Γιατί οι γάτες σας δαγκώνουν και σας γρατζουνάνε και πώς να το αποφύγετε

[μελινάκι]

ισως αν επερνες ενα νεροπιστολο και καθε φορα που σου ορμαει να την βρεχεις κι οταν ειναι καλο παιδι να την επιβραβευεις με μια λιχουδια ή προσεκτικα χαδια. μπορει να πιασει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Δυσκολη κατασταση. Παντως δεν θα εκανα τιποτα που να αυξανει την επιθετικοτητα της (εντονο μαλωμα, επιθετικο τονο φωνης, απομονωση) Δοκιμασε να βαζεις τα κλαματα προσποιητα οποτε επιτιθεται, δειξε πως στενοχωρηθηκες. Δεν εχεις να χασεις κατι. Εγω το κανω με τα γατακια που μικρα μαθαινουν τα ορια τους και βαζουν παραπανω δυναμη και αποδοδει.Κανε μια πεοσπαθεια. Αλλα γιατι βρε παιδι μου το παρουσιασε αυτο οταν ηταν 1,5 ετων;; Εντυπωση μου κανει. Τιποτα δεν αλλαξε; Απορρυπαντικο; αρωματικο χωρου; Μηπως κατι το ενοχλει;; Παντως δοκιμασε και το να κλαις οποτε το παρακανει. Καλη επιτυχια. Ενημερωνε μας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΣΙΣΥ]

ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΔΑΓΚΩΝΕΙ!!!!!

