Ηθικά διλήμματα

[kat-cats]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Εφη νομίζω ότι το πήρες εντελώς λάθος και δεν κατάλαβα το γιατί.... Δεν μίλησα για τα ζώα μας, αυτά που ήδη έχουμε στο σπίτι μας...μιλάω γενικά για τα αδέσποτα και πως αποφασίζουμε εμείς για τη ζωή τους.... Φυσικά και θα ήθελα να προστατέψω όλα τα ζώα...απλά δεν γίνεται. Και πάνω σ'αυτό ανέπτυξα το πως θα βοηθήσουμε τελικά ένα αδέσποτο, πέρα από τα δικά μας που τυγχάνουν προστασίας και ασφάλειας, όταν δεν μπορούμε να τα προωθήσουμε μέσω των φόρουμς, ούτε να τα στειρώσουμε όλα λόγω κόστους, ούτε να τα ταίσουμε/φροντίσουμε....άρα τελικά οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι σύμφωνα με τα όσα ισχύουν και υφίστανται τα αδέσποτα δεν μπορούν να έχουν καλή ζωή και φροντίδα, παρά μόνο αν κάποιος τα υιοθετήσει, πράγμα το οποίο συν τω χρόνω γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο. Οσο για το αν τα ζώα μου νοιώθουν ευτυχισμένα, αυτό είναι υποκειμενικό για τον καθένα, και πάλι όμως εγώ είμαι αυτή που θα ικανοποιήσω τα όρια της ευχαρίστησής τους, και πιστεύω πως και σ'αυτό σε ότι τα αφοά τα καταφέρνω μια χαρά! Δεν έχω αμφιβολίες γι'αυτό. Γι αλλα όμως έχω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Εφη νομίζω ότι το πήρες εντελώς λάθος και δεν κατάλαβα το γιατί.... Δεν μίλησα για τα ζώα μας, αυτά που ήδη έχουμε στο σπίτι μας...μιλάω γενικά για τα αδέσποτα και πως αποφασίζουμε εμείς για τη ζωή τους.... Φυσικά και θα ήθελα να προστατέψω όλα τα ζώα...απλά δεν γίνεται. Και πάνω σ'αυτό ανέπτυξα το πως θα βοηθήσουμε τελικά ένα αδέσποτο, πέρα από τα δικά μας που τυγχάνουν προστασίας και ασφάλειας, όταν δεν μπορούμε να τα προωθήσουμε μέσω των φόρουμς, ούτε να τα στειρώσουμε όλα λόγω κόστους, ούτε να τα ταίσουμε/φροντίσουμε....άρα τελικά οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι σύμφωνα με τα όσα ισχύουν και υφίστανται τα αδέσποτα δεν μπορούν να έχουν καλή ζωή και φροντίδα, παρά μόνο αν κάποιος τα υιοθετήσει, πράγμα το οποίο συν τω χρόνω γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο. Οσο για το αν τα ζώα μου νοιώθουν ευτυχισμένα, αυτό είναι υποκειμενικό για τον καθένα, και πάλι όμως εγώ είμαι αυτή που θα ικανοποιήσω τα όρια της ευχαρίστησής τους, και πιστεύω πως και σ'αυτό σε ότι τα αφοά τα καταφέρνω μια χαρά! Δεν έχω αμφιβολίες γι'αυτό. Γι αλλα όμως έχω!

Δεν αφερομουν στο δικο σου ποστ.Οταν το εγραφα δεν το ειχα δει.Στα πιο πανω αναφερομαι,αλλα και γενικοτερα στην πεποιθηση οτι τα ζωα μια χαρα ζουν εξω,και στην αντιληψη οτι καλυτερα μιας ωρας ελευθερης ζωης,παρα 40 χρονια,σκλαβια και φυλακη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kat-cats]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

σόρυ....αυτό το ίντερνετ θα μας τρελάνει...
Όπως και να χει όμως τα ζώα είναι εκτεθειμένα εντελώς...θα μου πεις δεν είναι ο άνθρωπος...; δυστυχώς όλοι, άνθρωποι και ζώα είμαι αλυσσοδεμένοι και δέσμιοι σ'έναν πλανήτη που τα πράγματα κινούνται πολύ αργά...έως καθόλου!! και φυσικά όλα μα όλα εναπόκεινται στο πόσο φιλότιμο, διάθεση, χρόνο και χρήμα έχει ο καθένας ατομικά και προσωπικά να αλλάξει τοπικά κάποια πράγματα...τι κρίμα, πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν σαν άνθρωποι χρησιμοποιούσαμε έστω και ελάχιστα το μυαλό για το οποίο είμαστε υπερήφανοι (?) ότι έχουμε και υπερτερούμε έναντι των ζώων!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kate.m]

Ναι πολύ σωστά αυτά που λες για την ποιότητα και την ποσότητα.... Αραγε ζει καλύτερα αστείρωτο στους δρόμους με όλα τα πλυν γύρω του... ή είναι καλύτερα στο ασφαλές περιβάλλον του διαμερίσματος....είναι και ηθικό το δίλημμα...γιατι το ζώο δεν μπορεί να έχει άποψη και φυσικά την ευθύνη για το πως θα ζήσει από εδώ και πέρα στους δρόμους καλείσαι να την πάρεις "εσύ".... Ασε που δεν μπορούν όλα να στειρωθούν, ούτε καν τα περισσότερα, παρά μόνο τα δεσποζόμενα στις περισσότερες των περιπτώσεων... Αραγε είναι το σωστό να επεμβαίνουμε; ποιος ξέρει; οι περισσότεροι λένε ναι στη στείρωση και των αδέσποτων ζώων. Τελικά όμως είναι σωστό για το ζώο; είναι λάθος; και πως αντιμετωπίζεις το κόστος που είναι πολύ σημαντικό; πολλά τα ερωτήματα, "ασαφείς απαντήσεις".....

Αυτή είναι η ουσία του θέματος! Ότι δεν αποφασίζουν τα ζώα αλλά εμείς. Κρίνουμε εμείς το αν θα έπρεπε να υπάρχουν ή όχι. Πως μπορούμε να γίνουμε κριτές μιας ύπαρξης (θεοί δηλαδή?) χωρίς να ξεσηκώσουμε ηθικά διλήμματα? Γι αυτό και ο πανικός και οι τόσες διαφορετικές γνώμες, γιατί όπως λέει, πολλά τα ερωτήματα ασαφείς οι απαντήσεις..

