Αδέσποτος αλλά και πάλι όχι!

[RedCat]

Καλημέρα σε όλους!
Σκέφτηκα να κάνω αυτό το θέμα γιατί οι περισσότεροι από μας, εκτός απο τα γατιά μας "εσωτερικής χρήσης", έχουμε και αρκετούς Ελεύθερους φίλους που φροντίζουμε.
Κάποιοι απ'αυτούς μας γνωρίζουν απο μακριά και έρχονται με όρθιες ουρές όταν τους φωνάζουμε, κάποιοι (επιφυλακτικοί ακόμη) μας χαιρετούν από μακριά. Κάποιοι μας παραφυλάνε κρυμμένοι και κάποιοι "τακτικοί πελάτες" μας περιμένουν στην εξώπορτα γιατί αργήσαμε σήμερα από τη δουλειά και το φαγητό δεν το σερβίραμε την συνηθισμένη ώρα, αλλά και για ένα χάδι και κουβέντα.
Κάποιοι εξαφανίζονται για μέρες και κάποιοι για πάντα. Κάποιοι είναι μόνιμα στη θέση τους και κάποιοι επιστρέφουν καταχτυπημένοι απο "μάχες" γνωρίζοντας ότι κάποιος εκεί θα τους φροντίσει.
Γι'αυτούς όλους ας μοιραστούμε ιστορίες, εμπειρίες,απορίες, χαρές και στεναχώριες και ας ελπίσουμε ότι τους κάναμε έστω και για λίγο τη ζωή τους όμορφη..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kitsoyla]

Πολύ ωραίο το θεματάκι που έκανες Νονά Νότα!

Ας ξεκινήσω!

Δεν είχα ποτέ μου ιδιαίτερη σχέση με γάτες, ούτε τις συμπαθούσα αλλά ούτε και τις μισούσα! Πριν 2,5 χρόνια περίπου μετακόμισα σε σπίτι με κήπο!
Και ξαφνικά εμφανίστηκε μια γατούλα έξω απο την πόρτα της κουζίνας μου. Ήταν φοβισμένη δεν με πλησίαζε καθολου. Την λυπήθηκα έτσι που με κοίταζε και μου νιαούριζε και της έβαλα φαγητάκι. Όταν έμπαινα μέσα στο σπίτι πήγαινε και έτρωγε και μετά έφευγε για λίγο και ξαναερχόταν πάλι!

Αυτό ήταν την ερωτεύτηκα!

Από τότε εδώ και 2,5 χρόνια περίπου, με περιμένει πάντα στην πόρτα όταν γυρνάω απο την δουλειά, κάθετε όλη μέρα έξω από την πόρτα της κουζίνας μου , το βράδυ κοιμάτε σε ένα σπιτάκι που της έχω πάρει για το χειμώνα (πολύ ζεστο) και όταν μαγειρεύω το απογευμα , μπαίνει μέσα και κάθετε μαζί μου για παρέα μέχρι να έρθει το βράδυ , που θα πάμε για ύπνο, όπου και θα βγεί έξω πάλι για να μπει στο σπιτάκι της και να κοιμηθει.

Το πρωί περιμένει υπομονετικά στο παράθυρο μας , για να ξυπνήσουμε και να της βάλουμε φαγάκι!

Είναι πάντα εκεί για μένα, με περιμένει να ξυπνήσω το πρώι και να γυρίσω από την δουλειά το απόγευμα!

Είναι η λατρεμένη μου Τζέσι (η μητέρα το ρούντολφ μου)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[jasmine]

