Όλα τα γατάκια στο διαγωνισμό, είναι υπέροχα. Ρίξαμε πολύ γέλιο!
Τον δικό μας το γάτο, τον γνώρισα μεγάλο σε ηλικία κι έτσι δεν τον έχω δει να κάνει τρελές εξερευνήσεις.
Δεν πρόλαβα να βάλω φωτογραφία στον διαγωνισμό (είχα ξεχάσει πότε λήγει η προθεσμία) κι έτσι σας παρουσιάζω τον Θρασύβουλο εδώ, εκτός συναγωνισμού!
Τον πρώτο καιρό που μετακόμισα στη Θεσσαλονίκη στο σπίτι του Θρασύβουλου, αυτός κρυβόταν σε διάφορα απίθανα μέρη που φυσικά δεν γνώριζα με αποτέλεσμα να τον χάνω για ώρες και να μην μπορώ να τον βρω, σε σημείο να βάζω τα κλάματα.
- Μην ανησυχείς, τα ίδια έκανε και στη μάνα μου, μου έλεγε ο σύντροφός μου, αλλά εγώ τρελαινόμουν! "Δεν μπορεί" έλεγα, "αφού έψαξα όλο το σπίτι"! ...Αμ δε!
Εδώ τον βλέπετε στην ντουλάπα που έχουμε στο χολ. Κάποια άλλη μέρα, άνοιξε ο σύζυγος να πάρει το παλτό του, ο Θρασύβουλος χώθηκε μέσα, εκείνος δεν τον είδε, έκλεισε πίσω του την πόρτα και έφυγε.
Μάταια έψαχνα όλο το σπίτι, φώναζα, παρακαλούσα, κουδούνιζα πιατάκια με κροκετάκια... Ο γάτος άφαντος!!! Κοίταξα σε όλα τα σημεία που μπορούσα να φανταστώ, μέχρι που άνοιξα και την εξώπορτα και φώναζα στο διάδρομο, μπας και είχε βγει κατά λάθος έξω. Πουθενά το γατί...
Τον εντόπισα μετά από αρκετές ώρες, όταν είδα την πόρτα της ντουλάπας να κουνιέται, αφού εκείνος την έσπρωχνε με το ποδαράκι του προσπαθώντας χωρίς αποτέλεσμα να βγει.
Πλέον έχω μάθει όλες του τις κρυψώνες και δεν μπορεί να με ξεγελάσει.
