Ηθικά διλήμματα

[mpoulaalekoula]

Θα συμφωνήσω μαζί σου, αλλά όταν κάποιοι συνειδητοποιημένοι φιλόζωοι βλέπουν τα αδέσποτα γατάκια στους δρόμους και τα λυπούνται, και τους προσφέρουν από το υστέρημα τους οτιδήποτε μπορούν από λίγες φτηνές κροκέτες μέχρι στειρώσεις ή ακόμα και σπιτικά για να πάψουν να είναι αδέσποτα τους πιάνει το παράπονο όταν ακούν κάποιον ότι 'παράγει' αδέσποτα συνειδητά και δεν τον ενδιαφέρει κιόλας τι θα γίνουν τα γατάκια αυτά!

Μαρία, ειλικρινά σε ευχαριστώ πάρα πολύ που το έθεσες έτσι! Είχα αρχίσει να πιστεύω ότι παραλογίζομαι!
Αυτό ακριβώς ένιωσα και αυτό ακριβώς είπα ίσως με απρεπή τόνο..
Ωστόσο απολογήθηκα σε εκείνους που ΕΠΡΕΠΕ να απολογηθώ ! Στους άλλους δεν απολογούμαι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iakinthi_]

Μαρία, ειλικρινά σε ευχαριστώ πάρα πολύ που το έθεσες έτσι! Είχα αρχίσει να πιστεύω ότι παραλογίζομαι!
Αυτό ακριβώς ένιωσα και αυτό ακριβώς είπα ίσως με απρεπή τόνο..
Ωστόσο απολογήθηκα σε εκείνους που ΕΠΡΕΠΕ να απολογηθώ ! Στους άλλους δεν απολογούμαι!

Αν καταφερνουν να σε κανουν να απολογεισαι καλη μου ,επειδη δεν λες παντα ναι,κ δεν συμφωνεις παντα τι να πω.Ολες οι αποψεις πρεπει να ακουγονται.Ακομα και αυτες που δεν συμφωνουν και μπορει να μην αρεσουν σε καποιους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ROZALIA78]

Μαρία, ειλικρινά σε ευχαριστώ πάρα πολύ που το έθεσες έτσι! Είχα αρχίσει να πιστεύω ότι παραλογίζομαι!
Αυτό ακριβώς ένιωσα και αυτό ακριβώς είπα ίσως με απρεπή τόνο..
Ωστόσο απολογήθηκα σε εκείνους που ΕΠΡΕΠΕ να απολογηθώ ! Στους άλλους δεν απολογούμαι!

Μα Έφη το ζω και εγώ αυτό και δεν έχω και εισοδήματα από πουθενά, αλλά όποτε πάμε με τον Τόμμυ βόλτα η τσάντα με τις κροκέτες είναι πάντα μαζί μας καλά έχει πολλή πλάκα κοιτάνε οι οδηγοί μια τρελή με ένα σκύλο και από πίσω δέκα γάτες να την κυνηγάνε για να πάμε σε ασφαλές μέρος να τις ταΐσω...
Και είναι και πολλές έγκυοι τώρα και τις λυπάμαι μωρέ σκέφτομαι που θα γεννήσουν πόσα γατάκια θα ζήσουν όλα αυτά, ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΙ ΕΊΝΑΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΣΤΕΙΡΩΣΕΩΝ γιατί θυμώνω να μη πω τίποτα άλλο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iakinthi_]

σκέφτομαι που θα γεννήσουν πόσα γατάκια θα ζήσουν όλα αυτά, ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΙ ΕΊΝΑΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΣΤΕΙΡΩΣΕΩΝ γιατί θυμώνω

Γιατι καλε να θυμωσεις; Μπορεις να του πεις <δεν μας αφορα>
ξΕΡΕις ποσο θυμο θα γλιτωσεις ,αν αρχισουν να μην σε αφορουν αυτα που συμβαινουν γυρω σου;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[regaltipboy]

Τη λατρεύεις; Μην τη στειρώσεις

Καλησπέρα σε όλους!

Με την κοπέλα μου έχουμε το Κουλούρι μια υπερδραστηρια τρελη παιχνιδιαρικη γατα που τρελαινεται, τρεχει, κυνηγαει πηδαει, κανει παρκουρ! (Ναι χωρις πλακα, ρωτηστε τους φιλους μας!) Γενικα ποτε δεν ηταν ιδιαιτερως χαδιαρα, αλλα μεσα σε 8 μηνες που μενουμε μαζι αρχισε σιγα σιγα να κοιμαται μαζι μας και να συμπεριφερεται πιο πολυ σαν... σκυλος πχ, αν κλεισουμε την πορτα απο το μπανιο θα περιμενει απο εξω μεχρι να βγουμε! Δεν παει πουθενα! Οταν ταξιδευουμε στο αυτοκινητο καθεται στη μεση και αγναντευει ηρεμη, σαν να οδηγαει αυτη!

