προηγειται της καταστολης). Σε αυτη την περιπτωση, δεν θα επιβληθεις για να το προστατεψεις αφου δεις οτι κατι πηγε στραβα και το μαγεψε;

Υ.γ για το θεμα με την μανα σου δεν θα σχολιασω, σαφως και εχεις δικιο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Και αν ας πουμε το παιδι σου αποφασισει να μπει σε συμμορια και να κανει ληστειες, πως θα του πεις οτι εινια λαθος την στιγμη που συνεχως λες οτι δεν πρεπει να ειναι σιγουρος ο γονεας οτι εχει δικιο. Ακραιο παραδειγμα, αλλα δεν προλαβαινω να σκεφτω κατι καλυτερο. Αυτό το "επειδη απλα δεν συμπιπτουν με τις δικες τοιυς αποψεις και τα δικα τους θελω"</b>

Μήπως αυτο σου γυρισει μπουμερανγκ στο τέλος; Αυτη η συνεχης αμφιβολια οτι εσυ εισαι ο λαθος και οχι το παιδι; Αφου εχεις προσπαθησει μεσω της προληψης να μεταδωσεις καποιες ιδεες, τι σε κανει να πιστευεις να πιστευεις οτι αυτες οι ιδεες εγιναν ξαφνικα λαθος την στιγμη που η προληψη απετυχε και το παιδι ειναι ετοιμο να μην τις ακολουθησει. Οταν νουθετεις θεωρεις κατι ως σωστο αλλα οταν η προληψη δεν πιασει ξαφνικα αυτο θα γινει λαθος; Δεν μπορω να σε καταλαβω... (και δεν μπορω επισης να βγαλω τα εντονα υπογραμμισμενα, οποτε αγνοοησε το στυλ γραφης).

παραποιεις εντελως αυτα που λεω...εγω,δεν εχω καμμια ανφιβολια για το πως θα διαπαιδαγωγουσα το παιδι μου,τι νθα του απαγοροευα και τι οχι...αυτο που λεω ειναι..οτι πολλοι γονεις λενε...θα το προστατεψω ,διοτι αυτο δεν ξερει...απο πραγματα που πολλες φορες δεν ειναι καθολου κακα..ισα-ισα που ειναι αυτονοητα..αλλα ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΜΥΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΑΣΧΗΜΑ..(οπως στο παραδειγμα που σου εγραψα πριν με εμενα,..)ουτως ή αλλως..οταν ενηλικιωθει το παιδι...θα κανει αυτο που θελει..και ΚΑΘΟΛΟΥ δεν εχουμε το δικαιωμα να το εμποδισουμε...ειναι απαραδεχτο και ανεοπιτρεπτο...μονο συμβουλη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[γιουλακι]

Και αν ας πουμε το παιδι σου αποφασισει να μπει σε συμμορια και να κανει ληστειες, πως θα του πεις οτι εινια λαθος την στιγμη που συνεχως λες οτι δεν πρεπει να ειναι σιγουρος ο γονεας οτι εχει δικιο. Ακραιο παραδειγμα, αλλα δεν προλαβαινω να σκεφτω κατι καλυτερο. Αυτό το "επειδη απλα δεν συμπιπτουν με τις δικες τοιυς αποψεις και τα δικα τους θελω"</b>

Μήπως αυτο σου γυρισει μπουμερανγκ στο τέλος; Αυτη η συνεχης αμφιβολια οτι εσυ εισαι ο λαθος και οχι το παιδι; Αφου εχεις προσπαθησει μεσω της προληψης να μεταδωσεις καποιες ιδεες, τι σε κανει να πιστευεις να πιστευεις οτι αυτες οι ιδεες εγιναν ξαφνικα λαθος την στιγμη που η προληψη απετυχε και το παιδι ειναι ετοιμο να μην τις ακολουθησει. Οταν νουθετεις θεωρεις κατι ως σωστο αλλα οταν η προληψη δεν πιασει ξαφνικα αυτο θα γινει λαθος; Δεν μπορω να σε καταλαβω... (και δεν μπορω επισης να βγαλω τα εντονα υπογραμμισμενα, οποτε αγνοοησε το στυλ γραφης).

Η Εφη δν νομιζω να μιλησε για συνεχη αμφιβολια ή τιποτα τετοιο...απλως τονιζει με αυτο τον τροπο την μοναδικοτητα καθε ανθρωπου ειτε αυτος ειναι ενηλικας ειτε παιδι...πχ το επαγγελμα που θελει να ακολουθησει ενα παιδι θα πρεπει να ειναι συμφωνο με τα δικα του θελω κ οχι με τα θελω των γονιων του...(βεβαια σε καμια περιπτωση δν υποστηριζω πως δν θα πρεπει να τα συζηταει αυτα τα θεματα μια οικογενεια)...

Η προληψη αποκλειεται να μην πιασει "ξαφνικα" οπως λες...Αν κατι αρχισει να πηγαινει στραβα σημαινει πως καπου καποιος θα εχει κανει ενα λαθος...κ παλι ομως υπαρχουν πολλα πραγματα που μπορεις να κανεις για να νουθετησεις το παιδι σου κ αυτα δν περιλαμβανουν το ξυλο...
Τελος δν νομιζω πως αν ενας γονιος αντιδρουσε με το ξυλο στο ακραιο παραδειγμα που εφερες θα καταφερνε κατι...ισα ισα σε τετοιες περιπτωσεις ειδικα το αποτελεσμα ειναι τετοιες αντιδρασεις των γονιων να δυσκολεψουν περισσοτερο την κατασταση παρα να νουθετησουν το παιδι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ducati]

Απάντηση: [split] Η ανατροφή των παιδιών

Στην ενηλικιωση το εχω πει και γω, παιρνει τον δρομο του, δεν μπορεις να το εμποδισεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ducati]

Βασικα αυτο που σε ρωτησα ειναι εκτος σωματικης βιας η οχι. Πιστευεις οτι η νουθεσια ειναι κατι μαγικο και θα πιασει σε ολα τα παιδια. Και ομως, καποια στιγμη το παιδι δεν θα μπορεσε να αντισταθει σε κατι, και ας εχεις κανει προληψη(που ποτε δεν ειπα οτι η προληψη δεν πρεπει να προηγειται της καταστολης). Σε αυτη την περιπτωση, δεν θα επιβληθεις για να το προστατεψεις αφου δεις οτι κατι πηγε στραβα και το μαγεψε;

Υ.γ για το θεμα με την μανα σου δεν θα σχολιασω, σαφως και εχεις δικιο.

Εγω να δεις παραποιηση που εχω φαει σε αυτο το θεμα.
Ας αφησουμε τις υπεκφυγες και ας λαβω μια ευθεως απαντηση. Τι θα κανεις σε τετοια περιπτωση; Και μην μεταφρασεις την επιβολη σε ξυλο απαραιτητα. Πες το κλειδωμα στο δωματιο, πες το τον πληρωνω να την αφησει ησυχη(γελοιος τροπος κατα την γνωμη μου), βαλε οποια αποδεκτη παιδαγωγικη μεθοδο θες. Αλλα να αφορα επιβολη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.