'Τιμωρείτε' καθόλου την άτακτη γατίτσα σας;

Εγώ δυστυχώς..'εχω φάει ξύλο σαν παιδι..και ξέρω πολύ καλα τι εστί.Ξέρω πάρα πολύ καλα ότι εκτός απο τον σωματικό πόνο,ο ψυχικός είναι ακόμα χειρότερος.Και μην μου πει κανείς ότι τα ζωα δεν νιώθουν πόνο,όπως εντελως ανόητα(συγνωμη για την εκφραση..αλλά μόνο έτσι μπορώ να το χαρακτηρίσω),ειπώθηκε σε προηγούμενο ποστ.Δεν υπάρχει ζωντανός οργανισμός που να μην νιώθει πόνο.Άντε ας βάλω στα θηλαστικά εγω..
Και όχι μόνο αυτό.Τα ζωα νιώθουν και ψυχικό πόνο με το ξύλο...το βλέπεις ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ.Αυτά τα μάτια..που σε κοιτάζουν με τόσο παράπονο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Λοιπόν, έχω φάει μία φορά ξύλο, μία αλλά αλησμόνητη...;) από τον πατέρα μου, εγώ τότε 5 χρονών σκατό, αλλά άκρως αντιδραστικό (από τότε!)
Θυμάμαι αρχικά το βαρύ του χέρι στο κωλαράκι μου , και ακόμα πιο πολύ θυμάμαι από ένα σημείο και μετά να μην καταλαβαίνω πόνο, να μην καταλαβαίνω Χρρριστό από την οργή που ένιωθα, και να του λέω όλο πείσμα ¨βάρα ρε! Βάρα! δεν πονάω!¨ Αυτός συνέχιζε να βαράει και εγώ συνέχιζα όλο αντίδραση ¨πιο δυνατά! Δεν πονάω καθόλου !¨ (χα χα χα χα χα!!! Νιώθω περηφανη για την στάση μου! :P )
Πιστεύω αν ήμουν γάτα και με βαρούσαν έστω και ¨light¨ (τί σημαίνει llight, λίγο και πολύ ...:hmm: ), θα ήμουν τόσο αντιδραστική που θα πετύχαιναν ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα και καλά να πάθουν! Θα τους τις @αμαγα λέμε τις κουρτίνες , θα γινόμουν ένα πολύ ατίθασο γατάκι, θα ακόνιζα τα νύχια μου παντού, και θα έριχνα και κανα κατούρημα όπου βρω...
όσοι καταφεύγετε στις ¨ξυλίτσες¨ έχετε σκεφτεί πως μπορεί να στρεσάρετε το ζώο, ή να του βγαίνει και αντίδραση, και να πετυχαίνετε το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από το επιδιωκώμενο;;;
Πέραν τούτου, η χρήση ή και κατάχρηση εξουσίας κάποιου απέναντι σε ένα πλάσμα όχι ίσης δύναμης και εξουσίας, είναι ό,τι χειρότερο σαν δείγμα για κάποιον... Κάθε φορά που στη θεωρία χρησιμοποιούνται λέξεις απ'αυτές που μας αρέσει να χρησιμοποιούμε (ισότητα, σεβασμός κτλ,) ας συνοδεύονται και από αντίστοιχες συμπεριφορές... Καλό θα ήταν!;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Το πιο βασικό σχετικά με την τιμωρία είναι να γίνεται αμέσως μετά την "αταξία" (εντός δευτερολέπτων δηλαδή) και να επαναλαμβάνεται σταθερά, κάθε φορά που το γατί κάνει αυτό που δεν θέλουμε. Διαφορετικά, αποκλείεται να συνδέσει το ένα γεγονός με το άλλο και να τροποποιήσει τη συμπεριφορά του.
Αυτό που έχει αποτέλεσμα στα δικά μου γατιά είναι ένα δυνατό παλαμάκι.

εμένα ο γάτος μου-παρότι στειρωμένος-μερικές φορές κατουράει μες στο μπάνιο, ενώ η άμμος κι η αμμολεκάνη ειναι καθαρά!
τον μαλώνω και τον βγάζω αμέσως έξω από το χώρο που είμαι,
δεν τον αφήνω δηλαδή να καθισει σε κρεβάτι ή καναπέ όπου κάθομαι εγώ αγκαλιά με τις άλλλες δυο,
και το επόμενο βράδυ από την αταξία του κοιμάται μόνος
δεν του στερώ ποτέ φαγητό-νερό, απλά του τ αφήνω χωρίς χάδια και κανακέματα
με λίγα λόγια έχει στερηση χαδιων και αγκαλιάς ως το επόμενο πρωί
είναι 11 ετών, ετσι πριν αρχίσω τις ποινές 'ελεγξα την υγεία του
η κτηνίατρος είπε πως είναι υγιέστατος κι εχει θέματα συμπεριφοράς μόνο
μπορώ να πω πάντως πως εχει μειωθεί η ανεπιθύμητη συμπεριφορά
πλέον μια φορά στις δυο βδομάδες το κάνει
αλλά δεν έχει εξαλειφθεί:(

