Αναιμία, ίκτερος και ασκίτης

[ruko]

Αντίο, Αιγύπτιε.
Θα μας λείψεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[RedCat]

Καλη ξεκουρασή Αιγύπτιε, εφυγες υπεραγαπημένος και αυτό δεν ειναι κατι, είναι τα πάντα...
Χαρά, το ξέρω ότι πονάει αλλα ολοι σε θαυμάσαμε για την αγάπη που έδειξες σ'αυτό το πλασματάκι...κουράγιο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Τι να πώ το μόνο που μπορώ να πω γιατί καταλαβαίνω τον πόνο σου τον έχω βιώσει αφού έκανα και εγώ τα πάντα πριν 3 χρόνια για την Μουρίτσα μου αναγκάστηκα να την κοιμήσω για να μην υποφέρει. Έκανες τα πάντα και αυτό να θυμάσαι. Καλό ταξίδι στον Αιγύπτιο και να μου φιλήσει τον Βιρβιλίκο μου την Μουρίτσα μου και την αγαπημένη μου Νίνα:cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chouzouris]

Καλό του ταξίδι... Έκανες το καλύτερο γι' αυτόν!!

Ήσασταν και οι δύο τυχεροί που γνωρίσατε ο ένας τον άλλον!!!

Αντίο Αιγύπτιε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Raisa]

Αντίο στον Αιγύπτιο....και μπράβο σε σένα:cry:
Αντίο.... έτσι απλά χωρίς πολλά λόγια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ELENIP]

:cry::cry::cry::cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[popi]

Καλό σου ταξίδι ζουζουνάκο και φιλάκια στα γατόνια μας που θα συναντήσεις εκεί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ορφεας13587]

έκανες ό,τι μπορούσες πραγματικά.κράτα τις όμορφες στιγμές που ζήσατε κ φέρτον κοντά σου με τη σκέψη σου όποτε τον έχεις ανάγκη.να είσαι σίγουρη ότι θα έρχεται με τα γατοφτερά του για μια αγκαλίτσα.καλό του ταξίδι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

:cry::cry::cry::cry::cry::cry:.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Fotini]

Κρίμα... Τουλάχιστον ένιωσε πώς είναι να σε αγαπούν και να σε φροντίζουν...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Έκανες το σωστό,μπράβο,είσαι πολυ γενναία...:cry:
Καλό ταξίδι στον Αυγύπτιο,θα έφυγε γεμάτος αγάπη και ευγνωμοσύνη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Καλό ταξίδι στον Αιγύπτιο...
:cry::cry::cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AGGELIKI]

:cry::cry::cry::cry::cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Marcos]

ΕΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Κάτι τελευταιο.

Αυτοί οι δυο άνθρωποι στον Αίλουρο, ο Πάνος και η Μίλλυ, η Μίλλυ και ο Άγιος Πάνος, είναι σπάνιοι.

Κι ας πήγαν τόσο άσχημα τα πράγματα με τον φίλο μου τον Αιγύπτιο, εγώ πάντα θα τους χρωστώ.

Και σ' όλους εσας, ένα μεγάλο ευχαριστώ για τις συμβουλές, την συμπαράσταση, το ενδιαφέρον και τα γλυκά σας λόγια.

Είστε χρυσά παιδιά.

Νά 'στε καλά και σεις και τα γατόνια σας.

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΓΩ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Marcos]

... 26 σελίδες γεμάτες από αγάπη...

Μου λείπει πάρα πολύ..:cry:
Ξαναδιάβασα όλα αυτά που είχαμε γράψει και γύρισα πίσω στον χρόνο...
Μα τι άδικη που είναι η ζωή...
Έχουν περάσει τρεισήμισι μήνες...
Πότε πέρασε κιόλας αυτός ο καιρός;

Αιγύπτιε, καλέ μου, δεν σε ξεχνώ, ακόμα ακούω καμιά φορά τη νύχτα την φωνίτσα σου... :cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Μου λείπει πάρα πολύ..:cry:
Ξαναδιάβασα όλα αυτά που είχαμε γράψει και γύρισα πίσω στον χρόνο...
Μα τι άδικη που είναι η ζωή...
Έχουν περάσει τρεισήμισι μήνες...
Πότε πέρασε κιόλας αυτός ο καιρός;

