02-11-15
16:13
"'Αγριο" γατάκι
Καλησπέρα σας,
Το πρόβλημα μου είναι το εξής: Πριν ένα μήνα βρήκα ένα θηλυκό γατάκι περίπου 2 μηνών και το έχω στο διαμέρισμα μου. Το δυσάρεστο είναι ότι έχει στιγμές που -παίζοντας θεωρώ- επιτίθεται στα χέρια μου και στο πρόσωπο μου όταν είμαι χαμηλά (κάθομαι στον καναπέ ή είμαι ξαπλωμένη). Μάλιστα όσο το απομακρύνω τόσο πιο πολύ αγριεύει. Από την αρχή απέφευγα να παίζει με τα χέρια μου, απλά του τραβούσα πράγματα για να τα κυνηγάει. Και αυτή την στιγμή τα χέρια μου είναι καταγρατζουνισμένα, έχει αδυναμία στο μπράτσο μου. Φοβάμαι ότι δεν θα γλυτώσω τις γρατζουνιές και στο πρόσωπο .Του έχω παιχνίδια για να εκτονώνεται αλλά ιδιαίτερα το βράδυ βγάζει επιθετικότητα.
Τι μπορώ να κάνω για να σταματήσει αυτή την συμπεριφορά?
Δεν αφήνει και καλώδιο για καλώδιο αλλά αυτό το αντιπαρέρχομαι!!!
Καλησπέρα σας,
Το πρόβλημα μου είναι το εξής: Πριν ένα μήνα βρήκα ένα θηλυκό γατάκι περίπου 2 μηνών και το έχω στο διαμέρισμα μου. Το δυσάρεστο είναι ότι έχει στιγμές που -παίζοντας θεωρώ- επιτίθεται στα χέρια μου και στο πρόσωπο μου όταν είμαι χαμηλά (κάθομαι στον καναπέ ή είμαι ξαπλωμένη). Μάλιστα όσο το απομακρύνω τόσο πιο πολύ αγριεύει. Από την αρχή απέφευγα να παίζει με τα χέρια μου, απλά του τραβούσα πράγματα για να τα κυνηγάει. Και αυτή την στιγμή τα χέρια μου είναι καταγρατζουνισμένα, έχει αδυναμία στο μπράτσο μου. Φοβάμαι ότι δεν θα γλυτώσω τις γρατζουνιές και στο πρόσωπο .Του έχω παιχνίδια για να εκτονώνεται αλλά ιδιαίτερα το βράδυ βγάζει επιθετικότητα.
Τι μπορώ να κάνω για να σταματήσει αυτή την συμπεριφορά?
Δεν αφήνει και καλώδιο για καλώδιο αλλά αυτό το αντιπαρέρχομαι!!!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Soularas
Νεοφερμένο μέλος
Ο Θανάσης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι μας γράφει από Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 25 μηνύματα.
02-11-15
16:56
Απάντηση: "'άγριο" γατάκι
Καλησπέρα η γάτα δυστυχώς μαθαίνει από την μητέρα της να μην δαγκώνει δυνατά στο παιχνίδι. Επειδή το βρήκες μόνο του λογικά το είχε παρατήσει η μαμά του η χάθηκε από αυτή μικρό.Μπορείς για αρχή να του κόψεις τα νυχάκια με ένα νυχοκόπτη πρόσεχε όχι βαθιά.Επίσης όταν παίζεται και γίνεται επιθετικό άθελα του μπορείς να του δίνεις ένα ελαφρύ χτυπηματάκι με το δάχτυλο σου στην μυτούλα του και να απομακρύνεσαι ή να το ψεκάζεις με λίγο νεράκι όταν αγριεύει μέχρι να μάθει και τρίτος τρόπος να κουνάς ένα σπιρτόκουτο με κέρματα δίπλα του όταν αγριεύει για να σταματάει.Ελπίζω να βοηθήσει
Καλησπέρα η γάτα δυστυχώς μαθαίνει από την μητέρα της να μην δαγκώνει δυνατά στο παιχνίδι. Επειδή το βρήκες μόνο του λογικά το είχε παρατήσει η μαμά του η χάθηκε από αυτή μικρό.Μπορείς για αρχή να του κόψεις τα νυχάκια με ένα νυχοκόπτη πρόσεχε όχι βαθιά.Επίσης όταν παίζεται και γίνεται επιθετικό άθελα του μπορείς να του δίνεις ένα ελαφρύ χτυπηματάκι με το δάχτυλο σου στην μυτούλα του και να απομακρύνεσαι ή να το ψεκάζεις με λίγο νεράκι όταν αγριεύει μέχρι να μάθει και τρίτος τρόπος να κουνάς ένα σπιρτόκουτο με κέρματα δίπλα του όταν αγριεύει για να σταματάει.Ελπίζω να βοηθήσει
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
02-11-15
17:44
Απάντηση: "'άγριο" γατάκι
Σε ευχαριστώ! Ελπίζω...
Σε ευχαριστώ! Ελπίζω...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Aleksa
Τιμώμενο Μέλος
Η Aleksa είναι αόρατη. Είναι μας γράφει από Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 33.879 μηνύματα.
02-11-15
20:04
Το γατάκι είναι πολύ φυσιολογικό στην ηλικία που είναι (μόλις 2 μηνών) να είναι γεμάτο ενέργεια την οποία φροντίζει να εκτονώσει δυστυχώς με"θύμα"τα χέρια σου. Λίγο-πολύ όλοι όσοι έχουμε γατιά έχουμε περάσει από αυτή τη φάση και δεν υπάρχουν χέρια που βγήκαν εντελώς αλώβητα. 