Το μήνυμά μου είναι αισιόδοξο για όσους έχουν γατούλες γλυκύτατες που όμως κάποια στιγμή "σεληνιάζονται" και τους κάνουν επιθέσεις. Η εξήγηση είναι απλή: είναι άξιοι απόγονοι των αιλουροειδών και ταυτόχρονα γατούλες του καναπέ. Η δικιά μου, που είναι τώρα 10 ετών, είχε αυτά τα συμπτώματα από μικρή, που προκαλούσαν σε μένα στεναχώρια και σημάδια επίσης. Η λάθος σκέψη είναι να προσπαθείτε να αλλάξετε την συμπεριφορά αυτή γιατί πρόκειται για γνήσιο ένστικτο: Θέλει να επιτεθεί και να σκοτώσει. Επειδή σας αγαπά και είναι δεμένη μαζί σας, σας δείχνει αυτή τη πλευρά του εαυτού της, που δεν ξέρει να χειριστεί μέσα στο διαμέρισμα και ζητά την βοήθειά σας. Πως θα τη βοηθήσετε να εκτονωθεί? Θα γίνεται εσείς το θήραμα, όχι βέβαια με σορτσ και σαγιονάρα. Μπορείτε να προμηθευτείτε γάντια δερμάτινα βαριάς εργασίας χωρίς καθόλου ύφασμα για να είστε προστατευμένοι (εγώ έχω χρόνια κάτι πράσινα και φτηνά από το PRACTIKER). Όταν λοιπόν την βλέπω να έχει άγριες διαθέσεις εναντίον μου τρέχω κυριολεκτικά και τα φοράω (το ένα είναι συνήθως αρκετό) ή φωνάζω κάποιον από το σπίτι να μου τα φέρει (ενοείται ότι πρέπει να είναι σε καίρια θέση). Με τα γάντια λοιπόν της επιτείθομαι κατά μέτωπο, παριστάνοντας πχ ένα θήραμα που δεν έχει διαφυγή (θέλει λίγη εξάσκηση), ενώ εκείνη γραπώνει το γάντι και το δαγκώνει μέχρι να το ακινητοποιήσει, να το "σκοτώσει" δηλαδή, δίνοντας πραγματική μάχη.
Στο τέλος δίνει και το τελευταίο χτύπημα και τινάζει το θήραμα για να σιγουρευτεί ότι είναι "νεκρό". Μετά από αυτό είμαστε και οι δυο μια χαρά και εκείνη κάνει την κούρα ομορφιάς της, γιατί αν μη τι άλλο είναι και κοκέτα. Μην νομίζετε ότι με τον τρόπο αυτό ενισχύω την επιθετικότητά της γιατί όσο μεγαλώνει, τόσο πιο σπάνια το κάνει και μόνο αν κάτι την έχει ενοχλήσει (είναι πολύ φοβιτσιάρα και νευρική, ίσως λόγω εγκατάληψής της όταν ήταν νεογέννητη) ή νιώθει πως έχει περισσή ενέργεια. Αυτό που δεν έχω κατορθώσει ακόμα είναι να μην επιτείθεται στον κτηνίατρο, γιατί δεν της αρέσει να την αγγίζουν ξένα χέρια!
Ελπίζω να βοήθησα και να μην ξαναπεράσει από το μυαλό κανενός να απομακρύνει τη γατούλα του για τέτοιο λόγο.
ΥΓ Το μπαλκόνι είναι μέρος που κανένα ζώο, γάτα ή σκύλος, δεν θα ήθελε για σπίτι του, γιατί δεν είναι παρά ένα μεγάλο κλουβί όπου είναι εκτεθειμένο σε θορύβους, άσχημες καιρικές συνθήκες και ατέλειωτη μοναξιά, και είναι σίγουρο ότι αργά ή γρήγορα θα παρουσιάσει ψυχοσωματικά προβλήματα. Πρέπει να μένει ελεύθερο έστω και σε ένα απομονωμένο δωμάτιο, άν και πάλι θα θέλει να βρίσκεται μαζί με όλους τους άλλους και να συμμετέχει στη ζωή του σπιτιού για να νιώθει ευτυχισμένο (μιλάω πάντα για τη περίπτωση που δεν βγαίνει έξω από το σπίτι)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Μαρίνα έχω ΑΚΡΙΒΩΣ το ιδιο πρόβλημα. Βέβαια, καθε γάτα ειναι διαφορετική, αλλά σε καταλαβαίνω ΑΠΟΛΥΤΑ και θα σου πω την εμπειρία μου, μπορεί να βοηθήσει μπορεί και όχι. Ο Ραούλ μου απο μικρός (τον β΄ρηκα στον δρόμο περίπου 2 μηνών) ήταν γλυκύτατος και κοινωνικότατος. Λίγο μετά τη στείρωση, πρεπει να ήταν περίπου ενός άρχισε τις επιθέσεις. Μια μέρα κυνήγησε τον φίλο της αδερφής μου που έμπαινε συχνά στο σπίτι και τον ήξερε και δεν είχε πειράξει ποτέ το γατούλι. Μετά, όπως ακριβώς λες, ανεξήγητα και στα καλά του καθουμένου επιτιθόταν σε όλους. Και σε εμένα κυρίως, επειδή εκ των πραγμάτων είχα περισσότερη επαφή μαζί του.
Και κανει ζημιά, όχι αστεία! Έχω σημάδια απίστευτα πολλά. Για να μην μιλήσουμε για το ψυχολογικό χάλι που ήμουν, ειναι τραγικό να φοβάσαι το ζώο σου και να τρέμεις ποιον θα φάει και πότε...

Ρώτησα γιατρους, έψαξα στο ιντερνετ, δοκίμασα τα πάντα. Χάπια όχι, αλλά απο οτι φαίνεται δεν θα έπιαναν.
Τιμωρία και εκφοβισμός (κατάβρεγμα, φωνές, κλπ) δεν βοήθησαν αλλά έκαναν τα πράγματα χειρότερα. Πολύ χειρότερα. Και η συνεχής απομόνωση σίγουρα δεν βοηθάει...
Φαντάσου πέρασαν 2-3 μήνες που το ζώο με έβλεπε και μου έκανε χι στην καλύτερη περίπτωση...
Σιγά σιγά, με το καλό ηρέμησε. Φαντάσου για ένα διάστημα κυκλοφορούσα κοντά του κρατώντας μια σκούπα. Δεν τον απειλούσα, απλά την κρατούσα και για κάποιο λόγο δεν με πείραζε.