στη γατοφόρο δεν θα τα βαζα
θέλω να νιώθουν ασφάλεια εκεί
παίρνω συχνά μια μπλούζα ευτελούς αξίας, τη φορώ για λίγες μέρες και μετά τη βάζω στο πάτωμα της γατοφόρου δίχως να την πλύνω, κι η γατοφόρος είναι πάντα μες στο σπίτι, ανοιχτή με τη μπλούζα μέσα διαθέσιμη για όποια γατα θελει να κάτσει επάνω ή και μέσα σ αυτή
ετσι οι γατούλες μου εξοικειώνονται και νιώθουν ασφάλεια όταν τις μεταφέρω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Εγώ έχω να θέσω δύο τρία ερωτήματα ως προς αυτούς που επιλέγουν το ξύλο ώς μόνη λύση,σε ένα αντίστοιχο παράδειγμα βίαιης συμπεριφοράς της γάτας τους προς αυτούς αυτή τη φορά,όταν η γάτα ενοχλείται απο τη συμπεριφορά τους και πραγματικά είμαι πολύ περίεργη να δώ τις απαντήσεις τους.:hmm:

Εάν η γάτα σας λοίπόν,αρχίσει να σας νιαουρίζει(όπως αντίστοιχα εσείς φωνάζετε),εσείς θα καταλάβετε τι εννοεί και τι θέλει να σας πεί εκείνη ακριβώς την ώρα που το κάνει??????:confused:Σαφώς και όχι(!)
Σε αυτή την περίπτωση δηλαδή,η γάτα τί θα έπρεπε να κάνει, που ενώ σας νιαουρίζει εσείς δεν καταλαβαίνετε τι θέλει να σας πεί?????Να κατεβάσει τα αυτιά,να αγριέψει και να σας αρχίσει στις ανελέητες γρατζουνιές(όπως αντίστοιχα εσείς τη χτυπάτε) επειδή δεν καταλαβαίνετε τι σας "λέει"?:confused:
Πώς θα σας φαινόταν αυτό σαν αντίδραση της γάτας σας,κάθε φορά που εσείς κάνετε κάτι που εκείνη δε θέλει???????????????????:hmm:

Τρόποι εκπαίδευσης υπάρχουν ευτυχώς πολλοί,οι οποίοι όμως απαιτούν όρεξη,υπευθυνότητα,σεβασμό και αγάπη απο τον ιδιοκτήτη προς το ζώο για να το πετύχει και πανω απο όλα ΥΠΟΜΟΝΗ και ΧΡΟΝΟ!Όποιος δέ διαθέτει τα παραπάνω "προσόντα",δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να έχει κατοικίδιο, όταν με την πρώτη ζημιά θα το αρχίσει στα σκαμπίλια ή και στο "γερό ξύλο να πονέσει και να καταλάβει",όπως μία κοπέλα προείπε"??????????............:confused::confused::confused::confused::confused:

Το κατοικίδιο,είναι μια ζωντανή ύπαρξη,με αισθήσεις,αισθήματα όμοια με τα δικά μας και ασφαλώς,ΔΕΝ είναι σάκος του μπόξ να εκτονώνουμε τα νευράκια μας κάθε φορά που κάνει κάτι με το οποίο δε συμφωνούμε:confused:!Όταν επιλέγουμε να πάρουμε κατοικίδιο το επιλέγουμε επειδή έχουμε περίσσευμα αγάπης,στοργής,φροντίδας ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥ,να του δώσουμε και βεβαίως,θα πρέπει να γνωρίζουμε ήδη απο πρίν τι θα πεί "έχω γάτα μέσα στο σπίτι".
Πρέπει να έχουμε εξ'αρχής απόλυτη επίγνωση των άσχημων γεγονότων που μπορεί να συμβούν,συμπεριλαμβανομένων και των ζημιών-αταξιών αλλά και να έχουμε ήδη ψάξει να βρούμε,να μάθουμε και να ενημερωθούμε για τους τρόπους αντιμετώπισης των προβλημάτων τους.Και εάν μετά απο όλα αυτά,νομίζουμε πως μπορούμε να ανταπεξέλθουμε σωστά απέναντί του,με το καλό να ρθεί και η ώρα να το πάρουμε.Όταν όμως δεν έχουμε τη διάθεση να ασχοληθούμε με όλα τα παραπάνω,ποιός ο λόγος να πάρουμε γατί?:confused:

Τη δική μου τη γάτα την πήρα σε ηλικία 2μηνών και 11ημερών.Δύο μήνες πρίν πάρω γάτα,είχα φροντίσει και είχα ενημερωθεί για ΟΛΑ όσα αφορούν τη συμπεριφορά,την εκπαίδευση,τις απαιτήσεις της,τη διατροφή της,τη φροντίδα της ακόμα και την ψυχολογία της(!) και όταν την πήρα,ήμουν σε θέση να γνωρίζω πως να αντιμετωπίσω το κάθε τι-και σε αυτό το σημείο να σας πώ πως στο παρελθόν δεν είχα ΠΟΤΕ γάτα για να γνωρίζω ήδη κάποια πράγματα,απλώς ασχολήθηκα και τα έμαθα-!Τώρα που είναι ήδη 7μιση μηνών και πάνω σε όλη τη φούρια της νεανικής τζαναμπετιάς,έχω να σας πώ,πως χέρι πάνω της δεν έχω σηκώσει ούτε για αστείο!Επιθετική ή αγρια συμπεριφορά δεν είχα ποτέ απέναντί της.Η σχέση Εύας-Νεράϊδας έχει βασιστεί έως τώρα μόνο στα χάδια,στα γλυκόλογα και στην απόλυτη τρυφερότητα.