Είτε δαγκωνιές, είτε γρατζουνιές, τα αποτυπώματα είναι αναπόφευκτα. Τι μπορείς να κάνεις? Βασικά,όσο μπορείς το γατάκι να μένει απασχολημένο με παιχνίδια, ιδιαίτερα λούτρινα για να ξεσπάει εκεί το περίσσευμα ενέργειας που διαθέτει. Από την άλλη μπορείς κάθε φορά που έρχεται πάνω σου με άγριες διαθέσεις, να του χτυπάς με τα δάχτυλά σου ελαφρά τη μυτούλα, όπως πριν είπε κι ο Θανάσης, όπως θα έκανε και η μαμά-γάτα αν είχε την ευκαιρία να το εκπαιδεύσει πράγμα που θα οδηγούσε σε μια πιο "ομαλή" κοινωνικοποίηση.
Ονυχοδρόμιο, απαραίτητο για να ακονίζει εκεί τα νυχάκια, του έχεις διαθέσιμο? Θα το μάθεις να το κάνει, πιάνοντας απαλά τα δυο μπροστινά του ποδαράκια και μιμούμενη το ακόνισμα που κάνουν τα γατιά, πιστεύω πρόθυμα θα σε ακολουθήσει από μόνο του. Έτσι έκανα κι εγώ στην Τέρψη μου, και μάλιστα την επιβράβευα με μια λιχουδιά κάθε φορά που το έκανε(άσχετο αν πλέον έμαθε όταν πεινάει να πηγαίνει να ακονίζει τα νύχια εκεί για να μου δείξει οτι περιμένει το φαγητό της
)
Παράλληλα την επόμενη φορά που θα επισκεφτείτε τον κτηνίατρο, ζήτησέ του να του κόψει τα νυχάκια (καλό είναι η πρώτη φορά να γίνεται από τον γιατρό, προκειμένουν να μη κόψεις κατά λάθος αιμοφόρα αγγεία και του προξενήσεις αιμορραγία) κι ύστερα μπορείς κι εσύ να μάθεις να το κάνεις από μόνη σου (δεν είναι καθόλου νωρίς να συνηθίσει), δες εδώ πώς.
Κι εγώ τη δική μου από αυτή την ηλικία την εξοικείωσα με το κόψιμο των νυχιών που της κάνω από μόνη μου.
Υπομονή λοιπόν, τα καλά τα νέα είναι οτι θα περάσει κι αυτή η ηλικία της υπερ-κινητικότητας και σιγά σιγά θα ηρεμίσει κατά πολύ

Είτε δαγκωνιές, είτε γρατζουνιές, τα αποτυπώματα είναι αναπόφευκτα. Τι μπορείς να κάνεις? Βασικά,όσο μπορείς το γατάκι να μένει απασχολημένο με παιχνίδια, ιδιαίτερα λούτρινα για να ξεσπάει εκεί το περίσσευμα ενέργειας που διαθέτει. Από την άλλη μπορείς κάθε φορά που έρχεται πάνω σου με άγριες διαθέσεις, να του χτυπάς με τα δάχτυλά σου ελαφρά τη μυτούλα, όπως πριν είπε κι ο Θανάσης, όπως θα έκανε και η μαμά-γάτα αν είχε την ευκαιρία να το εκπαιδεύσει πράγμα που θα οδηγούσε σε μια πιο "ομαλή" κοινωνικοποίηση.
Ονυχοδρόμιο, απαραίτητο για να ακονίζει εκεί τα νυχάκια, του έχεις διαθέσιμο? Θα το μάθεις να το κάνει, πιάνοντας απαλά τα δυο μπροστινά του ποδαράκια και μιμούμενη το ακόνισμα που κάνουν τα γατιά, πιστεύω πρόθυμα θα σε ακολουθήσει από μόνο του. Έτσι έκανα κι εγώ στην Τέρψη μου, και μάλιστα την επιβράβευα με μια λιχουδιά κάθε φορά που το έκανε(άσχετο αν πλέον έμαθε όταν πεινάει να πηγαίνει να ακονίζει τα νύχια εκεί για να μου δείξει οτι περιμένει το φαγητό της
)Παράλληλα την επόμενη φορά που θα επισκεφτείτε τον κτηνίατρο, ζήτησέ του να του κόψει τα νυχάκια (καλό είναι η πρώτη φορά να γίνεται από τον γιατρό, προκειμένουν να μη κόψεις κατά λάθος αιμοφόρα αγγεία και του προξενήσεις αιμορραγία) κι ύστερα μπορείς κι εσύ να μάθεις να το κάνεις από μόνη σου (δεν είναι καθόλου νωρίς να συνηθίσει), δες εδώ πώς.
Κι εγώ τη δική μου από αυτή την ηλικία την εξοικείωσα με το κόψιμο των νυχιών που της κάνω από μόνη μου.
Υπομονή λοιπόν, τα καλά τα νέα είναι οτι θα περάσει κι αυτή η ηλικία της υπερ-κινητικότητας και σιγά σιγά θα ηρεμίσει κατά πολύ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Τελευταία επεξεργασία:
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:Tα παρακάτω 15 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
-
Φορτώνει...


Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool