Τα κορίτσια
Στους θηλυκούς σκύλους είναι συνηθέστερο να γίνεται στείρωση (ωοθηκυστερεκτομή-αφαίρεση της μήτρας και των ωοθηκών) προληπτικά. Οι λόγοι πολλοί και σημαντικοί. Συνήθως οι ιδιοκτήτες δεν επιθυμούν ο σκύλος τους να γεννήσει καθόλου ή τουλάχιστον όχι παραπάνω από μία ή δύο φορές στη ζωή του. Λόγω της ιδιομορφίας του γεννητικού συστήματος της σκύλας, όταν δεν υπάρχει κυοφορία, η επίδραση των ορμονών στη μήτρα σε κάθε οιστρικό κύκλο που περνάει έχει ως αποτέλεσμα μετά από κάποια χρόνια, συνήθως σε μεσήλικα ή υπερήλικα ζώα, την εμφάνιση ενδομητρίτιδας ή ακόμη χειρότερα πυομήτρας (συλλογή μεγάλης ποσότητας πύου μέσα στη μήτρα). Πρόκειται για καταστάσεις επείγουσες κι επικίνδυνες για τη ζωή του ζώου, οι οποίες πολλές φορές δεν ανταποκρίνονται στα φάρμακα (αντιβίωση) και όταν ανταποκρίνονται η βελτίωση είναι συνήθως παροδική. Η οριστική λύση δίνεται με χειρουργική επέμβαση (στείρωση δηλαδή). Μόνο που τότε πρέπει να βάλουμε στο χειρουργείο ένα ζώο μεγάλης ηλικίας, επιβαρυμένο από τα μικρόβια και τις τοξίνες τους, που μπορεί να έχει και άλλα προβλήματα λόγω ηλικίας (καρδιοπάθειες, προβλήματα σε ήπαρ-νεφρούς). Η αυξημένη συχνότητα εμφάνισης τέτοιων προβλημάτων στα μεγάλης ηλικίας θηλυκά ζώα καθιστά τη στείρωση του σκύλου προληπτικά ιδιαίτερα σημαντικό βήμα στη πρόληψη δυσάρεστων και πιθανώς μοιραίων καταστάσεων στο μέλλον. Έχει επίσης στατιστικά αποδειχθεί ότι θηλυκά σκυλιά που στειρώνονται μέχρι την ηλικία των 2 ετών έχουν σημαντικά λιγότερες πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του μαστού στο μέλλον. Φυσικά, εφόσον αφαιρεθούν η μήτρα και οι ωοθήκες, αποκλείεται στο μέλλον και η εμφάνιση νεοπλασίας (καλοήθους ή κακοήθους) στα όργανα αυτά. Θεραπευτικά στους θηλυκούς σκύλους στείρωση γίνεται στις περιπτώσεις που προαναφέραμε αλλά και σε ζώα με ανωμαλίες στη λειτουργία του γεννητικού συστήματος (ψευδοκυήσεις, ανώμαλος οιστρικός κύκλος σε συχνότητα-διάρκεια), ορμονικές δερματώσεις (αντίστοιχα με τον αρσενικό σκύλο) και σε σκύλους με σακχαρώδη διαβήτη (η εμφάνιση οίστρου στις σκύλες που παίρνουν ινσουλίνη εμποδίζει τον καθορισμό της απαιτούμενης δόσης για κάθε ζώο και κατ επέκταση τον έλεγχο του νοσήματος).