Πώς θα σας φανεί λοιπόν(και αναφέρομαι σε όσους θεωρούν το ξύλο ως τη μόνη λύση),αν σας πώ απο τη δική μου πείρα και εμπειρία ως τώρα,οτι όλα μέσα στο σπίτι είναι στη θέση τους;ζημιά ως τώρα η Νεράϊδα, δε μου έχει κάνει ΠΟΤΕ και δε μένω σε άδειο σπίτι(!)Οι κουρτίνες,οι καναπέδες,τα έπιπλα και ΟΛΑ τα διακοσμητικά αντικείμενα γενικότερα,είναι εκτεθειμένα αλλά ταυτόχρονα και αλόβητα όπως και τη μέρα που τα αγόρασα,χωρίς ίχνος γρατζουνιάς,ακαθαρσίας κλπ και το κυριότερο?????Το χαρακτηριστικό "κχχχχχχ" απο τη δική μου τη γάτα δεν το έχω ακούσει ΠΟΤΕ και όσο υπερβολικό και να σας φανεί,λυπάμαι αλλά αυτή είναι η αλήθεια!Γρατζουνιά απο τη γάτα πάνω μου,δέν ξέρω τι θα πεί και όλα αυτά, επειδή έχουμε μία αμφίδρομη σχέση αγάπης,απόλυτης αφοσίωσης και σεβασμού ανάμεσα μας.Άλλωστε το παιδί,όπως και το γατί,είναι όπως το μάθεις και το λέω με ΑΠΟΛΥΤΗ σιγουριά πιά!

Και να σας πώ και τό άλλο?Έχουμε αναπτύξει τον δικό μας κώδικα επικοινωνίας (κι όμως!),θα μου πείτε"χωρίς ξύλο"????Ναι,χωρίς ξύλο!!!!!!!!Πώς έγινε αυτό?ΠΑΝΕΥΚΟΛΑ,όσο υπερβολικό και να φανεί σε ορισμένους/μενες!
Απλώς,κατανόησα τις δικές της ιδιαιτερότητες,σεβάστηκα την ύπαρξή της ώς συγκάτοικο και όχι ώς "ΖΩΟ"(με την έννοια που ορισμένοι το εννοούν),έψαξα,ενημερώθηκα και τώρα είμαι στην ευχάριστη θέση να απολαμβάνω μια,ΚΑΘ΄ΌΛΑ,αρμονική και ευχάριστη συμβίωση μαζί της:D(Και δεν είμαι η εξαίρεση στον κανόνα,ούτε εγώ,ούτε η γάτα μου,είμαι σίγουρη,πως υπάρχουν άπειρες τέτοιες περιπτώσεις εδώ μέσα ανθρώπων που αφιέρωσαν λίγο χρόνο απο τη ζωή τους στα γατούνια τους και τώρα ζούν μια ζωή καραμελένια,χωρίς να τους είναι απαραίτητο το ξύλο.ΝΑΙ,ΧΩΡΙΣ ΞΥΛΟ!Γίνεται και είναι πολύ εύκολο αρκεί να αφιερώσετε μόνο λίγο απο το χρόνο σας;))

Συμπερασματικά λοιπόν έχω να πώ,πως όταν έχουμε συνείδηση και θέλουμε να λεγόμαστε υπεύθυνοι ανάδοχοι "γατογονείς",η εκπαίδευση,θα πρέπει πρώτα να ξεκινά απο εμάς τους ίδιους(πρίν καν πάρουμε το κατοικίδιο) και μετά να περνάει στο γατάκι μας,αν θέλουμε να λέμε πως σεβόμαστε την ύπαρξή του !

Τα ζωάκια μας,χρειάζονται την αγάπη μας,την κατανόησή μας,την υπομονή μας,τη στοργή,τη φροντίδα μας και λίγο απο το χρόνο μας.Χαρίστε τα τους απλόχερα και σας εγγυώμαι πως σε λίγο καιρό, αντί να μπαίνετε και να αναρωτιέστε ποιός είναι ο πιό σωστός τρόπος να της "φάει" το γατί για να συνετιστεί,θα μπαίνετε και θα γράφετε για το πόσο ευχάριστα σας εκπλήσσει το γατάκι σας καθημερινα..:D:D:D

