Σίσσυ: Καλημέρα φίλε Ρου! Μάρεσε που έγινε κατανοητός ο σκοπός για τις τρύπες στις κουρτίνες.Άλλά για πές μου και τον σκοπό για τις τρύπες στα τραπεζομάντιλα, κάπως πρέπει να το δικαιολογήσω και αυτό.
Εντομεταξύ άκου και τα νέα, είχαμε εξελίξεις.
Έρχετε η μαμά χθες βράδυ από την δουλειά,με κάνει μια αγκαλιά στα μπαμ και βγαίνει έξω στην βεράντα τροχαδόν.
Εγώ πίσω από το τζάμι να παρακολουθώ το σκηνικό.
Αρχίζει τα ψιτ-ψιτ η μαμά και ξαφνικά πετάγετε από τα κάγκελα ο τίγρης.
Τον άτιμο. Μόλις τον είδε και εμφανίστηκε να και πάλι τα κρακεράκια μου, να και ένα από τα μπολάκια μου για νερό. Του έδωσε και από το σαντουιτς της. Φίλε αυτό μονάχα σε μένα το κάνει και πολύ σπανια επειδή μαγαπάει. Ο Τίγρης δεν κάθετε να τον χαιδεψει της το παίζει και δύσκολος αφού φάει καλά καλά.
Α!!! Άκουσα αργότερα και την αποκορύφωση, όταν ήρθε ο μπαμπάς ψάχνανε και όνομα για τον Τίγρη. Νομίζω σιγά σιγά τα πράγματα σοβαρεύουν. Άχου τι έχω πάθει....
Την καλημέρα μου και στα υπόλοιπα γατάκια του my cat.