Δεν θα ήθελα πάλι να αναφερθώ στην Σιλβεστρούλα μου, την κούκλα του avatar μου, αλλά τί να κάνω. Η γατούλα λοιπόν αυτή ήταν η αιτία για την αγάπη μου προς τις γάτες. Όταν πρωτοήρθαμε σ' αυτό το χώρο, σαν εταιρεία, εδώ και 10 χρόνια, την βρήκα απ' έξω. Άγριο και φοβισμένο μικρό γατάκι. Με πολλή προσπάθεια την κατάφερα να με πλησιάζει. Έμπαινε στο γραφείο, αλλά δεν ήθελε να κλείνει η πόρτα. Μια φορά ένας βλαμένος της την έκλεισε και τραλάθηκε, γραπώθηκε στα λάστιχα από τα τζάμια και χτυπιόταν. Τέλος πάντων εγώ ποτέ δεν της έκλεισα την πόρτα και ξέρετε πόσα παγωμένα βράδια που έπρεπε να ξενυχτήσω στη δουλειά ήταν μαζί μου και μου έκανε παρεούλα? Κάθε πρωί ήταν έξω από την πόρτα μου βρέξει χιονίσει για το φαγητό της και κάθε απόγευμα για το γάλα της. Ερχόταν από το αυτοκίνητο και με έπαιρνε και το βράδυ με ξαναπήγαινε μέχρι εκεί. Ήταν ένα γατί ερωτευμένο με μένα όπως έλεγαν και οι γείτονες. Όλοι καταλάβαιναν πως ήρθα από τις αντιδράσεις της. Σας κούρασα όμως. Ως εδώ. Την έχασα εξάλλου πάνε δυο μήνες τώρα και το avatar είναι τιμής ένεκεν για εκείνη. Τη Σιλβεστρούλα μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ελένη1]

Στο πατρικό μου, υπάρχει πάντα φαγητό για τις γάτες. Μια μέρα μας επισκέφτηκε μια μικροκαμομένη πορτοκαλιά γατούλα. Βρήκε φαγητό, ένα χαρτόκουτο με μια παλιά μπλούζα για κρεβάτι, ένα χάδι και έμεινε. Για ευχαριστώ μας έκανε δώρο, λίγες μέρες μετά, ένα γατάκι ποτροκαλί άσπρο, πολύ φουντωτό και πολύ μεγάλο σε σχέση με αυτή. Μάθαμε πως ένα ζευγάρι που είχε μετακομίσει πρόσφατα κοντά μας είχε ένα ζευγάρι μέην κουν και απ΄ότι φαίνετε αποτέλεσμα της ¨εξωσυζυγικής¨ σχέσης του κυρίου μέην κουν με τη γατούλα μας ήταν ο Ταρτούφος, έτσι τον ονομάσαμε. Παρακαλάγαμε τους γονείς μου να τον στειρώσουμε και να τον πάρουμε μέσα στο σπίτι αλλά.... Ο ταρτούφος μεγάλωνε στην αυλή και γινότανε ένας εντυπωσιακός γάτος. 4 μηνών και ήταν ήδη διπλάσιος από τη μάνα του. Καθόταν καμαρωτός κοντά στην αυλόπορτα για να τον θαυμαζει ο κόσμος. Και ξαφνικά μια μέρα χάθηκε. Ψαξαμε όλη τη γειτονιά αλλά πουθενα ο Ταρτούφος. Περιμέναμε για μέρες μήπως έρθει αλλά μάταια. Μήνες μετά ήρθε μια κοπέλα και μας ρώτησε αν έχουμε κι άλλο φουντωτό γατάκι γιατί θέλει μια φίλη της. Ο πατέρας μου της λέει " εσύ μας έκλεψες το γάτο;" και έγινε 'καπνός".
Θέλω να πιστεύω πως εκεί που είναι βρήκε καλύτερο σπίτι. Τον φαντάζομαι τεράστιο και με γυαλιστερή παχιά γούνα να κοιμάτε στο καναπέ. Τουλάχιστον αυτή η κοπέλα, αφου τον ήθελε, δεν μπορούσε να ρωτήσει;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[RedCat]

οι δικοί μου "πελάτες"