Οταν την επιασαν οι οιστροι αρχισα να τη λυπαμαι παρα πολυ. Ηταν σφιγμενη, διαφορετικη, δεν επαιζε, δεν ετρωγε, αλλος ανθρωπος. Διαβάσαμε για την στείρωση, ρωτήσαμε, μας πηρε πολυ καιρο μεχρι να το αποφασισουμε να της κανουμε στειρωση. Συγκεκριμενα το αποφασισα αφου διαβασα οτι φορουμ υπηρχε και ημουν σχετικά σιγουρος οτι δεν αλλαζει η συμπεριφορα της. Μόλις τώρα βρήκα ένα post που λεει και καποιες αλλες εμπειρίες... Λίγο αργά.

Σημερα ειναι Τεταρτη πρωι. Την στειρωσαμε τη Δευτερα απογευμα.

Η διαδικασια για το Κουλουρακι δεν πηγε καθολου καλα. Ενω την ειχα αφησει νυστικια ολο το βραδυ και δεν ειχε φαει καθολου, λιγο πριν την εγχειρηση καπου βρηκε λιγη ξηρα και την εφαγε χωρις να την δουμε. Ετσι κατα τη διαρκεια της εγχειρησης τη Δευτερα εκανε εμετο.

Ξυπνησε την Δευτερα το απογευμα και ηταν πολυ ζαλισμενη οποτε ο γιατρος προτεινε αφου την χαιδεψαμε να την αφησουμε να μεινει εκει ενα βραδυ. Ανοιξε τα ματακια της και μας αναγνωρισε

Την Τριτη το πρωι την εφερα σπιτι και αφου μου νιαουριζε πολυ την αφησα ελευθευρη. Εκανε μια βολτα σε ολο το σπιτι, μυρισε και τελικα ξαπλωσε στην αγαπημενη της σεζλονγκ.
Ειναι πολυ δυσκολο να την βλεπω να περπαταει αργα και να μην μπορει ευκολα να ανεβει στον καναπε. Να τρέμει οταν ξαπλωνει. Είναι ενα κομματι της διαδικασιας που ΚΑΝΕΝΑΣ δεν μας περιεγραψε.
Ειναι σαν να μας ανοιγαν εμας ολοκληρη την κοιλιακη χωρα. Δεν ειναι ευκολο, ρουτινα, κτλ. Ειναι ΕΓΧΕΙΡΗΣΗ. ΠΟΝΑΕΙ. Ειναι ΔΥΣΚΟΛΗ.

Σημερα ειναι Τεταρτη και ακομα δεν τρωει καλα-καλα, μονο γλυφει την ειδικη τροφη που μας εδωσε ο γιατρος.
Αλλα το χειροτερο, δεν θελει χαδια, δεν μας κοιταει καν στα ματια και κανα 2 φορες επιτεθηκε στο χερι μου οταν την ταιζα, ακομα και στο μπολακι με το νερο. Εχει τρομαξει παρα πολυ και ανησυχω αν και ποτε θα επανελθει. Δεν θελει να την χαιδευω, δεν μας κοιταει, ειναι μονη της ξαπλωμενη σε άλλο δωμάτιο και δεν μας δινει καθολου σημασια.

Η ζωη με το κουλουρι ηταν απιστευτη, οποιος την εχει γνωρισει εχει ξετρελαθει, εχει γελασει με την καρδια του με τα κολπα που κανει, με τις παλαβομαρες της, με τον απιστευτο χαρακτηρα της.

Τωρα ειναι πολυ αργα, αλλα αν και εσεις λατρευεται το γατακι σας και φοβαστε μην αλλαξει με την εγχειρηση, σας λεω πως θα προτιμουσα χιλιες φορες να συμπεριφερομουν στο γατακι μου οπως η φυση προσταζει απο το να την βλεπω σημερα να αλλαζει και να υποφερει, δηλαδη:

1. Πριν αρχισει ο οιστρος φροντιζω να της βρω ενα ομορφο και υγιη συντροφο.
2. Οταν εχει τον πρωτο της οιστρο τους γνωριζω και τα αφηνω σε ενα δωματιο μονα τους να "γνωριστουν" καλυτερα
3. Της προσφερουμε μια εγκυμοσυνη καθε χρονο και φροντιζουμενα να βρισκουμε ΠΑΝΤΑ σπιτι για τα γατακια
4. Φροντιζουμε να την κραταμε υγιη ωστε να την εχουμε πλαι μας μακροχρονια

