Τι να πω.... εγώ στην Ελλάδα έφτασα σε ένα σημείο που δεν ήξερα τι να κάνω

. 2 μισθοί στο σπίτι, με 2 παιδιά 11 και 9 χρονών, τα μέτραγα από εδώ, τα μέτραγα από εκεί και δεν βγαίναμε!!! Δεν έπαιρνα και τίποτα σοβαρά λεφτά, 650 ευρώ και όταν το θυμόντουσαν

Οι λογαριασμοί; αγγλικά; οι λογοθεραπείεςτου γιού μου; Δυσλεξία σε βαριά μορφή που το ικα μου είπε "αναγνωρίζουμε πως υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με το παιδί αλλά δίνουμε μόνο ψυχοθεραπείες!!!!"

Μαζέψαμε τα μπογαλάκια μας κι εδώ κι 1 χρόνο ζούμε στη Πολωνία.
Από δουλειά φτου-φτου μη μας ματιάσω, φροντιστήρια 0, αν θέλουμε μας παρέχει το σχολείο
δωρεάν, ακόμα και τις λογοθεραπείες. Δεν μετανοιώνω ούτε στιγμή που έφυγα