πουπουλινα Οκ αγαπες μου.Εφοσον λοιπον ειναι καλυτερα να εισαι ελευθερος,και ας ζησεις λιγοτερο(και βασανιστηκα θα ελεγα εγω),γιατι δεν αφηνετε τα αγαπημενα σας καμαρια στον δρομο;Να ζησουν ελέυθερα...και οσο
ζησουν;Θα το κανατε;;;Γιατι εγω δεν αμφιβαλλω καθολου οτι τα δικα μιου σαφεστατα και ειναι ευτυχισμενα,οσο ειναι δυνατον βεβαια..γιατι ουτε εμεις ζουμε την τελειοτητα.Μακαρι να μπορουσα να εχω μια αυλη τεραστια,απολυτα
προστατευμενη,.,.και να τα ειχα εκει.Προς το παρων δεν γινεται(και κατι μου λέει πλεον οτι ουτε και στο μελλον..)
Γιατι οταν βρισκετε ενα αδεσποτο γατι,λυσατε να υιοθετηθει και να ζησει ΜΕΣΑ στο σπιτι;;Μαλιστα τις περισσοτερες φορες αυτο μπαινει και ως απαραβατος ορος για την υιοθεσια; Γιατι; ΥΓ.Το...ε,δεν παει σε ολους εδω που συμμετεχουν στη
συζητηση,ρητορικα το γραφω.

Μην ξεχνάς ότι για πολλούς είναι πραγματικότητα το να μπαινοβγαίνει η γάτα στο σπίτι και να κυκλοφορεί και εντώς και εκτώς (εξού και τα πορτάκια για γάτες) κι ας μην είναι οι κήποι περιφραγμένοι. Το καλύτερο θα ήταν να είναι, αλλά κάποιες φορές δεν υπάρχει η δυνατότητα. Ας μην κολλάμε στα 3 χρόνια που όλοι έχουν κάνει τσίχλα. Έχω γάτες στον κήπο που είναι ήδη 5 και 6-7 χρονών. Άλλωστε μια γάτα που έχει βρει στέγη και φαγητό, ειδικά αν είναι και στειρωμένη, δεν απομακρύνεται πολύ. Μένει κοντά στο σπίτι.
Λυσσάμε γιατί θέλουμε το καλύτερο για αυτά. Λυσσάμε γιατί τα αγαπάμε! Θέλουμε να είμαστε σίγουροι ότι θα καλοπεράσουν όσο θα καλοπέρναγε και το παιδί μας!

'' Τίποτα δεν τυφλώνει όσο η αγάπη! ''

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nikkos]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Θέλω να επανέλθω σε κάτι που έθεσε πολύ σωστά η Κατερίνα κι ήταν η αρχή της συζήτησης.
Σχετικά με το οικονομικό κομμάτι που αφορά αποκλειστικά ιδιώτες, όταν πρόκειται για στείρωση και περίθαλψη γατιών.
Λοιπόν το Πρόγραμμα για τα Αδέσποτα του ελληνικού κράτους περιλαμβάνει¨
1. Περισυλλογή
2. Περίθαλψη - Αποπαρασίτωση
3. Εμβολιασμό
4. Στείρωση
5. Καταγραφή- ηλεκτρονική σήμανση (μικροτσιπ)
Ολα αυτά είναι δωρεάν στα προγράμματα όσων Δήμων εφαρμόζουν το Πρόγραμμα.
Ενας δήμος συγκεκριμένος που ξέρω, έχει περιθάλψει 4000 σκυλιά κι έχει δώσει για υιοθεσία 1000.
Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί κανένας δήμος δεν δέχεται κι άλλα αδέσποτα πλην σκύλων κι επιπλέον γιατί κι αυτοί ακόμα που έχουν γάτες, λένε άλλο σκύλος, άλλο γάτα. Ο σκύλος έχει ανάγκη περίθαλψης, ενω η γάτα όχι, επειδή έχει κάποιες "μαγικές" ικανότητες, που την βοηθάνε να επιβιώνει σε οποιοδήποτε περιβάλλον, ακόμα και το αστικό?
Η υποχρέωση του ανθρώπου απέναντι στα ζώα είναι ίδια για όλα τα ζώα για μένα, όπως υπάρχει φροντίδα για τα σκυλιά να υπήρχε και για τις αδέσποτες γάτες, τα γαιδούρια, τα μουλάρια κι οποιοδήποτε εξημερωμένο ζώο έχει ανάγκη περίθαλψης και στείρωσης, άσχετα με το ότι δεν είναι σκύλος.
Γιατί αυτός, αυτή που φροντίζει αδέσποτες γάτες, να πρέπει να επωμίζεται τα πάντα...... ακόμα και οικονομικά άν το δει κανείς.
Δεν νομίζω ότι η ζωή του αδέσποτου στις πόλεις είναι θλιβερή μόνο λόγω του περιβάλλοντος και της στάσης του κάθε ασυνείδητου, αλλά κι από την ευθύνη της Πολιτείας που απέναντι στα αδέσποτα δεν φροντίζει, για τα περισσότερα, να προσφέρει οτιδήποτε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kat-cats]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Με αφορμή αυτό που έγραψες περί του αν είμαστε Θεοί ή όχι θα σου πω το εξής που βιώνω τον τελευταίο μήνα....έχει έρθει ένα γατάκι στην πυλωτή μας, πανέμορφο θηλυκό, περίπου 5 μηνών....το πήγα στη γιατρό, του έκανα αποπαρασίτωση και μου είπε πως πρέπει να το στειρώσω... δεν το έκανα, ήθελα να το σκεφτώ και για το οικονομικό αλλά κυρίως για το αν πρέπει να αποφασίσω εγώ το πως θα είναι η ζωή του από εδώ και πέρα....ο άντρας μου θεωρεί πως είναι έγκλημα να επέμβω και πως δεν πρέπει....εγώ πάλι έχω αγχωθεί και μάλιστα επειδή έχω δει μπροστά μου να προσπαθούν να το "βιάσουν" υποφέρω
Εδώ λοιπόν υπάρχει δίλημμα...κυρίως ηθικό! Πρέπει να επέμβω...ή να το αφήσω όπως όλα τα αδέσποτα στην τύχη του....; (μπορεί και να είναι ήδη έγκυος ) του έβαλα σπιτάκι, το ταίζω, το φροντιζω σε αυτό το επίπεδο...δυστυχώς δεν μπορώ να το πάρω σπίτι....έχω ήδη 2 ζώα... Το θέμα είναι όμως θα έχει "καλή" ζωή..... γιατί μέχρι τώρα κανείς δεν έχει ενδιαφερθεί γι'αυτό όπου κι αν το προώθησα... βασανίζομαι με αυτή τη σκέψη (της στείρωσης) πρωί-βράδυ....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kat-cats]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Συμφωνώ Νίκο!! είμαστε υπεύθυνοι απέναντι σε όλα τα ζώα! και είναι κρίμα που όλα αφήνονται στην ευγενή χορηγία του κάθε ιδιώτη...κρίμα ειλικρινά! και για να λέμε και τα πράγματα με το σωστό όνομά τους: άλλο κάτοχος ζώου και άλλο φιλόζωος. Πολλοί δυστυχώς τα μπερδεύουν και τα θεωρούν ίδια... αυτά τα δύο για μένα δεν έχουν καμμία σχέση! Μέχρι λοιπόν να αποκτήσουμε συνείδηση και ευαισθησία απέναντι σε όλα τα έμβια όντα (ανθρώπους, γάτες, σκύλους κλπ.) καλή υπομονή σε όλους!