Αν λατρευεις το χαρακτηρα της γατας σου, καλυτερα να μην το ρισκαρεις. Μην την ταλαιπωρησεις τοσο πολυ, μην ρισκαρεις να αλλαξει. Δεν ειναι αστειο, δεν ειναι απλο, δεν αξιζει. Αν μπορουσα θα το εκανα και εγω με το Κουλουρακι αλλα τωρα ειναι πολυ αργα δυστυχως. Πραγματικα ελπιζω μονο να επανελθει αλλα ειναι σιγουρα πολυ οδυνηρο για ολους μας να την βλεπουμε να ποναει και να αλλαζει τοσο πολυ η συμπεριφορα της.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[le chat noir]

Είχατε μία δύσκολη εμεπειρία. Είναι αλήθεια αυτό. Και από ότι φαίνεται αγαπάς πολύ το κουλούρι σας και για αυτό έχεις στενοχωρηθεί τόσο. Και αυτο είναι πολύ συγκινητικό.
Να σου πω μια ιστορία?
Πέρσι το καλοκαιρι βρήκαμε ένα γατάκι στην Εθνική οδό. Ένα μικρό ασπρόμαυρο τρελλόγατο λιγότερο από 2 μηνών. Δεν θέλαμε να την αφήσουμε στο δρόμο, διότι ήταν δεδομένο ότι θα την πατούσε αυτοκίνητο.Την πήραμε την πήγαμε στον κτηνίατρο, την εμβολιάσαμε και αποφασίσαμε να την χαρίσουμε. Φευ!!Παρ'ότι το γατί ήταν κουκλάκι, παρ'ότι βάλαμε ένα σωρό αγγελίες σε διάφορα μέσα έντυπα και ηλεκτρονικά (μέχρι και αφίσες σε μαγαζιά) και σε κτηνιάτρους, το γατάκι έφτασε 5 μηνών και κανείς δεν ενδιαφέρθηκε. Τότε ήταν, που αποφασίσαμε να την κρατήσουμε.
Η Ραλλού μας υπήρξε ένα τρελοκομείο.Τρέχει σε όλο το σπίτι, πηδάει παντού, κάνει κόλπα και νάζια (χάδια δεν θέλει πολλά αλλά στα νάζια είναι πρώτη).
Τον Δεκέμβριο αποφασίσαμε να την στειρώσουμε, ήταν ήδη 7 μηνών. Πολύ δύσκολη στιγμή. Προσέξαμε πολύ όλες τις λεπτομέρειες και η επέμβαση φαινομενικά πήγε καλά (για αυτήν-εγώ ήμουν με βαλεριάνα και τηλέφωνο στην κτηνίατρο κάθε μισή ώρα).Όταν γυρίσαμε σπίτι το γατί δεν ήταν καλά (όπως και οποιοσδήποτε ζωντανός οργανισμός, που εγχειρίζεται). Έκανε σπαστικές κινήσεις,ούρλιαζε, πονούσε, ήθελε να κόψει τα ραμάτα και διάφορα τέτοια.Τέτοιες τύψεις στην ζωή μου δεν έχω ξανανιώσει. Και για να την πλησιάσουμε ούτε λόγος φυσικά. Η πρώτη εβδομάδα ήταν πράγματι πολύ δύσκολη. Η γάτα μας είχε γίνει μία ξένη. Όλη την ημέρα μόνη της στην γωνία της και σε πλήρη αδιαφορία για εμάς.
Στο ορκίζομαι ότι κράτησε μία εβδομάδα.Δειλά δειλά άρχισε να ξαναπαίζει με τα παιχνίδια της, να τρίβεται στα πόδια της και να πηδάει στους τοίχους. Σαν να μην έγινε ποτέ.
Αμέσως μετά αξιολόγησα τα υπέρ και τα κατά και ειλικρινά σου το λέω, πλέον δεν υπάρχει για εμένα καμία αμφισβήτηση. Η Ραλλού ήταν τυχερή. Βρέθηκε στον δικό μας δρόμο και έχει τώρα ένα σπιτάκι και την φροντίδα που της αρμόζει. Αν εμείς είχαμε μόλις πάρει ένα γατάκι από μία γέννα ιδιώτη,δεν θα μπορούσαμε να έχουμε και δεύτερο. Θα την αφήναμε στον δρόμο και την αμέσως επόμενη στιγμή (με βάση τους κανόνες της λογικής πάντα), θα την πατούσε ένα αυτοκίνητο. Δεν θα πονούσε τότε?Δεν θα υπέφερε?Δεν θα ούρλιαζε?Το ότι το δικό μας γατάκι είναι τυχερό, που μας βρήκε και ζει μια ζωή χαρισάμενη δεν πρέπεινα μας κάνει να κλείνουμε τα μάτια στο πρόβλημα των αδεσπότων. Κάθε ένα γατάκι, που εμείς αφήνουμε να γεννηθεί και το προωθούμε σε ένα σπίτι (που από την δική μου εμπειρία και την εμπειρία αυτών που ασχολούνται πολύ πιο ενεργά από εμένα με την προώθηση γατιών, ούτε αυτό δεν είναι εύκολο, ειδικά αν λάβεις υπόψη ότι η γατούλα άνετα μπορεί να κάνει έως 5 γατάκια κάθε χρόνο), ισοδυναμεί με ένα άλλο γατάκι του δρόμου, που υποφέρει και πεθαίνει. Πιστεύεις ότι αξίζεί κάτι λιγότερο ο πόνος του από τον πόνο του Κουλουριού σου από την στείρωση?
Μακάρι να μην υπήρχαν αδέσποτα, κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος βασανίζεται συχνά με τύψεις για όλες τις στειρώσεις, που έχει κάνει. Διότι κακά τα ψέματα η στείρωση είναι ενάντια στην φύση. Αλλά κάθε φορά, πρέπει να σταθμίζουμε όλους τους παράγοντες και να βλέπουμε το θέμα συνολικά. Εγώ τουλάχιστον κάθε φορά, που ανησυχώ για την ηθική της στείρωσης ενός ζώου, κάπως έτσι λειτουργώ.
Αντιλαμβάνομαι φυσικά ότι είσαι συναισθηματικά πολύ φορτισμένος από την επέμβαση.Ίσως όταν τα συμπτώματα υποχωρήσουν, να δεις τα πράγματα διαφορετικά, ίσως την επόμενη φορά, που ένα μωράκι θα κλαίει μπροστά στην ρόδα του αυυτοκινήτου σου, άρρωστο και υποσιτισμένο, να δεις το πράγμα αλλιώς. Ίσως και όχι..
Περαστικά στο Κουλουράκι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Καλοσωρίσατε στο My cat και περαστικά στην αγαπημένη σας γατούλα..
Η στείρωση στις θηλυκές γάτες είναι γεγονός πως θέλει το χρόνο της αλλά μην ανησυχείς, θα συνέλθει και πολύ σύντομα θα θυμιζει τον παλιό καλό της εαυτό!! Δεν αλλάζει ο χαρακτήρας τους!! Στο λέω αυτό από εμπειρία και είμαι σίγουρη πως πολλοί θα το επιβεβαιώσουν.
Να ξέρεις ότι δυστυχώς πήρατε τη σωστή απόφαση.
Η γατούλα σας δεν θα έκανε μια γέννα τον χρόνο αλλά 6.. Με τη νέα νομοθεσια που θέλει να τσιπάρουμε τις γάτες πριν ανεβάσουμε αγγελία υιοθεσίας πόσο εύκολο θα σας ήταν να βρίσκετε σπίτια στα γατάκια που συνεχώς θα γεννιούνταν; Και αυτά τα σπίτια των φιλόζωων ατόμων που θα είχατε ανακαλύψει δεν θα μπορούσαν να υιοθετήσουν γατάκια που είναι ήδη γεννημένα και είναι αδέσποτα;
Να ξέρεις ακόμη ότι τη γατούλα σας που τόσο λατρεύετε την έχετε προστατέψει με τη στείρωση και από κινδύνους στην υγεία όπως πυομήτρα.
Πιο πάνω έγραψα δυστυχώς..γιατί ξέρω πως νιώθεις. Αλλά τα ζώα μες τις γκρίζες παγερές πόλεις που φτιάξαμε, με την ανικανότητα των νόμων να τα προστατέψουν επαρκως, με τους κινδύνους που καραδοκούν εκεί έξω δεν έχουν την ευκαιρία να ζησουν όλα όμορφες, ανέμελες ζωές όπως έχει προνοήσει η φύση..
Και πάλι περαστικά στο μωράκι σας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[zazaα]

Γεια σου και καλως ηρθες... θα ήθελα να σου πω καταρχην περαστικα στη γατουλα σου... Οσο για την στειρωση αν και δεν εχω ζησει (ακομα)τη διαδικασια θα ηθελα να σου πω πως νομιζω οτι εκανες το καλυτερο δυνατο για τη γατα σου γιατι δυστυχως οταν ειναι αστειρωτη ειτε υποφερει απο τους οιστρους ειτε αν μεινει εγκυος υπαρχει σοβαρος κινδυνος να μη καταφερεις να βρεις σπιτια για τα μικρα και κυριως κινδυνευει απο πυομητρα.... απο τη στιγμη που την στειρωσες λογικο ειναι να ποναει αλλα μη στεναχωριεσαι θα επανελθει...απλως προφανως θελει το χρονο της...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[spokspok]

Λογικό είναι για δυο τρεις μέρες να μην είναι καλά η γατούλασου.

Φαντάσου στη δική μου, τη Φιλιώ, που είναι η πιο καλή καιφιλική γάτα του κόσμου, χρειάστηκε και να της αφαιρέσουμε ένα γατάκι που είχεμείνει στην κοιλιά της και να την στειρώσουμε παράλληλα. Όταν ξύπνησε δεν τηναναγνώριζα, μέχρι και να με δαγκώσει πήγε. Δεν έτρωγε και έπινε ελάχιστο νερό.Την έβλεπα να είναι κουλουριασμένη σε μια γωνιά, χωρίς να έχει όρεξη καθόλουκαι έλεγα «πωπω.. τι έκανα;». Την τρίτημέρα όμως ξαφνικά άρχισε να γίνεται και πάλι η καλή μας γάτα, αυτή πουγνωρίζαμε και πριν την στείρωση, μέχρι και το νεογέννητό της ξαναδέχτηκε, τοοποίο αρχικά μετά τη στείρωση δεν ήθελε να δει ούτε ζωγραφιστό.

Σκέψου ότι άνθρωπος κάνει εγχείρηση και μετά τη νάρκωσηείναι κάπως…

Καταλαβαίνω πως μπορεί να νιώθεις, πραγματικά όμως εδώ και15 χρόνια ζω με γατιά, τα έχω στειρώσει όλα και μπορώ να σου εγγυηθώ ότι κανένατου δεν άλλαξε τον αρχικό του χαρακτήρα..

Λίγος χρόνος χρειάζεται και θα δεις όλα θα γίνουν όπως πριν..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lord Kratos]

Απάντηση: Την λατρεύεις; Μην τη στειρώσεις

regaltipboy, το γεγονός ότι η γάτα σου περνάει μια μετεγχειρητική περίοδο ηοποία είναι δύσκολη, δε σημαίνει ότι η στείρωση στις γάτες είναι ένα μέτρο, το οποίο θα πρέπει να αποφεύγεται.
Είναι λογικό να πονάει αυτές τις ημέρες και να είναι τρομαγμένη από την όλη διαδικασία, αυτό δε σημαίνει ότι άλλαξε ο χαρακτήρας της ή ότι χάθηκε η αγάπη που έχει προς το πρόσωπό σας.
Απλώς θέλει το χρόνο της, κάτι που είναι απολύτως φυσιολογικό.
Όταν μια θηλυκή γάτα είναι αστείρωτη και περνάει επαναλαμβανόμενους οίστρους, ταλαιπωρείται.
Όταν η μία γέννα διαδέχεται την άλλη, ταλαιπωρείται.
Όταν μετά από κάποια χρόνια μπορεί να εμφανίσει πυομήτρα ή καρκίνο των γεννητικών της οργάνων, το λιγότερο που παθαίνει είναι να ταλαιπωρείται...
Όταν μπορεί να της μεταδοθεί κάποια ασθένεια κατά το ζευγάρωμα από τον αρσενικό γάτο, ταλαιπωρείται.
Όταν είναι σε οίστρο και γυρίζει μέσα στο σπίτι, νιαουρίζοντας όλη την ώρα, ταλαιπωρείται.
Από εκεί και πέρα, όλα αυτά τα γατάκια που θα φέρει στον κόσμο μια αστείρωτη θηλυκή γάτα, τι θα απογίνουν;
Πολλές φορές δεν είναι εύκολο να αποκατασταθούν τα μικρά από μια γέννα, πως θα αποκαθίστανται τα μικρά που θα προκύψουν από 5, 10 ή και παραπάνω γέννες;

Ο χαρακτήρας της γάτας δεν αλλάζει μετά τη στείρωση, τουλάχιστον όχι σημαντικά.
Κι εάν αλλάξει, τότε η γάτα γίνεται πιο τρυφερή και δένεται περισσότερο με τους ανθρώπους, με τους οποίους μένει.
Τουλάχιστον αυτή είναι η δική μου εμπειρία.
Δώστε της λοιπόν τον απαιτούμενο χρόνο να περάσει τη μετεγχειρητική φάση και πολύ σύντομα θα είναι μια χαρά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ρενακι 13]

Απάντηση: Την λατρεύεις; Μην τη στειρώσεις

συμφωνω με οσα υποθηκαν παραπανω,δε θα πω πολλα,αν δεις τ αδεσποτα ζωακια που πεθαινουν μες στο δρομο,τα μωρα που κανεις δεν τα περνει κοντα του,αυτα που καθε 3 ωρες θελουν τροφη,σαν τα παιδια,αυτα που λιωνουν απο πεινα και δειψα δε θα το ελεγες αυτο.
φανταζομαι πονας μαζι της,την αγαπας κι εχεις ενοχες,αλλα σκεψου ποσοι διαβαζουν αυτο το μνμ σου,ανθρωποι που δεν θα εξασφαλισουν τα μωρα της γατας τους,ανθρωποι που απλα θα τ αφησουν εξω απο εναν κηπο στην καλλυτερη περιπτωση και στη χειροτερη σ εναν καδο.
το σταδιο που πονα θα περασει και θα ξεπεραστει,το εχω περασει πολλες φορες,και θα ξαναδεις τη γατουλα σου οπως ηταν.
το μνμ σου ομως θα υπαρχει εκει και καθε ανεγκεφαλος θα το διαβαζει και θα λεει καλα εκανα και δε τη στειρωσα,και τ αδεσποτα θα πληθαινουν και θα πεθαινουν.
ευχομαι ολα να σας πανε καλα,και να αναθεωρησεις την αποψη σου.
φιλικα ρενα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vasgial]

Απάντηση: Την λατρεύεις; Μην τη στειρώσεις

Η στειρωση ειναι επιτακτικη για γατες ημιαιμες αλλα και καθαροαιμες που δεν προοριζονται για εκτροφη. Ισως ακουγεται σκληρο και απολυτο αλλα ειναι ο μονος τροπος για να προστατεψεις την γατα που αγαπας απο πολλα προβληματα υγειας οπως καρκινο και πυομητρα αλλα και για να περιοριστει ο αριθμος των αδεσποτων. Σιγουρα οι πρωτες μερες μετα την επεμβαση απαιτουν καποια προσοχη και ισως η γατα να ειναι "πεσμενη" αλλα ειναι θεμα λιγων ημερων να ξαναγινει το γατακι που ηξερες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[gandalfthegrey]

Απάντηση: Την λατρεύεις; Μην τη στειρώσεις

να εισαι σιγουρος οτι εκανες οτι καλυτερο... τα ιδια τραβανε ολα τα θηλυκά γατια... εαν δεν το εκανες θα την χανατε θα ταλαιπωρούνταν και πιθανων δεν θα την ειχατε για πολυ καιρο μαζι.... και εμενα τις πρωτες μερες νομιζα οτι ηθελε να με σκοτώσει... απλα ομως πόναγε....
νερακι να της δινεις εστω με συριγγα εαν δεν πινει προσβαση στην αμμοδοχο....και ολα θα πανε καλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chatte_blanche]

Απάντηση: Την λατρεύεις; Μην τη στειρώσεις

Γνώμη μου είναι, ότι είσαι υπερβολικός. Δε δίνεις χρόνο στο γατάκι να συνέλθει. Εγχείρηση έκανε όπως λες κ εσύ κ θέλει χρόνο για να επανέλθει. Περισσότερο άγχος πάντως διακρίνω, από μέρους σου, για το γεγονός ότι έχει αλλάξει ο χαρακτήρας της κ δεν σας διασκεδάζει όσο σας διασκέδαζε...

ΥΓ Δεν είναι τόσο εύκολο να βρεις σπίτι στα γατάκια. Μακάρι να ήταν διαφορετικά. Σου μιλάω κ από προσωπική πείρα.
Νομίζω ότι σ' αυτό το θέμα, τα βλέπεις όλα ιδανικά...

Περαστικά στη γατούλα κ Καλό Πάσχα σε όλους μας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[MAYROULIS]

Απάντηση: Την λατρεύεις; Μην τη στειρώσεις

εμείς έχουμε αρσενικό γατούλη, αλλά κι αυτός μετά τη στείρωση ήταν ζαλισμένος για 2-3 μέρες και κοιμόταν συνέχεια. τώρα όμως είναι μια χαρά, κάνει τρέλες και παίζει όλη την ώρα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[gandalfthegrey]

