Επική μάχη!!

Μα αν δεν τον βλεπει να τρωει που ξερει οτι δεν τρωει την ιδια τροφη;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
στην αρχη του εβαζα στα φανερα την κονσερβα του Πασα... και απλα εδιωχνα τον χοντρο.
αυτο μαλλον ηταν το λαθος μου και τωρα του κραταει κακια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Συνέβηκε και σε εμένα με την Μούρη και την Νίνα μου οι οποίες δεν θέλω να σε απογοητεύσω αλλά από εκεί που κοιμόντουσταν δίπλα δίπλα κατέληξαν στον να μην μπορούν να βρίσκονται στο ίδιο δωμάτιο. Πίκρα:(

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
και τι κανεις τωρα??? τις κρατας χωριστα? και οταν δεν εισαι εκει?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
και τι κανεις τωρα??? τις κρατας χωριστα? και οταν δεν εισαι εκει?

Δυστυχώς τώρα δεν ζει καμμία:(. Όσο ζούσαν τις είχα σε ξεχωριστά δωμάτια και για διαστήματα έδινα την μία στην μάνα μου και αυτή η κατάσταση ήταν για χρόνια. Έχω γυρίσει πίσω με το αμάξι γιατί σκεφτόμουν ότι είχα ξεχάσει κάποια πόρτα ανοιχτή και θα βρισκόντουσταν μεταξύ τους:cry:. Είναι σου λέω πρόβλημα άμα τους μπει η χοντρή η έχθρα. Πάντως προσπάθησε αν τσακωθούν μην πας και βάλεις χέρι ενδιάμεσα. Ρίξτους νερό. Εγώ το έκανα και έχω ακόμη σημάδι στο χέρι μου μετά από χρόνια:(. Αν είναι στην αρχή ακόμα τα πράγματα προσπάθησε να τους χαϊδεύεις ταυτόχρονα να παίζεις και με τους δύο ταυτόχρονα. Μην καταλάβουν ότι δείχνεις αδυναμία στον ένα ή στον άλλο περισσότερο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
τωρα ουτως η αλλως δεν παιζουν... αφου ο Μπακλαβας εχει το πανω χερι και ο Πασας αυτοεξοριζεται σε ενα δωματιο... Μολις γυρισαμε απο το κτηνιατρειο ο Πασας δεν εχει ουρολοιμωξη αλλα το πουλακι του ειναι μελανο, που σημαινει οτι κατουριεται αλλα δεν παει στην τουαλετα απο τον φοβο του, και αυτο, αν συνεχιστει θα του δμιουργησει προβλημα καθως αφου δεν αφηνει την ουρηθρα του ελευθερη, τα ουρα θα κανουν παλινδρομηση.
Οσο για το κυριως θεμα, η γιατρος μας ειπε οτι στα τοσα χρονια που δουλευει τοσο μεγαλη εχθρα (και επιμονη) δεν εχει ξανασυναντησει. Εχουμε δοκιμασει τα παντα.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
τωρα ουτως η αλλως δεν παιζουν... αφου ο Μπακλαβας εχει το πανω χερι και ο Πασας αυτοεξοριζεται σε ενα δωματιο... Μολις γυρισαμε απο το κτηνιατρειο ο Πασας δεν εχει ουρολοιμωξη αλλα το πουλακι του ειναι μελανο, που σημαινει οτι κατουριεται αλλα δεν παει στην τουαλετα απο τον φοβο του, και αυτο, αν συνεχιστει θα του δμιουργησει προβλημα καθως αφου δεν αφηνει την ουρηθρα του ελευθερη, τα ουρα θα κανουν παλινδρομηση.
Οσο για το κυριως θεμα, η γιατρος μας ειπε οτι στα τοσα χρονια που δουλευει τοσο μεγαλη εχθρα (και επιμονη) δεν εχει ξανασυναντησει. Εχουμε δοκιμασει τα παντα.....

Ελπίζω τα πράγματα να μην φτάσουν στο απροχώρητο όπως με τις δικές μου:(. Και πες στην κτηνίατρό σου. Υπάρχουν και χειρότερα. Εγώ ως παράδειγμα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
δυσκολη κατασταση και ππρωτη φορα ακουω κατι τετοιο:hmm: . Αν οντως οφειλεται στην τροφη τοτε δυσκολα θα τον κανεις να πιστεψει οτι τρωνε την ιδια τροφη:hmm:. Αν συνεχιστει η κατασταση θα πρεπει ειτε να μενουνσε ξεχωριστα μερη του σπιτιου ή σε διαφορετικα σπιτια:(. Μπορεις να βαλεις ξεχωριστες λεκανες με αμμο σε ξεχωριστα δωματια ωστε να πηγαινει ο καθενας εκει και να μην εχει προβλημα, το felliway θα το παραγγειλει ο κτηνιατρος σου απο την εταιρια CEVA

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
αυτο μου το ειπε σημερα η kristen. μπορει να βοηθησει. να βαλεις στα κεφαλακια κ των δυο λιγη βανιλια σκονη. τριψτη στα χερια σου κ βαλτους. στο μετωπο πανω απο τα ματια και στο κεφαλακι. θα βαλεις κ στα δυο. θα μυριζουν το ιδιο κ αυτο μπορει να τα βοηθησει. προσπαθησε το κ αστο να δεις μερικες μερες. αν ειναι βαζε τους μερα παρα μερα για να ειναι εντονη η μυρωδια.
μακαρι να βοηθησει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αυτό ακριβώς είχα κάνει κι εγώ. Γιατρέ το felliway τι είναι?:hmm:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Felliway ειναι φερορμονες υποτιθεται οτι ηρεμει τις ανησυχες και νευρικες γατες κατα τη διαρκεια του οιστρου συνηθως:hmm:. Τωρα επειδη ξεκινησε μετα απο τριψιμο σε ξυλα που μαλλον ειχαν ψεκασει αλλα γατια ισως εχει αποτελεσμα:hmm:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Felliway ειναι φερορμονες υποτιθεται οτι ηρεμει τις ανησυχες και νευρικες γατες κατα τη διαρκεια του οιστρου συνηθως:hmm:. Τωρα επειδη ξεκινησε μετα απο τριψιμο σε ξυλα που μαλλον ειχαν ψεκασει αλλα γατια ισως εχει αποτελεσμα:hmm:


Δυστυχως το feliway δεν "δουλεψε" σε εμας....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Να πώ και εγω μια γνώμη.:redface::hmm:
Ναι, τα γατιά είναι στειρωμένα... αλλά στειρώθηκαν πρόσφατα? Προ 2-5 μηνών? Αν ναι, τότε μάλλον έχουν ακόμα ορμές, και παίζει θέμα ανταγωνισμού, κυριαρχίας. Το τρίψιμο στα ξύλα, είναι μαρκάρισμα, όπως το ψέκασμα, μόνο που δεν μυρίζει (για μας;))

Εγώ πιστεύω, ότι τα ξύλα είναι γενικό σημείο, μαρκαρίσματος, που όλοι το θέλουν και το διεκδικούν.
Επίσης είναι περίοδος, οίστρου για τα θηλυκά. Παντού έξω γίνονται μάχες, τα θηλυκά "ψάχνονται" κλπ κλπ. Επειδή διάβασα γρήγορα τα μηνύματα.... αν τα ξύλα είναι προσβάσιμα και σε άλλες ξένες γάτες, αρσενικά ή θηλυκά, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα, να έχουν μαρκαριστεί και απο ξένα αρσενικά, αλλά και απο θηλυκά. (ΔΗΛ έχει γίνει της κακομοίρας στα ξύλα, απο οσμές, ιδιοκτησίες, εχθρούς, θηλυκά κλπ κλπ.)

Άρα, λέω εγώ, παίζει ο ένας στειρωμένος γάτος, πλέον να μυρίζει εχθρός, και ο άλλος να ορμάει. Όπως και ο άλλος να μυρίζει διαφορετικά, και να μην τον γνωρίζει πλέον και να τον φοβάται.

Σε μια φάση, είχα μια γατοφόρο που κομόντουσαν μέσα μερικά γατάκια. Ξαφνικά δεν ήθελαν να ξαναμπούν με τίποτα μεσα.... τί είχε γίνει?? Την είχε ψεκάσει ξένος.....;) Την έπλυνα, πέταξα τα ρούχα, έβαλα νέα και όλα οκ.

Εγώ θα σου έλεγα, επειδή, δεν μπορείς να πλύνεις τα ξύλα... εαν μπορείς να πλύνεις οσο γίνεται τους γάτους. Αν και θα ξαναβρωμίσουν απο τις ξένες μυρωδιές.

Το καλύτερο, για μένα, είναι να κάνεις υπομονή. Τελειώνει η hot season, και θα γκαστρωθούν όσες είναι να γκαστρωθούν, και θα ηρεμήσουν πάλι τα αστείρωτα αρσενικά, και τα δικά σου. Θα πλυθούν και απο μόνοι τους, και θα επανέλθουν οι μυρωδιές.