Υ.Γ. Το Πρόγραμμα στο οποίο αναφέρεσαι περί φροντίδας κλπ. των ζώων γνωρίζεις ποιος ή ποιοι Δήμοι το εφαρμόζουν; θα ήταν πολύ χρήσιμο για όποιον ενδιαφέρεται.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kate.m]

Δεν μπορώ να σου απαντήσω δυστυχώς, γιατί δεν ξέρω. Νομίζω όσοι διαβάζετε αυτά που γράφω έχετε πια καταλάβει ότι μιλάω γενικά, σκεφτόμενη τη γάτα σαν είδος (όοολες δηλαδή τις γάτες του κόσμου). Λέω και ξαναλέω ότι με τα δικά μας ζώα δενόμαστε τόσο που θέλουμε να τους προσφέρουμε το καλύτερο. Ποιό είναι αυτό για το ζώο? Κανείς δεν το ξέρει απόλυτα γιατί δεν μπορούμε να το ρωτήσουμε και να μας απαντήσει, οπότε κρίνουμε εμείς για αυτό. Κάνε ότι νιώσεις στη καρδιά σου ότι είναι το ''σωστό''. Ότι κι αν αποφασίσεις, αν σε κάνει να νιώσεις καλύτερα, σημαίνει ότι το έκανες με αγάπη.. Τι παραπάνω μπορούμε να κάνουμε?

Ένα σχολιάκι μόνο: Οι γάτες δεν βιάζονται! Όταν τους έρθει οίστρος το θέλουν και κάθονται. Οι αρσενικοί τις βρίσκουν ακούγοντας το γνωστό ουρλιαχτό και μυρίζοντας τα γεννητικά τους. Θα δεις ότι μια γάτα θηλυκιά μέσα στο σπίτι, μη στειρωμένη υποφέρει πάααρα πολύ αν δεν πάει με αρσενικό γάτο. Τόσο που πολλές φορές κάνουν κακό στον εαυτό τους, πχ. γλύφοντας από ταραχή την γούνα τους μέχρι να τη μαδήσουν και να ματώσουν.
(Άλλος ένας λόγος να στειρώνονται οι γατούλες που ζουν μόνο μέσα, εάν δεν διασταυρώνονται.)

Με αφορμή αυτό που έγραψες περί του αν είμαστε Θεοί ή όχι θα σου πω το εξής που βιώνω τον τελευταίο μήνα....έχει έρθει ένα γατάκι στην πυλωτή μας, πανέμορφο θηλυκό, περίπου 5 μηνών....το πήγα στη γιατρό, του έκανα αποπαρασίτωση και μου είπε πως πρέπει να το στειρώσω... δεν το έκανα, ήθελα να το σκεφτώ και για το οικονομικό αλλά κυρίως για το αν πρέπει να αποφασίσω εγώ το πως θα είναι η ζωή του από εδώ και πέρα....ο άντρας μου θεωρεί πως είναι έγκλημα να επέμβω και πως δεν πρέπει....εγώ πάλι έχω αγχωθεί και μάλιστα επειδή έχω δει μπροστά μου να προσπαθούν να το "βιάσουν" υποφέρω
Εδώ λοιπόν υπάρχει δίλημμα...κυρίως ηθικό! Πρέπει να επέμβω...ή να το αφήσω όπως όλα τα αδέσποτα στην τύχη του....; (μπορεί και να είναι ήδη έγκυος ) του έβαλα σπιτάκι, το ταίζω, το φροντιζω σε αυτό το επίπεδο...δυστυχώς δεν μπορώ να το πάρω σπίτι....έχω ήδη 2 ζώα... Το θέμα είναι όμως θα έχει "καλή" ζωή..... γιατί μέχρι τώρα κανείς δεν έχει ενδιαφερθεί γι'αυτό όπου κι αν το προώθησα... βασανίζομαι με αυτή τη σκέψη (της στείρωσης) πρωί-βράδυ....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nikkos]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Συμφωνώ στα περισσότερα, απλά το ηθικό δίλημμα για την στείρωση για μένα είναι μία απάτη, αφού βλέπω πιό ολιστικά τα πράγματα και κατηγορούμαι σαν απόλυτος γι αυτό.
Η επιλογή για το πως θα ζει το κάθε εξημερωμένο ζώο είναι αποκλειστική ευθύνη και δημιουργία του ανθρώπου, ανάλογα με τι βόλευε τις εκάστοτε ανθρώπινες κοινωνίες.
Το ότι κάποια μας πλησιάσαν αυτά, δεν μεταθέτει ποσοστό ευθύνης και σε αυτά ότι επέλεξαν τη ζωή στο αστικό περιβάλλον του 20ου αιώνα.
Αλλες οι συνθήκες που έκαναν το πρόγονο της γάτας πριν 10.000 χρόνια να πλησιάσει τις πρώτες πόλεις, λόγω παρουσίας τρωκτικών στις αποθήκες κι άλλο οι σημερινές.
Αλλα κι ο ασιατικός λύκος ακριβώς για τον ίδιο λόγο κι αυτός πλησίασε πριν 20.000 χρόνια, τις περιπλανώμενες ανθρώπινες κοινωνίες κυνηγών-τροφοσυλλεκτών , για να τρώει τα αποφάγια που αφήνανε.
Ακόμα χειρότερα ήταν φυσικά τα πράγματα για τα φυτοφάγα, που αυτά ποτέ δεν είχαν καμμία ευκαιρία να ξεφύγουν απο τη μοίρα που τους έφτιαξε ο άνθρωπος.
Μέσα στις σημερινές συνθήκες μετά τόσες χιλιάδες χρόνια, πιστεύω ότι η στείρωση είναι αναγκαίο κακό και πράξη ευθύνης απέναντι στα αδέσποτα πρώτα απο όλα.
Μακάρι να μην χρειάζοτανε να γίνει και ακόμα καλύτερα να μην χρειαζόταν να αποφασίζουμε εμεις γι αυτά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kat-cats]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Νομίζω παιδιά πως όλοι το ίδιο λέμε....τελικά! είμαστε υπεύθυνοι για τα ζώα και εμείς αποφασίζουμε γι'αυτά, όπως πολύ σωστά λέγεται επηρρέαζουμε και τις συνθήκες διαβίωσης των αδέσποτων με τις πράξεις μας. Οταν αναλαμβάνουμε την υιοθεσία ενός ζώου, πρέπει να αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό το ζώο είναι ένα πλάσμα που το βάζουμε εμείς στη ζωή μας, άρα έχουμε και την απόλυτη ευθύνη του. Οσο εμείς είμαστε συνειδητοποιημένοι και απόλυτα υπεύθυνοι για τη ζωή του, υγεία του κλπ. τότε αυτό είναι ότι καλύτερο μπορούμε να προσφέρουμε και δεν χρειάζεται να νοιώθουμε ενοχές. Ετσι τουλάχιστον το βλέπω εγώ. Κάνω αυτό που νοιώθω με την καρδιά μου!