Μετά μετακόμισα και σιγά-σιγά η κατάσταση έγινε πιο ελεγχόμενη. Τώρα μπορεί να "μουρλαθεί" αλλά 1-2 φορες το χρόνο και συνήθως υπάρχει κάποια αιτία. Πχ πρόσφατα τρόμαξε με ένα δυνατό θόρυβο και έτυχε να είμαι δίπλα και μου έκανε το πόδι κομμάτια. Ή κάποια περίοδο μισούσε το φίλο μου επειδή τον είχε τρομάξει σε κάποια φάση.

Κατα τα άλλα, ναι, μαζί μου ειναι ενα γλυκύτατο ζώο, τρυφερός, παιχνιδιάρης και δεν τον αλλάζω με τίποτα στο κόσμο. Αλλά είναι σαν τους τρελούς... Θέλει με το καλο και ήρεμα.
Εγώ κάνω τα εξής:
Όταν έχω κόσμο τον περιορίζω στο ένα κομμάτι του σπιτιού την περισσότερη ώρα, τον βγάζω για λίγο να δει τον κόσμο αλλά μετά απομόνωση.
Αποφεύγω τα πράγματα που τον τρομάζουν.
Και να αγριέψει, και να μου επιτεθεί, επιτοπου του μιλάω ήρεμα και τρυφερά και τον πάω στο δωμάτιο μόνο του να ηρεμήσει και να ξεχαστεί.
Παίζω πολύ μαζί του και έχω φτιάξει τα μπαλκόνια ώστε να έχει δραστηριότητες και να εκτονώνεται.

Επειδή μιλάω πολύ, (αλλά επιτέλους βρίσκω κάποιον να κατανοεί το μέγεθος του προβλήματος) σκέψου οτι η γάτα σου στην ουσία φοβάται πιο πολύ απο εσένα, για αυτό αντιδρά έτσι. Παράνοια. Δεν θα απαλλαγεί ποτέ απο αυτό, αλλά μπορείς να το αντιμετωπίσεις με τρυφερότητα (και προσοχή!)
Σκέψου οτι εγώ συμβιώνω με το Ραούλ 7 και χρόνια τώρα και παρόλα τα προβλήματα δεν θα τον άλλαζα με τίποτα!! Αν θες επικοινώνησε μαζί μου με Pm να τα πούμε και τηλεφωνικά, μπορεί να ανοίξουμε και σύλλογο κακοποιημένων απο τις γάτες τους!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Λίλιαν]

Δαγκωνει τον γιατρο

Γεια σας
Εχω κι εγώ το ίδιο πρόβλημα με το γάτο μου.Τον βρήκε ο γιος μου πολυ μωρό και άρρωστο στο δρομο το εμβολιασαμε και τον έχουμε στο διαμέρισμα.Είναι τωρα ενος χρόνου.Δεν τον έχω στειρώσει ακομα.Πριν δύο μήνες ξεκίνησε το πρόβλημα να επιτίθεται στον γιατρο .Αλλαξα γιατρό μήπως καθήσει καλύτερα ,και το αποτέλεσμα ήταν να μη βγαινει απο το βαλιτσακι του να δαγκώσει το γιατρο και τη βοηθό του ,Με το ζόρι του έκαναν το εμβολιο.Τωρα μου είπαν ότι την επόμενη φορά θα φέρουν κλουβι με καγκελα από την κλινική .Φοβάμαι μη πάθει τίποτα ο χρυσούλης μου.Ο προηγούμενος γιατρός μου είπε ότι με τη στείρωση θα ηρεμήσει καθώς επίσης ότι τον έχω κακομάθει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ruko]