Έχω και εγώ ξύλα.. και το έχω δει το πρόβλημά, σου σε μικρότερο βαθμό βέβαια, γιατί τα αστείρωτα γατιά, είναι πλέον λίγα. Και είναι και σε κλειστό χώρο σε αποθήκη, όπου ΞΕΝΟ αρσενικό δεν μπαίνει.

Επίσης, και να έγινε η στείρωση πολλούς μήνες πίσω, και πλέον να έχουν καθαρίσει απο τις ορμόνες... πασαλείβονται με ξένες ενεργές ορμόνες, οπότε, δεν αναγνωρίζει ο ένας τον άλλον, όπως όταν γυρνάνε απο τον Κτηνίατρο. Πάμε πάλι στο παραπάνω σενάριο.:)

Εγώ θα σου έλεγα, ούτε σπρέυ, ουτε ηρεμιστικά, ούτε ξύδι, ούτε τίποτα δεν θα σε σώσει, υπομονή, και θα περάσει.:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τα γατια ειναι χρονια στειρωμενα. ο ενας εδω και 3 χρονια και ο αλλος τουλαχιστον 7 χρονια.
Οσο για τα ξυλα, και αυτα δεν ειναι καινουριο θεμα. Παντα τα ειχαμε εξω, παντα πηγαιναν αλλα γατακια και τριβονταν και οταν τα ανεβαζαμε στο διαμερισμα οι δικοι μου πηγαιναν και τα μυριζαν με επιμονη και για την ακριβεια γεμιζαν και με σαλια.... αλλα μεχρι εκει...
Τι να πω? Τωρα σκεφτηκαμε οτι το συμβαν με τα ξυλα, συνεπεσε με την αλλαγη διατροφης του Μπακλαβα και υποθετω οτι πιθανως να ειναι στραβωμενος και με αυτο...
Και εγω δεν ξερω... υποθεσεις κανω και σας ζαλιζω και εσας ολους... αλλα που αλλου να απευθυνθω? Ισως μαζι να βγαλουμε μια ακρη. Μεχρι και οι γιατροι σηκωνουν ψηλα τα χερια.
Ελπιζω τουλαχιστον να ειναι αυτο που λεει η julia και να ειναι παροδικο, σαν τον οιστρο των θηλυκων. Εσεις εχετε συναντησει ποτε τετοια επιθετικη σταση αναμεσα σε 2 γατες?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
. Εσεις εχετε συναντησει ποτε τετοια επιθετικη σταση αναμεσα σε 2 γατες?

Βρε αυτό δεν σου λέω? Οι δικιές μου ενώ ζούσαν μαζί από ένα σημείο και μετά δεν έπρεπε να συναντηθούν μαζί:(. Ίσως υπάρχει τρόπος να μυρίζουν το ίδιο ίσως. Τρίψτους με βανίλια όπως σου είπαν
Συμβαίνει πάντως βρε παιδιά. Ορίστε εγώ είμαι το δεύτερο ζωντανό παράδειγμα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
θα το δοκιμασω και αυτο... δεν εχω και τιποτα να χασω.... οταν λες βανιλια εννοεις αυτην που βαζουμε στο κεικ???:) με το κοκκινο καπακι?
απο οτι βλεπω μονο εμεις οι 2 αντιμετωπισαμε τετοιο προβλημα.... αρα η πλειοψηφια, ζει αρμονικα..... Τι με βρηκε θεε μου!!!:mad:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Το "αρμονικά" είναι σχετικό...
Και εμάς μερικές γάτες χωνεύονται και άλλες όχι...Και αν τύχει και συναντηθούν γίνετε της Κορέας...Το καλοκαίρι έφερα και τον Αθηναίο μου... ,εκεί να δείτε στιγμές χαράς και αγαλλίασης!!!:P:lol:.... Φεύγανε τα πούπουλα...απο τον Αύγουστο, τώρα ξεκινάει και κάπως τρώγεται η κατάσταση.. και πάντα μπορεί να φρικάρουν κάποια στιγμή και να αρχίσουν το κυνήγι, ειδικά αν είναι και ώρα ταΐσματος!

Ειδικά 2 μεγάλα αρσενικά, ούτε να τα δεί δεν θέλει, και αν συναντηθούν πουθενά... τρέχουμε.