Απάντηση: Την λατρεύεις; Μην τη στειρώσεις

μια χαρα θα τον διασκεδαζει σε λιγο καιρο.... απλα θελει χρονο οπως λες!!! θα καταλαβεις οτι ετσι μονο της σωζεις την ζωη!! λιγοτερες επιπλοκες απο γεννα .... λιγοτερες αρρωστιες.... και λιγοτερο κυνδινος να σου φυγει.... εμενα καθε βραδυ εβγαινε στο μπαλκονι και εκανε το καλεσμα....και αν την ακουμπουσα και με ενα ξυλαρακι στον ποπο μου εστεινε και κωλο.... την δικια μου την κορη δεν θα την μαγαρίσει κανενας τελος!!!
για λιγο καιρο να ξερεις τα σαλτα πηδα που εκανε θα ειναι λιγοτερα....θα φοβαται οτι θα πονάει κτλ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[goth]

Απάντηση: Την λατρεύεις; Μην τη στειρώσεις

Συμφωνω με οσα ειπατε πιο πανω!!!Απλα θε ηθελα να εκφρασω την γνωμη μου και οχι να κανω την διαφορα.Ισως φταιει που ειμαι μιρκη ακομα και δεν εχω ζησει και δει πολλα.Ισως παλι φταιει μονο ο εγωισμος μουπου δεν θελει να καταλαβει το εξης απλο πραγμα για την στειρωση.Αλλα εγω εχω αλλη αποψη...Πιστευω πως προστατευει τα γατακια μας απο το να παθουν διαφορες αρρωστιες και ολα τα σχετικα...τα οποια αφορουν την υγεια της γατας σου.Αλλα οπως ειπωθηκε και παραπανω ειναι εναντια στην φυση,αν στειρωνουμε ολοι τις γατουλες μας το ειδος θα παψει να αναπαραγεται.Αν τα ζωακια μας ζευγαρωνουν κατω απο κατανοητες συνθηκες για αυτα και φερνουν στον κοσμο υγιεστατα γατακια γιατι να στερησουμε αυτο το δικαιωμα στα ζωακια μας.Βεβαια δεν καταλαβαινουν και πολλα...οπως το συναισθημα της μητερας...αλλα μονο τους κινδυνους.Και κατα τη διαρκεια της γεννας υποφερει.Εγω πιστευω πως ετσι ειναι φτιαγμενα...να γεννουν.Πρεπει να υπαρχουν βεβαια και καποιοι ανθρωποι που στειρωνουν τα γατακια τους(χωρις το καλο δεν υπαρχει το κακο).Οσους μεγαλους κι αν εχω ρωτησει μου εχουν πει πως η στειρωση ειναι κολπο των κτηνιατρων να παιρνουν χρηματα γιατι μετα πηγαιεις την γατα σου για τσεκαπ για απαραιτητα εμβολια κ.λ.π.Βεβαια...αυτα ειναι λογια των μεγαλων.Και οπως και να το κανουμε ζουμε σε μια δυσκολη περιοδο της ζωης μας και σκεφτομαστε πως θα τα βγαλουμε περα.Εγω δεν θεωρω ως προτεραιοτητα την στειρωση των γατων μου.
Οταν τους βλεπω να τρεχουν ανεμελα,να σκαρφαλωνουν στα δεντρα,να νιωθουν ελευθεροι.Δεν μπορω να τους το στερησω.Αυτοι που κανουν την στειρωση δικαιωμα τους αλλα κακα τα ψεματα το κανουν επειδη δεν θελουν να εχουν και πολλες εννοιες στο κεφαλι τους και επειδη θελουν να κρατανε τις γατες τους μεσα στο σπιτι.Παλια στα χωρια θεωρουταν αδυνατο να μεινει μες στο σπιτι η γατα.Αυτο που εννοουσα πιο πανω με τους ανθρωπους που στειτωνουν τις γατες τους για να μην εχουν πολλες υποχρεωσεις...εννοω πως οταν δεν στειρωνεις το γατακι σου(καλη ωρα σαν κι εμενα)πρεπει να το προσεχεις πιο πολυ.Εγω που τα αφηνω και μονα ους να κυκλοφορουν στην γειτονια φυσικα και φοβαμαι.Αλλα ετσι ειναι.Η γατα ειναι ανεξαρτητη!!!Μηπως μερικοι απο αυτους που στειρωνουν τις γατες τους θελοουν οι γατες να εχουν συμπεριφορα σκυλου;;;Ισως λεω χαζομαρες...αλλα θα ηθελα να εκφρασω τις σκεψεις μου!Σας ευχαριστω που με ακουσατε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[le chat noir]

Κατερινάκι μου, διάβασα πολύ προσεκτικά τις σκέψεις σου και θέλω να σου κάνω μόνο μία ερώτηση: αν δεν κάνω λάθος έχεις 4 γατάκια, σωστά? Πόσα είναι θηλυκά από αυτά? Πως έχεις σκοπό και που φυσικά να προωθήσεις τα μικρά, που θα γεννηθούν από τα δικά σου γατάκια?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[κατιουλινι]