Η Τζίντζερ πολλές φορές κάνει ζημιές εξαιτίας του ότι είναι δυναμική και ζει σε σπίτι. Ανεβαίνει ψηλά, πάνω από τα ντουλάπια της κουζίνας και μου μαδάει τα λουλουδάκια μου.... θα τη μαλώσω με ένα "μη" εάν την δω...εάν όχι δεν την μαλώνω καν... τι φταίει το ζώο αν κάνει κάτι που υπαγορεύεται από το ένστικτό της και τη διάθεσή της να "παίξει". Εγώ την τοποθέτησα μέσα στο διαμέρισμα και "νοιώθω" την ευθύνη μου. Δεν με ενοχλεί να σας πω την αλήθεια, είμαι συνειδητοποιημένη πως είναι ζώο και πάνω απ'όλα την αγαπώ όπως είναι: μια απλή υπέροχη όμορφη γάτα που μου δίνει τόσα πολλά μόνο και με την παρουσία της. Αυτό μου αρκεί...δεν θέλω κάτι άλλο! Είναι υπέροχα τα ζώα κάθε λογής (καλά όχι και όλα...οι κατσαρίδες...μπλιαξξξξξ ) και ελπίζω ο άνθρωπος να το αναγνωρίσει. Θα είναι σπουδαίο και για τον ίδιο και την εξέλιξή του!

Υ.Γ. kate το γνωρίζω γι'αυτό το έβαλα σε "", αλλά εγώ δεν θέλω να βλέπω αρσενικό γατί αυτό το διάστημα με τίποτα....μου πειράζουν την μικρούλα!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sourikata80]

Πουπουλίνα, διατυπώνουμε κάποιες σκέψεις μας βάσει του τίτλου του θέματος, που πραγματεύονται ακριβώς αυτό που λέει η κεφαλίδα ¨ηθικά διλήμματα¨... Η όλη συζήτηση ακριβώς αυτό προσεγγίζει , πρόκειται για ρητορικά ερωτήματα -που προφανώς και θα παραμείνουν ρητορικά- , εφόσον αυτά τα πλάσματα δεν μπορούν να εκφράσουν έλλογα τη βούλησή τους. Από τη στιγμή που αποφασίζουμε εμείς λοιπόν για εκείνα, αν θα έχουν σεξουαλική ζωή, αν και πότε θα αναπαραχθούν, αν θα πρέπει να ζήσουν στο διαμέρισμα ή έξω,αν θα τους κάνουμε στείρωση ενώ εγκυμονούν άλλα πλάσματα μέσα τους,
από τη στιγμή που τους στερούμε το τρέξιμο, το κυνήγι και οριοθετούμε την ελευθερία και τη δραστηριότητά τους όπως εμείς κρίνουμε (βλέπε τα τόσα παχύσαρκα γατιά διαμερίσματος) ,
απο τη στιγμή που εμείς αποφασίζουμε αν θα φάνε ξηρή τροφή και ποια θα είναι αυτή η τροφή,
από τη στιγμή που αποφασίζουμε εμείς γ'αυτά αν θα κάνουν εμβόλια, πόσα,ποια και κάθε πότε θα είναι αυτά,
από τη στιγμή που τους κόβουμε νύχια κτλ για να προσαρμοστούν στα δικά μας δεδομένα ,
από τη στιγμή που εμείς ορίζουμε τα πλαίσια της δικής τους ζωής, επέτρεψέ μου να κάνω και μια μικρή ενδοσκόπηση για όλα αυτά με διάθεση αυτοκριτικής...πρώτα απ'όλα με διάθεση αυτοκριτικής να επισημάνω, και όχι με διάθεση κριτικής...
Όλα αυτά ανθρώπους με ευαισθησία καταδεικνύουν , ανθρώπους με διάθεση ενσυναίσθησης και κατανόησης των πλασμάτων που αγαπάνε και που μοιράζονται τη ζωή τους μαζί τους...
Οπότε δεν θα απαντήσω στα ψευτοδιλήμματα που θέτεις-σου επεσήμανα ποια διάσταση, ή μάλλον ποιες διαστάσεις, του θέματος προσπαθώ να προσεγγίσω ...