Αιγύπτιε, καλέ μου, δεν σε ξεχνώ, ακόμα ακούω καμιά φορά τη νύχτα την φωνίτσα σου... :cry:

Ax βρε Marcos πραγματικά μου σπαράζεις την καρδιά. Με κάνεις και φέρνω στην μνήμη τα δικά μου. Μήπως να χάριζες την αγάπη σου σε ένα πλασματάκι? Εμένα με βοήθησε πολύ ο μικρούλης που μου προέκυψε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chouzouris]

H Marcos ήδη έχει δώσει την ψυχή της σε ένα γατούνι, το Μαρικάκι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Φιλάκια πολλά λοιπόν στο Μαρικάκι. Κι όσο για τα γατάκια μας που φύγανε κανείς δεν μπορεί να τα πάρει από το μυαλό και την ψυχή μας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ελσα απς]

Λυπάμαι που έχασες το γατί σου τον Αιγύπτιο. Σε σκέφτομαι πολύ. Εζησα μια εμπειρία ανάλογη με τη δική σου αν και πολύ πιο σύντομη.Αν δεν κουράζω, θα σας τη διηγηθώ γιατί αγαπάτε τα ζώα και οφείλω στο γατάκι αυτό να το μνημονεύσουμε.

Πριν από ένα μήνα εμφανίστηκε στην αυλή του εξοχικού μας μία γάτα.Τα δύο κοριτσάκια μου(είναι δίδυμα) που αγαπούν πολύ τα ζώα την τάισαν με λίγο ζαμπόν και τυράκι.Εφαγε και επειδή δεν φοβόταν, τα παιδιά μου τη χάιδεψαν. Ηρθε και την επόμενη μέρα, τα κορίτσια την τάισαν και την ονόμασαν Κούρμα. Το γατάκι αυτό γκρι πράσινο τιγρέ με φουντωτή ουρίτσα ζύμωνε τα πατουσάκια του από ευχαρίστηση.Την επόμενη μέρα δεν εμφανίστηκε. Εμεις μείναμε τρεις εβδομάδες στην Αθήνα και μετά πήγαμε πάλι στο εξοχικό.Η γάτα πουθενά. Ωσπου πριν από μία εβδομάδα τρέχει η κόρη μου κλαίγοντας φωνάζοντας με. Μαμά η Κούρμα γύρισε, είναι άσχημα.Πήγα κοντά και τι να δω: μία γάτα βρεγμένη,οστεώδη που ίσα ίσα στεκόταν όρθια για δευτερόλεπτα και μετά κατέρρεε. Η φωνούλα της διαπεραστική και τσιριχτή είχε ένα νιάου που ζητούσε βοήθεια. Δεν πεινούσε ή πιο σωστά δεν μπορούσε να φάει και διψούσε πολύ.Που τη βρήκες ρώτησα την κόρη μου; Επεσε στα πόδια μου μου απάντησε.Το άλλο μου κοριτσάκι με παρακάλεσε να την υιοθετήσουμε γιατί τώρα που είναι ανήμπορη μας έχει ανάγκη.