Το έχω ξαναπεί οτι η πρώτη μου Τακτική επαφή με τα αδέσποτα και τον κόσμο τους ξεκίνησε από τον Φίλο. Εχω γράψει αλλωστε και σχετικό ποστ γι'αυτόν. Ο Φιλος σχεδόν 4 μήνες από τότε που πρωτοήρθα σ'αυτό το σπίτι, ήταν καθημερινά πρώτα στο παρκάκι απέναντι, μετά στο πεζοδρόμιο έξω από το σπίτι και κατόπιν στην πυλωτή. Τζαναμπέτης γάτος και αλητήριος, τον ταιζες και ήθελε χάδια μέχρι ένα σημείο, μετά εκνευριζόταν. Δυστυχώς χάθηκε και δεν τον ξαναείδα με τις πολλές βροχές του Απρίλη φέτος. Έμαθα όμως την ιστορία του. Ηταν σπιτόγατος που τον παράτησαν, η γειτονιά όμως τον φρόντιζε και τον αγαπούσε. Τελευταία τον έβλεπα καταπονημένο όμως ήταν γύρω στα 8 απ'οτι έμαθα. Καλη σου ώρα Φίλε.
Οι κόρες του όμως απέμειναν στην πυλωτή. Η Μπουκίτσα (περισσότερο γυριστρούλα παρόλο που έχει ένα ματάκι) και η Πιτσίλω (η τρυφερή). Φέτος προστέθηκε στην παρέα και ο Κανέλος (απίστευτος τεμπελόγατος). Πρέπει να είναι και οι τρεις γύρω στα 2. Έχουν γεννήσει από μια φορά οι γατούλες αυτές. Η Πιτσίλω τον Ντομένικο που έχει η Κυριακή και την Γιασμίν που πήρε μια άλλη κοπέλα και η Μπουκίτσα, τον Αρμάν και τη Φαίδρα που πήρε η Σοφία η φίλη της Βιβής.
Είναι στα άμεσα σχέδια όμως να στειρωθούν γιατί δεν θα είμαστε πάντα τυχεροί να βρίσκουν τόσο καλά σπίτια τα γατάκια .
Προς το παρόν έχουν παχύνει και τα τρία και έχουν γίνει τροφαντότατα..
Νεότερα σύντομα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[christianapulp]

Στο χωριό του πατέρα μου απ' όταν θυμάμαι υπήρχαν γατούλες που ταίζαμε .Ολες άγριες όμως. Η πιο θαρραλέα ερχόταν στα δύο μέτρα.Κάποιες δεν τις βλέπαμε καν παρά μόνο φευγαλέα αφού μολις μας άκουγαν εξαφανίζονταν.. Μία χρονιά ξέραμε οτι μία είχε γεννήσει .Η μαμά μου το κατάλαβε απο τα στήθη της και προσπαθούσαμε να της βάζουμε φαγητο μόλις την βλέπαμε για να τρώει περισσότερο.Εγώ τότε ήμουν παιδάκι και ήθελα να δώ τα μωρά αλλά τίποτα..Ενα μεσημέρι άρχισα να ακούω φωνές απο μωρακι πολύ έντονες και φοβισμένες.Εψαχνα παντού μπρος πίσω απο το σπίτι πιο μακριά.Η ώρα περνούσε και άκουγα την φωνούλα να χαμηλώνει.. καταλάβαινα οτί το γατάκι έπρεπε να βρεθεί σύντομα , κάπου κινδύνευε, αλλά πού; Πώς μου ήρθε και ανέβηκα σε κάτι πάγκους και τότε το είδα :είχε πέσει σε ένα τεράστιο πυθάρι με νερό (πιο ψηλο απο μένα )και πνιγόταν! Αρχισα να ουρλιάζω πανικόβλητη , οι γονείς μου ξύπνησαν επίσης πανικόβλητοι αλλά όταν ο πατέρας μου το ψάρεψε απο το νερό ο πανικός μετατράπηκε σε αθέλητο γέλιο...Το καυμένο είχε πιει τόσο νερό που η κοιλίτσα του είχε γίνει σαν μπαλονάκι..Πιο μεγάλη η κοιλιά παρα ολόκληρο το γατί!Αφου του βγάλαμε το νερο σιγα σιγά πιέζοντας μαλακά και κρατόντας το ανάποδα σχεδόν για να κάνει εμετό, παρατήρησα οτί η μαμά και τα αδερφάκια του ήταν τρυπωμένα κάτω απο ένα θάμνο και παρακολουθούσαν κατατρομαγμένα.Ετσι το σκουπίσαμε λιγουλάκι και το αφήσαμε κοντα τους.Μετά απο λίγο η μαμά του το σβέρκιασε στα γρήγορα και το πήγε στην ασφάλεια οπου και άρχισε ένα ατέλειωτο γλύψιμο-είσαι καλά-που πήγες και έμπλεξες πάλι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Εμένα οι τωρινοι μου πελάτες ειναι μονο βραδινοι και κρατάνε αποστάσεις. Μάλλον έρχονται για έξτρα φαγητό, πρέπει να τρώνε και αλλου γιατι ειναι αρκετά παχουλοί.
Ειναι 2 ασπροπορτοκαλί γατούληδες, μια γκρι στυλ russian blue, ενας γκρι γατούλης και 2 μαύροι. Οπως καταλαβαίνεται γίνοτναι πολλοι τσακωμοι κάτω απο το σπίτι...