Το ¨καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή¨ που σχολίασες , είναι μια από τις πολλές παραμέτρους της συζήτησης, χωρίς να σημαίνει ότι την ενστερνίζομαι ή την απορρίπτω . Τους προβληματισμούς μου θέτω, τις σκέψεις μου μοιράζομαι, καθώς και τα ερωτηματικά που έχω μέσα μου... Δεν έκανα σημαία μου το ρητό, και ούτε το υιοθέτησα.Δεν έχω και λόγο όμως να το απορρίψω. Συνεπώς, από την στιγμή που έχω υιοθετήσει την μία στάση ζωής για τις γάτες μου ( η οποία είναι στείρωση και ζωή στο διαμέρισμα) δεν νομίζεις ότι θα ήταν μονόπλευρη προσέγγιση εκ μέρους μου αν δεν έθιγα και τον αντίποδα αυτής;; Όταν μιλάμε για ηθικά διλήμματα μιλάμε για δύο οπτικές, ή και περισσότερες...Προσπαθώ λοιπόν να βλέπω τα πράγματα σφαιρικότερα και πολύπλευρα, και να κάνω και τον δικηγόρο του διαβόλου ακόμα και στον εαυτό μου. (πρώτα απ'όλους στον εαυτό μου αν θες)
Εξ ου και το ¨καλυτερα μιας ώρας¨ , που το απομόνωσες και σκωπτικά,δεικτικά και διαστρεβλωτικά -επέτρεψέ μου- το σχολίασες...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ceres Victoria]

Οκ αγαπες μου.Εφοσον λοιπον ειναι καλυτερα να εισαι ελευθερος,και ας ζησεις λιγοτερο(και βασανιστηκα θα ελεγα εγω),γιατι δεν αφηνετε τα αγαπημενα σας καμαρια στον δρομο;Να ζησουν ελέυθερα...και οσο ζησουν;Θα το κανατε;;;Γιατι εγω δεν αμφιβαλλω καθολου οτι τα δικα μιου σαφεστατα και ειναι ευτυχισμενα,οσο ειναι δυνατον βεβαια..γιατι ουτε εμεις ζουμε την τελειοτητα.Μακαρι να μπορουσα να εχω μια αυλη τεραστια,απολυτα προστατευμενη,.,.και να τα ειχα εκει.Προς το παρων δεν γινεται(και κατι μου λέει πλεον οτι ουτε και στο μελλον..)
Γιατι οταν βρισκετε ενα αδεσποτο γατι,λυσατε να υιοθετηθει και να ζησει ΜΕΣΑ στο σπιτι;;Μαλιστα τις περισσοτερες φορες αυτο μπαινει και ως απαραβατος ορος για την υιοθεσια;Γιατι;
ΥΓ.Το...ε,δεν παει σε ολους εδω που συμμετεχουν στη συζητηση,ρητορικα το γραφω.

Καταρχήν πρέπει να ξεχωρίσεις τις γάτες σε 2 κατηγορίες: άγριες και εξημερωμένες. Όταν μια γάτα έχει μεγαλώσει στον δρόμο και δεν αναζητά τον άνθρωπο για συντροφιά και προστασία, δεν μπορείς να την κλείσεις στους 4 τοίχους. Είναι σαν να παίρνεις μια λεοπάρδαλη και να την φυλακίζεις. Για αυτή την γάτα το σπίτι θα είναι φυλακή. Τα περισσότερα αδέσποτα που δίνονται για υιοθεσία είναι αδέσποτα που είχαν επαφή σε κάποιο στάδιο της ζωής τους με ανθρώπους και δεν είναι άγρια. Μπορεί καποια απο αυτά να παρουσιάζουν λίγο πιο μειωμένη κοινωνική συμπεριφορά, αλλά αποδέχονται τον άνθρωπο. Αυτά τα αδέσποτα μπορούν να μείνουν σε διαμέρισμα. Επειδή λοιπόν μπορούν να προσαρμοστούν μέσα και πολλά είναι ήδη προσαρμοσμένα στη ζωή μέσα στο διαμέρισμα, είναι αυτονόητο να αναζητήσει κάποιος υποψήφιο γατογονέα που θα το έχει μέσα. 'Οταν όμως κλείνεις ένα άγριο ζώο σε διαμέρισμα, είναι δυστυχισμένο. Βλέπει τον άνθρωπο που τον φροντίζει ως απειλή και πιθανότατα ζει κάτω από έντονο στρες.