Κάντε το,αξίζει.....;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Καλημερααααα:Dσταγονιτσα συμφωνώ μαζι σου οτι το ξυλο δεν ειναι λυση αλλα δεν νομιζω να υπαρχει και κανενας ειδικα σε αυτο το σαιτ που να υποστηριζει το αντιθετο.ο καθε γατογονιος εχει το δικο του κωδικα επικοινωνειας με τα γατακια του,αλλα γατακια καταλαβαινουν το οχι και αλλα με ενα απαλο σπρωξιμο οπως θα εκανε και η μαμα τους.εχω μεγαλωσει με πολλες γατες και εβλεπα πως αντιδρουσαν μεταξυ τους.αν παρατηρησεις τα γατακια να παιζουν μεταξυ τους,αν το ενα παραφερθει το αλλο σταματαει το παιχνιδι,το αλλο γατακι θα πηδηξει πανω του για να συνεχισει το παιχνιδι και τοτε το αλλο θα βγαλει το χαρακτιριστικο γνωστο σε ολους μας γγγγχχχχχχχχ:Pαυτο που παραφερθηκε θα απομακρινθει και θα αρχισει να γλυφετε.αυτο το τροπο ακολουθω εγω.οταν ομως ητανε μικρη και ηθελε να ανεβει στις κουρτινες,στο παγκο της κουζινας και τα κλασικα αυτος ο τροπος δεν λειτουργησε και ετοτε χρησιμοποιησα το οχι,μεθοδος που θελει υπομονη γιατι για μια ολοκληρη εβδομαδα θα πεις οχι πανω απο 10 φορες την μερα:Pαν καρφωθει κατι στο μυαλο της γατας δεν τα παραταει με τιποτα:Pοταν την μαλωσω και αρχιζει να γλυφετε τοτε καταλαβαινω οτι καταλαβε οτι ην μαλωσα.:D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Καλημερααααα:Dσταγονιτσα συμφωνώ μαζι σου οτι το ξυλο δεν ειναι λυση αλλα δεν νομιζω να υπαρχει και κανενας ειδικα σε αυτο το σαιτ που να υποστηριζει το αντιθετο.

Δές τα προηγούμενα πόστ και θα δείς εάν υπάρχουν άτομα που το υποστηρίζουν.Μάλλον δε τα έχεις διαβάσει όλα....;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Όταν κάνει επανειλημένα τις ίδιες αταξίες (και δε μιλάω για απλές) ας πούμε το δικό μου ανεβαίνει στο νιπτήρα του μπάνιου κ στον καθρέφτη έχω πράγματα και μια φορά έριξε κάτω κάτι μπουκαλάκια και γενικά είναι επικύνδυνο και για το γατί. Άμα φάει λίγο γερό ξύλο μια δυο θα μάθει (εξάλου απ' ότι κατάλαβα δε νιώθουν και ούτε πονάνε αφου μετά στο καπάκι γλύφεται :p

καταρχην ζηταω συγνωμη που εξεφρασα αποψη χωρις να διαβασω ολα τα ποστ σταγονιτσα...το πρωι στην βιασυνη μου να παω δουλεια και ταυτοχρονα στην αναγκη μου να σχολιασω φερθηκα επιπολαια:/:
κρουελιτσα οταν ενα γατακι το μαλωνεις και αυτο μετα γλυφετε στο καπακι οπως λες αυτο δεν σημαινει οτι δεν εδωσε σημασια σε αυτα που του ειπες και στην περιπωση σου στο ξυλο που του εδωσες,αντιθετα ενα γατακι γλυφετε οταν το μαλωσεις γιατι καταλαβενει οτι εκανε χαζομαρα και με αυτο το τροπο αποκτα και παλι την αρχηγεια του να το πω,την αυτοπεποιθηση του να το πω...αρα μια χαρα νιωθει το πονο και πιστεψε μας το πειραζει.μπορει να μην το ξανακανει οπως λες αλλα γιατι σε φοβαται οχι επειδη ''σε σεβετε''.ο σωματικος πονος προκαλει ψυχικο πονο και αυτος με τν σειρα του οχι μονο δυστυχια αλλα και αλοκοτη συμπεριφορα.δεν εχω ζησει προσοπικα εμπειρια απο ξυλο αλλα δυστυχως ετυχε μια παιδικη μου φιλη να το ζησει και στο τελος ξερεις τι εγινε?απλα η φιλη μου συνηθισε το ξυλο και τον σωματικο πονο και στο τελος ειχε και περιεργη συμπεριφορα και εκανε οτι ηθελε και ασ τις ετρωγε δεν την ενοιαζε.
απλα την επομενη φορα που θα χησιμοποιησεις το ξυλο σαν ''τιμωρια'' ρωτησε πρωτα τον εαυτο σου θελεις το γατακι σου να σε αγαπαει και να σε σεβεται ή να σε φοβαται?θες να μεγαλωσεις ενα υγιες γατακι ή απλα ενα γατακι που θα σε υπακουει και ασ νιωθει οπως θελει?και τελος οταν συνηθησει το ξυλο και δεν σε υπακουει και κανει και οτι θελει τι θα κανεις????
αν παλι δεν σε πεισαμε οτι οντως νιωθει το πονο,μην το ξαναχυπησεις τουλαχιστο για σενα γιατι στο υπογραφω οτι στο μελλο οταν θα συνηθησει το ξυλο και δεν θα σε υπακουει με τιποτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Κάποτε,πριν απο πολύ καιρό,είχε μπει μια κοπέλα στο site..και μας έλεγε ότι έχει μια γάτα φοβισμένη,που κρύβεται συνέχεια..και ΔΕΝ την ήθελε καθόλου(εννοώ η γάτα την κοπέλα).Μετά απο συζήτηση..αποκάλυψε ότι της έδινε ξύλο ΄'οταν ήταν πιο μικρή.Ένιωθε πολύ άσχημα,γιατί έβλεπε με τα μάτια της τι ζημιά είχε κάνει στον ψυχικό κόσμο της γάτας της..και είχε καταστρέψει ανεπανόρθωτα(;; τη σχέση τους.ήταν μετανιωμένη..και ρωτούσε απεγνωσμένα τι να κάνει..για να την εμπιστευτεί η γάτα της.Τα ίδια περίπου,είδαμε κάποια άλλη στιγμή απο έναν κύριο.Αυτά δυστυχώς είναι τα αποτελέσματα του ξύλου στα ζωα.Τα βλέπουμε ΑΡΓΟΤΕΡΑ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ποτέ δε θα την τιμωρούσα. Είναι τόσο ήσυχη άλλωστε που δε χρειάζεται να της κάνω κάτι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
εγω εδωσα μερικες απλες στον σπιθακο μου και τωρα ειμαστε ευτιχισμενοι και οι δυιο μιας και πειρε το μηνυμα και τωρα μονο με ενα οχι καταλαβαινει.ετσι ειναι ολοι την ωρα χουρχουριστος