Μέχρι τώρα εκτος απο έναν απο τους ασπροκόκκινους που με πλησιάζει, οι υπόλοιποι ειναι πιο ντροπαλοί. Καμια φορά μου νιαουρίζουν κάτω απο τα αυτοκίνητα οταν με βλέπουν!

Ο μονος γατούλης που με πλησίαζε ήταν ένα μαυρούλης που ερχόταν πριν 1-2 χρόνια. Ήταν και αρρωστούλης ο καημενούλης, αλλά φοβήθηκα να τον πιάσω να τον πάω σε γιατρό, μήπως αγριε΄ψει και αποπροσανατολιστεί μετά. Το έχω μετανιώσει αυτό δυστυχώς...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

εδω την γειτονια μολις ακουσουν το μηχανακι τρεχουν σαν τρελλα να κοντραριστουν μαζι του ειναι 10 κ θαυνατουργα αλλα εχω μια αδυναμια την πιτσικο μου η πιο πιστη μου γατα ποτε δεν φευγει ειναι συνεχεια η στο μπακον μου η στην πορτα μου εφερε στο κοσμο τα παιδια απο τους γατους μου πριν τους στειρωσω κ θυλασε για 2 μερονυχτα την πατουνιτσα μου για να της δωσει αντισωματα με αφησε να δω την γενναα της κ να ειμαι εκει εαν με χρειαζοταν αλλα το μονο μου παραπονο ηταν οτι ποτε δεν με αφησε να αγγιξω τα μωρα της την λατρευω αυτη την αλητρα μου ειναι η μασκωτ της γειτονειας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[cosette]

Οι δικές μου αδεσποτούλες είναι ουσιαστικά όλο το σόι της Τιτίκας...
Πρώτα από 'ολα έχουμε τη "γιαγιά" ή παρδαλούλα...η οποία είναι υπεραιωνόβια για αδέσποτη μιας και υπολογίζω ότι είναι περίπου 6 χρονών.Βέβαια παρά την ηλικία της είναι μία πανέμορφη τρίχρωμη γατούλα:cat:
Μετά έχουμε τις 2 κόρες της από τις πρώτες της γέννες. Βασικά ήταν η πρώτη φορά που γέννησε στον ακάλυπτό μας...ήταν 4 τα μικρά αλλά τελικά μόνο τα 2 έμειναν και μεγάλωσαν στην αυλή. Η μία είναι μια γλυκιά ταρταρουγίτσα η Καφένια ή Καμμένη(λόγω χρώματος καλέ...) που όμως ακόμα με φοβάται και η άλλη είναι η μαμά της Τιτικάς μιά γλυκιά, χουρχουρίτσα η Λιαρίτσα. Είναι η μόνη από τις γάτες που ταίζω που με αφήνει και την χαϊδεύω και γουργουρίζει όταν με βλέπει(ενώ η Τιτίκα δε μου γουργουρίζει ποτέ)Μια σωστή ασπρόμαυρη κυρία!!Και οι 2 είναι περίπου 3 χρονών.
Μετά έχουμε την επόμενη γέννα της γιαγιάς...και 2 ακόμα γατούλες
προστίθενται στη γατοπαρέα μας, Η Κλαψιάρα(κάθε φορά που με έβλεπε έκανε ένα δυνατό μακρόσυρτο μιάουυυ..πεινούσε το καημένο) και η Αλεπουδίτσα(αν και τρίχρωμη σαν τη μαμά της έχει αυτό το ιδιαίτερο κοκκινο των αλεπούδων).Η πρώτη δεν τα κατάφερε μιας και τη βρήκα φωλιασμένη στην αυλή...Η Αλεπουδίτσα είναι πλέον 2 χρονών έχει ήδη γεννήσει μια φορά και τώρα είναι ξανά έγκυος όπως και όλες οι γάτες που θα αναφέρω εδώ
Η Γκριζούλα είναι από τα πρώτα παιδάκια της Καφένιας και είναι περίπου 1,5χρονών.
Τέλος η παρέα μας συμπληρώνεται με τα νεότερα μέλη της...