Ετσι λοιπόν ξεκινά η ιστορία μας

Βρήκαμε ένα κιβώτιο, βάλαμε ζαστά ρούχα και βάλαμε την Κούρμα μέσα. Πήρε θεσούλα στην άκρη άκρη, σε μία περίεργη και αφύσικη στάση για γάτες, υποθέσαμε επειδή πονούσε.Το βράδυ προσπάθησα να την ταίσω.Μάταια. Της έδωσα λίγο νερό και τη χάιδεψα πολύ.Πρόσεξα όμως ότι έβγαζε έξω το γλωσσούλι της και άφηνε να πέσουν αρκετά σάλια.Της το δρόσιζα, της μιλούσα και ξενύχτησα κοντά της.Τα ξημερώματα έψαξα για ένα κτηνίατρο σε κοντινή απόσταση από το σπίτι ώστε να μην χρειάζεται να τη μεταφέρω με αυτοκίνητο.Οταν πήγαμε μου είπε ότι η γάτα ήταν σε σοκ και πολύ αφυδατωμένη και έτσι της βάλαμε θερμαινόμενο ορό,ενδοφλέβια αντιβίωση και αντιφλεγμονώδες και μου είπε ότι η ίασή της θα πάρει χρόνο εκτός και εάν είχε λοιμώδη περιτονίτιδα, λευχαιμία ή aids της γάτας, αρρώτσιες που χαρακτήρισε ανίατες.Οταν ρώτησα αν θα ζήσει γενικά και αν θα μπορούσε αργότερα να ζήσει φυσιολογικά μου απάντησε θα δούμε αλλά θα της δώσουμε μία ευκαιρία.Μου είπε ότι είχε στοματίτιδα και μάλλον είχε σπάσει τη γνάθο της και η προσπάθεια της για να φάει της προκαλούσε πόνο.Μετά την πρώτη επίσκεψη το γατάκι έφαγε μόνο του από a +d κονσέρβα και κοιμήθηκε πολλές ώρες. Του μιλούσαμε τα παιδιά και εγώ, το χαιδεύαμε και όποτε λέγαμε το όνομά της νιαούριζε. Επίσης νιαούριζε όποτε μπαίναμε στο δωμάτιό της.Ομως έμενε σχεδόν συνέχεια ακίνητη σε διάφορες θέσεις όπως ήταν ξαπλωμένη.Το απόγευμα της ίδιας μέρας όμως σταμάτησε εντελώς να τρώει.Για να της δώσουμε τις ποσότητες που έπρεπε την ταίζαμε με σύριγγα 5 φορές τη μέρα. Της είχαμε βάλει άμμο και πήγε και έκανε πιπάκι. Βγήκε ένα κιτρινοκαφέ ζουμί.Κάθε μέρα πηγαίναμε στον κτηνίατρο για τα φάρμακα και την ενυδάτωση.Ομως μόνο όταν ήταν εκεί ή λίγο μετά την επίσκεψη στον κτηνίατρο έτρωγε μόνο του. Ολες τις άλλες ώρες έτρωγε με σύριγγα μετά από πολλή προσπάθεια και δεν πήγαινε να πιει νερό.Νόμιζα ότι η ανορεξία προερχόταν από τον πόνο στη γνάθο