δν λεω ομως να το χτυπας ανελεητα
λιγες ελαφρες και γινεται αρνακι
στην οικογενεια μονο εγω το εκανα αυτο και ομως μονο εμενα εμπιστευεται

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:
εγω εδωσα μερικες απλες στον σπιθακο μου και τωρα ειμαστε ευτιχισμενοι και οι δυιο μιας και πειρε το μηνυμα και τωρα μονο με ενα οχι καταλαβαινει.ετσι ειναι ολοι την ωρα χουρχουριστος

δν λεω ομως να το χτυπας ανελεητα
λιγες ελαφρες και γινεται αρνακι
στην οικογενεια μονο εγω το εκανα αυτο και ομως μονο εμενα εμπιστευεται

δε συμφωνώ με το ξύλο
απλά κάνω ό,τι θα εκανα αν αντί για το γατί μου είχα εναν άνθρωπο απέναντί μου
αν λοιπόν αυτός έκανε κάτι που θα με στενοχωρούσε, ε λοιπόν....θα μουν στενοχωρημένη μαζί του
δε θα τον έδερνα φυσικά,
ούτε κι εσείς φαντάζομαι,
αν ήταν το παιδί σας δε θα το κλειδώνατε σε ένα κλουβί,
δε θα του στερούσατε φαγητό,νερό,
ίσως τη βόλτα στην παιδική χαρά, ή μπορεί απλά να μην είχατε κέφι για τραγούδια ή παιχνίδι
όπωςς λοιπόν δεν είμαστε μεσ την καλή χαρά με κάποιον που μας στενοχώρησε, μαλώνουμε τσακωνόμαστε, του το δείχνουμε
ετσι δεν είμαι και με το γατο μου όταν κατουράει στο σπίτι
τον μαλώνω και δεν του δίνω χαδια και αγκαλιές για μερικες ώρες,
και νομίζω πως αυτό αποδίδει και πως καταλαβαίνει πολύ καλά!
αυτά τα άκυρα "ζώο είναι δεν καταλαβαίνει" τα λένε μόνο κατι άσχετοι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
δε συμφωνώ με το ξύλο
απλά κάνω ό,τι θα εκανα αν αντί για το γατί μου είχα εναν άνθρωπο απέναντί μου
αν λοιπόν αυτός έκανε κάτι που θα με στενοχωρούσε, ε λοιπόν....θα μουν στενοχωρημένη μαζί του
δε θα τον έδερνα φυσικά,
ούτε κι εσείς φαντάζομαι,
αν ήταν το παιδί σας δε θα το κλειδώνατε σε ένα κλουβί,
δε θα του στερούσατε φαγητό,νερό,
ίσως τη βόλτα στην παιδική χαρά, ή μπορεί απλά να μην είχατε κέφι για τραγούδια ή παιχνίδι
όπωςς λοιπόν δεν είμαστε μεσ την καλή χαρά με κάποιον που μας στενοχώρησε, μαλώνουμε τσακωνόμαστε, του το δείχνουμε
ετσι δεν είμαι και με το γατο μου όταν κατουράει στο σπίτι
τον μαλώνω και δεν του δίνω χαδια και αγκαλιές για μερικες ώρες,
και νομίζω πως αυτό αποδίδει και πως καταλαβαίνει πολύ καλά!
αυτά τα άκυρα "ζώο είναι δεν καταλαβαίνει" τα λένε μόνο κατι άσχετοι!