Την Ξαδέρφη της Τιτίκας...που εκτός από ξαδέρφη της είναι και ολόιδια η Τιτίκα και είναι ένα ακόμα παιδάκι της Καφένιας, περίπου 8 μηνών όσο και η Τιτίκα δηλαδή, το Ασπρούλι, αγνώστου φύλου μάλλον όμως αρσενικό που είναι περίπου 4 μηνών και έχει εγκατασταθεί μαζί με την μαμά του τη Λιαρίτσα μόνιμα στην αυλή μας και τέλος ένα κουκλάκι που μας έφερε μόλις πριν 2 μέρες η γιαγιά(παιδάκι της κι αυτό)...ένα κουκλί ένα ξανθούλι φουντωτό( περίπου σαν τον Έρωτα της Νότας) κάπου 3-4 μηνών που ακόμα δεν έχω καταφέρει να δώ από πολύ κοντά αλλά ήδη ονειρεύομαι πως θα ήταν να είναι αδερφάκι(σπιτωμένο) της Τιτίκας

Όπως είπαμε όλες οι αδεσποτούλες μας είναι [FONT=&quot]θηλυκές και όλες έχουν κάτι τεράστιες κοιλίτσες αυτόν τον καιρό οπότε η γατοπαρέα μας θα μεγαλώσει κ'άλλο....
[/FONT]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[RedCat]

είναι πραγματικά εκπληκτικό το πόσο καλά νιώθεις γυρίζοντας σπίτι και βλεποντας αυτά τα πλασματάκια να σε περιμένουν..είτε εντός, είτε εκτός σπιτιού..
Φρόσω και εμείς έχουμε μασκότ της γειτονιάς ήταν ο Φίλος που τον χάσαμε αλλά τωρα είναι το καμάρι η Πιτσίλω!! (Βεβαια όπως καταλαβαίνεις ο καθένας της έχει δώσει και διαφορετικό όνομα, αλλά δεν πειράζει, αρκεί που είναι αγαπημένη)
Cossete, βλέπω ότι είσαστε μια πολυ μεγάλη γατο-οικογένεια και ευτυχισμένη. Και σιγα σιγά θα έχετε πρόβλημα χώρου. Μήπως να στείρωνες μια -δύο από τις ήμερες θηλυκές σας, μην αρχίσουν και λένε τίποτα οι γείτονες όχι τίποτα άλλο. Εγώ, αν και το σκέφτομαι καιρό τώρα, μάλλον όπως είπα καλυτερεύοντας ο καιρός θα το κάνω.. Επίσης σου εύχομαι σύντομα να αποκτήσεις και εσύ τον δικό σου Έρωτα και η Τιτίκα αδελφούλη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[cosette]

Αχ βρε Νότα...και εγώ σκέφτομαι τις στειρώσεις.
Αλλά υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα γιατί δεν με αφήνουν να τις πλησιάσω.Μόνο μία(η μαμά της Τιτίκας) με αφηνει να τη χαϊδεύω, αλλά μία φορά που έκανα το λάθος να τη σηκώσω από το έδαφος, αφήνιασε και είναι θαύμα πως έσωσα τα χέρια μουΦαντάσου πως θα κάνει με τη γατοφόρο και μέχρι να πάω στη γιατρό...
Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο στεναχωριεμαι που δεν μπορώ να κάνω κάτι καλύτερο για αυτές...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

κοζετ νομιζω τα κοριτσια εχουν αγορασει γατοπαγιδα , μπορεις να τη δανειστεις η να παρεις μια απο εναν κτηνιατρο, και βαζοντας φαγητο μεσα, να τις πιασεις και σιγα σιγα νατις στειρωσεις. Δεν ειναι δυσκολο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Θα ήθελα εδώ να γράψω ξανά για τα αδεσποτάκια μου ξανά, που μέχρι πρόσφατα ήταν απλά περαστικές φιγούρες που έρχονταν και έτρωγαν στα κρυφά το φαγητό που κατέβαζα και εξαφανίζονταν οταν με έβλεπαν.