Το γατάκι είχε γίνει πολύ τρυφερό με εμάς. Το νιαούρισμά του είχε γίνει λιγότερο στρίγγλικο και απλωνόταν πιο πολύ στη φωλίτσα της μέσα στο κιβώτιο. Κοιμόταν πολλές ώρες και δύο τρείς φορές μέσα σε τέσσερεις μέρες καθόταν καθιστό ή περπατούσε μέχρι την άμμο της. Της λέγαμε γλυκόλογα και τη φωνάζαμε Κούρμα Κούρμα και εκείνη μας κοίταζε με ένα γλυκό βλέμμα ευγνωμοσύνης μισόκλειστο.Κυριακή τη βρήκαμε και μέχρι την Τετάρτη είχε κάνει δύο φορές πιπί σκούρο κίτρινο αλλά πιο ανοιχτό από την πρώτη φορά. Προσπάθησα να βάλω ένα μικρό μπαλάκι για να παίξει όμως η Κούρμα ζητούσε μόνο το κρεβάτι της, δεν έδειχνε ενδιαφέρον σε παιχνίδια και ήταν λίγο απαθής σε όλα τα άλλα εκτός από τα χάδια.Μία φορά προσπάθησε να πιει μόνη της νερό και πηγαίνοντας τρίκλισε.Ηθελα να το δω από την καλή σκοπιά και το πήρα ως πρόοδο. Το βράδυ της ίδιας μέρας αφόδευσε το οποίο εγώ χάρηκα. Οταν πήγα όμως να καθαρίσω την άμμο πρόσεξα ότι τα κόπρανα ήταν καφέ στο κέντρο αλλά είχαν γκρι άκρες.Αυτό μου φάνηκε περίεργο και άρχισα να ψάχνω στο ίντερνετ όπου βρήκα και το σάιτ του φόρουμ. Φοβήθηκα όταν διάβασα κάτι για τη λιπώδη ηπατοπάθεια. Αυτό το παθαίνουν γάτες που είχαν φυσιολογικό ή περισσότερο απ'το κανονικό βάρος και έμειναν για κάποιο λόγο νηστικές.Η γάτα αν δεν φάει τίποτα μεταβολίζει κομμάτι από τον εαυτό της οδηγώντας στο λιπώδες ήπαρ.Την Πέμπτη λοιπόν ρώτησα τον κτηνίατρο και μου είπε ότι δεν του φαινόταν κάτι τέτοιο.Κατά τη γνώμη του είτε από πέσιμο είτε από χτύπημα δεν είχε διάθεση να φάει λόγω της γνάθου και χρειαζόταν χρόνο όπως κάποιος που αναρρώνει όταν είναι ή βρέθηκε κοντά στο κατώφλι του θανάτου.Μας έδωσε αντιβίωση από το στόμα, ειδική διατροφή σε κονσέρβες και υποδόριες ενέσεις να του κάνουμε για την ενυδάτωση πλέον από το σπίτι.Ισως και μετά από δική μου προτροπή καθότι το καθημερινό κόστος της θεραπείας της Κούρμας ανέβαινε.Την Παρασκευή η Κούρμα έδειχνε καλύτερα, σήκωνε συχνά το κεφαλάκι της, εγλειψε λίγο τη μουσουδα της, βγήκε μόνη της από το κιβώτιο για να μας πλησιάσει και σήκωσε λίγο την ουρίτσα της που ήταν ακόμη σε κακά χάλια γιατί δεν πλενόταν. Το άσχημο με την Κούρμα είναι ότι είχε μία ασχημη μυρωδιά, επίμονη που αναδυόταν από όλο το σωματάκι της και το οποίο εμείς αποδίδαμε στα ούρα που έκανε από το σοκ του πιθανού χτυπήματος.Αν και την καθαρίσαμε απαλά η μυρωδιά αυτή δεν έφυγε ποτέ.