Προτείνω να διαβάσετε και αυτό. Ξεκαθαρίζει πολλά πράγματα σχετικά με την άγρια κατάσταση των ζώων.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nikkos]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Oι γάτες χωρίζονται σε 4 κατηγορίες σύμφωνα με τους περισσότερους φιλοζωικούς συλλόγους του εξωτερικού και φυσικά η κάθε κατηγορία θέλει διαφορετική αντιμετώπιση.
Η διαφορά άγριας με αδέσποτη γάτα είναι μεγάλη κι ισχύει για όλα τα θηλαστικά, που δεν έρχονται σε επαφή, έστω και της παρουσίας του, με τον άνθρωπο τους κρίσιμους πρώτους μήνες που κοινωνικοποιούνται με το είδος τους.
Αυτό ισχύει για οποιοδήποτε "εξημερωμένο" θηλαστικό.
Συμφωνώ ότι ένα εξημερωμένο θηλαστικό που δεν έχει καμία επαφή στην καταλληλη ηλικία με τον άνθρωπο επανέρχεται ταχύτατα στην "άγρια" κατάσταση κι είναι σίγουρο ότι δεν θα δεχτεί απόλυτα τον άνθρωπο ποτέ, αν τον γνωρίσει μετά απο αυτή την ηλικία.
Υπάρχουν πολλά παραδείγματα κι από γάτες, σκύλους, ιπποειδή κι απο όλα γενικά τα "εξημερωμένα ζώα" που επανήλθαν κανονικά στην άγρια κατάσταση μετά απο μερικές γενιές, μη ανθρώπινης παρουσίας.
Εχω διαβάσει κάτι αναλυτικό πάντως, που είναι μια οργάνωση αποκλειστικά για άγριες γάτες κι εξηγεί πολλά για το πως δημιουργήθηκαν κι έγινε η εκτροφή τους αρχικά απο τον άνθρωπο, για να μεταφερθουν και να "πεταχτούν" κυριολεκτικά στα χωράφια των νέων ηπείρων για κυνήγι ποντικιών και αργότερα να εξολοθρεύονται με την ανακάλυψη των δηλητηρίων, μαζί με τα άμοιρα τρωκτικά.
Είναι το σημείο που υπάρχει κάποια διαφωνία για την συμβολή του ανθρώπου στην δημιουργία εκατομμυρίων αδέσποτων (άγριων) γατιών, που εγώ πιστεύω ότι ο άνθρωπος φέρει την καίρια ευθύνη.
Η διαφορά στην αντιμετώπιση κάποιων κρατών μεταξύ αδέσποτων κι άγριων γατιών είναι τεράστια, καθώς βάζουν τις αδέσποτες γάτες στην κατηγορία των αδέσποτων ζώων και τις άγριες στην κατηγορία των επιβλαβών ζώων, προς εξολόθρευση, μαζί με τα ποντίκια, τις ακρίδες κλπ.
Λυπάμαι το ίδιο και τα ποντίκια και τις ακρίδες, αλλά τις άγριες γάτες τις δημιούργησε ο ίδιος ο άνθρωπος, όπως και τα ....άγρια κουνέλια, που τα εισήγαγε και μετά τα εξολοθρευσε κι αυτά στην Αυστραλία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ελισσάκι]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Δεν ξέρω ποιος τοποθέτησε το ποστ μου με τη Μήτση στο συγκεκριμένο θέμα (του 2009) και του άλλαξε επικεφαλίδα… ο λόγος είναι, φαντάζομαι, ότι πραγματεύεται ακριβώς αυτό το θέμα. Επειδή όμως ξέφυγε εντελώς και έγινε πολύ θεωρητικό και εν μέρει φιλοσοφικό, εγώ θέλω να το επαναφέρω λιγάκι στην πραγματικότητα - την συγκεκριμένη πραγματικότητα – γιατί ίσως βάσει αυτής κάθε φορά συγκεκριμένης πραγματικότητας πρέπει να κρίνουμε και όχι να γενικεύουμε - ή καλύτερα να προσπαθήσουμε να μην κρίνουμε, απλά να είμαστε ανθρώπινοι – να είμαστε άνθρωποι, που σημαίνει, ότι αυτό εμπεριέχει και το λάθος (αλλά στοπ! Γιατί τώρα άρχισα εγώ να γίνομαι φιλοσοφική… J) !
Άκουσα κάποιον πρόσφατα που είπε ότι στην Ελλάδα είναι διπλά δύσκολο να είσαι φιλόζωος γιατί πρέπει να αντισταθμίσεις και την έλλειψη φιλοζωίας των γύρω σου. Πόσο δίκιο έχει! Μένω εδώ και εφτά χρόνια στο χωριό και παρακολουθώ τη συμπεριφορά των γειτόνων απέναντι στα ζώα αδέσποτα και μη. Έχω μαζέψει αβοήθητα κουτάβια και μικρούλικα γατιά παρατημένα στο δρόμο και «ενοχλούσα» τη φιλοζωική μέχρι να ενδιαφερθούν και να βρεθεί μια λύση γι’αυτά. Έχω φωνάξει κτηνίατρο να δώσει αντίδοτο σε ένα λυκόσκυλο που «ζούσε» στον πεζόδρομο και το είχε φωλιάσει κάποιος που προφανώς ενοχλήθηκε από τη παρουσία του. (Δε λυπήθηκα καθόλου το πενηντάρικο όταν είδα ότι έγινε πάλι καλά!) Έχω προσπαθήσει μόνη να δώσω αλατόνερο ή ωμό αυγό σε γατάκι που σπαρταρούσε στα χέρια μου από φόλα και να μη μπορώ να το σώσω… Κάθε φορά όταν πληθαίνουν οι γάτες στη γειτονιά, κάποιος «βγαίνει και τις περιορίζει» με το γνωστό απάνθρωπο τρόπο. Αν δεν είχαμε μαζέψει τη Μήτση η ίδια μοίρα θα την περίμενε και αυτή και τα παιδιά της. Εάν βέβαια ήξερα ότι «ήταν μόνο δύο»….(ευχαριστώ, Μαυρούλι, πού να τό'ξερα!)
Ένας «φίλος» θεωρητικά φιλόζωος στο χωριό είχε μία μαύρη γάτα, ήταν έγκυος και όταν γέννησε τέσσερα ολόιδια μαύρα γατάκια, κανείς δεν τα ήθελε, όσο και να προσπάθησε να τους βρει σπίτι. Στο θέμα της στείρωσης η φιλοζωία σταματάει σε πολλούς, όχι για λόγους ηθικής (και αυτό δεν ισχύει μόνο γι αυτούς που πραγματικά δεν έχουν χρήματα), αρχικά τα κράτησε μετά τα «πήγε» στο χωριό της μάνας του τριακόσια χλμ μακριά … Όταν ξαναγέννησε τα θάψανε στο χώμα !!! «Έτσι κάνανε στο χωριό του» μου εκμυστηρεύτηκε η γυναίκα του, στα παιδιά βέβαια είπανε ότι πεθάνανε… Έφριξα. Αυτά σκεφτόμουνα όταν πήγα τη Μήτση στο γιατρό. Είχα εμπιστοσύνη και στην κρίση του γιατρού, δεν μου φαίνεται εκμεταλλευτής, φιλοχρήματος…. Εξάλλου σε ποιον άλλον να έχεις εμπιστοσύνη και με ποιον να μοιραστείς τα διλήμματά σου; Δεν μπορείς να τα επωμιστείς όλα μόνος σου.
Η Μήτση πάντως είναι μια χαρά και έχει γίνει πολύ «ομιλητική» μετά την εγχείρησή της, απορώ που συνδέθηκε τόσο μαζί μου και με ακολουθεί πια παντού. Ο γιατρός μας είπε ότι δεν είναι καθόλου «πρωτάρα», αλλά γύρω στα δύο.
Αχ, και να’ξερα, τι μου λέει!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ελισσάκι]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Νίκκο, γιατί βάζεις ένα τέτοιο βίντεο χωρίς προειδοποίηση?!
Δεν ήθελα ΠΟΤΕ να δω κάτι τέτοιο. Εξ'άλλου καμιά φορά κάθονται και τα παιδιά και χαζεύουν...
Όταν ήμουν παιδί, είδα μια παρόμοια σκηνή στο σινεμά (με θύμα άνθρωπο!) Ποιος πάει ένα παιδί σε τέτοια ταινία πολεμική;;;
Δεν θα την ξεχάσω ποτέ και θα ευχόμουν - τώρα που μου το θύμησες πάλι - να μην το είχα δει ποτέ ποτέ ποτέ!
Ξέρω τους αρρωστημένους ανθρώπους, δεν χρειάζεται όμως να μου δείχνουν τέτοιες σκηνές χωρίς τη θέλησή μου, χωρίς την έγκρισή μου!
Θα ζητούσα από τον MOD, αν όχι να το σβήσει, τουλάχιστον να προειδοποιήσει τους αναγνώστες πρώτα για το περιεχόμενό του! Εγώ δεν θα το είχα ανοίξει, εάν ήξερα το περιεχόμενό του!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nikkos]