Καλώς ήρθες!
Η στείρωση μπορεί να ηρεμήσει κάπως το γατούλη σου, αλλά δεν είναι πανάκεια! Πάντως καλά θα κάνεις να τον στειρώσεις κάποια στιγμή.
Ο γάτος σου είναι επιθετικός και με άλλους ανθρώπους ή μόνο με το γιατρό; Αν είναι επιθετικός και με άλλους, μπορεί να έχει κάποιο πρόβλημα υγείας.
Αν είναι επιθετικός μόνο με το γιατρό, αυτό μπορεί να οφείλεται σε παλιότερη τραυματική εμπειρία στο κτηνιατρείο: π.χ. είπες πως προσπαθούσατε να τον βγάλετε με το ζόρι από το βαλιτσάκι και τελικά του κάνατε όπως-όπως την ένεση. Αυτό μπορεί να είναι too much, ιδίως για ένα στρεσαρισμένο γατί.
Θα σου συνιστούσα να βρεις έναν κτηνίατρο με μεγαλύτερη κατανόηση: πήγαινε το γάτο σου για μια επίσκεψη χωρίς εξετάσεις και ενέσεις. Δώσε του κανένα μεζεδάκι και μην βιάζεστε να τον βγάλετε από το κλουβί του, αλλά αφήνετέ τον πρώτα να χαλαρώσει στον καινούργιο χώρο.
Ένας κτηνίατρος που δείχνει μεγάλη κατανόηση σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ο Αίλουρος.
Αυτά και συγγνώμη για το μεγάλο μήνυμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Λίλιαν, το έχω ξανακούσει πάντως αυτό, κατά τα άλλα πολύ ήρεμα γατάκια να φρικάρουν στο γιατρό. Και καμια φορά φρικάρουν και με τον ιδιοκτήτη τους και ειναι αδύνατο να τα χειριστεί οποισδήποτε. Και μου φαίνεται αρκετά φυσιολογικό, ειναι μια αρκετά δυσάρεστη εμπειρία για αυτά, φοβούνται.
Και, ναι, συμφωνώ, ειναι σημαντικό να έχεις ένα γιατρό που μπορεί να χειριστεί την κατάσταση.
Αλήθεια, και με εσένα αντιδρά το ίδιο; Αν τον βγάλεις εσύ απο τη γατοφόρο κάθεται;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Αν είναι κάτι που κάνει μόνο στο γιατρό, απλά φρικάρει με τη διαδικασία και λόγω φόβου ή εκνευρισμού, δαγκώνει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Λίλιαν]

Γεια σας
Ευχαριστώ για τα μηνυματά σας
Ο γατούλης είναι επιθετικός και με μας το βραδυ όταν θέλει να παίξει ή να ζευγαρώσει προσπαθεί να μας αρπάξει το χέρι όχι όμως πολύ δυνατά.
Πράγματι επειδή όταν τον βρήκαμε ήταν άρρωστος και έκανε πολλές ενέσεις
για να ανοίξει ο λαιμός του και να αρχίσει να τρώει,καθώς και μετά πάλι χρειαστηκε θεραπεία (συχνά έχει πρόβλημα με τη μύτη του ,σαν μωρό που συναχώνεται και πολλές φορές περνάει μόνο του ,άλλες φορές παίρνει αντιβιοτικό,άλλη ιστορία και αυτή ,ανακαλύπτει το χάπι στην τροφή ,μου είπε ο γιατρός ότι θα είναι ευαίσθητος με τη μύτη του).Ίσως γι'αυτό τρομάζει εκεί, δεν βγαίνει καθολου από τη γατοφόρο ούτε με μας,μονο στο γιατρό όμως,σε άλλη μεταφορά είναι μια χαρα χαρούμενος.Σήμερα έχει συνάχι πάλι και φοβάμαι μη χρειαστεί να τον ξαναπάω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Ο γατούλης είναι επιθετικός και με μας το βραδυ όταν θέλει να παίξει ή να ζευγαρώσει προσπαθεί να μας αρπάξει το χέρι όχι όμως πολύ δυνατά.