και να προσθέσω πως είναι η μόνη φαση αυτή, όπου αντιδρώ αρνητικά στα όσα κάνουν οι γάτες μου
κι αυτό διότι η κτηνίατρος-μετά από εξονυχιστικό έλεγχο με νάρκωση εξετάσεις αιματος ούρων κλπ-
αποφάνθηκε πως είναι θέμα συμπεριφοράς και όχι υγείας
(μάλλον ζηλευει τις αλλες δυο)
για όποιες άλλες ζημιές τυχόν κάνουν δεν τις μαλώνω!
πέρσι ο γατούλης μου ανεβηκε στο γραφείο πχ έριξε τον ολοκαίνουριο σκληρό 1 tb που είχα, πάει ο δίσκος
αλλά αυτός έφταιγε? ή εγώ? αφού ξέρω πως ο γατος γουστάρει ν ανεβαίνει εκεί είναι δικό μου λάθος που δεν τον μάζεψα αμέσως αφού τον χρησιμοποίησα!
γενικά αν έχεις ζωακι καλό θα είναι να είσαι προετοιμασμένος,
να μαζεύεις σε ντουλάπια όποια αντικείμενα σου είναι σημαντικά και κινδυνεύουν,
να καλύπτεις τα επιπλά σου με λαστιχωτά ολόσωμα καλύμματα αν θες να μην καταστραφούν, υπάρχουν στο εμπόριο
αν κάτι σπάσει ή χαλάσει δε φταίνε αυτά εμείς φταίμε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ο καναπές είναι για τα νύχια τους, αν χαλάσει θα πάρουμε άλλο. Αν χαθεί το γατί δεν μπορείς να το αντικαταστήσεις με καινούριο.
Αν το γατί κάνει κάτι που δεν θέλω να κάνει και είναι επικίνδυνο για την υγεία του, απομακρύνω το γατί απο το σημείο και του δίνω άπειρα χαδια.
Το να βαράς ένα γατί για να "μάθει" το βρίσκω άκρως αποκρουστικό.-
Ποτέ δεν είχα πρόβληματα με ζημιες και "αταξίες" στο σπίτι μου γιατί πολύ απλά φρόντισα να μεγαλώσω το γατί μου με αγάπη και πολλά χάδια.
Αν χαλάσει κάτι, απλά χ*στηκα. Θα το αντικαταστήσω με καινούριο.
Αν παίζει με καλώδια, θα φροντίσω να απομακρύνω/προστατέψω τα καλώδια.
Η τιμωρία όταν κάνει κάτι επικίνδυνο έιναι το ΜΗ συνοδευόμενο με χάδια.
Η τιμωρία αν καταστρέψει κάτι είναι το "μπράβο, καλά έκανες" συνοδευόμενο με treat.
Αν λερώσει, απλά θα καθαρίσω το σημείο. Εσείς δεν λερώνετε ποτέ το σπίτι σας;
Αν κάνει φασαρία, απλά κάνω υπομονή ή το διασκεδάζω. Εσείς κάνετε ησυχία όταν κοιμάται η γάτα σας;
Η κάθε τιμωρία που προκαλεί τρόμο και φόβο είναι απαραδέκτη κατά τα δικά μου πρότυπα. Στην ίδια κατηγορία με το ξύλο βάζω το τενεκεδάκι με τα κέρματα και το ψεκαστήρι.
Η σχέση γάτας - ανθρώπου είναι σχέση συμβίωσης και όχι υποταγής.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ έχω 2 γατάκια 1 έτους τώρα (-άκια δεν τα λες πια.... ο αρσενικός είναι 6,5 κιλά!!!!). Τους μαλώνω που και που κυρίως όμως με φωνή και δείχνοντάς τους το χέρι μου!!! Καμιά φορά τους δίνω καμμιά ελαφριά στον πωπω!!!
Ο αρσενικός κοκκινοτρίχης όμως είναι λίγο ατίθασος! Ανεβαίνει συνεχώς στην κουζίνα και αν έχω αφήσει οτιδήποτε φαγώσιμο έξω το καταναλώνει άμεσα!!!! Εχτός του ότι μου γεμίζει την κουζίνα τρίχες (είναι και η εποχή τους που μαδάνε!!!). Ότι και να του πω και να του κάνω, αυτός εκεί............
Υπάρχει κάτι λέτε που μπορώ να κάνω??

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγω το βρίσκω πολύ λογικό να θέλουν να ανεβαίνουν ΠΑΝΤΟΥ.Αυτά..δεν γνωρίζουν ότι εμεις σιχαινόμαστε..ή δεν ξέρω και εγώ τι άλλο.Απλά εμείς παίρνουμε τα μέτρα μας.Δηλαδή..δεν αφήνουμε ακάλυπτα φαγητά πάνω στο τραπέζι.Και να ανέβει..ε...απλά καθαρίζουμε με βετέξ και ένα καθαριστικό το τραπέζι μας πριν φάμε.Δεν καταλαβαίνω γιατί είναι τόσο τραγικό.Καθόλου δεν με ενοχλει εμένα.Στα εστιατόρια που πάμε...τα ποντίκια και οι κατσαρίδες γλύφουν τα πάντα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγω το βρίσκω πολύ λογικό να θέλουν να ανεβαίνουν ΠΑΝΤΟΥ.Αυτά..δεν γνωρίζουν ότι εμεις σιχαινόμαστε..ή δεν ξέρω και εγώ τι άλλο.Απλά εμείς παίρνουμε τα μέτρα μας.Δηλαδή..δεν αφήνουμε ακάλυπτα φαγητά πάνω στο τραπέζι.Και να ανέβει..ε...απλά καθαρίζουμε με βετέξ και ένα καθαριστικό το τραπέζι μας πριν φάμε.Δεν καταλαβαίνω γιατί είναι τόσο τραγικό.Καθόλου δεν με ενοχλει εμένα.Στα εστιατόρια που πάμε...τα ποντίκια και οι κατσαρίδες γλύφουν τα πάντα.


