Όχι, εγώ φταίω, κατάλαβες;;;; Της έδωσα την ελευθερία να τα κάνει αυτά, κατάλαβες;
Μάθαμε ν'απαιτούμε και βόλτα, κατάλαβες;
Και δε βάζουμε γλώσσα μέσα αν δεν ξεκρεμάσω το ροζ λουρί, κατάλαβες;
Να λείπω από το πρωί, τρελή μέρα και προθεσμίες να πλησιάζουν, να μποχάω από το γυμναστήριο και να μου παίρνει τ'αυτιά όσο κάνω ντους...
και, φυσικά νικάει! Δέκα λεπτά μετά είμαστε έξω, εγώ με το στομάχι να γουργουρίζει και το μαλλί μούσκεμα, αυτή ευτυχισμένη να μασουλάει χόρτα!
Και όταν πια την παίρνω μέσα, γκρινιάζει!
Και μετά την παίρνω αγκαλιά να της βγάλω το λουρί, κι αρχίζει τα ζυμαράκια στο μάγουλό μου και με κοιτάει μ'αυτό το βλέμμα... ΤΟ βλέμμα.. και λιώνω. Και ξέρω ότι θα της τα ξανακάνω αυτά τα χατήρια.
ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ;;;