Είναι κρίμα να υποφέρει έτσι το καημένο το γατάκι... Μου φαίνεται απόλυτα λογικό να είναι επιθετικός αφού είναι ενός έτους και αστείρωτος. Η επιθυμία του ζευγαρώματος τους προκαλεί πολύ μεγάλο στρες, ψυχικό και σωματικό και η επιθετικότητα είναι μια φυσική διέξοδος. Αν τον στειρώσετε θα ανακουφιστεί και η συμπεριφορά του θα βελτιωθεί αισθητά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Το ότι αντιδρά πολύ ασχημα μόνο στο γιατρό, είναι και κάπου λογικό, ειδικά αν πέρσε μια περίοδο θεραπείας.
Για τη στείρωση κι εγώ θεωρώ πως βοηθάει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Λίλιαν]

Γεια σας
Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας ,έχετε δίκιο για τη στείρωση ,απλά φοβάμαι τη νάρκωση επειδή είναι φιλάσθενος.Λέω να το απόφασισω κατά τον Οκτώβρη.Στο κλουβί της κλινικής με τα καγκελα που μου περιέγραψε ο γιατρός που θα του περιορίζει τις κινήσεις του και θα του κανει εκεί το εμβόλιο ,φοβάμαι μη μου παθει τιποτα από το φόβο τουΊσως ειναι καλύτερη η άλλη λύση μου πρότεινε να του δώσω ηρεμιστικό μισή ώρα πρίν.Εσείς τι γνωμη έχετε;
Είμαι καινούργια γατομαμά και δεν ξερω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Γεια σας
Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας ,έχετε δίκιο για τη στείρωση ,απλά φοβάμαι τη νάρκωση επειδή είναι φιλάσθενος.

Ψάξε να βρεις έναν κτηνίατρο που κάνει νάρκωση με αέριο και όχι με ένεση. Είναι πολύ ελαφρύτερη και με πολύ λιγότερες παρενέργειες και τα ζώα συνέρχονται αμέσως.

Ίσως ειναι καλύτερη η άλλη λύση μου πρότεινε να του δώσω ηρεμιστικό μισή ώρα πρίν.Εσείς τι γνωμη έχετε;

Τα ηρεμιστικά είναι επικίνδυνα φάρμακα, εγώ θα φοβόμουν να τα δώσω χωρίς να υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος. Αν ο κτηνίατρος είναι έμπειρος, θα ξέρει πώς να τον χειριστεί και μέσα απ'το κλουβάκι χωρίς να τον ταλαιπωρήσει πολύ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Λίλιαν]

Σας ευχαριστώ όλους πολύ για τα μυνήματα
Γεια σας Λιλιαν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Ο γατούλης σου είναι πολύ όμορφος Λίλιαν!
Σκέψου το καλά με την στείρωση, το πιο πιθανό είναι οτι θα πηδήξει απο κανένα μπαλκόνι αν δεν τον στειρώσεις, και δεν υπερβάλω σε αυτό.
Και για το θέμα του γιατρού εξέτασε σοβαρά την πιθανότητα να δοκιμάσεις να τον πας σε κάποιον άλλο. Θα είναι άλλος ο χώρος, πήγαινέ τον 1-2 φορές να εγκλιματιστεί χωρίς να του κάνει τίποτα ο γιατρός και βλέπεις.
Κι ο δικός μου οταν πριν χρόνια τον είχα αφήσει στη γιατρό να του κάνει τη στείρωση δεν την άφησε καν να του κάνει τη νάρκωση και πήγα και τον πήρα οταν με πήρε τηλ πανικόβλητη οτι "Είναι ενας τίγρης" και να πάμε 2 (!) λέει να τον κρατάμε να του κάνει την ένεση. Με εμένα μπροστά είναι παναγία πάντως, ουτε κιχ δεν βγάζει. Απλά φοβήθηκε που έμεινε μόνος με τη γιατρό. Δεν έπρεπε κι εγώ να τον αφήσω αλλά σκέφτηκα για να το λέει η γιατρός έτσι θα γίνεται.
Όλα αυτα που λες με το κλουβί μου φαίνονται πολύ περίεργα... Πώς θα του κάνει εμβόλιο μέσα απο το κλουβί;; Και μπορεί να τον εξετάσει σωστά χωρίς να τον πιάνει;;
Γενικά μην έχεις απόλυτη εμπιστοσύνη στους κτηνιάτρους. Πολύ λίγοι είναι και καλοί και νοιάζονται και ξέρουν να χειριστούν τις γάτες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Λίλιαν]