δε σιχαίνομαι τα ζωακια μου,τ αφήνω ν ανέβουν όπου θέλουν, κοιμάμαι μαζί τους, τους δίνω φιλιά στη μουσουδίτσα!
φυσικά τηρώ κανόνες υγιεινής: καθαρίζω, σκουπίζω, κρατώ καθαρά τα δοχεία φαγητού-νερού-αμμολεκάνες, τους εχω κάνει εννοείται αποπαρασίτωση μέσα-έξω, κι όλα τα εμβόλια(και λευχαιμίας) δε βγαίνουν ποτέ απ το διαμέρισμα. γιατί να σιχαίνομαι? αυτά είναι πιο καθαρά από μένα!
και ξεχασα να πω πως.....δεν αρρωσταίνω ποτέ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Kαλημέρα σε όλους! Είμαι νέα στο φόρουμ. Πρώτη φορά γράφω γιατί έγινα πρόσφατα γατομαμά όταν βρήκαμε 5 εγκατελειμένα πορτοκαλογατάκια! Είχα βαλει και αγγελία εδώ. Τα μεγαλώσαμε από πολύ μωρά ήταν δεν ήταν 7 - 10 ημερών και τελικά κατορθώσαμε να κρατήσουμε στη ζωή τα 4 από τα 5 γατάκια. Βρήκαμε σπιτάκια στα 3 και το 4ο, τη Τζίντζερ μας την κρατήσαμε (μοιάζει πολύ με τον Γκάρφηλντ)! Είναι ένα πολύ ζωηρό γατάκι κάνει διάφορα τρελά, τρέχει πάνω κάτω, παίζει με το σκύλο μας, αλλά ταυτόχρονα είναι και πολύ αγκαλίτσας!!
Δεν μου αρέσει που αναφέρεται από κάποιους ότι βαρούν τα γατάκια για να συμμορφώνονται! δεν συμφωνώ καθόλου με αυτή τη μέθοδο, δεν θεωρώ ότι είναι μέθοδος σωστή που αποδίδει, ούτε καν για τα παιδιά, πόσο μάλλον στα ζώα που είναι διαφορετική η επικοινωνία!!! Καλύτερα να οπλιστούν με υπομονή και διάθεση όσοι έχουν ζώα στο σπίτι και να μην σκέφτονται το ξύλο σαν τη λύση τους! Μόνο που το σκέφτομαι το θεωρώ απαράδεκτο. Φροντίζω να μην αφήνω φαγητά έξω ώστε να μην δίνω βήμα στις σκανδαλιές της και όταν θέλω να τη μαλώσω, ένα "μη" είναι αποτελεσματικότατο. Το καταλαβαίνει αμέσως, μαζεύεται και υποχωρεί. Δεν χρειάζεται η βία σε κανένα πλάσμα, για να μπορέσει να συμβιώσει μαζί μας όμορφα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
εσείς 'τιμωρείτε' τα γατίνια σας και αν ναι πώς; είναι σωστό να 'τιμωρούμε' τα πλασματάκια μας όταν είναι άτακτα;

Ναι, και εγώ τιμωρώ τον γάτο μου. Αν και γενικά δεν είναι και πολύ άτακτος. :P Αν καμιά φορά με δαγκώσει ή με γρατζουνίσει υψώνω λίγο τον τόνο της φωνής μου και του δίνω ένα πολύ απαλό χτύπημα στο κεφάλι και καταλαβαίνει πολύ καλά. :/: Αν και τώρα δεν χρειάζεται γιατί δεν με γρατζουνάει. Μην νομίζετε πως δεν καταλαβαίνουν όταν κάνουν αταξίες, μια χαρά το καταλαβαίνουν και το ξέρουν πως δεν κάναν κάτι σωστά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ναι, και εγώ τιμωρώ τον γάτο μου. Αν και γενικά δεν είναι και πολύ άτακτος. :P Αν καμιά φορά με δαγκώσει ή με γρατζουνίσει υψώνω λίγο τον τόνο της φωνής μου και του δίνω ένα πολύ απαλό χτύπημα στο κεφάλι και καταλαβαίνει πολύ καλά. :/: Αν και τώρα δεν χρειάζεται γιατί δεν με γρατζουνάει. Μην νομίζετε πως δεν καταλαβαίνουν όταν κάνουν αταξίες, μια χαρά το καταλαβαίνουν και το ξέρουν πως δεν κάναν κάτι σωστά.

