Το γατάκι είναι πολύ φυσιολογικό στην ηλικία που είναι (μόλις 2 μηνών) να είναι γεμάτο ενέργεια την οποία φροντίζει να εκτονώσει δυστυχώς με"θύμα"τα χέρια σου. Λίγο-πολύ όλοι όσοι έχουμε γατιά έχουμε περάσει από αυτή τη φάση και δεν υπάρχουν χέρια που βγήκαν εντελώς αλώβητα.
Είτε δαγκωνιές, είτε γρατζουνιές, τα αποτυπώματα είναι αναπόφευκτα. Τι μπορείς να κάνεις? Βασικά,όσο μπορείς το γατάκι να μένει απασχολημένο με παιχνίδια, ιδιαίτερα λούτρινα για να ξεσπάει εκεί το περίσσευμα ενέργειας που διαθέτει. Από την άλλη μπορείς κάθε φορά που έρχεται πάνω σου με άγριες διαθέσεις, να του χτυπάς με τα δάχτυλά σου ελαφρά τη μυτούλα, όπως πριν είπε κι ο Θανάσης, όπως θα έκανε και η μαμά-γάτα αν είχε την ευκαιρία να το εκπαιδεύσει πράγμα που θα οδηγούσε σε μια πιο "ομαλή" κοινωνικοποίηση.
Ονυχοδρόμιο, απαραίτητο για να ακονίζει εκεί τα νυχάκια, του έχεις διαθέσιμο? Θα το μάθεις να το κάνει, πιάνοντας απαλά τα δυο μπροστινά του ποδαράκια και μιμούμενη το ακόνισμα που κάνουν τα γατιά, πιστεύω πρόθυμα θα σε ακολουθήσει από μόνο του. Έτσι έκανα κι εγώ στην Τέρψη μου, και μάλιστα την επιβράβευα με μια λιχουδιά κάθε φορά που το έκανε(άσχετο αν πλέον έμαθε όταν πεινάει να πηγαίνει να ακονίζει τα νύχια εκεί για να μου δείξει οτι περιμένει το φαγητό της
)
Παράλληλα την επόμενη φορά που θα επισκεφτείτε τον κτηνίατρο, ζήτησέ του να του κόψει τα νυχάκια (καλό είναι η πρώτη φορά να γίνεται από τον γιατρό, προκειμένουν να μη κόψεις κατά λάθος αιμοφόρα αγγεία και του προξενήσεις αιμορραγία) κι ύστερα μπορείς κι εσύ να μάθεις να το κάνεις από μόνη σου (δεν είναι καθόλου νωρίς να συνηθίσει), δες
εδώ πώς.
Κι εγώ τη δική μου από αυτή την ηλικία την εξοικείωσα με το κόψιμο των νυχιών που της κάνω από μόνη μου.
Υπομονή λοιπόν, τα καλά τα νέα είναι οτι θα περάσει κι αυτή η ηλικία της υπερ-κινητικότητας και σιγά σιγά θα ηρεμίσει κατά πολύ