Γεια σας
Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σας
Πράγματι την τελευταία φορά που τον πήγα σε καινούργιο γιατρό,δεν έμεινα μέσα ,μήπως και παιρνει θαρρος απο μένα και χαλάει τον κόσμο,αλλά χειρότερα ,Τους καταδάγκωσε,μπήκαμε μεσα τον βαλαμε με χιλια ζορια στη γατοφόρο όπου λουφαξε .Πρίν απο αυτό το γεγονός μου είχαν προτείνει σε μία κλινική στη γειτονιά μου (Αντωνοπούλου ,Πατήσια) να τον αφήσω και σε μια ώρα να τον παρω εμβολιασμένο και με κομμένα νυχάκια.Φοβήθηκα να μη βλεπω τι γίνεται.Θα τηλεφωνήσω στον "Αιλουρος"που προτείνουν πολλοι στο site ,να δω τι θα μου πουν
Γεια σας Λιλιαν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ruko]

Όντως η παρουσία σου θα λειτουργήσει κατευναστικά - με την προϋπόθεση να είσαι κι εσύ ήρεμη. Ξέρω ότι είναι δύσκολο ύστερα από τόσες περιπέτειες...
Σας εύχομαι καλή τύχη για την επόμενη φορά.

Υ.Γ. Κούκλος ο γάτος σου!
Πώς πάει το συναχάκι;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Λίλιαν]

Ευτυχώς καλύτερα
Ευχαριστώ
Γεια Λιλιαν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Οντως πανεμορφος
Να βρεις γιατρο να τα χειριζεται με ηρεμια και στργη κι οχι σαν να ειναι τσουβαλι με πατατες. Θελουν το χρονο τους κι εκεινα..... Η ηρεμια στο γιατρο ειναι πολυ σημαντικος παραγοντας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Όπως τα λέει η Χριστίνα.
Και για μένα ειναι λάθος να μείνει μόνος του χωρίς εσένα.
Είναι ήδη πολύ φοβισμένος και για αυτόν είσαι η μοναδική σανίδα σωτηρίας. Φαντάσου να μην είσαι κι εσύ εκεί, λογικό είναι να εξαγριώνεται τελίως.
Μου άρεσε αυτό πάντως που θα τον έπαιρνες με "κομένα τα νυχάκια"... Φαντάσου τι θα έκανε σε αυτούς που θα πηγαίνανε να του τα κόψουνε...
Σόρυ που το παίρνω λίγο στην πλάκα, αλλά θυμάμαι τι έγινε οταν είχα αφήσει τον δικό μου μόνο του στη γιατρό...
Μην ανησυχείς πολύ πάντως. Ο δικός μου γάτος ειναι πολύ δύσκολος, όχι με το γιατρό, αλλά γενικά και πάλι, έχω βρει τρόπο να συνεννοούμαστε. Ο δικός σου απλά φοβάται το γιατρό, είναι απόλυτα φυσιολογικό και δεν θα σου δημιουργεί πρόβλημα αρκεί να βρεις τον κατάλληλο γιατρό που θα μπορεί να τον χειριστεί.
Μίλα με τον αίλουρο, ναι, όλοι λένε τα καλύτερα λόγια και ενημέρωσέ μας πως πήγε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.