Νίκκο, γιατί βάζεις ένα τέτοιο βίντεο χωρίς προειδοποίηση?!
Δεν ήθελα ΠΟΤΕ να δω κάτι τέτοιο. Εξ'άλλου καμιά φορά κάθονται και τα παιδιά και χαζεύουν...
Όταν ήμουν παιδί, είδα μια παρόμοια σκηνή στο σινεμά (με θύμα άνθρωπο!) Ποιος πάει ένα παιδί σε τέτοια ταινία πολεμική;;;
Δεν θα την ξεχάσω ποτέ και θα ευχόμουν - τώρα που μου το θύμησες πάλι - να μην το είχα δει ποτέ ποτέ ποτέ!
Ξέρω τους αρρωστημένους ανθρώπους, δεν χρειάζεται όμως να μου δείχνουν τέτοιες σκηνές χωρίς τη θέλησή μου, χωρίς την έγκρισή μου!
Θα ζητούσα από τον MOD, αν όχι να το σβήσει, τουλάχιστον να προειδοποιήσει τους αναγνώστες πρώτα για το περιεχόμενό του! Εγώ δεν θα το είχα ανοίξει, εάν ήξερα το περιεχόμενό του!

Ειλικρινά δεν το ήθελα να σοκαριστείς. Εγινε για άλλο λόγο.
Συγνώμη, έχεις δίκιο,ήταν ατυχές, ίσως έπρεπε να έμπαινε στην κακοποίηση ζώων.
Εγώ έχω δει αρκετές τέτοιες σκηνές στην ελληνική πραγματικότητα απο παιδί, μιας και μεγάλωσα σε λαικές συνοικίες, που ακόμα υπάρχουν "καλόπαιδα" που βγαίνουν για "σαφάρι" αδέσποτων γατιών.
Φυσικά τα πραγματικά θύματα είναι τα ίδια τα ζώα κι όχι εμείς που σοκαριζόμαστε, αλλά δέχομαι ότι έχεις δίκιο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Havana]

Ένα σχολιάκι μόνο: Οι γάτες δεν βιάζονται! Όταν τους έρθει οίστρος το θέλουν και κάθονται. Οι αρσενικοί τις βρίσκουν ακούγοντας το γνωστό ουρλιαχτό και μυρίζοντας τα γεννητικά τους. Θα δεις ότι μια γάτα θηλυκιά μέσα στο σπίτι, μη στειρωμένη υποφέρει πάααρα πολύ αν δεν πάει με αρσενικό γάτο. Τόσο που πολλές φορές κάνουν κακό στον εαυτό τους, πχ. γλύφοντας από ταραχή την γούνα τους μέχρι να τη μαδήσουν και να ματώσουν.
(Άλλος ένας λόγος να στειρώνονται οι γατούλες που ζουν μόνο μέσα, εάν δεν διασταυρώνονται.)

Ηθελα να κάνω μόνο μια παράθεση επειδή το παραπάνω που ειπώθηKε είναι ανακριβές οι γατες ΒΙΑΖΟΝΤΑΙ, δυστηχώς υπάρχει ο βιασμός στη φύση και στα ζώα, η γατα σε ηλικία 5 μηνών είναι μικρόσωμη, μπορεί άνετα ένας αρσενικός που ζυγίζει το διπλάσιο ή τριπλάσιο απο αυτήν να την βάλει κάτων και να την βιάσει, τα ζώα ζευγαρώνουν μόνο για αναπαραγωγή, δεν είναι κάτι το ευχάριστο, μιλάνε οι ορμόνες και μόνο και δεν υπάρχει κανένα συναίσθημα , μπορεί μια γάτα να είναι επιλεκτική ναι μπορεί αν φτάσει ποτέ σε ηλικία 3-4 ετών (αν ζει στο δρόμο πολυ σπάνιο να καταφερει να ζησει τοσο στα 4 χρονια θα εχει ηδη κανει 10 γεννες και αθ εχει ηδη παιδθανει, απο σαλλπιγγες που θα αιμοραγούν , απο οποιαδήποτε λοίμοξη απο πτώση του ανοσοποιητικού, μπορεί και νωρίτερα απο κάποια φόλα,στη πορσπάθεια της να τραφεί και θρέψει τα μωρά της (κάποια απο τα 50-60 μωρά που της αναλογούν ζώντας αστείρωτη στο δρόμο) επομένος η γάτα ποαλύ πιθανώς να μην προλάβει να γίνει επιλεκτική στις συνουσίες της και να βιάζεται ώντας σε νεαρή ηλικία.
Το ίδιο συμβαίνει και με τα νεαρά αρσενικά , πολλές φορές βιάζονται απο τα μεγαλύτερα όταν η γατοαποικία είναι σε ´ελλιψη θυλικών.
Τα μεγαλύτερα αρσενικά όπως ορίζει ο νόμος είναι δυνατότερα και έχουν εντόνοτερο το αίσθημα της επιβίωσης, μέσα λοιπόν σε αυτό το ένστικτό υπάρχει και το αρχέτυπο να αναπαραχθον.το να αφηνεις ππισω σου παιδια ειναι ενας τρόπος αν επιβιώνει το γνενεντικό σου υλικό.
ΜΙλάμε για ένστικτα και τίποτε άλλο. Καμία λογική ή συναίσθημα.
Μιλάμε για τη φύση των ζώων, όμως στις πόλεις δεν υπάρχει καμία φύση, δεν υπαρχουν πουλιά να μπορουν να κυνηγ'ισουν ουτε μικρά ζωάκια ή αυγα πουλιών να μπορεί η γατα να εντοπίσει και να τραφεί, Μιλάμε για δρόμους, άσφαλτο, σκουπίδια μέσα σε ναυλον σακούλες, πολυκατοικίες και καλούς ανθρώπους που ρίχουν φόλες η τα πατανε με τα αμάξια, άρα ληδη έχουμε παρέμβει στη φύση της γάτας , όμως δεν δεχόμαστε ποτέ μα ποτέ να παρέμβουμε και για το καλό της, να τη στειρώσουμε για να μην βιάζεται, και να μην γεννάει μωρά που δεν είναι στο φυσικό τους περιβάλλον.
Μιλάμε για παρέμβαση ενώ ετσι και αλλιώς έχουμε παρέμβει ήδη και έχουμε κάνει όλους τους όρους εναντίον της, γιατί λοιπόν να μην παρέμβουμε και μια φορά υπερ της?
Η ερώτηση είναι ρητόρική , δεν περιμένω κάποια απάντηση, απλώς ήθελα να να πω κάποια πράγματα γιατί δεν είναι "καθόλου εντάξει' να επαναπαυόμαστε στην ημιμάθεια, να μην γνωρίζουμε την άλλη πλευρά και να κοιμόμαστε ήσυχοι νομίζοντας οτι νήπτοντας τα χέρια μας έχουμε πράξει ορθά....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[gandalfthegrey]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