Παιδεύτηκα πολύ να καταφέρω να κάνω στην Κούρμα τις υποδόριες ενέσεις αν και ο γιατρός μου είχε δείξει πως να τις κάνω.Δύο φορές έφυγε η πεταλούδα από τη θέση της, μία φορά την τρύπησα λίγο πιο πολύ και την πόνεσα.Πάλευα με την ενυδάτωση και το φαγητό με τη σύριγγα και η Κούρμα με αποζημίωνε με το γλυκό της νιαούρισμα.Στα παιδιά μου μιλούσε κανονικά και τα φώναζε για χάδια μάλιστα την τάισαν δύο φορές και τη χάιδευαν τρυφερά.Το Σάββατο το πρωί η Κούρμα ήταν τελείως ληθαργική. Δεν ήθελε να βγει από το κιβώτιο ούτε για να φάει, δεν ζητούσε το χάδι μου, ακουμπούσε το κεφαλάκι της στο πλάι.Το νιαούρισμά της έγινε πιο στρίγγλικο και παρόλο το νερό δεν έκανε πιπί.Το απόγευμα ξάπλωσε πάνω στα παιδιά μου που την τάισαν.Την Κυριακή εναλλαξ η μητέρα μου και εγώ της δίναμε γουλίτσα γουλίτσα νερό κάθε μία με δύο ώρες και μετά κάθε δέκα λεπτά.Το απόγευμα τα παιδιά και εγώ βγήκαμε έξω σε μία κοινωνική υποχρέωση.Η μητέρα μου συνέχισε την ενυδάτωση από το στόμα γιατί η Κούρμα δεν στεκόταν καθιστή για την ένεση της ενυδάτωσης και το πρωί της ίδιας μέρας αναγκαστήκαμε να τη βγάλουμε από το κουτί για να κάνουμε την υποδόρια ένεση και την τρυπήσαμε δύο φορές γιατί ξάπλωνε και έφευγε η βελόνα από τη θέση της.Με το πέρασμα της ώρας η Κούρμα ξάπλωσε με το κεφαλάκι ίσια, τα ματάκια της είχαν γίνει γουρλωτά και τότε για πρώτη φορά η μητέρα μου σκέφτηκε ότι ίσως δεν τα καταφέρει....Οταν πήγα κοντά στην Κούρμα το βράδυ νομίζω ότι πονούσε.Μου νιαούρισε όταν με είδε και στο βάθος αυτής της φωνής υπήρχε ένα ουρλιαχτό.Ποτέ δεν θα συγχωρήσω τον εαυτό μου που αν και τρεις τα ξημερώματα δεν ζήτησα βοήθεια από τον κτηνίατρο όχι για να ζήσει αλλά για να μην πονάει. Με το που ξημέρωσε την πήγα σε άλλο κτηνίατρο. Στο πηγαιμό η Κούρμα μας μας μιλούσε, νιαούριζε καλώντας σε βοήθεια, τα ούλα της είχαν τραβηχτεί. Εχω πάθει σοκ από τη λύπη μου για την ταλαιπωρία της Κούρμας μας. Δεν μπορούσα να της κάνω κάτι για να τη βοηθήσω και το γατάκι μας δεν είχε άλλα μάτια να φωνάξει δίπλα της....Ο δεύτερος κτηνίατρος είπε ότι η γατούλα μας είναι ικτερική,είχε κιτρινοκαφέ ούλα, καχεξία, κάτι για την υπερώα του στόματος και κατέληξε ότι είχε ηπατική ανεπάρκεια τελικού σταδίου και η ευθανασία στο ζωάκι αποτελούσε για αυτό λύτρωση...Κατέρρευσα. Γιατί ο πρώτος κτηνίατρος δεν μου είπε ότι ο λόγος που το γατί δεν παίρνει τα πάνω του είναι η ηπατική ανεπάρκεια; Ο,τι και να έδινες σε αυτό το ζωάκι οι μέρες του θα ήταν μετρημένες μου είπε ακόμη. Εμεινα μαζί του και το χαιδευα μέχρι να "φύγει".Εχω ένα παράπονο. Αν το ήξερα εξαρχής, θα έδινα στο ζωάκι ισχυρά παυσίπονα με την ενυδάτωση αλλά θα επίσπευδα την ευθανασία για να μην υποφέρει. Οσο κιαν υπέφερα εγώ και τα παιδιά μου που το αγαπήσαμε από την πρώτη στιγμή και θα το χάναμε τόσο γρήγορα. Ατυχο το γατάκι που το βρήκαμε τόσο άρρωστο. Την πρώτη φορά δεν του φαινόταν. Τι του συνέβη μέσα σε μόλις ένα μήνα;

Αγαπημένη μου Κούρμα,

Σε σκέφτομαι κάθε μέρα που περνά και μου λείπει το τρυφερό σου νιαούρισμα .Ελπίζω το σπίτι μας να σου φάνηκε φιλόξενο και τις λίγες ώρες που περάσαμε μαζί να πήρες την αγάπη που θέλαμε να σου δώσουμε.Θα είσαι πάντα το γατί μας, η Κούρμα μας, έστω και από ψηλά.Δεν ξέρω αν είσαι στον παράδεισο όμως τουλάχιστον δεν πονάς πια...Τα παιδιά μου σήμερα πέταξαν ένα μπαλόνι στον ουρανό με υπέροχες κόκκινες καρδούλες για να σε φτάσει. Σε αγαπάμε πολύ.Μας λείπεις....

Ευχαριστώ το φόρουμ για τη δυνατότητα που μου έδωσε να εκφράσω τις σκέψεις μου και να μοιραστώ τις στιγμές της απώλειας με ανθρώπους που νιώθω τόσο κοντά μου με αληθινούς φιλόζωους!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΦΛΩΡΑ]

Συγκινηθηκα παρα πολυ με την ιστορια της Κουρμα,ηταν πολυ ατυχο που εφυγε νωρις,αλλα τυχερο που στη συντομη ζωη του βρεθηκατε μπροστα του εσεις και το φροντισατε ωστε να φυγει αξιοπρεπως και οχι μονο του.Καλο ταξιδι Κουρμα,εισαι ενα αγγελακι που μας βλεπεις απο ψηλα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.