οντως παιδια μοιαζει σαν να παραποιουμε την φυση οι γατες μας οπως και εμεις εχουμε το δικαιωμα να ζησουμε χωρις να μας κατευθυνει καποιος οσο για τα γατακια δεν ειναι απαραιτητο να υιοθετηθουν κατευθειαν μπορουμε να τα δινουμε σε φιλοζωικους συλλογους εξαλλου χαρις την αναπαραγωγη τους κραταμε αυτην την στιγμη στα χερια μας τα υπεροχα γατουνια μας ωστοσο ας φροντισουμε να εταδωσουμε αυτην την χαρα μας και σε αλλους ανθρωπους που την χρειαζονται οσο εμεις αυτη η στειρωση εχει γινει η καινουρια μοδα εγω την θηλυκη μου γατα την πηρα απο φιλοζωικη οργανωση στειρωμενη και μεχρι σημερα δεν μου εχει φερθει σε καμια περιπτωση οπως ο αρσενικος μου αστειρωτος γατος φροντιστε να υπαρχουν και αλλα ομορφα γατουνια που θα φωτισουν την ζωη καποιων ανθρωπων που οντως τα χρεαζονται καποιον λογο ειχε ο θεουλης να τα φερει στα χερια μας αυτο το καλο πρεεπει να μεταδοθει απο χερι σε χερι τουλαχιστον αυτη ειναι η αποψη μου η συμπεριφορα της γατας μου δεν εχει δεχθει καμια αλλαγη μεσα στους 4 μηνες που ζουμε μαζι και για αυτον τον λογο οτι και να πει ο κτηνιατρος μου δεν θα ειμαι εγω αυτη που θα στερησει εστω απο τον γατο της την ελευθερια που εχει απο τοτε που γεννηθηκε απο τοτε που τον πηρα εχει καλυτερεψει η ζωη μου ειναι 8 μηνων και εχει αναπαραχθει μονο 1 φορα εμεις μπορουμε να κανονισουμε το θεμα των γατιων αν η γατα δεν βγει ποτε εξω απο το σπιτι τοτε δεν θα υπαρξουν προφανως και γατια αλλα ειδικα πειτε οχι στην στειρωση αρσενικων γατων

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lord Kratos]

Αυτοι που κανουν την στειρωση δικαιωμα τους αλλα κακα τα ψεματα το κανουν επειδη δεν θελουν να εχουν και πολλες εννοιες στο κεφαλι τους και επειδη θελουν να κρατανε τις γατες τους μεσα στο σπιτι.Παλια στα χωρια θεωρουταν αδυνατο να μεινει μες στο σπιτι η γατα.Αυτο που εννοουσα πιο πανω με τους ανθρωπους που στειτωνουν τις γατες τους για να μην εχουν πολλες υποχρεωσεις...εννοω πως οταν δεν στειρωνεις το γατακι σου(καλη ωρα σαν κι εμενα)πρεπει να το προσεχεις πιο πολυ.Εγω που τα αφηνω και μονα ους να κυκλοφορουν στην γειτονια φυσικα και φοβαμαι.Αλλα ετσι ειναι.Η γατα ειναι ανεξαρτητη!!!Μηπως μερικοι απο αυτους που στειρωνουν τις γατες τους θελοουν οι γατες να εχουν συμπεριφορα σκυλου;;;Ισως λεω χαζομαρες...αλλα θα ηθελα να εκφρασω τις σκεψεις μου!Σας ευχαριστω που με ακουσατε...

goth, νομίζω πως κάποιες από τις γενικεύσεις που έκανες είναι αρκετά λανθασμένες κι άστοχες...
Το γεγονός ότι ένας άνθρωπος στειρώνει τη γάτα του επειδή θέλει να της δώσει μια καλύτερη ποιότητα ζωής, να προλάβει επικίνδυνες ασθένειες που μπορεί να την προσβάλλουν, εάν παραμείνει αστείρωτη, αλλά κι επειδή δεν ξέρει τι θα απογίνουν όλα αυτά τα γατάκια τα οποία θα προέλθουν από αυτήν, δεν τον καθιστά ούτε άνθρωπο που δεν θέλει να έχει πολλές ευθύνες κι υποχρεώσεις στο κεφάλι του, ούτε άνθρωπο ο οποίος θέλει να έχει μια γάτα - σκύλο.
Λυπάμαι αλλά διαφωνώ κάθετα με αυτή την οπτική...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.