για εμενα πρεπει να κλεισει η συζητηση και να κλειδωνει και για οσους εχουν αντιθετη αποψη απο την στειρωση..... δηλαδη τι δεν καταλαβαινουν απο ολα αυτα πραγματικα....να μην ξαναγραψω υπερ η κατα.... εαν αυτοι νιωθουν τυψεις που τα στειρωσαν η που νιωθουν οτι πρεπει αλλα δεν το κανουν.... δεν θα ειμαστε εμεις που θα λυσουμε τα ψυχολογικα τους γιατι κατι τέτοιο μου φενεται θελουν...
πολλες φορες λεμε οτι καναμε λαθος για να μας πει καποιος οτι δεν εκανες λαθος!!!
οποτε μην ακουσουμε παλι για ανυπόστατα θα εξαφανιστουν οι γατες με την στειρωση... δεν θελουμε αλλες γατες στους δρομους να βασανίζονται...τελος μονο ετσι θα τελιωσουν τα βινετο κακοποίησης , και οι πατημενες γατες....
και θα προσθεσω και εγω να βαζετε προειδοποιηση στα βιντεο γιατι προχτες εκανα ενα ταξιδι οδηγωντας εκνευρισμενος με τον τυπο...
εχω δει αρκετα δεν θελω αλλα σε αυτην την στιγμη της ζωης μου.... αλλα συνιστώ να μπαινουν γιατι πρεπει να ενημερώνονται ολοι απλα με τιτλο προσοχη !!!! οποτε καλα εκανε και το ανεβασε απλα βαζε ειδοποίηση...
(εαν ο τονος φενεται ανεβασμενος ,συγνωμη απλα στο κειμενο δεν μπορω να εκφρασω σωστα τα συνεσθυματα μου εξου και τα χαμογελα
για αποφυγη παρεξήγησης)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ceres Victoria]

για εμενα πρεπει να κλεισει η συζητηση και να κλειδωνει και για οσους εχουν αντιθετη αποψη απο την στειρωση..... δηλαδη τι δεν καταλαβαινουν απο ολα αυτα πραγματικα....να μην ξαναγραψω υπερ η κατα.... εαν αυτοι νιωθουν τυψεις που τα στειρωσαν η που νιωθουν οτι πρεπει αλλα δεν το κανουν.... δεν θα ειμαστε εμεις που θα λυσουμε τα ψυχολογικα τους γιατι κατι τέτοιο μου φενεται θελουν...
πολλες φορες λεμε οτι καναμε λαθος για να μας πει καποιος οτι δεν εκανες λαθος!!!
οποτε μην ακουσουμε παλι για ανυπόστατα θα εξαφανιστουν οι γατες με την στειρωση... δεν θελουμε αλλες γατες στους δρομους να βασανίζονται...τελος μονο ετσι θα τελιωσουν τα βινετο κακοποίησης , και οι πατημενες γατες....
και θα προσθεσω και εγω να βαζετε προειδοποιηση στα βιντεο γιατι προχτες εκανα ενα ταξιδι οδηγωντας εκνευρισμενος με τον τυπο...
εχω δει αρκετα δεν θελω αλλα σε αυτην την στιγμη της ζωης μου.... αλλα συνιστώ να μπαινουν γιατι πρεπει να ενημερώνονται ολοι απλα με τιτλο προσοχη !!!! οποτε καλα εκανε και το ανεβασε απλα βαζε ειδοποίηση...
(εαν ο τονος φενεται ανεβασμενος ,συγνωμη απλα στο κειμενο δεν μπορω να εκφρασω σωστα τα συνεσθυματα μου εξου και τα χαμογελα
για αποφυγη παρεξήγησης)

το να κλειδώνεις ένα θέμα επειδή κάποιοι έχουν αντίθετη άποψη, είναι λογοκρίσια. Ο καθένας έχει δικαίωμα να λέει τα πιστεύω του, όποια και αν είναι αυτά, αρκεί να μη θίγουν τον συνομιλητή του

Αυτά τα βίντεο τα θεωρώ απαράδεκτα. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που δεν απεικονίζουν την πραγματικότητα, για να μη πω ότι τα περισσότερα είναι εκτός πραγματικότητας. Για ποια ενημέρωση μιλάμε λοιπόν; Περισσότερο για παραπληροφόρηση μου κάνουν...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kat-cats]

Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα

Συμφωνώ πως το θέμα πρέπει να είναι ανοιχτό για να συζητάμε και να λέμε τις απόψεις μας.
Οσο για τη στείρωση θεωρώ πως έχει περισσότερα υπέρ είτε για τα δεσποζόμενα είτε για τα αδέσποτα. Και μέσα από τη συζήτησή μας εγώ τουλάχιστον δεν κατάλαβα κανείς να είναι αντίθετος. Το να εκφράζεις "εσύ", αφού δεν μπορεί ένα ζώο να το κάνει με το λόγο, και την ηθική υπόσταση του θέματος δεν είναι κακό. Αντίθετα ξεδιπλώνονται όλες οι πτυχές πιο σωστά και πιο ολοκληρωμένα. Και ο καθένας αποφασίζει τι είναι το καλύτερο να κάνει.
Εγώ ας πούμε μετά από όλες αυτές τις συζητήσεις κατέληξα πως στο αδεσποτάκι το οποίο υπάρχει και ζει στην πυλωτή αξίζει κάποιος να του δώσει την ευκαιρία να ζήσει πιο "ανώδυνα" αν μπορώ αν το πω αυτό. Και θεωρώ πως θα το βοηθήσω στειρώνοντάς το αν μη τι άλλο να μην ζω καθημερινά και να προσπερνώ αυτό τον "βιασμό" τουλάχιστον όπως το βλέπω εγω. Στενοχωριέμαι αφάνταστα να βλέπω να το βιάζουν καθημερινά και συνέχεια όλοι οι αρσενικοί της περιοχής! Πιστεύω ότι μετά δεν θα είναι χειρότερα, τουλάχιστον όχι περισσότερο από ότι ζει τώρα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.