Μετά να σκεφτείς μας έκατσε και ο σκύλος. Άλλα γέλια εκεί.:lol: Σόου... μεγάλο, με τις μισές γάτες κοιμάται αγκαλιά και τρώνε μαζί με τις άλλες μισές, μίσος θανατηφόρο...:P

Εγώ θα σου έλεγα.. άστα να πλακωθούν.. τις περισσότερες φορές είναι πιο πολύ φωνή, παρά αληθινό ξύλο. Θα βρούν τις ισορροπίες τους, και την νεα ιεραρχία, και υπομονή, πιστεύω οτι είναι παροδικό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
θα το δοκιμασω και αυτο... δεν εχω και τιποτα να χασω.... οταν λες βανιλια εννοεις αυτην που βαζουμε στο κεικ???:) με το κοκκινο καπακι?
απο οτι βλεπω μονο εμεις οι 2 αντιμετωπισαμε τετοιο προβλημα.... αρα η πλειοψηφια, ζει αρμονικα..... Τι με βρηκε θεε μου!!!:mad:
ναι αυτο με το κοκκινο καπακι. μη φρικαρεις εγω δεν εχω αντιμετωπισει αυτο το προβλημα αλλα εχω αντιμετωπισει αλλα εξισου σημαντικα κ ειχα τρελαθει. σιγα σιγα βρεθηκε η λυση. λιγο υπομονη κανε κ αυτο με τη βανιλια κ ο θεος βοηθος.
ευχομαι να λυθει το προβλημα σου:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δύο σχετικές ιστορίες έχω διαβάσει στο βιβλίο "Μην πατάτε τις ουρές" της Μαριέλλης Σφακιανάκη-Μανωλίδου.Στη μιά, ο γάτος της, στειρωμένος, είχε πιάσει φιλίες, παρότι γενικά μονόχνωτος, με μια μικρή, αστείρωτη γατούλα. Μόλις αυτή μεγάλωσε και άρχισε να του κουνιέται..."Κι οι μέρες περνούσαν κι αυτή στηνόταν όλο και πιο προκλητικά μπροστά του και είχε αρχίσει να κουνάει και την ουρά της πια, νευρικά, ανυπόμονα. Κι αυτός, τον βλέπω να απλώνει το χέρι του κάποια στιγμή και ν'αρχίζει να παίζει μ'αυτήν της την ουρά, αμήχανος, σα νάταν ένα κορδόνι παιχνιδιού. Αυτό το είδα. Τώρα τί άλλη σκηνή μπορεί να μεσολάβησε , δεν ξέρω. Γεγονός είναι πάντως πως ξέσπασε απότομα μεταξύ τους ένα αβυσσαλέο μίσος. Όπου κι αν τη συναντουσε χύμαγε σαν τρελλός να την ξεσκίσει βγάζοντας κραυγές τρομακτικής οργής........κάθε φορά που χύμαγε επάνω της κινδυνεύαμε να μην τη βγάλουμε ζωντανή από τα χέρια του...." Τί έγινε; Η γάτα έφυγε για άλλο σπίτι , όπου δεν κινδύνευε.
Στη δεύτερη ιστορία η συγγραφέας αναφέρεται σε μια σκυλίτσα της, που ενώ λάτρευε τις γάτες και ιδιαίτερα έναν στειρωμένο ραβδωτό γατούλη, μισούσε σε αφάνταστο βαθμό και άφριζε από το μίσος μόλις έβλεπε έναν άλλο , αδέσποτο , ραβδωτό γατούλη, που έμοιαζε καταπληκτικά με το φίλο της. Αυτό η συγγραφέας , προσπαθώντας να το εξηγήσει, το απέδωσε στο πάθημα της σκυλίτσας, όταν εξ αρχής μπερδεύτηκε και πέρασε τον αδέσποτο ραβδωτό γάτο για το γνωστό της ραβδωτό. Ουδέποτε τον ανέχθηκε, είχε μίσος ασίγαστο.
Αυτές οι δύο ιστορίες, μαζί με της Ράνιας δεν με κάνουν και πολύ αισιόδοξη. Πάντως, επειδή παραπάνω είχαμε να κάνουμε και με αστείρωτα ζώα, οπότε το πράγμα διαφέρει, πάλεψέ το, όσο αντέχεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απλα για να σας ενημερωσω... Η κατασταση στο σπιτι παραμενει ιδια... Με τον Πασα να χωνεται στην αγκαλια της μητερας μου και να τρεμει ακαταπαυστα καθε φορα που βλεπει τον σκληροτραχηλο Μπακλαβα... Δοκιμασα και την βανιλια αλλα ματαια... το καλο ειναι οτι εδω και 1μιση βδομαδα μυριζουν σαν κεικ... τελειο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 1 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top