Δεν ξέρω αν αντιλαμβάνονται ως ¨αταξία¨(προσωπικά δεν το πιστεύω...) αυτό που για εκείνα είναι τόσο φυσιολογικό και μέρος της φύσης τους...πάνω στο παιχνίδι, από τον ενθουσιασμό τους και τη χαρά τους παρασύρονται και δαγκώνουν πιο δυνατά κάποιες φορές, ή γρατσουνάνε λίγο παραπάνω...Προφανώς δεν του έμαθε για κάποιους λόγους η μαμά του(γρήγορος απογαλακτισμός,γρήγορος χωρισμός, και όχι επαρκής εκμάθηση κοινωνικοποίησης) τα όρια στο παιχνίδι σχετικά με τα δαγκώματα και τις νυχιές...Για εκείνα, αυτό δεν είναι ¨αταξία¨ σίγουρα... Για εκείνο είναι κάτι φυσιολογικό, απλά προφανώς έχει συνδυάσει αυτή την κίνησή του με υψηλό τόνο φωνής, και χτύπημα στο κεφάλι....Γ'αυτό και το έχει περιορίσει-σταματήσει.
Οπότε δεν αντιλαμβάνεται την ¨αταξία¨, αλλά τον υψηλό τόνο φωνής και το χτύπημα στο κεφαλάκι που ακολουθεί μετά από αυτή την πράξη... 'Αρα, ίσως δεν μιλάμε για αντίληψη της ¨αταξίας¨, αλλά για αντίληψη-αίσθηση του φόβου, ή αντίληψη των συνεπειών που ακολουθούν μετά την ¨αταξία¨...
Ευτυχώς που την έχει αποβάλλει πλέον αυτή του την συνήθεια, γιατί -να σου πω την αλήθεια- δεν μπορώ να σκέφτομαι ένα γατουνάκι να χτυπιέται -¨έστω¨ και απαλά- στο κεφαλάκι του... ;)
υγ. ο υψηλός τόνος φωνής και το φύσημα στο μουτράκι του (αντί για χτύπημα στο κεφαλάκι του) θα λειτουργούσε το ίδιο ανασταλτικά, και θα είχε τα ίδια αποτελέσματα... :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Δεν ξέρω αν αντιλαμβάνονται ως ¨αταξία¨(προσωπικά δεν το πιστεύω...) αυτό που για εκείνα είναι τόσο φυσιολογικό και μέρος της φύσης τους...πάνω στο παιχνίδι, από τον ενθουσιασμό τους και τη χαρά τους παρασύρονται και δαγκώνουν πιο δυνατά κάποιες φορές, ή γρατσουνάνε λίγο παραπάνω...Προφανώς δεν του έμαθε για κάποιους λόγους η μαμά του(γρήγορος απογαλακτισμός,γρήγορος χωρισμός, και όχι επαρκής εκμάθηση κοινωνικοποίησης) τα όρια στο παιχνίδι σχετικά με τα δαγκώματα και τις νυχιές...Για εκείνα, αυτό δεν είναι ¨αταξία¨ σίγουρα... Για εκείνο είναι κάτι φυσιολογικό, απλά προφανώς έχει συνδυάσει αυτή την κίνησή του με υψηλό τόνο φωνής, και χτύπημα στο κεφάλι....Γ'αυτό και το έχει περιορίσει-σταματήσει.
Οπότε δεν αντιλαμβάνεται την ¨αταξία¨, αλλά τον υψηλό τόνο φωνής και το χτύπημα στο κεφαλάκι που ακολουθεί μετά από αυτή την πράξη... 'Αρα, ίσως δεν μιλάμε για αντίληψη της ¨αταξίας¨, αλλά για αντίληψη-αίσθηση του φόβου, ή αντίληψη των συνεπειών που ακολουθούν μετά την ¨αταξία¨...
Ευτυχώς που την έχει αποβάλλει πλέον αυτή του την συνήθεια, γιατί -να σου πω την αλήθεια- δεν μπορώ να σκέφτομαι ένα γατουνάκι να χτυπιέται -¨έστω¨ και απαλά- στο κεφαλάκι του... ;)

Ξέχασα να συμπληρώσω πως αν τον έχεις ήδη μαλώσει για κάτι που έκανε μια φορά το αντιλαμβάνεται σαν αταξία αν το κάνει και δεύτερη φορά. Συμφωνώ απόλυτα με όσα λες. Και ναι, είναι φυσιολογικό κάποιες φορές να παρασύρονται από το παιχνίδι και να σε γρατζουνάνε. Ο δικός μου το έκανε αυτό προφανώς γιατί απογαλακτίστηκε γρήγορα, αλλά εφόσον το απέβαλε όλα τώρα είναι καλά.

Εεεε, εντάξει δεν το πλακώνω και στις κλοτσιές. :D Δεν πιστεύω να με φοβάται, αντίθετα με αγαπάει πολύ. :P Αλλά πάντως είναι αναγκαίο να υπάρχει "πειθαρχία" και να ξέρει πως εμείς "κυριαρχούμε" και ήμαστε σε υψηλότερο επίπεδο στην κυριαρχία από αυτό. Δεν πρέπει να το αφήσεις να σε γρατζουνάει και να σε δαγκώνει, γιατί έτσι θα πιστεύσει πως ανεβαίνει σε υψηλότερο επίπεδο στην κυριαρχία και δεν θα σε σέβεται. :hmm:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 2 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top