Πάντα κατεβάζω φαγητό με την δύση του ηλιου (γατόφιλος-βρυκόλακας). Προχθές που άργησα 2-3 ώρες να το κάνω, γυρνώντας σπίτι τους βρήκα να περιμένουν κάτω και να διαμαρτύρονται!
Δεν έχει ξαναγίνει αυτό ποτε... Ήταν η ανθρακί γατούλα και οι 2 ασπροκόκκινοι.
Τους χάλασα τραγικά το πρόγραμμα, γιατί απο οτι είχα προσέξει απο άλλες φορές, ποτέ δεν έτρωγαν ολα μαζί. Πάντα έβλεπα έναν την φορά, υποψιάζομαι οτι είχαν συγκεκριμένη σειρά και ώρα φαγητού.
Με αυτή μου την αλλαγή προγράμματος αποσυντονίστηκαν τελείως λοιπόν, με αποτέλεσμα οταν κατέβασα φαγητό κάθονταν και οι τρεις γύρω γύρω και κοιτιώνταν. Απο τη μια οι γατούλα και απο την άλλη οι γάτοι.
Τελικά βέβαια άρχισε να τρώει πρώτα η γατούλα, και οι άλλοι δύο κάθονταν και την κοίταγαν περιμένοντας να τελιώσει. Έτσι, να δείχνουμε εμείς οι γυναίκες ποιος είναι το αφεντικό!

Αντε να δούμε μήπως και γίνουν καλύτερες οι σχέσεις μας και πάει και κανενα για στείρωση...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[RedCat]

τελικά ναι είναι πολύ σημαντικό το πρόγραμμα φαγητού για όλες τις γάτες, ακόμα και για τις αδέσποτές μας...απίστευτο..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Τελικά βέβαια άρχισε να τρώει πρώτα η γατούλα, και οι άλλοι δύο κάθονταν και την κοίταγαν περιμένοντας να τελιώσει.

Αχ, μωρέ... Πολύ ιπποτικό!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Μπα, μάλλον φοβόταν μην φάνε ξύλο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[avrilio]

[off-topic]Τροφή αδέσποτων

τα αδεσποτακια της γειτονιας, οπως κ τα δικα σας....οπου φυγει-φυγει να κρυφτουν απο το κρυο κ τον χιονια.......μια που ειμαι σπιτι. συνεχεια γεμιζω τα μπολακια τους.....δεν κανουν κ πολλες βολτες, που να πανε με τοσο κρυο...οσο που εμφανιζονται, τρωνε κι εξαφανιζονται στις κρυψωνες τους....ας ειναι καλα οι πυλωτες!!!!!Τα γατονια κ γενικοτερα τα αδεσποτακια στις γειτονιες σας τα βλεπετε τωρα με τον χιονια????

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[RedCat]

εμένα πριν κανένα δίωρο που είχε κόψει λίγο εμφανίστηκε ο Κανέλλος (φοβισμένος γιατί δεν είχε ξαναδεί χιόνι) και η ατρόμητη Πιτσίλω για φαγητακι, παρέα και ένας ολομαυρος γατούλης με άσπρο "μενταγιόν". Φαγανε τους έβαλε και ξηρά τροφή μέσα στο σπιτάκι αλλά και κάπου που δεν βρεχεται και τώρα παλι καπου κουρνιασαν..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[avrilio]

ο κανελος ειναι σαν τον φιντελ σου???ο ολομαυρος μηπως ειναι ο γραβατακιας γιατι τον ειδα ατρομητο να βαδιζει μες το χιονι προς τα πανω.....η πιτσιλο μηπως ειναι μια ασπρομαυρη λιγο βρωμικουλα?????

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[RedCat]

Η Πιτσίλω μου είναι μια τρίχρωμη γλύκα με πιο πολύ άσπρο και λιγότερο κόκκινο -μαύρο. Ο Κανέλλος είναι σαν τον Τσε (ουχί Φιντελ) αλλα πιο ξανθός. Αυτόν αποκλειεται να τον έχεις δει γιατί είναι πολύ της πυλωτής..δεν ξεκολλαει με τίποτα.
Αυτός που λες ο μαύρος είναι τεράστιος ? Αν ναι μπορεί να είναι αυτός. ηρθε εφαγε τα παντα και την έκανε προς αγνωστη κατεύθυνση..
Υ.Γ. θα βαλω και φωτό των δυο σε λίγο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.